ตอนที่ 372: การลอบโจมตีอย่างต่อเนื่อง

ชายหนุ่มเนตรเหยี่ยวเห็นภาพนี้ด้วยหางตา ดวงตาพลันหดเล็กลง การโจมตีในมือก็ชะงักลงเล็กน้อย

แม้จะเป็นเพียงระดับหลอมฐานรากขั้นต้น แต่ความเร็วของเฉินโหยวซงก็ทะลุผ่านกำแพงเสียงได้อย่างง่ายดาย ในพริบตาก็ทะยานมาถึงเบื้องหน้าของชายหนุ่มเนตรเหยี่ยว

หยางซวีคำรามลั่น ฉวยโอกาสที่เกิดขึ้นชั่วพริบตานี้ ไอแห่งความตายรอบตัวพลุ่งพล่าน ดาบตัดทองคำในมือฉีกกระชากอากาศ ฟันไปยังศีรษะของชายหนุ่มเนตรเหยี่ยว

เฉินโหยวซงที่ทะยานเข้ามาก็ระเบิดพลังเช่นกัน ลงมือครั้งแรกก็คือท่าไม้ตาย ดาบวิเศษในมือพลันกลายเป็นเงาดาบนับไม่ถ้วน สอดประสานกันเป็นพายุคมดาบ พุ่งเข้าหาชายหนุ่มเนตรเหยี่ยวตรงหน้า

ในดวงตาเหยี่ยวทั้งสองข้างของชายหนุ่มเนตรเหยี่ยว แสงสีทองส่องประกาย

แม้จะเผชิญหน้ากับการโจมตีร่วมกันของหยางซวีกับเฉินโหยวซง เขาก็ยังคงสงบนิ่ง ร่างวูบไหวหลบดาบนั้นของหยางซวีได้ จากนั้นเท้าทั้งสองข้างก็พลันเลือนลาง ร่างกายลอยถอยหลังออกไป หลบการโจมตีด้วยเงาดาบของเฉินโหยวซง

สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ ด้านหลังของเขา มีเงาร่างล่องหนลอยอยู่

ขณะที่ชายหนุ่มเนตรเหยี่ยวถอยหลัง ความสนใจทั้งหมดจดจ่ออยู่ที่หยางซวีกับเฉินโหยวซง เงาร่างล่องหนนี้ก็เคลื่อนไหว มันยกดาบในมือขึ้น เล็งไปที่แผ่นหลังของชายหนุ่มเนตรเหยี่ยว

เกือบจะพร้อมกัน เซียวจือที่กำลังต่อสู้กับหัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิง ก็ระเบิดพลังอีกครั้ง!

ดาบเหมันต์ในมือของเขา ตัวดาบพลันกลายเป็นสีเขียวเข้ม มังกรครามสีเขียวตัวหนึ่งปรากฏขึ้น พันรอบตัวดาบ

หัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงคำรามเสียงต่ำ ก็จำต้องใช้อิทธิฤทธิ์ประเภทโจมตีที่ตนเองเชี่ยวชาญออกมา ดาบยาวระดับอาวุธวิเศษในมือของเขา เริ่มร้อนระอุ ราวกับเพิ่งจะหยิบออกมาจากเตาหลอมที่ร้อนจัด แดงก่ำไปทั้งเล่ม ทำให้บรรยากาศรอบข้างบิดเบี้ยวไปหมด

ดาบยาวระดับอาวุธวิเศษสองเล่ม ปะทะกันอีกครั้ง เสียงดังสนั่นราวกับฟ้าร้องกลางวันแสกๆ แสงสีเขียวแดงสอดประสานกัน คลื่นกระแทกที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แผ่ออกไปรอบทิศทาง ที่ที่ผ่านไป เศษหินที่ลอยขึ้นมาก็ถูกบดเป็นผงละเอียด

ก็ในตอนนี้เช่นกัน ท่ามกลางเสียงดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง ดาบในมือของอสูรรับใช้หลี่เค่อ ก็แทงทะลุลำคอของชายหนุ่มเนตรเหยี่ยว

ชายหนุ่มเนตรเหยี่ยวที่ถูกแทงทะลุลำคอ เบิกตากว้าง สัญชาตญาณอยากจะหันกลับไปมองข้างหลัง อยากจะดูว่าใครกันแน่ที่ลอบโจมตีเขาจากด้านหลัง

เพียงแต่ ศีรษะของเขาเพิ่งจะหัน ก็ปลิวออกไปแล้ว

เลือดสาดกระเซ็น อสูรรับใช้หลี่เค่อก็เหมือนวิญญาณล่องหน ลอยไปยังทางเซียวจืออย่างเงียบเชียบ

เซียวจือเหยียบพื้นติดต่อกันหลายครั้ง ทิ้งรอยเท้าลึกไว้ ในตอนนี้ก็ทรงตัวได้แล้ว เสื้อผ้าของเขาเกือบจะขาดรุ่งริ่งไปหมดแล้ว ไม่ใช่แค่ที่มุมปากแล้ว ตาหูจมูกปากของเขาก็มีเลือดไหลออกมา

ทว่า เขาไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย ถือดาบคำรามเสียงต่ำ พุ่งเข้าหาหัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงอีกครั้ง

หลังจากปะทะกันด้วยท่าไม้ตายครั้งนี้ สถานการณ์ของหัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิง ยิ่งเลวร้ายกว่าเซียวจือเสียอีก แขนเลือดเนื้อเปิดเปิง บนตัวเต็มไปด้วยบาดแผลที่น่าสยดสยอง แม้แต่บนใบหน้าก็ไม่เว้น เลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด ดูน่าสังเวชอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นเซียวจือราวกับเสือหิว พุ่งเข้าหาเขาอีกครั้ง พุ่งเข้าหาเขาก็แล้วไป ดาบในมือของเซียวจือ ตัวดาบก็กลายเป็นสีเขียวเข้มอีกครั้ง หัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงที่เพิ่งจะทรงตัวได้ เมื่อเห็นภาพนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะด่าออกมาว่า “บ้าไปแล้ว! บ้าไปแล้วจริงๆ!”

เขายังไม่รู้ว่า นักสู้อีกคนในทีมของเขา ก็ถูกฆ่าไปแล้ว

แม้จะไม่รู้เรื่องนี้ แต่ในตอนนี้ ในใจของหัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิง ก็มีความรู้สึกเสียใจเป็นครั้งแรก

บางที ครั้งนี้เขาไม่ควรจะนำทีมมา

เจ้าหมอนี่ที่ชื่อเซียวจือ มันบ้าเกินไปแล้ว!

หัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงกดความอยากที่จะหันหลังแล้ววิ่งหนีในใจลง เขากัดฟัน คำรามลั่นราวกับสัตว์ป่า ก็ใช้อิทธิฤทธิ์ประเภทโจมตีที่ตนเองเชี่ยวชาญออกมาอีกครั้ง!

ดาบยาวระดับอาวุธวิเศษที่เขาถืออยู่ กลายเป็นสีแดงก่ำอีกครั้ง ร้อนระอุ ทำให้บรรยากาศรอบข้างบิดเบี้ยวไปหมด

ตูม!

ดาบยาวระดับอาวุธวิเศษสองเล่ม ปะทะกันอีกครั้ง

แสงสีเขียวแดงสอดประสานกันกลางอากาศ ค้างอยู่ชั่วครู่ แล้วก็ย้อนกลับไปยังหัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิง สร้างรอยแผลไฟไหม้และรอยแผลน้ำแข็งกัดบนตัวของหัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงเพิ่มขึ้นอีก

คลื่นที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเริ่มแผ่ออกไปรอบทิศทาง เซียวจือที่กำลังถอยหลังก็ถูกกระทบไปด้วย เสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งอยู่แล้วของเขาเพิ่งจะสัมผัสกับคลื่นนี้ ก็แตกเป็นผีเสื้อสีดำโปรยปรายไปทั่วท้องฟ้า

ตึก ตึก ตึก เซียวจือถอยหลังไปอีกหลายก้าว ทิ้งรอยเท้าลึกไว้บนพื้นหลายรอย

ครั้งนี้ ตาหูจมูกปากของเขาไม่ใช่แค่มีเลือดไหลออกมาแล้ว แต่กำลังมีเลือดพุ่งออกมา แม้แต่การมองเห็นของเขาก็ได้รับผลกระทบ กลายเป็นสีแดงก่ำไปหมด

ห่างจากเขาไปร้อยกว่าเมตร หัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงพยายามลุกขึ้นจากพื้น

สภาพของเขาตอนนี้ น่าสังเวชถึงขีดสุด ทั่วทั้งร่างเลือดเนื้อเปิดเปิง แม้แต่กระดูกกะโหลกศีรษะสีขาวราวกับหยกก็ยังเผยออกมา ดวงตาในเบ้าตาก็ถูกทำลายไปข้างหนึ่ง

แสงสีขาวนวลที่แทนพลังปราณแท้ ส่องประกายไม่หยุดบนตัวของเขา แต่ก็ไม่สามารถทำให้สถานการณ์ของเขาดีขึ้นได้เลยแม้แต่น้อย

เซียวจือที่ทรงตัวได้ ก็ถือดาบพุ่งเข้าหาหัวหน้าระดับหลอมฐานรากขั้นปลายจากแคว้นเซวียนหมิงคนนี้อีกครั้ง

หัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงคำรามลั่นราวกับสัตว์ป่า ถือดาบป้องกัน

ดาบสองเล่มปะทะกันกลางอากาศ เสียงปะทะดังสนั่นหู ประกายไฟสว่างวาบ

ง่ามนิ้วที่ถือดาบของเซียวจือแตก เริ่มมีเลือดซึมออกมา ส่วนคู่ต่อสู้ของเขา หัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงคนนั้น ก็กลายเป็นคนเลือดไปแล้ว

ต้องบอกว่า พลังของนักสู้เมื่อเลื่อนขึ้นถึงระดับหลอมฐานรากขั้นปลายแล้ว พลังชีวิตจะแข็งแกร่งมากจริง ๆ แม้จะต่อสู้กันจนถึงขนาดนี้ แม้จะน่าสังเวชจนไม่เป็นผู้เป็นคนแล้ว หัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงคนนี้ ก็ยังคงมีพลังที่จะต่อสู้ได้!

เซียวจือถอยหลังไปครึ่งก้าว ทิ้งรอยเท้าลึกไว้บนพื้น หยุดร่างของตนเอง แล้วก็พุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง สองมือถือดาบ ฟันไปข้างหน้าอีกดาบ

หัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงคนนี้ก็ยกดาบขึ้นป้องกันอีกครั้ง

เสียงดังสนั่น ประกายไฟสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง

ภายใต้แรงกระแทกมหาศาลนี้ ร่างของหัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิง ก็ควบคุมไม่ได้ถอยหลังไป

หนึ่งก้าว สองก้าว สามก้าว…

ในตอนนี้ ที่ลำคอที่ถูกความร้อนเผาจนดำเป็นตอตะโกของเขา จู่ ๆ ก็ปรากฏรอยแผลกว้างเท่านิ้วขึ้นมา

ร่างของหัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงสั่นเทิ้ม ดวงตาที่เหลืออยู่ข้างเดียวเบิกกว้าง ก้มหน้าอยากจะมองที่ลำคอของตนเอง

เพียงแต่ เขากำลังจะก้มหน้า ก็มีเสียงอาวุธคมกริบตัดหยกดังขึ้น จากนั้น ศีรษะของเขาก็แยกออกจากร่างกาย ปลิวออกไป

ในตอนนี้ หัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงที่แข็งแกร่งที่สุดคนนี้ก็ตายแล้ว

หญิงสาวชาวตะวันตก ชายหนุ่มเนตรเหยี่ยว บวกกับหัวหน้าจากแคว้นเซวียนหมิงคนนี้ ไม่มีใครรอดชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว ทั้งหมดล้วนตายด้วยการลอบโจมตีของอสูรรับใช้หลี่เค่อ!

เลือดพุ่งกระฉูด ร่างที่ไม่มีศีรษะ ก็ล้มลงกับพื้นดังปัง

ด้านหลังของมัน มีเงาร่างถือดาบค่อย ๆ ปรากฏขึ้นจากความเลือนลาง

คืออสูรรับใช้หลี่เค่อนั่นเอง!