ตอนที่ 782: เป้าหมาย นครหลวง!

เป็นไปตามคาด เซียวจือที่แปลงร่างเป็นนกเผิงน้อยสีทอง บินไปตามถนนหลวงสายนี้ เพียงแค่ผ่านไปสิบกว่าวินาที เบื้องหน้า เมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งก็ปรากฏให้เห็นอยู่ไกลๆ แล้ว

สถาปัตยกรรมของเมืองเล็กๆ แห่งนี้ คล้ายคลึงกับสถาปัตยกรรมในโลกแห่งความจริง ไม่มีความแตกต่างกันมากนัก เพียงแต่ ที่นี่ว่างเปล่า มองไม่เห็นคนเดินถนน และมองไม่เห็นยานพาหนะใดๆ อยู่

เห็นได้ชัดว่า ประชากรที่นี่ถูกโยกย้ายไปแล้ว

ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย โยกย้ายไปอย่างหมดจด

ชื่อของเมืองเล็กๆ แห่งนี้ คือเมืองจินสือ

เมืองจินสือ อำเภอเสี่ยวซา

เซียวจือในไม่ช้าก็รู้ชื่อของเมืองเล็กๆ แห่งนี้ผ่านทางป้ายและป้ายโฆษณาต่างๆ ในเขตเมือง

ร่างของเขาหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ เริ่มค้นหาตำแหน่งที่ตั้งของเมืองจินสือ อำเภอเสี่ยวซาในความทรงจำ

ก่อนจะออกเดินทาง เขาก็ได้ใช้เวลาดูแผนที่โลกของโลกเซวียนหมิงอย่างละเอียด เป็นแบบที่แม่นยำถึงระดับหมู่บ้าน

ด้วยความสามารถในการจำได้ไม่ลืมของเขา แผนที่โลกของโลกเซวียนหมิงนี้ ถือว่าได้ถูกประทับไว้ในสมองของเขาแล้ว

ในไม่ช้า เซียวจือก็ค้นพบตำแหน่งของเมืองจินสือบนแผนที่โลกของโลกเซวียนหมิงในสมองของเขา

ที่นี่ตั้งอยู่ในทวีปเอเชียของโลกเซวียนหมิง ในเขตมณฑลซู่ไห่ของอดีตแคว้นเซี่ย เมืองใหญ่ที่ใกล้ที่สุดคือเมืองหยุนหยาง ห่างจากที่นี่ประมาณ 500 กิโลเมตร ที่นี่ห่างจากนครหลวงประมาณ 2000 กิโลเมตร ไม่ใกล้ แต่ก็ไม่ไกลเกินไป

ไปนครหลวง! นี่คือสิ่งที่เซียวจือวางแผนไว้ก่อนที่จะจุติสู่โลกเซวียนหมิง

แม้เขาจะจุติลงในแอฟริกา หรือแม้กระทั่งขั้วโลกใต้ เป้าหมายของเขาก็ยังคงเป็นนครหลวง มุ่งตรงไปยังนครหลวง บุกทะลวงรังมังกร!

เหตุผลไม่มีอื่นใด นครหลวงคือศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การเมือง และการปกครองของโลกเซวียนหมิง ในเมืองนี้ รวบรวมบุคคลชั้นนำส่วนใหญ่ของโลกเซวียนหมิง ผู้เล่นชั้นนำ

ที่สำคัญที่สุดคือ ตามข้อมูลที่ไส้ศึกในโลกเซวียนหมิงเหล่านั้นให้มา หมออี หลงซาน ซาอู่ และผู้เล่นระดับแม่ทัพของโลกเซวียนหมิงเหล่านี้ ล้วนอาศัยอยู่ในนครหลวง!

ดังนั้น แม้ตามข้อมูลที่ไส้ศึกในโลกเซวียนหมิงเหล่านั้นให้มา ในฐานะเมืองหลวง การป้องกันของนครหลวงจะแข็งแกร่งที่สุดในโลกเซวียนหมิง เซียวจือก็ยังคงกำหนดให้นครหลวงนี้ เป็นเป้าหมายการโจมตีแรกของเขาในครั้งนี้!

แม้จ้าวเหยียน หลี่จ้ง และคนอื่นๆ จะไม่สามารถล่อปีศาจหนึ่ง มังกรสาม และคนอื่นๆ ออกมาได้ ปฏิบัติการ ‘ตัดเศียรขุพล’ เกือบจะถือว่าล้มเหลวแล้ว แต่ขอเพียงเขาสามารถบุกทำลายนครหลวงนี้ได้ ปฏิบัติการครั้งนี้ ก็ยังคงมีความหมาย ยังคงประสบความสำเร็จ!

เซียวจือที่แปลงร่างเป็นนกเผิงน้อยสีทองตัวหนึ่ง หยุดนิ่งอยู่กลางอากาศเพียงชั่วครู่ ก็กางปีกบินไปยังตำแหน่งที่ตั้งของนครหลวงอย่างรวดเร็ว!

“พลังวิญญาณฟ้าดินที่นี่ทำไมถึงเบาบางเช่นนี้? แล้วก็ เซียวจือ ท่านดูเหมือนจะคุ้นเคยกับที่นี่มาก ที่นี่ที่ไหนกันแน่?” อสูรรับใช้หลี่เค่อถามเซียวจืออีกครั้งผ่านทางจิต

“พี่หลี่ ที่นี่ที่ไหนกันแน่ กลับไปแล้ว ข้าจะอธิบายให้ท่านฟัง” เซียวจือส่งกระแสจิตตอบ

“ก็ได้” อสูรรับใช้หลี่เค่อยังคงเชื่อฟังเซียวจือมาก เมื่อเซียวจือพูดเช่นนี้ เขาก็กดความสงสัยไว้ในใจ ไม่ถามต่ออีก

เซียวจือแปลงร่างเป็นวิหคเผิง กางปีกบินด้วยความเร็วสูงสุด ความเร็วเมื่อเทียบกับเครื่องบินรบความเร็วเหนือเสียงที่เร็วที่สุดในโลกแห่งความจริงแล้ว ก็ยังเร็วกว่ามาก ภาพเบื้องล่าง ถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว

ความเร็วเร็วถึงเพียงนี้ แต่กลับดูเงียบเชียบ

นี่เป็นเพราะเซียวจือในสภาวะเร้นกาย ร่างกายได้กลายเป็นความว่างเปล่าไปแล้ว แม้แต่หินผา กำแพงเหล่านี้ ก็สามารถทะลุผ่านได้อย่างง่ายดาย ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเกิดการเสียดสีกับโมเลกุลของอากาศ เกิดเสียงขึ้นมา

หลังจากเร้นกายแล้ว สิ่งที่สามารถขวางกั้นเขาได้ ก็มีเพียงสิ่งที่พลังงานสูงเท่านั้น

เซียวจือบินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วอยู่พักหนึ่ง ก็พบร่องรอยของมนุษย์บนพื้นดินเบื้องล่าง

นี่คือป่าไม้แห่งหนึ่ง มนุษย์สองคนกำลังเก็บผลไม้ป่าอยู่ในป่า

นี่คือการอพยพไปยังป่าไม้งั้นหรือ...

เนตรวัชระสาดส่อง!

ในดวงตาทั้งสองข้างของเซียวจือ พลันยิงแสงสีทองราวกับเลเซอร์สองสายออกมา

อิทธิฤทธิ์ 【เนตรวัชระสาดส่อง】 มีความสามารถในการมองทะลุที่แข็งแกร่งมาก หลังจากใช้อิทธิฤทธิ์ 【เนตรวัชระสาดส่อง】 ออกมาแล้ว สายตาของเซียวจือ ก็จะไม่ถูกป่าไม้ต้นไม้เหล่านั้นขวางกั้นอีกต่อไป ทุกสิ่งทุกอย่าง ในสายตาของเขา ก็ไม่มีอะไรจะซ่อนเร้นได้ ชัดเจนทุกรายละเอียด!

เขาพบว่า มนุษย์ที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าไม้นี้ ไม่ใช่แค่ไม่กี่คน แต่เป็นหลายสิบคน มีทั้งชายหญิงเด็กชรา ส่วนใหญ่ซ่อนตัวอยู่ในอาคารใต้ดินขนาดหลายร้อยตารางเมตรแห่งหนึ่ง ข้างในมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน รถยนต์ รถบิน และยานพาหนะอื่นๆ ก็จอดอยู่ในอาคารใต้ดินแห่งนี้

มีเพียงสองคน ที่ออกจากอาคารใต้ดินนี้ ไปเก็บผลไม้ป่าในป่าข้างนอก สูดอากาศบริสุทธิ์ข้างนอก

หลายวินาทีต่อมา เซียวจือในสภาวะเร้นกาย ก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าชายวัยกลางคนคนหนึ่ง

ชายวัยกลางคนคนนี้ไม่รู้สึกถึงการมาถึงของเซียวจือเลยแม้แต่น้อย ยังคงเหยียบอยู่บนกิ่งของต้นไม้ต้นหนึ่ง กำลังเก็บผลไม้ป่าบนต้นไม้ต้นนี้

บนต้นไม้ที่ไม่ไกลจากชายวัยกลางคนนัก เด็กชายอายุสิบสองสิบสามปีคนหนึ่ง ก็กำลังทำสิ่งเดียวกันกับเขา

“เสี่ยวหลิน เร็วหน่อย เก็บพวกนี้เสร็จแล้วพวกเราก็รีบกลับกันเถอะ ข่าวก็บอกแล้วว่า มีคนเลวจากต่างโลก กำลังบุกรุกโลกของเรา พวกเราไม่ควรอยู่ข้างนอกนานเกินไป ต้องรีบกลับ” ชายวัยกลางคนหลังจากเก็บผลไม้ป่าสีแดงสดลูกหนึ่งจากต้นไม้แล้ว ก็หันไปพูดกับเด็กชายอายุสิบสองสิบสามปีคนนั้น

เด็กชายในตอนนี้กำลังสนุกสนาน ตอบกลับชายวัยกลางคนว่า “รออีกหน่อยครับคุณปู่ รอให้เก็บผลไม้บนต้นไม้สองสามต้นนี้หมดแล้ว พวกเราก็กลับกัน ดีไหมครับ”

ชายวัยกลางคนรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย อ้าปาก กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง สีหน้าของเขากลับกลายเป็นเหม่อลอย ดวงตาทั้งสองข้างก็ไร้ซึ่งประกาย

ไม่ใช่แค่เขา เด็กชายอายุสิบสองสิบสามปีคนนั้น ก็เช่นเดียวกัน

เซียวจือในสภาวะเร้นกาย ก็ลอยอยู่เบื้องหน้าพวกเขา สีหน้าเฉยเมยจ้องมองพวกเขา

เซียวจือไม่ใช่ผู้ฝึกตนสายวิญญาณ และไม่เคยเชี่ยวชาญอิทธิฤทธิ์ประเภทมายาใดๆ เขาสามารถใช้แรงกดดันทางจิตวิญญาณ กดขี่คนธรรมดาเหล่านี้ให้ตายได้อย่างง่ายดาย ทำให้คนธรรมดาเหล่านี้วิญญาณสลายในทันที แต่ไม่สามารถใช้เคล็ดวิชาประเภทจิต ควบคุมคนธรรมดาเหล่านี้ได้

แม้เขาจะไม่สามารถควบคุมคนธรรมดาผ่านทางจิตได้ แต่ข้างกายเขาก็มีอสูรรับใช้หลี่เค่ออยู่นี่นา

หลี่เค่อในฐานะอสูรรับใช้ ก็ค่อนข้างจะเชี่ยวชาญวิธีการควบคุมทางจิตเช่นมายา

ครั้งหนึ่ง อสูรรับใช้หลี่เค่อยังไม่ได้ทำสัญญากับเซียวจือ ตอนนั้นยังเป็นเพียงอสูรใหญ่ อสูรรับใช้หลี่เค่อก็เคยใช้มายา ทำให้เซียวจือตกอยู่ในมายาที่เขาสร้างขึ้น ไม่สามารถหลุดพ้นได้ เกือบจะหลงทางไปแล้ว

ตอนนั้น อสูรรับใช้หลี่เค่อยังเป็นเพียงอสูรใหญ่

ตอนนี้ เขาเป็นอสูรบรรพชนแล้ว ต้องการจะควบคุมมนุษย์เบื้องหน้า ไม่ต้องเปลืองแรงเลย!

ภายใต้สายตาของเซียวจือ ชายวัยกลางคนคนนี้หลังจากเหม่อลอยอยู่พักหนึ่ง สายตาก็ค่อยๆ กลับมามีประกายอีกครั้ง

ชายวัยกลางคนถอดแหวนวงหนึ่งที่ใหญ่กว่าแหวนธรรมดาเล็กน้อยจากมือของเขา ถือแหวนวงนี้ด้วยสองมือ ยื่นให้ความว่างเปล่าอย่างนอบน้อม: “ท่านเจ้าของ นี่คือเครื่องสื่อสารไมโครเบรนของข้า รหัสผ่านคือ... วิธีการเปิดคือ...”

เซียวจือโบกมือคราหนึ่ง แหวนวงนี้ก็ลอยมาหาเขา ตกลงในมือของเขา

หลังจากที่เซียวจือได้แหวนวงนี้มาแล้ว ก็กดปุ่มเล็กๆ ปุ่มหนึ่งบนแหวนวงนี้เบาๆ ทันใดนั้น จากแหวนวงนี้ก็ยิงแสงออกมา ก่อตัวเป็นม่านแสงโปร่งใสขึ้นในอากาศ นี่ก็คือหน้าจอของไมโครเบรนเครื่องนี้แล้ว

การจะควบคุมไมโครเบรนเครื่องนี้ ขอเพียงใช้นิ้วแตะที่ม่านแสงโปร่งใสที่ฉายออกมานี้ก็พอแล้ว นี่ก็คล้ายกับหลักการของหน้าจอโทรศัพท์มือถือในโลกแห่งความจริง

เซียวจือป้อนรหัสผ่าน ยืนยันตัวตนสำเร็จ เข้าสู่เมนูหลักของไมโครเบรน

เขาเป็นผู้ฝึกตนระดับทารกแรกกำเนิด ความเร็วในการคิดของสมองรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ เพียงแค่ไม่กี่วินาที เซียวจือก็เข้าใจฟังก์ชันพื้นฐานของไมโครเบรนเครื่องนี้แล้ว

เขาใช้ไมโครเบรนเครื่องนี้ ป้อนตัวเลขชุดหนึ่ง กดโทรออกไปยังหมายเลขหนึ่ง นี่คือหมายเลขโทรศัพท์ของไส้ศึกในโลกเซวียนหมิงคนหนึ่งที่กองทัพสรรพชีวิตให้มา

โทรศัพท์ดังตื๊ดๆ อยู่สองสามครั้ง ในไม่ช้าก็มีคนรับสาย เสียงของชายหนุ่มคนหนึ่งดังมาจากไมโครเบรน: “ฮัลโหล? ท่านคือ?”

เสียงของเซียวจือดังออกมาจากอากาศ: “ข้าคือเอ้อไหล มาจากสวรรค์”

นี่คือรหัสลับที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า

ที่ใช้รหัสลับ ก็เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ฝ่ายโลกเซวียนหมิง ใช้การค้นหาคำสำคัญ มาตรวจสอบไส้ศึก

“บอกสวรรค์ ข้ากำลังเดินทางไปนครหลวง” เซียวจือกล่าว

“ได้ครับ ท่านเอ้อไหล” ชายหนุ่มกล่าวอย่างนอบน้อม

“ทางสวรรค์ มีข่าวอะไรบ้างไหม?” เซียวจือถาม

“ตอนนี้ยังไม่มีครับ ถ้ามี ข้าจะบอกท่าน” ชายหนุ่มกล่าวเสียงนอบน้อม

“ได้ งั้นเดี๋ยวค่อยติดต่อกัน” เซียวจือพูดจบ ก็วางสายกับไส้ศึกในแคว้นเซวียนหมิงคนนี้ ใช้พลังปราณเส้นหนึ่งดึงแหวนรูปทรงไมโครเบรนนี้ ยื่นคืนให้ชายวัยกลางคนคนนั้น

รอจนกระทั่งชายวัยกลางคนรับมาแล้ว ร่างของเซียวจือก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ราวกับดาวตกสายหนึ่งขีดผ่านท้องฟ้า บินต่อไปยังทิศทางของนครหลวง

เซียวจือไม่ได้เลือกที่จะนำไมโครเบรนเครื่องนี้ไปด้วย เพราะตามข้อมูลที่กองทัพสรรพชีวิตให้มา อุปกรณ์สื่อสารเช่นไมโครเบรนในโลกเซวียนหมิง ล้วนมี GPS ติดตั้งอยู่ภายใน

ถ้าเขาพกไมโครเบรนเครื่องนี้บินไปด้วย ด้วยความเร็วในการบินที่น่าสะพรึงกลัวของเขา ศูนย์ประมวลผลข้อมูลของโลกเซวียนหมิง อาจจะสามารถตรวจจับความผิดปกติของตำแหน่งของไมโครเบรนเครื่องนี้ผ่านทาง GPS ได้อย่างรวดเร็ว แล้วสืบสาวราวเรื่องต่อไป ตรวจสอบเรื่องราวต่างๆ ออกมาได้มากมาย

เซียวจือไม่ค่อยจะกลัวการถูกเปิดเผย

แต่ผู้เล่นไส้ศึกเหล่านั้น หากถูกเปิดเผยเพราะเหตุนี้ นั่นก็ไม่ดีแล้ว นี่อาจจะส่งผลกระทบต่อการรวบรวมและส่งต่อข้อมูล

อันนี้ ถือเป็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ

หลังจากเซียวจือไปแล้ว ชายวัยกลางคนก็สวมไมโครเบรนรูปทรงแหวนนี้กลับคืนบนนิ้วของตนเอง

“ท่านเจ้าของจงเจริญ!” บนใบหน้าของชายวัยกลางคนมีความคลั่งไคล้ ดูราวกับเป็นผู้ศรัทธาที่คลั่งไคล้

“ท่านเจ้าของจงเจริญ!” เด็กชายอายุสิบสองสิบสามปีคนนั้น ก็คำรามเสียงต่ำด้วยใบหน้าที่คลั่งไคล้เช่นกัน

“เรื่องเมื่อครู่ ห้ามบอกใครเด็ดขาด รู้ไหม?” ชายวัยกลางคนเก็บความคลั่งไคล้บนใบหน้า หันไปมองหลานชายของตนเองด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม

“คุณปู่ครับ ผมรู้แล้วครับ ผมจะไม่พูดจาเหลวไหล” เด็กชายอายุสิบสองสิบสามปีคนนั้น พยักหน้าอย่างแรงกล่าว

วันที่ 15 ตุลาคม 2021 เวลา 13:03 น. เซียวจือมาถึงบริเวณใกล้เคียงนครหลวง

อยู่ห่างออกไปไกลๆ เขาก็เห็นม่านแสงสีม่วงราวกับเปลือกไข่เป็นชั้นๆ ปกคลุมอยู่เหนือท้องฟ้าของเมือง เหล่านี้ล้วนเป็นค่ายกลอัสนีม่วงหกบรรจบที่เปิดใช้งานแล้ว!

เขายังเห็นหลี่จ้งด้วย

รอบกายของหลี่จ้ง มีภาพวาดภูมิทัศน์ม้วนหนึ่งล้อมรอบอยู่ รวดเร็วดุจสายฟ้าแลบแหวกว่ายอยู่เหนือท้องฟ้าของนครหลวง ทิ้งเงาดำไว้เบื้องหลังเป็นสาย

เงาดำเหล่านี้ไม่ได้สลายไปในอากาศ แต่กลับกลายเป็นน้ำหมึก น้ำหมึกก็บิดเบี้ยวเปลี่ยนร่างเป็นร่างเงาราวกับภาพวาดน้ำหมึกเป็นสายๆ

มีทั้งร่างมนุษย์ที่ถือดาบถือกระบี่ และยังมีร่างสัตว์ขนาดใหญ่ที่มีเขี้ยวเล็บแหลมคม และยังมีร่างเงาที่น่าสะพรึงกลัวราวกับภูตผีปีศาจ

ร่างเงาราวกับภาพวาดน้ำหมึกเหล่านี้ ร่วงหล่นลงมาราวกับสายฝน บางส่วนตกลงบนม่านแสงสีม่วงขนาดใหญ่ราวกับเปลือกไข่นั้น โจมตีม่านแสงสีม่วง บนม่านแสงสีม่วงนั้น เกิดระลอกคลื่นเล็กๆ ขึ้นเป็นสายๆ

บางส่วนก็ตกลงในเขตเมืองนอกม่านแสงสีม่วง

สถานที่เหล่านี้ไม่มีค่ายกลป้องกัน ตึกสูงระฟ้าที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของนิยายวิทยาศาสตร์ ภายใต้การโจมตีของร่างเงาราวกับภาพวาดน้ำหมึกเหล่านี้ ก็เปราะบางราวกับกระดาษ พังทลายลงเป็นแถบๆ กลายเป็นซากปรักหักพัง

ที่ถูกทำลาย ไม่ใช่แค่บ้านเรือนอาคาร แต่ยังมีถนนหลวง รถไฟใต้ดิน สะพานลอย และสิ่งอำนวยความสะดวกในเมืองต่างๆ

รถยนต์ รถบิน ยานบินที่ราวกับจานบินบนพื้นดิน เหล่านี้ล้วนกำลังถูกร่างเงาราวกับภาพวาดน้ำหมึกทำลายอยู่

คนที่ซ่อนตัวอยู่ในอาคาร ซ่อนตัวอยู่ในรถยนต์ รถบิน และยานพาหนะอื่นๆ หรือกำลังวิ่งหนีอย่างอลหม่านบนพื้นดิน ก็กำลังถูกร่างเงาราวกับภาพวาดน้ำหมึกเหล่านี้ สังหารอย่างมโหฬารเช่นกัน

ในเมืองนี้ ขอเพียงเป็นสิ่งที่สามารถทำลายได้ สามารถสังหารได้ ก็กำลังถูกร่างเงาราวกับภาพวาดน้ำหมึกเหล่านี้ ทำลายอย่างมโหฬาร สังหารอย่างมโหฬาร

นี่คือความน่าสะพรึงกลัวของผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำชั้นยอด

คนเดียวสามารถต่อกรกับเมืองทั้งเมืองได้!

คนเดียวสามารถทำลายล้างเมืองทั้งเมืองได้!

หากไม่มีค่ายกลอัสนีม่วงหกบรรจบเหล่านั้นอยู่ ขอเพียงให้เวลาหลี่จ้งมากพอ หลี่จ้งก็สามารถทำลายนครหลวงแห่งนี้ได้ด้วยพลังของตนเองจริงๆ!

แน่นอนว่า ฝ่ายโลกเซวียนหมิง ก็ไม่ใช่แค่ถูกตีไม่ตอบโต้ พวกเขาไม่ได้นิ่งเฉยรอความตาย

พวกเขาก็กำลังทำการตอบโต้อยู่เช่นกัน

ลำแสงเจิดจ้าสายแล้วสายเล่า ยิงออกมาจากขอบเขตของค่ายกลอัสนีม่วงหกบรรจบ บางส่วนยิงไปที่หลี่จ้ง บางส่วนยิงไปที่ร่างเงาราวกับภาพวาดน้ำหมึกเป็นสายๆ

เหล่านี้คืออาวุธประเภทเลเซอร์ มีพลังโจมตีที่แข็งแกร่งมาก แม้แต่แผ่นเหล็กกล้าหนาๆ ก็สามารถยิงทะลุได้อย่างง่ายดาย หากคนธรรมดาเผชิญหน้ากับลำแสงเลเซอร์นี้ ร่างกายจะถูกลำแสงพลังงานสูงนี้ทะลุทะลวงในทันที เลือดเนื้อสลาย

กระสุนปืนใหญ่ลูกแล้วลูกเล่าถูกยิงออกมา กระสุนปืนใหญ่เหล่านี้เมื่อโดนเป้าหมายแล้ว ก็จะระเบิดออก ระเบิดออกเป็นกลุ่มพลาสมาไฟฟ้าที่เจิดจ้า ทำให้อากาศบิดเบี้ยวไป คนธรรมดาแม้จะสัมผัสเพียงนิดเดียว ก็จะถูกไฟฟ้าช็อตจนกลายเป็นถ่าน

ในขอบเขตของค่ายกลอัสนีม่วงหกบรรจบ ยังมีทหารเป็นคนๆ ถือปืนกล กำลังยิงกราดขึ้นไปบนท้องฟ้า

ที่ยิงออกมาจากปืนกลเหล่านี้ ไม่ใช่กระสุนธรรมดา แต่เป็นกระสุนเกาส์ที่ล้ำหน้ากว่า

กระสุนเหล่านี้ที่ยิงออกมาจากปืนไรเฟิลเกาส์ ไม่ว่าจะเป็นระยะการโจมตีหรืออานุภาพก็เหนือกว่ากระสุนธรรมดามากนัก

หลี่จ้งแปลงร่างเป็นเงาเลือนราง แหวกว่ายอยู่เหนือท้องฟ้าของนครหลวง ก็เพื่อหลบหลีกการโจมตีเหล่านี้

อาวุธไฮเทคเหล่านี้ แม้จะไม่สามารถคุกคามชีวิตของเขาได้ แต่ถ้าถูกโจมตีหลายครั้ง เขาก็จะได้รับบาดเจ็บเช่นกัน