ตอนที่ 398: กล้าลงมาสู้กับข้าหรือไม่?

“พวกขยะแคว้นเซวียนหมิง ยังไม่รีบมาตายอีก!” เซียวจือตะโกนขึ้นอีกครั้ง ท่าทีดูอวดดีอย่างยิ่ง

“โอหัง! ข้าจะมาประลองกับเจ้าสักหน่อย!” ในเมือง เสียงทรงพลังดังขึ้น

คำพูดเพิ่งจะขาดคำ เงาร่างสีแดงเพลิงก็ทะยานออกจากเมืองเชอเถียน พุ่งเข้าหาเซียวจือ

เป็นนักสู้วัยกลางคนในชุดเกราะนายพลสีแดงเพลิง ถือหอกยาวสีทอง กลิ่นอายน่าสะพรึงกลัว

ตูม! หอกยาวกับดาบยาวปะทะกัน เกิดเสียงดังสนั่นหู

นักสู้ชายวัยกลางคนกระเด็นไปกระแทกกับกำแพงเมือง ทำให้กำแพงเมืองสั่นสะเทือนอย่างเห็นได้ชัด เซียวจือก็เซถอยหลังไปหลายจั้ง เหยียบพื้นหินปูพื้นจนแตกละเอียดไปหลายก้อน

เซียวจือแสร้งทำเป็นสู้ไม่ได้ ถือดาบไว้ในมือ ด่าทอพลางถอยหลังไป นักสู้ชายวัยกลางคนของแคว้นเซวียนหมิงผู้นี้ ก็คำรามลั่น ถือหอกพุ่งเข้าหาเซียวจืออีกครั้ง

ในขณะนั้น เงาร่างอีกสองสายก็พุ่งออกมาจากในเมือง ปรากฏตัวขึ้นบนกำแพงเมือง

เงาร่างทั้งสองสายนี้ ในสายตาของเซียวจือ ล้วนแผ่แสงสีแดงจางๆ ออกมา นี่หมายความว่าทั้งสองคนล้วนเป็นผู้เล่น

ผู้เล่นระดับหลอมฐานรากสองคนนี้ หรี่ตามองเซียวจือบนกำแพงเมืองอยู่พักหนึ่ง หลังจากนั้น ผู้เล่นคนหนึ่งก็เปลี่ยนสีหน้า เอ่ยตะโกนว่า “ท่านแม่ทัพหลี รีบถอยกลับมา! คนผู้นี้คือเซียวจือ! อันตราย รีบถอยกลับมา!”

เห็นได้ชัดว่า เซียวจือถูกจำได้แล้ว

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนนี้ เซียวจือในใจก็อดถอนหายใจไม่ได้

ก่อนหน้านี้ เขาคิดว่าเครือข่ายข้อมูลในโลกแห่งความเป็นจริงสะดวกสบายจริงๆ เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในโลกแห่งสรรพชีวิต สามารถรวบรวมเข้าด้วยกันด้วยความเร็วแสง แล้วแสดงให้เขาเห็นได้

หากไม่มีเครือข่ายนี้ โลกแห่งสรรพชีวิตก็คงจะเหมือนกับสมัยโบราณ ข้อมูลปิดกั้น เรื่องใหญ่ๆ แม้จะเกิดขึ้นหลายวันแล้ว เขาก็อาจจะยังไม่รู้

แต่ตอนนี้ เขาก็ได้ลิ้มรสความทุกข์ของเครือข่ายข้อมูลที่ทันสมัยแล้ว

หากไม่มีเครือข่ายข้อมูลนี้ ด้วยประสิทธิภาพการแพร่กระจายข้อมูลของโลกแห่งสรรพชีวิตนี้ ขอเพียงเขารวดเร็วหน่อย โจมตีเมืองหลายเมืองติดต่อกัน อีกฝ่ายก็อาจจะยังไม่ทันได้ตั้งตัว

ไหนเลยจะเหมือนตอนนี้ นี่แค่เมืองที่สองเท่านั้นเอง เขาก็ถูกผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามจำได้ในทันที

ผู้เล่นระดับหลอมฐานรากสองคนตะโกนอย่างร้อนรนบนกำแพงเมือง แต่นักสู้ชายวัยกลางคนของแคว้นเซวียนหมิงที่ถูกพวกเขาเรียกว่าแม่ทัพหลี กลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย ยังคงถือหอกพุ่งเข้าหาเซียวจือ

เซียวจือ? เซียวจืออะไร?

ผู้เล่นระดับหลอมฐานรากของแคว้นเซวียนหมิงรู้จักเซียวจือ เกรงกลัวเซียวจือ แต่เขาไม่รู้จัก

ไม่รู้จักเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเกรงกลัว

เมื่อเห็นนักสู้ชายวัยกลางคนผู้นี้ ไม่สนใจคำตะโกนของผู้เล่นของแคว้นเซวียนหมิงสองคน ยังคงพุ่งเข้ามา เซียวจือก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เข้าใจเหตุผล ในใจก็อดดีใจไม่ได้

ยังคิดว่าการโจมตีเมืองครั้งนี้ จะไม่ได้อะไรกลับไปเสียแล้ว ไม่คิดว่ายังจะมีอะไรให้เก็บเกี่ยวอยู่บ้าง เช่นนั้นเขาก็ไม่เกรงใจแล้ว

ชายวัยกลางคนในชุดเกราะนายพลสีแดงเพลิงตรงหน้านี้ เป็นนักสู้ระดับหลอมฐานรากขั้นปลาย พลังไม่ด้อยเลย

เซียวจือก็ไม่กล้าประมาทเช่นกัน ใช้เคล็ดวิชาลับ ‘เผาโลหิต’ ในทันที พลังปราณแท้ระดับหลอมฐานรากขั้นสูงสุด ถูกเขาระเบิดออกมาทั้งหมด

【มังกรครามทะลวงผนึก】!

เซียวจือใช้เพลงยุทธ์ 【มังกรครามทะลวงผนึก】 อีกครั้ง ฟันดาบออกไปหนึ่งดาบ คมดาบสีเขียวราวกับมังกร ฉีกกระชากอากาศ พุ่งเข้าหานักสู้ของแคว้นเซวียนหมิงตรงหน้า

นักสู้ระดับหลอมฐานรากขั้นปลายของแคว้นเซวียนหมิงผู้นี้ ในตอนนี้ก็รู้สึกถึงอันตรายแล้ว ดวงตาหดเล็กลง

แต่ในตอนนี้ อยากจะหลบหลีกก็ไม่ทันแล้ว

นักสู้ระดับหลอมฐานรากขั้นปลายของแคว้นเซวียนหมิงผู้นี้ คำรามลั่นราวกับฟ้าผ่า สองมือถือหอก แทงออกไปเช่นกัน!

เสือดาวสีทองตัวหนึ่งรวมตัวกันขึ้นมาจากปลายหอก พุ่งเข้าหาคมดาบที่ราวกับมังกรเบื้องหน้า

ทั้งสองเพิ่งจะสัมผัสกัน เสือดาวสีทองก็สลายไป คมดาบที่ราวกับมังกร หยุดชะงักไปเพียงครู่เดียว ก็พุ่งไปข้างหน้าต่อไป ฟันเฉียงไปบนร่างของนักสู้ของแคว้นเซวียนหมิงผู้นี้ ฉีกเกราะนายพลสีแดงเพลิงและพลังปราณป้องกันตัวของเขาจนขาดโดยตรง ฟันกระดูกกึ่งหยกในร่างกายของเขาจนขาด ฉีกร่างกายของเขาออกเป็นสองส่วน

ดาบเดียว เพียงดาบเดียว นักสู้ระดับหลอมฐานรากขั้นปลายของแคว้นเซวียนหมิงผู้นี้ ก็ถูกเซียวจือสังหารอยู่หน้าประตูเมือง

ภาพนี้ ทำให้ทุกคนบนกำแพงเมืองเชอเถียนตกตะลึง

ผู้เล่นระดับหลอมฐานรากของแคว้นเซวียนหมิงสองคนชะงักไป นี่คือนักสู้ระดับหลอมฐานรากขั้นปลายในกองทัพของแคว้นเซวียนหมิงนะ ผ่านสมรภูมิมานับร้อยครั้ง วิญญาณที่ตายใต้หอกนับไม่ถ้วนปรากฎว่าถูกผู้เล่นของแคว้นต้าชางที่ชื่อเซียวจือนี้ ฆ่าด้วยดาบเดียว? ผู้เล่นของแคว้นชางที่ชื่อเซียวจือนี้ ก็น่ากลัวเกินไปแล้วกระมัง?

ขณะที่ตกใจ ในใจพวกเขาก็อดรู้สึกโชคดีไม่ได้ โชคดีที่เมื่อครู่ไม่ได้บุ่มบ่ามพุ่งออกไปด้วยกัน มิฉะนั้นแล้ว เผชิญหน้ากับเทพสังหารที่ชื่อเซียวจือนี้ พวกเขาก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะตาย

ทหารของแคว้นเซวียนหมิงคนอื่นๆ ก็ชะงักไปเช่นกัน ในความรับรู้ของพวกเขา แม่ทัพของพวกเขาคนนี้ คือผู้ไร้เทียมทาน ผ่านการต่อสู้มานับร้อยครั้ง ไม่เคยพ่ายแพ้เลย แต่ตอนนี้ แม่ทัพผู้ไร้เทียมทานของพวกเขา กลับตายแล้ว ถูกศัตรูฟันเป็นสองส่วนด้วยดาบเดียว ตายอย่างไม่มีแรงต่อต้านเลย

เรื่องนี้ทำให้ทหารของแคว้นเซวียนหมิงหลายคน ไม่สามารถยอมรับได้ในชั่วขณะ

ไม่เหมือนกับคนบนกำแพงเมืองเหล่านี้ สีหน้าของเซียวจือกลับดูสงบนิ่ง

การฟันนักสู้ระดับหลอมฐานรากขั้นปลายตายด้วยดาบเดียว ในสายตาของคนอื่นดูเหลือเชื่อ แต่ในสายตาของเขา นี่คือเรื่องปกติ

ระดับพลังหลอมฐานรากขั้นปลายของอีกฝ่ายไม่ด้อยก็จริง แต่ท่าไม้ตายที่อีกฝ่ายเชี่ยวชาญ ในสายตาของเซียวจือ พลังกลับธรรมดามาก น่าจะเป็นเพียงอิทธิฤทธิ์ประเภทโจมตีระดับรู้แจ้งเท่านั้นเอง

ในเรื่องระดับพลัง ระดับพลังหลอมฐานรากขั้นสูงสุดของเซียวจือก็ข่มอีกฝ่ายอยู่ขั้นหนึ่ง ในเรื่องท่าไม้ตาย เซียวจือยิ่งข่มอีกฝ่ายโดยสิ้นเชิง

ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาจะฟันอีกฝ่ายตายด้วยดาบเดียวไม่ได้ได้อย่างไร?

เซียวจือเก็บดาบ เรียกไปข้างหน้าอย่างสงบ จากศพนักสู้ที่ถูกฟันเป็นสองส่วนตรงหน้าเขา ของสิ่งหนึ่งก็ลอยมาหาเซียวจือ เป็นแหวนเก็บของที่เล็กและสวยงามวงหนึ่ง

หลังจากสวมแหวนเก็บของวงนี้ไว้บนมือแล้ว เซียวจือก็ก้าวไปหนึ่งก้าว มาถึงหน้าศพนักสู้ ในพริบตา ศพนักสู้พร้อมกับหอกยาวระดับศาสตราวุธที่ตกอยู่ข้างๆ ก็หายไปจากอากาศว่างเปล่า

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จแล้ว เซียวจือก็ยืนอย่างมั่นคงอยู่หน้าประตูเมืองเชอเถียน ใช้ดาบเหมันต์ในมือ ชี้ไปยังผู้เล่นระดับหลอมฐานรากของแคว้นเซวียนหมิงสองคนบนกำแพงเมือง ยิ้มกล่าวว่า “พลังของพวกเจ้าสองคนก็ไม่เลว กล้าลงมาสู้กับข้าหรือไม่?”

ผู้เล่นระดับหลอมฐานรากสองคนที่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองมองหน้ากัน ทั้งสองคนล้วนสีหน้าไม่ดี ไม่พูดอะไร

เซียวจือยิ้มกล่าวว่า “พวกเจ้าทำหน้าอะไรกัน? คนเดียวไม่ได้ ก็มาสองคนสิ สองคนก็ยังไม่ได้ ก็ไปหาคนช่วยสิ พวกเจ้าดูสิ คนช่วยมาแล้วไม่ใช่หรือ? พวกเจ้าก็มาพร้อมกันเลยสิ ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเจ้าแน่นอน หากสามารถฆ่าข้าได้ ประโยชน์มากมายเลยนะ!”

ตอนที่เซียวจือพูด ก็มีเงาร่างสองสายปรากฏขึ้นบนกำแพงเมืองจริง ๆ

คนหนึ่งเป็นชายหนุ่ม ถือดาบยาว สวมชุดเกราะนายพลสีแดงเพลิง

อีกคนหนึ่งเป็นชายชรา สวมชุดขุนนางเจ้าเมืองแบบฉบับของแคว้นเซวียนหมิง