ตอนที่ 472: ออกจากเมือง

การฝึกฝนคนสนิทที่ภักดีคนหนึ่งนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ถึงจะตายก็ต้องตายอย่างมีคุณค่า ไม่ใช่มาตายเปล่าๆ กับเรื่องแบบนี้

คนสนิทวัยกลางคนได้ยินก็มีสีหน้าที่ซาบซึ้ง "ท่านเจ้า..."

เหยียนฉือโยนป้ายคำสั่งที่สลักลวดลายให้แก่คนสนิท แล้วกล่าวว่า "ช่วยข้าดูแลค่ายกลใหญ่ให้ดี"

ขณะที่พูด เบื้องหน้าของเขาก็เกิดการสั่นไหวของพลังปราณแท้จริงอย่างรุนแรง มังกรน้อยสีครามยาวสองฉื่อก็ปรากฏขึ้นมา จากเลือนรางก็พลันชัดเจนขึ้นอย่างรวดเร็ว

เหยียนฉือคนนี้ตอนที่เป็นระดับหลอมฐานราก ก็ฝึกฝน《จินตภาพมังกรคราม》เหมือนกับเซียวจือ

เหยียนฉือในฐานะนักพรตระดับแก่นทองคำขั้นปลาย พลังย่อมแข็งแกร่งกว่าแม่ทัพใหญ่สือชงของแคว้นเซวียนหมิงอย่างเห็นได้ชัด

แต่เขากลับแสดงท่าทีที่รอบคอบกว่าสือชงมาก ยังไม่ทันจะลงมือ เขาก็ได้สร้างจินตภาพมังกรครามของเขาออกมาแล้ว

และในตอนนี้ นอกเมืองหลวงมณฑลชื่อกู่...

เซียวจือในร่างมังกรไล่ตามสือชงมาจนเหลือระยะห่างจากเมืองหลวงมณฑลชื่อกู่ไม่ถึง 10 ลี้แล้ว

นี่เป็นระยะทางที่อันตรายอย่างยิ่งแล้ว

เซียวจือในร่างมังกรในที่สุดก็ไม่บินไปข้างหน้าอีกต่อไป

เซียวจือคิดว่าไม่ควรจะบินไปข้างหน้าอีกแล้ว หากบินไปข้างหน้าอีกก็จะดูเกินจริงไปหน่อย จะทำให้คนอื่นสงสัยได้

หลังจากส่งเสียงร้องอย่างไม่พอใจใส่สือชงที่อยู่เบื้องหน้าแล้ว เซียวจือก็สะบัดหาง บิดตัวหมายจะออกจากพื้นที่เมืองหลวงมณฑลชื่อกู่แห่งนี้

ปุ! สือชงไอเลือดสีดำแดงออกมาอีกคำหนึ่ง ถึงกับส่งเสียงครางอย่างเจ็บปวดออกมา ความเร็วก็ลดลงฮวบฮาบ

เขาอยากจะใช้วิธีนี้เพื่อล่อให้เซียวจือไล่ตามเขาต่อไป

แต่เซียวจือไม่หลงกลอีกต่อไปแล้ว ขณะที่บินหนีก็ดูเด็ดขาด ไม่หันกลับมามองเลยแม้แต่น้อย

เขาแสดงละครมาถึงขนาดนี้แล้ว หากเหยียนฉือคนนั้นยังขี้ขลาดไม่ยอมปรากฏตัว ไม่ยอมออกจากเมืองมาไล่ล่าเขา เขาก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว

เขาก็เคยดูข้อมูลของเจ้ามณฑลชื่อกู่ เหยียนฉือมาก่อน ถึงกับให้กองทัพสรรพชีวิตช่วยเขาสืบสวนเจ้ามณฑลเหยียนฉือคนนี้ด้วย รู้ว่านี่เป็นคนที่รอบคอบระมัดระวังอย่างยิ่ง

แต่เขาก็ไม่คิดว่า เจ้ามณฑลชื่อกู่ เหยียนฉือคนนี้จะรอบคอบระมัดระวังถึงขนาดนี้

เขาเป็นเพียงนักพรตระดับหลอมฐานรากตัวเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้นเองนะ เจ้าเป็นถึงนักพรตระดับแก่นทองคำขั้นปลายเผชิญหน้ากับนักพรตระดับหลอมฐานรากตัวเล็กๆ อย่างข้า ต้องระวังขนาดนี้เลยเหรอ?

เซียวจือในร่างมังกร พลางบินไปยังทิศทางที่ห่างจากเมืองหลวงมณฑลชื่อกู่ พลางบ่นในใจ

การกระทำของเซียวจือนี้กลับทำให้ความระแวดระวังในใจของเหยียนฉือลดลงไปไม่น้อย

หรือว่าเซียวจือคนนี้ เป็นเพราะข้ามขั้นเอาชนะสือชงได้ ในใจก็เลยเกิดความหยิ่งผยองขึ้นมา จึงกล้าที่จะไล่ตามสือชงมาใกล้เมืองหลวงมณฑลชื่อกู่?

พอเลือดร้อนลดลง สติกลับมาเล็กน้อย เขาถึงได้รีบหนีออกจากเมืองหลวงมณฑลชื่อกู่?

ความเป็นไปได้นี้ก็ยังมีอยู่

ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นคนหนุ่มสาว เพิ่งจะข้ามขั้นเอาชนะนักพรตระดับแก่นทองคำได้ ในใจก็เกิดความหยิ่งผยองขึ้นมา นี่ก็เป็นเรื่องที่พอจะเข้าใจได้

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจ้ามณฑลชื่อกู่ เหยียนฉือ ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป ร่างไหววูบหนึ่ง ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ความเร็วเร็วราวกับหายตัวไป

"ในเมื่อมาแล้วก็อย่าไปเลย มาแล้วก็อยากจะไป คิดว่าเขตชื่อกู่ข้าไม่มีคนอยู่หรือไง?" เจ้ามณฑลเหยียนฉือที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศแค่นเสียงเย็นชา

เสียงของเขาก็ดังก้องราวกับฟ้าร้องไปทั่วท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงมณฑลชื่อกู่

หลังจากพูดประโยคนี้แล้ว เหยียนฉือก็กลายเป็นลำแสงสายหนึ่ง พริบตาเดียวก็พุ่งออกจากเมืองหลวงมณฑลชื่อกู่ไป ไล่ตามเซียวจือไป

ความเร็วในการบินของเหยียนฉือนั้นเร็วกว่าเซียวจือมากโข ในไม่ช้าก็ร่นระยะห่างระหว่างเขากับเซียวจือลง

เซียวจือในร่างมังกร เมื่อเห็นภาพนี้ก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เขาส่งเสียงคำรามของมังกรยาวๆ สะบัดหางอย่างบ้าคลั่ง ว่ายวนไปยังกลุ่มเมฆหนาทึบบนท้องฟ้าสูง

เมื่อเห็นภาพนี้ ในใจของเหยียนฉือก็ยิ่งวางใจลงไปอีก เขาก็แค่นเสียงเย็นชาแล้วกล่าวว่า "อยากจะหนี เจ้าคิดว่าในมือข้า เจ้าจะหนีรอดไปได้หรือไง?"

ขณะที่พูด ความเร็วของเขาก็เร็วยิ่งขึ้น บินไปทิ้งเงาไว้ข้างหลังเป็นทิวแถว

สือชงในตอนนี้ร่างกายหยุดอยู่กลางอากาศ หันกลับมามองภาพที่เหยียนฉือไล่ล่าเซียวจือ

บาดแผลที่หนักหนาบนร่างของเขาถูกเขาระงับไว้ได้แล้ว ชั่วคราวไม่มีอันตรายถึงชีวิต

กัดฟันกรอด เขาก็ไม่บินไปยังทิศทางของเมืองหลวงเขตต่อไป แต่กลับบินไปยังทิศทางที่เซียวจือหลบหนีไป

เซียวจือยอดฝีมือนักพรตระดับหลอมฐานรากของแคว้นชางคนนี้ ทำให้เขาได้รับความอัปยศอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

เขาเกลียดเซียวจือเข้ากระดูกดำแล้ว แม้จะไม่สามารถลงมือฆ่าเซียวจือคนนี้ได้ด้วยตนเอง เขาก็ต้องเห็นเซียวจือคนนี้ไปตายด้วยตาของตนเอง!

ไม่ใช่แค่เขา ในเมืองหลวงมณฑลชื่อกู่ยังมีร่างอีกสองสายบินออกมา

คือยอดฝีมือนักพรตระดับหลอมฐานรากสองคนที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าก่อนหน้านี้นั่นเอง

ส่วนคนสนิทของเจ้ามณฑลเหยียนฉือคนนั้น ก็ถือป้ายคำสั่งที่สามารถควบคุมค่ายกลพิทักษ์เมืองได้อยู่ คอยเฝ้าอยู่ที่เมืองหลวงมณฑลชื่อกู่ ไม่ได้ตามมา

เหยียนฉือสมแล้วที่เป็นนักพรตระดับแก่นทองคำขั้นปลาย ความเร็วของเขานั้นเร็วเกินไปจริงๆ

เมื่อเซียวจือในร่างมังกรบินเข้าใกล้กลุ่มเมฆหนาทึบบนท้องฟ้าสูง เหยียนฉือก็อยู่ห่างจากเขาไม่ถึงพันจั้งแล้ว

"กร้วมๆ... กร้วมๆ..." เซียวจือเคี้ยวศิลาเร้นวิญญาณในปาก หางมังกรสะบัดหนึ่งครั้งก็พุ่งเข้าไปในกลุ่มเมฆหนาทึบในทันที

เขาใช้ความสามารถในการล่องหนของอสูรรับใช้หลี่เค่อ ร่างกายในกลุ่มเมฆก็พลันเลือนรางลงอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน ในกรงเล็บมังกรของเขาก็ปรากฏมีดสั้นที่ส่องประกายสีเขียวอมม่วงขึ้นมาเล่มหนึ่ง

มองเผินๆ นี่ก็เป็นเพียงมีดสั้นระดับศาสตราวุธวิเศษธรรมดาๆ เล่มหนึ่งเท่านั้น แต่จริงๆ แล้วนี่คืออาวุธสังหารชิ้นใหญ่ที่ท่านเจ้าเมืองเป่ยหลานมอบให้แก่เขา

ในศาสตราวุธวิเศษที่ดูธรรมดาเล่มนี้ บรรจุร่างแยกของท่านเจ้าเมืองเป่ยหลาน จี้หยวนหรง อยู่หนึ่งสาย

ท่านเจ้าเมืองจี้หยวนหรงเป็นถึงปรมาจารย์ระดับทารกแรกกำเนิดที่มีอิทธิฤทธิ์กว้างขวาง และในบรรดาระดับทารกแรกกำเนิดก็จัดอยู่ในประเภทที่แข็งแกร่ง ไม่ใช่อ่อนแอ

ตามคำพูดของรองเจ้าเมืองเป่ยหลานแล้ว เขาเซียวจือเพียงแค่ต้องพกอาวุธสังหารชิ้นนี้เข้าใกล้เหยียนฉือในระยะร้อยจั้ง อาวุธสังหารก็จะถูกกระตุ้นขึ้นมา ช่วยเขาสังหารเหยียนฉือ

นอกจากอาวุธสังหารชิ้นนี้แล้ว บนร่างของเซียวจือยังสวมเกราะมังกรเต่าอยู่ด้วย

เกราะมังกรเต่านี้มีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ตามคำพูดของท่านเจ้าเมืองจี้หยวนหรงแล้ว เซียวจือเพียงแค่สวมเกราะมังกรเต่านี้ เหยียนฉือคนนั้นก็ไม่สามารถสังหารเขาได้ในพริบตาแล้ว

ถึงแม้ว่าเกราะมังกรเต่าจะสามารถต้านทานการโจมตีของเหยียนฉือได้ในเวลาอันสั้น ทำให้เหยียนฉือไม่สามารถสังหารเขาได้ในทันที แต่ถึงกระนั้น เซียวจือก็ไม่ต้องการที่จะเผชิญหน้ากับเหยียนฉือซึ่งๆ หน้า โง่เง่าไปสู้กับเหยียนฉือตรงๆ

ก่อนหน้านี้ตอนที่ไล่ล่าสือชงคนนั้น เขาก็ได้คิดแผนปฏิบัติการต่อไปของตนเองไว้แล้ว

การสู้ตรงๆ นั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะไปสู้ตรงๆ หากสู้ตรงๆ แล้ว แม้เกราะมังกรเต่าของเขาจะป้องกันได้น่าทึ่ง สามารถทำให้เขาไม่ตายได้ การบาดเจ็บก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่เซียวจือต้องการ

ดังนั้น เซียวจือจึงได้คิดวิธีที่ดีกว่ามาเพื่อจัดการกับเหยียนฉือคนนี้

หลังจากที่เข้าไปในส่วนลึกของชั้นเมฆประมาณสองร้อยจั้งแล้ว เซียวจือก็หางมังกรสะบัดหนึ่งครั้ง หยุดลง กรงเล็บมังกรกำมีดสั้นสีเขียวอมม่วงนั่นไว้แน่น

และในตอนนี้ เหยียนฉือในชุดคลุมหรูหราก็ได้ไหวตัวมาปรากฏขึ้นหน้าชั้นเมฆนี้แล้ว

____

ขออภัยอย่างยิ่ง ขอเปลี่ยนชื่อเรียกระดับอาวุธอีกครั้ง

เป็นระดับ

คมกล้า

วิเศษ

วิญญาณ