ตอนที่ 381: แปลงกายเป็นมังกร

มังกรครามตัวน้อยที่เกิดจากการรวมตัวของพลังปราณแท้นี้ ในตอนแรกยังดูเลือนลาง ค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้น

ส่วนมังกรครามตัวน้อยที่ว่ายวนอยู่ในห้วงทะเลแห่งจิตของเซียวจือ ร่างกายกลับค่อยๆ เลือนลางลง เลือนลางลงเรื่อยๆ จนกระทั่งหายไปโดยสิ้นเชิง

ในตอนนี้ ตรงหน้าของเซียวจือ มังกรครามตัวน้อยยาวหนึ่งฉื่อก็ได้รวมตัวกันขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แล้ว ดูเหมือนมีชีวิตชีวา ว่ายวนอยู่รอบตัวเซียวจือ

พลังปราณแท้ในร่างกายของเซียวจือ กำลังถูกใช้ไปอย่างต่อเนื่อง เพียงแค่ผ่านไปสิบกว่าวินาที ก็ใช้พลังปราณแท้ในร่างกายของเขาไป 1% แล้ว

เห็นได้ชัดว่า หากต้องการจะสร้างร่างจินตภาพออกมา ต้องใช้พลังปราณแท้จำนวนมาก

ก็ไม่รู้ว่าพลังการต่อสู้ที่แท้จริงของร่างจินตภาพนี้เป็นอย่างไร

ระดับหลอมฐานรากแค่ขยับตัวก็มีพลังทำลายที่น่าทึ่ง ย่อมไม่เหมาะที่จะประลองฝีมือในลานบ้านอันเงียบสงบนี้

เซียวจือรีบออกจากเมืองเป่ยหลาน วิ่งไปตามถนนม้าที่กว้างขวาง ด้วยพลังของเซียวจือในตอนนี้ แม้จะใช้เพียงพลังกาย ความเร็วในการวิ่งก็เร็วดุจสายฟ้า ไม่ด้อยไปกว่ามังกรอาชาเลย

วิ่งไปรวดเดียวสามสิบกว่าลี้ เซียวจือถึงจะหยุดลงในหุบเขาป่าแห่งหนึ่ง

อันที่จริง ในสำนักงานผู้ตรวจการณ์ก็มีลานประลองอยู่ แต่ในลานประลองนั้นคนเยอะตาแยะ เซียวจือไม่ต้องการให้บางสิ่งบางอย่างถูกคนนอกเห็น

หลังจากหยุดฝีเท้าแล้ว เซียวจือหน้าไม่แดง หายใจไม่หอบ เขาเริ่มสร้างมังกรครามตัวน้อยขึ้นมาใหม่ หลังจากสร้างเสร็จ เขาก็เอ่ยกับอากาศว่างเปล่าว่า “พี่หลี่ ท่านออกมาหน่อย มาประลองกับมันสักหน่อย”

“ได้” เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้น นั่นก็คืออสูรรับใช้หลี่เค่อ

ร่างจินตภาพที่สร้างขึ้นมา สามารถควบคุมได้ผ่านทางจิต

ภายใต้การควบคุมทางจิตของเซียวจือ มังกรครามตัวน้อยยาวเพียงหนึ่งฉื่อนี้ ก็ว่ายวนอยู่ในอากาศ ฉีกกระชากอากาศ กลายเป็นสายฟ้าสีเขียวสายหนึ่ง พุ่งเข้าหาอสูรรับใช้หลี่เค่อ

หลี่เค่อถือดาบยาวเล่มหนึ่ง ต้อนรับมังกรครามตัวน้อย

หนึ่งอสูรหนึ่งมังกร กลายเป็นเงาเลือนลางสองสาย ต่อสู้กัน

ต้นไม้ใบหญ้ารอบข้าง ในพริบตาก็ถูกพลังที่แผ่ออกมาจากการต่อสู้ของหนึ่งอสูรหนึ่งมังกรนี้ บดจนเป็นผงละเอียด

ส่วนเซียวจือก็ยืนดูอยู่ข้างๆ

เซียวจือพบว่า มังกรครามตัวน้อยที่สร้างขึ้นมานี้ มีสติปัญญาระดับหนึ่ง สามารถต่อสู้ได้ด้วยตนเอง

พลังการต่อสู้ที่มันระเบิดออกมาก็ไม่ด้อยเลย ถึงกับกดดันหลี่เค่อที่ปรากฏตัวออกมาได้ด้วยซ้ำ เซียวจือคาดว่า มันน่าจะมีพลังการต่อสู้ระดับหลอมฐานรากขั้นปลาย

ในขณะเดียวกัน เขาก็พบว่า เมื่อมังกรครามตัวน้อยอยู่ในสภาวะต่อสู้ การใช้พลังปราณแท้ของตนเองจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ในสภาวะไม่ต่อสู้ พลังปราณแท้ 1% ในร่างกายของเซียวจือ สามารถทำให้มังกรครามตัวน้อยนี้คงอยู่ได้ 17 วินาที

ในสภาวะต่อสู้ พลังปราณแท้ 1% ในร่างกายของเซียวจือ ก็จะทำให้มังกรครามตัวน้อยนี้คงอยู่ได้เพียง 3 ถึง 4 วินาทีเท่านั้น การใช้พลังเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!

“เอาล่ะ หยุด!” เซียวจือตะโกนขึ้น พลังปราณแท้ในร่างกายของเขามีจำกัด ไม่มีพลังปราณแท้มากมายขนาดนั้นให้ใช้

เมื่อเซียวจือตะโกนขึ้น มังกรครามตัวน้อยก็ปฏิบัติตามคำสั่งของเขาอย่างรวดเร็ว กลายเป็นเงาเลือนลางสีเขียวสายหนึ่ง ถอนตัวจากการต่อสู้ ถอยหลังไปหลายจั้ง แล้วหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ

หลี่เค่อที่ถือดาบยาว ก็ถอยหลังไปสองสามก้าวเช่นกัน จ้องมองมังกรครามตัวน้อยที่ลอยอยู่กลางอากาศนี้

ความสามารถในการต่อสู้ที่แท้จริงของมังกรครามตัวน้อย ก็ทดสอบได้ประมาณนี้แล้ว พลังการต่อสู้ของมันไม่ได้ทำให้เซียวจือตื่นตาตื่นใจ แต่ก็ไม่ถึงกับทำให้เซียวจือผิดหวัง

ต่อไป ก็คือ ‘การแปลงกายเป็นมังกร’ ที่เซียวจือตั้งตารอคอยยิ่งกว่า

ที่เรียกว่าการแปลงกายเป็นมังกร ก็คือการให้ร่างจินตภาพ ‘มังกรคราม’ ที่มีต้นกำเนิดเดียวกับตนเอง หลอมรวมเข้ากับตนเอง ทำให้ตนเองมีคุณสมบัติบางอย่างของมังกรคราม เพื่อเพิ่มพลังการต่อสู้ของตนเอง

นึกในใจ มังกรครามตัวน้อยที่ลอยอยู่กลางอากาศ ก็กลายเป็นสายฟ้าสีเขียวสายหนึ่ง ปรากฏขึ้นข้างกายเซียวจือ

จากนั้น มันก็เริ่มหลอมรวมเข้ากับเซียวจือ

ในตอนนี้ บนตัวของเซียวจือ แผ่แสงสีเขียวสว่างจ้า

นี่เป็นความรู้สึกที่น่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับตอนที่อสูรรับใช้หลี่เค่อเข้าสิงในร่างของเขา

สีผิวของเซียวจือ กลายเป็นสีเขียวเข้มอย่างรวดเร็ว บนนั้นปรากฏเกล็ดสีเขียวขึ้นมา

หลายวินาทีต่อมา เซียวจือก็แปลงกายเป็นมังกรเสร็จสิ้น แสงสีเขียวก็จางลง

เซียวจือในตอนนี้ ไม่ได้อยู่ในร่างมนุษย์อีกต่อไปแล้ว แต่กลับกลายเป็นมังกรครามยาวประมาณสองเมตร ลอยอยู่กลางอากาศ

ลอยอยู่จริงๆ

เซียวจือหลังจากแปลงกายเป็นมังกรแล้ว แม้จะไม่ได้ใช้ทักษะ ‘วิชาเหินเวหา’ ก็สามารถลอยอยู่ในอากาศได้แล้ว

การลอยเช่นนี้ เป็นไปอย่างเป็นธรรมชาติ เกือบจะเป็นสัญชาตญาณ เหมือนกับการหายใจของคน

แม้หลังจากแปลงกายเป็นมังกรแล้ว จะไม่มีมือไม่มีเท้า รูปร่างจะแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง แต่เซียวจือก็ไม่ได้รู้สึกไม่สบายใจเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าเขาเกิดมาเป็นมังกรครามอยู่แล้ว

เซียวจือในร่างมังกร สะบัดหางทีหนึ่ง ร่างกายก็กลายเป็นสายฟ้าสีเขียวสายหนึ่ง พุ่งไปข้างหน้า

ในพริบตา ความเร็วของเขาก็ทะลุผ่านกำแพงเสียง เร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ

เร็ว เร็วเกินไปจริงๆ

อสูรรับใช้หลี่เค่อที่ยืนอยู่บนพื้น ไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ที่ระยะห่างสูงสุด 400 กว่าจั้ง ก็เหมือนลูกโป่งที่ผูกเชือกไว้ ถูกลากตามไป

ใช่แล้ว 400 กว่าจั้ง ไม่ใช่ 300 กว่าจั้ง

เมื่อพลังของเซียวจือเพิ่มขึ้น ขอบเขตการเคลื่อนไหวของอสูรรับใช้ เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ก็เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

หลังจากที่อสูรรับใช้หลี่เค่อตั้งสติได้ ก็อยากจะหลุดพ้นจากสภาพนี้ เขาลองวิ่งบนพื้นดิน แต่ความเร็วของเขา เทียบไม่ได้กับความเร็วของเซียวจือในร่างมังกรเลย ยังคงถูกลากตามไป

หลังจากลองแล้วล้มเหลว อสูรรับใช้หลี่เค่อก็เลิกดิ้นรน ร่างกายสั่นไหวเล็กน้อย หายไปในอากาศว่างเปล่า

ในระดับความสูงไม่ถึงสิบเมตรจากพื้นดิน หลังจากบินไปหลายสิบลี้แล้ว เซียวจือในร่างมังกรก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เริ่มบินในระดับความสูง

เมื่อบินในระดับความสูงแล้ว ความเร็วของเขาก็ยิ่งเร็วขึ้น ความเร็วขนาดนี้ ราวกับสายลมและสายฟ้า เกรงว่าปักษาอสูรระดับสูงสุดของอสูรใหญ่ ก็คงจะมีความเร็วประมาณนี้กระมัง?

เซียวจือคิดในใจ

ปักษาอสูรประเภทบิน เชี่ยวชาญความเร็วที่สุด หลังจากแปลงกายเป็นมังกรแล้ว ความเร็วของเขาก็เทียบได้กับปักษาอสูรระดับสูงสุดของอสูรใหญ่แล้ว ในระดับหลอมฐานราก คนและอสูรที่สามารถไล่ตามความเร็วของเขาได้เช่นนี้ คาดว่าคงจะมีไม่มากแล้ว

ก่อนหน้านี้เขายังปวดหัวอยู่เลย ในฐานะนักสู้สายพละกำลัง พลังโจมตีคือจุดแข็งของเขา ส่วนความเร็วคือจุดอ่อนของเขา หากไม่เจอศัตรูที่แข็งแกร่งก็แล้วไป แต่หากเจอศัตรูที่แข็งแกร่งเข้า จุดอ่อนนี้ของเขาก็จะปรากฏออกมา ความเร็วสู้คนอื่นไม่ได้ อยากจะหนีก็หนีไม่ได้

ตอนนี้ดูท่าแล้ว หลังจากมีความสามารถในการแปลงกายเป็นมังกรแล้ว ในระดับหนึ่ง จุดอ่อนเรื่องความเร็วของเขา ก็ถือว่าถูกแก้ไขแล้ว

ก็ไม่รู้ว่าหลังจากแปลงกายเป็นมังกรแล้ว จะยังสามารถให้อสูรรับใช้หลี่เค่อเข้าสิงได้หรือไม่ หากสามารถเข้าสิงได้ เขาไม่เพียงแต่จะบินได้เร็ว ยังสามารถรักษาสภาพล่องหนขณะบินได้อีกด้วย ความสามารถในการเอาตัวรอดก็จะเพิ่มขึ้นไปอีกขั้น

คิดแล้วก็ทำเลย

เซียวจือในร่างมังกร ก็หยุดนิ่งกลางอากาศทันที เริ่มให้อสูรรับใช้หลี่เค่อเข้าสิงในร่างของตน