บทที่ 25 ถูกเย้ยหยัน

ภารกิจของสำนักประกาศออกมาแล้ว

แม้เจียงห่าวจะไม่ได้แสดงออกมา แต่ในใจกลับสนใจอย่างยิ่ง ดังนั้นหลังจากเก็บฟองลมปราณเสร็จแล้ว จึงรีบมุ่งหน้าไปยังเชิงเขาบังคับใช้กฎทันที

ไม่นานนัก

เขายืนอยู่หน้ากระดานประกาศ และพบชื่อของตนเอง

หน้าผาตัดกระแสอารมณ์ เจียงห่าว: กำจัดถ้ำมาร

"กำจัดถ้ำมาร? ภารกิจกลุ่ม แล้วคนอื่นเป็นใครบ้าง?"

ไม่นานเขาก็เห็นชื่อของอีกสี่คน

ตำหนักเทียนฮวน ชิงเสวีย

ตำหนักเทียนฮวน โหลวเฟิง

ยอดเขาเหลยฮั่ว ซินอวี้เยว่

หุบเขาเยว่ฮวน เจิ้งสือจิ้ว

"สองคนจากตำหนักเทียนฮวน ไม่รู้ว่าพวกเขามีวรยุทธ์ระดับใด"

มองดูรายชื่อ เจียงห่าวเริ่มครุ่นคิด

ยอดเขาเหลยฮั่วและหุบเขาเยว่ฮวน เขาแทบไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์ด้วย คงไม่น่าสร้างศัตรู

แต่สองคนจากตำหนักเทียนฮวนนั้นสร้างความกดดันให้เขาอย่างมาก

สุดท้ายเขาดูเวลา เป็นปลายเดือนหน้า

ยังเหลือเวลาอีกหนึ่งเดือนครึ่ง

สี่สิบห้าวัน

"ดูเหมือนต้องยกระดับเข้าสู่ระยะปลายก่อน แล้วเสริมความแข็งแกร่งของวิชาบำเพ็ญ หลังจากนั้นเก็บหินวิเศษหนึ่งเดือนเพื่อไปซื้อวัตถุวิเศษที่มีพลังโจมตีสูง

เหลือเวลาอีกครึ่งเดือนใช้ฝึกฝนให้คล่องแคล่ว

ส่วนวิชาความลับ... คัมภีร์หงเมิงใจกลางไม่มีวิชาที่เหมาะสม คงต้องไปถามอาจารย์"

แม้อาจารย์จะไม่ค่อยเห็นคุณค่าของเขานัก แต่อย่างน้อยก็คงช่วยเหลืออยู่บ้าง

ในการเดินทางไปถ้ำมารครั้งนี้ ตำหนักเทียนฮวนต้องวางแผนบางอย่างแน่นอน อาจารย์คงเข้าใจดี จึงมีความเป็นไปได้ที่จะช่วยเหลือเขา

ถ้ำมาร เป็นสถานที่สวรรค์อันร่มรื่นแห่งหนึ่ง มีผู้แข็งแกร่งจากหลายสำนักบำเพ็ญเพียรอยู่ภายใน

ว่ากันว่าถ้ำมารแต่ก่อนเป็นดินแดนของมาร ปัจจุบันมารถูกผนึกอยู่ในส่วนลึกที่สุด แม้จะหลบหนีออกมาได้ ก็มีเพียงวรยุทธ์ระดับสร้างฐานเท่านั้น

ผู้แข็งแกร่งของสำนักไม่สนใจแมลงวันเล็กๆ พวกนี้ จึงต้องให้ศิษย์ในเข้าไปกำจัด

เวลาในการกำจัดประมาณหนึ่งถึงสามเดือน

ขึ้นอยู่กับความคืบหน้า

เมื่อออกมาแล้วจะได้รับรางวัลตามผลงาน

ที่จริงก็ถือเป็นสถานที่ฝึกฝนที่ดี

หากไม่ได้เป็นศัตรูกับตำหนักเทียนฮวน เจียงห่าวก็ยินดีที่จะไป

เพราะการสังหารมารไม่เพียงช่วยเพิ่มประสบการณ์การต่อสู้ แต่ยังทำให้ได้รับฟองลมปราณอีกด้วย

หลังจากนั้นเขาก็หมุนตัวจากไป ตั้งใจจะไปสอบถามว่าคนเหล่านี้มีฝีมือเป็นอย่างไร

จะได้เตรียมตัวล่วงหน้า

"ศิษย์น้อง พบกันอีกแล้ว"

ขณะที่เจียงห่าวกำลังจะจากไป หญิงสาวชุดเขียวคนหนึ่งกระโดดมาอยู่ตรงหน้า

"ศิษย์พี่หมิงอี้" เจียงห่าวทักทายอย่างสุภาพ

ผู้นี้คือสตรีผู้ท้าชิงตำแหน่งนางบุญในสำนักเทียนเซิ่ง มีวรยุทธ์ระดับสร้างแก่นทองระยะต้น

และเป็นสายลับ

ระดับอันตรายสูงมาก

โชคดีที่เมื่อคราวก่อนได้มีการกำจัดทรยศไปรอบหนึ่ง ทำให้คนพวกนี้สงบลงไปไม่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อดอกเทียนเซียงเต้าปรากฏ ทำให้พวกเขาไม่กล้าเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง

กลับยิ่งกังวลมากขึ้น

ใครๆ ก็รู้ว่านี่เป็นการเหวี่ยงเบ็ด

นอกจากหญิงผู้นั้น ไม่มีใครกล้ากัดเหยื่อเลยสักคน

"ศิษย์น้องช่างสุภาพ ข้าเพิ่งเห็นชื่อเจ้า ว่าจะไปถ้ำมารหรือ?" เซียนหญิงหมิงอี้ถามพร้อมรอยยิ้ม

ศิษย์พี่หมิงอี้มีใบหน้างดงามน่ารัก รอยยิ้มอบอุ่นดั่งแสงอาทิตย์ แต่เจียงห่าวรู้ดีว่านางใจโหดเหี้ยม ยิ้มหวานซ่อนมีด

หากไม่จำเป็นต้องขัดใจ ควรหลีกเลี่ยงการเป็นศัตรู

ขั้นสร้างแก่นทองระยะต้นเปรียบดั่งภูเขาใหญ่ที่ไม่อาจข้ามพ้น กดทับลงบนตัวเขา เขาไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ได้

"อืม" เจียงห่าวไม่คิดมากและพยักหน้า

"ปลายเดือนหน้าจะไปปฏิบัติภารกิจที่ถ้ำมาร"

"นี่ให้เจ้า ข้าเพิ่งได้มา ถือเป็นขอบคุณศิษย์น้องที่ช่วยเหลือในช่วงที่ผ่านมา

อีกอย่าง คราวหน้าหากมีเรื่องยากลำบาก ข้าจะขอความช่วยเหลือจากศิษย์น้องอีก หวังว่าศิษย์น้องจะไม่ปฏิเสธนะ

ลาละ" พูดจบเซียนหญิงหมิงอี้ก็วางกระดาษแผ่นหนึ่งลงในมือเจียงห่าว แล้วก้าวยาวจากไป

ไม่ได้พูดอะไรอีก

สงสัยอยู่ครู่หนึ่ง เจียงห่าวเปิดดูกระดาษ ความยินดีปรากฏบนใบหน้า

สายลับนี่ดีกับเขาจริงๆ

บนกระดาษแผ่นนี้เขียนถึงกำลังความสามารถของทั้งสี่คน รวมถึงคำแนะนำโดยคร่าว

'ตำหนักเทียนฮวน ชิงเสวีย: ขั้นสร้างฐานระยะปลาย ใกล้จะทะลวงขีดจำกัด ฝึกวิชาเทียนฮวนนางฟ้าเทพ ยิ่งเห็นนางงดงามเย็นชาเท่าใด ยิ่งง่ายที่จะตกอยู่ในภาวะหลงใหล'

'ตำหนักเทียนฮวน โหลวเฟิง: ขั้นสร้างฐานระยะกลาง ใกล้จะทะลวงขีดจำกัด ฝึกวิชาเทียนฮวนเทพตกสวรรค์ สามารถทำให้ผู้คนตกอยู่ในความสับสนวุ่นวายโดยไม่รู้ตัว'

'ยอดเขาเหลยฮั่ว ซินอวี้เยว่: ขั้นสร้างฐานระยะต้น ฝึกวิชากระบี่ฟ้าผ่าเพลิง เชี่ยวชาญการเรียกสายฟ้า ต้านทานวิชาเทียนฮวนเทพตกสวรรค์ได้'

'หุบเขาเยว่ฮวน เจิ้งสือจิ้ว: ขั้นสร้างฐานระยะปลาย ฝึกวิชาพันลี้น้ำแข็งผนึก เด็ดเดี่ยวไร้ความปรานี ดูหมิ่นตำหนักเทียนฮวน'

มองดูทั้งสี่คนนี้ เจียงห่าวรู้สึกแปลกประหลาด

สองคนแรกแน่นอนว่าจะคอยกลั่นแกล้งเขา แต่สองคนหลัง ดูเหมือนถูกส่งมาเพื่อต้านทานสองคนแรกโดยเฉพาะ

"มีคนช่วยเหลือข้าอยู่หรือ?"

เจียงห่าวนึกถึงอาจารย์เป็นอันดับแรก

แม้ว่าคุณค่าของเขาจะไม่มากพอ แต่ก็ยังมีบ้างไม่มากก็น้อย

จึงเกิดความสมดุลเช่นนี้ ไม่ถึงขั้นต้องแตกหักกับตำหนักเทียนฮวน ขณะเดียวกันก็ช่วยปกป้องศิษย์ของตนได้

ส่วนความแค้นที่ท่านผู้นำตำหนักเทียนฮวนมีต่อเขานั้น ขึ้นอยู่กับว่าจะสามารถหาเตาหลอมใหม่ได้หรือไม่

หากหาได้ ก็คงไม่ทำอะไรมากไปกว่านี้ แต่หากหาไม่ได้และทะลวงขีดจำกัดล้มเหลว เช่นนั้น...

เจียงห่าวคงต้องหนีเอาชีวิตรอด เพราะอีกฝ่ายจะคลั่ง

แม้แต่อาจารย์แสดงวรยุทธ์ออกมาก็อาจช่วยเขาไม่ได้

ถึงช่วยได้ก็ยังเต็มไปด้วยอันตราย

เมื่อถึงเวลานั้น หากความลับถูกล่วงรู้ สำนักมารคงยากที่จะปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไป

แต่การแทนตายนั้นจะเป็นอย่างไรกันแน่ เขาก็ไม่อาจรู้ได้

ยังคงมีอันตรายอยู่แน่นอน

"เอ๊ะ นี่ไม่ใช่ศิษย์น้องเจียงห่าวจากหน้าผาตัดกระแสอารมณ์หรอกหรือ?"

จู่ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

เงยหน้ามอง ชายคนหนึ่งเดินมาจากฝั่งตรงข้าม ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเยาะเย้ย

อีกฝ่ายมีเส้นผมยุ่งเหยิง ดวงตาแดงก่ำ มีไอสังหารประหลาดแผ่ซ่าน

วรยุทธ์ขั้นสร้างฐานระยะกลาง

"ศิษย์พี่คือ?" เจียงห่าวได้สติ ทักทายอย่างสุภาพ

"เดือนหน้าไปถ้ำมาร พวกเราร่วมทางกัน หวังว่าศิษย์น้องจะเตรียมตัวให้พร้อมหน่อย" โหลวเฟิงเดินมาข้างเจียงห่าว ตบไหล่เขา แล้วเย้ยหยันว่า:

"ร่างกายอ่อนแอเช่นเจ้า เข้าไปแล้วพลั้งเผลอเดียวก็ตายได้

เมื่อถึงเวลานั้น อย่าโทษว่าศิษย์พี่ไม่ช่วยเจ้านะ"

พูดจบ เขาก็หัวเราะลั่นแล้วจากไป

เจียงห่าวหลุบตาลง รู้แล้วว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

ตำหนักเทียนฮวน โหลวเฟิง