ตอนที่ 447: จิตวิทยาการรบ

ครั้งนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับแก่นทองคำที่พุ่งเข้ามาสังหารตนเอง เซียวจือสะบัดหางมังกร บนหางของเขาปรากฏเงาดำทะมึนขึ้นมาทันที

ชายหนุ่มแค่นเสียงเย็นชา ดาบยาวในมือระเบิดแสงเจิดจ้า

เขาเองก็ใช้ท่าไม้ตายที่ตนเองเชี่ยวชาญออกมาเช่นกัน ดาบในมือของเขาสว่างไสวยิ่งกว่าดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าเสียอีก

วินาทีต่อมา ดาบและดาบก็ปะทะกัน

ราวกับระเบิดนิวเคลียร์ขนาดเล็กถูกจุดขึ้น คลื่นกระแทกที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่ากระจายออกไปทุกทิศทุกทาง ทุกสิ่งทุกอย่างรอบๆ ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ใบหญ้า หรือดินบนพื้น ก็ถูกคลื่นกระแทกบดขยี้เป็นผุยผง

ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย ปรากฏการณ์แปลกประหลาดเกิดขึ้นไม่หยุด

เซียวจือในร่างมังกรครามกระเด็นถอยหลังไปหลายสิบจั้ง บนร่างของเขามีเกล็ดสีครามหลุดร่วง เลือดหยดลงมาจากร่างของเขาหยดแล้วหยดเล่า

ส่วนชายหนุ่มผู้มีระดับพลังถึงแก่นทองคำ ก็กระเด็นถอยหลังไปหลายร้อยจั้ง จึงจะสามารถเหยียบอากาศว่างเปล่า ทรงตัวอยู่กลางอากาศได้อย่างยากลำบาก

ชุดนักรบสีดำบนร่างของชายหนุ่มถูกคลื่นกระแทกทำลายจนกลายเป็นเถ้าถ่าน เผยให้เห็นท่อนบนที่เปลือยเปล่า

ที่ตำแหน่งหน้าอกและท้องของเขา ปรากฏรอยดาบลึกขึ้นมาหนึ่งรอย ที่รอยดาบนั้นเลือดเนื้อเปิดออก จนถึงกับเห็นกระดูกหน้าอกที่ขาวราวกับหยกอยู่ส่วนหนึ่ง

ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง เลือดที่เขาไอออกมานั้นไม่ได้แดงสด แต่เป็นสีแดงจางๆ ในสีแดงจางๆ นั้นยังแฝงไปด้วยสีทองจางๆ

เลือดที่ไหลออกมาจากบริเวณหน้าอกและท้องของเขาก็เป็นสีแดงจางๆ ที่มีสีทองปนอยู่เช่นกัน

ยอดฝีมือนักรบระดับหลอมฐานราก หลอมกระดูกเป็นหยก ส่วนยอดฝีมือนักรบระดับแก่นทองคำ ก็หลอมกายเป็นทอง

ยอดฝีมือนักรบระดับแก่นทองคำขั้นต้น เพิ่งจะเริ่มฝึกฝนร่างกายของตนเอง ร่างกายของพวกเขาก็เพิ่งจะเริ่มเปลี่ยนแปลงเท่านั้น หากเป็นยอดฝีมือนักรบระดับแก่นทองคำขั้นสูงสุด ร่างกายของพวกเขาจะแข็งแกร่งอย่างยิ่ง เลือดที่ไหลเวียนในร่างกายก็จะเปลี่ยนเป็นสีทองโดยสมบูรณ์!

หลังจากกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ชายหนุ่มก็ก้มหน้ามองบริเวณหน้าอกและท้องของตนเอง ใบหน้าปรากฏสีหน้าที่ตกตะลึงอย่างยิ่ง

เป็นไปไม่ได้! เขาถูกนักพรตระดับหลอมฐานรากทำร้ายจนบาดเจ็บ!

เรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร?!

บาดแผลที่บริเวณหน้าอกและท้องของชายหนุ่มส่องประกายสีขาวน้ำนมเจิดจ้า เลือดเนื้อเริ่มกระดิก ในมือของเขาก็ปรากฏยาเม็ดขึ้นมาสองสามเม็ด ถูกเขากลืนเข้าไปในปาก

เซียวจือที่ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ในกรงเล็บมังกรก็ปรากฏศิลาเร้นวิญญาณขึ้นมาเม็ดหนึ่ง ถูกเขายัดเข้าปากเคี้ยวดังกร้วมๆ ดวงตามังกรทั้งสองข้างของเขาส่องประกายเจิดจ้า จ้องมองชายหนุ่มที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยจั้ง

'ในสภาพที่เอาจริงเอาจังเต็มที่ การใช้อิทธิฤทธิ์ระดับสูง《ดาบดับสังขาร》ระดับรู้แจ้ง ก็ยังไม่สามารถสังหารนักพรตระดับแก่นทองคำธรรมดาๆ ได้งั้นหรือ...'

'อย่าว่าแต่จะฆ่าเลย แค่ครั้งเดียวก็ยังไม่สามารถทำให้บาดเจ็บสาหัสได้ด้วยซ้ำ...'

ในเรื่องนี้ ในใจของเซียวจือค่อนข้างจะผิดหวัง

แต่ก็ไม่ได้ผิดหวังเป็นพิเศษ ท้ายที่สุดแล้วอีกฝ่ายคือนักพรตระดับแก่นทองคำ สูงกว่าเขาหนึ่งระดับใหญ่

นักพรตระดับหลอมฐานรากขั้นสูงสุดทั่วไป เมื่อเจอกับนักพรตระดับแก่นทองคำ แทบจะไม่มีแรงต้านทานเลย ไม่มีโอกาสชนะเลยแม้แต่น้อย

ส่วนเขาล่ะ อย่างน้อยในการปะทะกันด้วยท่าไม้ตายครั้งนี้ เขาไม่เพียงแต่ไม่แพ้ ยังได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัดอีกด้วย

นักพรตระดับแก่นทองคำตรงหน้า แม้จะไม่ได้บาดเจ็บสาหัส แต่ดูจากสภาพของเขาแล้วก็บาดเจ็บไม่เบา อย่างน้อยเมื่อเทียบกับเซียวจือแล้ว บาดแผลของเขาหนักกว่ามาก

เซียวจือหยุดอยู่กลางอากาศเพียงชั่วครู่ ก็สะบัดหางมังกร พุ่งเข้าหาชายหนุ่มที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยจั้ง

เซียวจือในร่างมังกร ความเร็วของเขาก็เร็วอย่างยิ่งอยู่แล้ว บวกกับพลังเสริมของอสูรรับใช้ ความเร็วก็ยิ่งเร็วขึ้นไปอีก เขาแทบจะทะลุทะลวงกำแพงเสียงในทันที พริบตาเดียวก็ข้ามระยะทางหลายร้อยจั้ง มาปรากฏตัวข้างๆ ชายหนุ่ม

เมื่อเผชิญหน้ากับยอดฝีมือนักรบระดับแก่นทองคำ การโจมตีธรรมดาของเซียวจือก็เหมือนกับการเล่นตลก

ดังนั้น หลังจากที่เซียวจือพุ่งเข้ามาแล้ว ก็ไม่ได้ลองโจมตีธรรมดา แต่กลับสะบัดหาง หางมังกรราวกับดาบ บนปลายหางปรากฏเงาดำทะมึนราวกับน้ำหมึก ฟันไปยังชายหนุ่มตรงหน้า

ชายหนุ่มแค่นเสียงเย็นชา ไหวตัวหมายจะหลบดาบนี้ของเซียวจือ

เพียงแต่ว่าการหลบหลีกของเขา ในสายตาของเซียวจือกลับดูเชื่องช้าไปหน่อย ไม่ได้แสดงความเร็วที่ยอดฝีมือนักรบระดับแก่นทองคำควรจะมีออกมาเลย

ชายหนุ่มก็หน้าเปลี่ยนสีเช่นกัน

เขาไม่พยายามจะหลบอีกต่อไป แต่กลับคำรามเสียงต่ำ กุมดาบสองมือ ดาบยาวในมือก็ระเบิดแสงเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์อีกครั้ง

ดาบและดาบปะทะกันในทันที

ตูม! เสียงดังสนั่น ชายหนุ่มกระเด็นถอยหลังไปอีกครั้งหลายร้อยจั้ง อดไม่ได้ที่จะกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง

ที่ตำแหน่งหน้าอกและท้องของเขา มีรอยดาบลึกเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งรอย

รอยดาบนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ารอยดาบก่อนหน้านี้ เกือบจะผ่าชายหนุ่มออกเป็นสองท่อนแล้ว

เลือดสีแดงจางๆ ที่มีสีทองปนอยู่พุ่งออกมาเป็นสาย หลังจากที่ชายหนุ่มกระอักเลือดแล้ว มุมปากของเขาก็ยังมีเลือดไหลซึมออกมาไม่หยุด เขาใช้มือข้างหนึ่งกดท้องของตนเองไว้ ร่างกายถอยหลังไป

'การโจมตีของ《ดาบดับสังขาร》ในระยะใกล้ ไม่สามารถหลบได้ ต้องรับตรงๆ เท่านั้นงั้นหรือ...' เซียวจือคิดในใจ

หลังจากที่ทรงตัวอยู่กลางอากาศได้แล้ว เขาก็สะบัดหางมังกร ทะลุทะลวงกำแพงเสียงในทันที กลายเป็นเงาสายหนึ่ง พุ่งเข้าหาชายหนุ่มอีกครั้ง

ขณะที่พุ่งเข้าหาชายหนุ่ม ในกรงเล็บมังกรของเขาก็ปรากฏศิลาเร้นวิญญาณขึ้นมาอีกเม็ดหนึ่ง ศิลาเร้นวิญญาณเม็ดนี้ถูกเขายัดเข้าปากเคี้ยวดังกร้วมๆ

เขาใช้วิธีนี้เพื่อฟื้นฟูพลังปราณแท้จริงที่ใช้ไปอย่างรวดเร็ว

ช่วยไม่ได้ 《ดาบดับสังขาร》ระดับรู้แจ้งนั้นสิ้นเปลืองพลังงานอย่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ

ด้วยปริมาณพลังปราณที่เขามีอยู่ตอนนี้ การใช้《ดาบดับสังขาร》ติดต่อกันสองครั้งก็เป็นขีดจำกัดของเขาแล้ว

เขากำลังฟื้นฟูพลังปราณในร่างกายอย่างรวดเร็ว ต้องการจะดึงปริมาณพลังปราณของเขาให้สูงกว่า 41% โดยเร็วที่สุด เช่นนี้แล้ว เขาก็จะสามารถใช้《ดาบดับสังขาร》เป็นครั้งที่สามได้

ก็มีแต่คู่ต่อสู้ของเซียวจือคนนี้เท่านั้นที่ไม่รู้สถานการณ์ที่แท้จริงของเซียวจือในตอนนี้

หากรู้สถานการณ์ที่แท้จริงของเซียวจือในตอนนี้แล้ว เขาก็ไม่จำเป็นต้องถอยหลัง แค่ใช้ท่าไม้ตายที่ราวกับดวงอาทิตย์นั่นซัดใส่เซียวจืออีกครั้ง เซียวจือก็ไม่มีทางต้านทานได้

แม้จะมีเกราะมังกรสมุทรคุ้มกาย ทำให้เซียวจือไม่ถึงกับถูกสังหารในพริบตา แต่การถูกซัดจนบาดเจ็บสาหัสก็ยังมีความเป็นไปได้สูง

นี่คือสิ่งที่เรียกว่าจิตวิทยาการรบ

แม้ว่าพลังปราณแท้จริงในร่างกายของเซียวจือจะใกล้จะหมดแล้ว เขาก็ยังคงพุ่งเข้าหาชายหนุ่มอย่างไม่ลังเล ก็เพื่อที่จะสร้างภาพลวงตาให้คู่ต่อสู้ของเขาว่าเขายังมีแรงเหลืออยู่ เพื่อปกปิดสถานการณ์ที่แท้จริงว่าตอนนี้เขาอ่อนแอมากแล้ว

อสูรรับใช้หลี่เค่อที่ถูกระบบของโลกแห่งสรรพชีวิตสร้างขึ้นมานั้น ราวกับหุ่นเชิด ไม่มีสมองอะไรมากนัก

แต่คู่ต่อสู้ที่ระบบของโลกแห่งสรรพชีวิตสร้างขึ้นมาให้เซียวจือเหล่านี้ กลับมีสมองอยู่พอสมควร นอกจากจะพูดน้อยแล้ว พฤติกรรมก็แทบจะไม่ต่างจากคนปกติเลย

ด้วยเหตุนี้ เซียวจือจึงใช้จิตวิทยาการรบกับคู่ต่อสู้ของเขาคนนี้

หลังจากโดน《ดาบดับสังขาร》ของเซียวจือไปสองครั้งติดต่อกัน บาดแผลของชายหนุ่มก็หนักหนาเอาการแล้ว

เมื่อถูกบาดแผลถ่วง ความเร็วของเขาก็ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด

ทำให้เซียวจือในร่างมังกร ขณะที่ไล่ล่าเขา ไม่เพียงแต่จะไม่ถูกเขาสลัดทิ้ง แต่ยังค่อยๆ ลดระยะห่างระหว่างพวกเขาทั้งสองลงทีละน้อยๆ