ตอนที่ 211 : ปฏิบัติการช่วยเหลือ

หลังจากคิดอยู่สักพัก เซียวจือก็ตัดสินใจรายงานเรื่องนี้ให้ทีมโลกแห่งสรรพชีวิตทราบ

เพราะเรื่องนี้ไม่มีเหตุผลให้ปิดบังอยู่แล้ว ไม่ช้าก็เร็วทีมโลกแห่งสรรพชีวิตก็ต้องรู้จนได้

การปิดบังไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขา มีแต่ผลเสีย

ถ้าเขาเลือกที่จะปิดบังไว้ แล้วภายหลังผู้เล่นคนอื่น ๆ ทยอยบรรลุขั้นเขตแห่งเต๋า และทีมโลกแห่งสรรพชีวิตรู้ความจริงเข้า พวกเขาจะมองเขาอย่างไร?

เมื่อคิดได้ดังนั้น เซียวจือก็เปิดโน้ตบุ๊ก เข้าสู่เว็บไซต์ภายในของทีมโลกแห่งสรรพชีวิต พิมพ์รายงานเกี่ยวกับความพิเศษของทะเลแห่งจิตสำนึกแล้วส่งขึ้นระบบ

ครั้งนี้ใช้เวลารอเกือบครึ่งชั่วยาม กว่าทีมจะตอบกลับมา

“สวัสดีครับ ขอบคุณสำหรับข้อมูลสำคัญที่คุณได้มอบให้ จากการประเมิน คุณจะได้รับคะแนนผลงานจำนวน 1,000 แต้มเป็นรางวัล”

1,000 แต้ม!? เยอะขนาดนี้เลยหรือ!?

เซียวจือแปลกใจไม่น้อย

แต่เมื่อคิดดูแล้วก็เข้าใจได้ เพราะข้อมูลนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อทางราชการ

สามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของทะเลแห่งจิตสำนึกได้ในโลกจริง มันหมายความว่าอะไร?

มันหมายความว่า พลังที่ผู้เล่นฝึกฝนได้ในโลกแห่งสรรพชีวิต ไม่ใช่เพียงภาพลวงตา แต่มีโอกาสถ่ายโอนกลับมายังโลกแห่งความจริงได้จริง

และนี่เป็นอีกหนึ่งหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงความลึกลับและแข็งแกร่งของระบบเกมโลกแห่งสรรพชีวิต

หลังจากเรื่องนี้ ทางราชการคงจะให้ความสำคัญกับ ‘สงครามระดับชาติ’ มากขึ้นอีกขั้น

เซียวจือปิดคอมพิวเตอร์ เตรียมจะนอน แต่แล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

“ว่าไง?” เซียวจือกดรับสาย

“ฉันหลิวอี้ เรื่องข้อมูลที่นายส่งมา พวกเราได้อ่านแล้ว แต่ยังมีบางประเด็นที่ไม่เข้าใจ อยากให้นายช่วยอธิบายเพิ่มเติมหน่อย”

“มีคำถามอะไรก็ว่ามาเลย” เซียวจือตอบ

...

หลายวันต่อจากนั้น เซียวจือยังคงมุ่งมั่นฝึกฝน ‘จินตภาพมังกรคราม’

แม้จะเจ็บปวด แต่ผลลัพธ์ก็นับว่าดีทีเดียว

ทะเลแห่งจิตสำนึกในจิตใจเขา เริ่มขยายกว้างขึ้นเล็กน้อย

มังกรครามน้อยในนั้นก็ค่อย ๆ กลายเป็นรูปร่างชัดเจนขึ้น

ฝนที่ตกอยู่ในทะเลแห่งจิตสำนึก ก็หนักขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

หลังจากฝนตกต่อเนื่องกันหลายวัน พื้นดินภายในทะเลแห่งจิตสำนึกก็เริ่มเกิดความเปลี่ยนแปลง

พื้นดินซึ่งเดิมทีเป็นสุญญากาศ บัดนี้กลับปรากฏแอ่งน้ำเล็ก ๆ ขึ้นมา

นั่นคือแอ่งน้ำที่เกิดจากพลังวิญญาณบริสุทธิ์ที่กลั่นตัวเป็นของเหลว

เมื่อสะสมต่อไปเรื่อย ๆ แอ่งน้ำเล็ก ๆ จะกลายเป็นแอ่งน้ำใหญ่ กลายเป็นบ่อน้ำ เป็นทะเลสาบ จนถึงขั้นกลายเป็นมหาสมุทรในที่สุด

แค่คิดก็น่าตื่นเต้นแล้ว

หลายวันที่ผ่านมายังทำให้เซียวจือค้นพบอีกเรื่องหนึ่ง

พลังวิญญาณที่สะสมอยู่ในทะเลแห่งจิตสำนึก สามารถแปรเปลี่ยนเป็นพลังต้นกำเนิดได้โดยตรง

แต่พลังต้นกำเนิดไม่สามารถเปลี่ยนกลับเป็นพลังวิญญาณในทะเลแห่งจิตสำนึกได้

และพลังวิญญาณเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับการฝึกตนในระดับเขตแห่งเต๋า

แปลว่าอะไร?

แปลว่า เว้นเสียแต่ว่าอยู่ในสถานการณ์คับขันจริง ๆ ผู้ฝึกยุทธ์ไม่ควรหวังพึ่งพลังวิญญาณที่สะสมไว้ในทะเลแห่งจิตสำนึกเพื่อใช้ทดแทนพลังต้นกำเนิด

เมื่อพลังต้นกำเนิดหมด หากไม่อยากใช้หินวิญญาณเสริมเติม ก็คงต้องพึ่งการกินอาหารเพื่อฟื้นฟูแทน

พูดถึงศิลาเร้นวิญญาณ แม้พลังต้นกำเนิดจะแปรกลับเป็นพลังวิญญาณไม่ได้ แต่พลังจากศิลาเร้นวิญญาณสามารถทำได้

เพียงแต่ ศิลาเร้นวิญญาณมีราคาแพงมาก หนึ่งเม็ดมีมูลค่าสูงถึงหนึ่งแสนเงิน

ตอนนี้เซียวจือจนกรอบ แม้แต่แหวนเก็บของยังไม่มีเงินซื้อ จะไปหาซื้อศิลาเร้นวิญญาณเพื่อเร่งฝึกตนได้อย่างไร

วันหนึ่งในช่วงเช้า

เซียวจือสวมชุดเดี่ยวสีคล้ำ ฝึก ‘จินตภาพมังกรคราม’ ไปได้สักพัก กำลังนั่งพักเหนื่อยอยู่บนพื้น

จู่ ๆ เขาก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์แว่วมา

ใครโทรมานะ? เซียวจือสงสัย

เขานึกในใจ ก่อนจะเปลี่ยนจิตกลับมายังโลกแห่งความจริงทันที

ในโลกจริง เขาหยิบโทรศัพท์จากโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาดู พลันสายตาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด

เป็นสายจากทีมวิจัยโลกแห่งสรรพชีวิต

พวกเขาโทรมาทำไม?

“ว่าไง?” เซียวจือรับสาย

“ฉันเอง หลิวอี้” เสียงชายวัยกลางคนที่ค่อนข้างทุ้มดังขึ้นจากปลายสาย

“หัวหน้าหลิว มีอะไรก็พูดมาได้เลย” เซียวจือตอบ

หลิวอี้พูดด้วยเสียงจริงจัง “เซียวจือ ครั้งนี้อยากให้คุณช่วยเหลือทีมโลกแห่งสรรพชีวิต ช่วยเราช่วยคน ๆ หนึ่ง”

“ช่วยคน? ใครกัน?” เซียวจืออึ้งไปเล็กน้อย

หลิวอี้กล่าวเสียงหนักแน่น “ไม่กี่วันก่อน ทีมของเราส่งผู้เล่นสามกลุ่มข้ามพรมแดนต้าชาง เข้าไปสืบข่าวในแคว้นเซวียนหมิง สองทีมแรกเสียชีวิตทั้งหมด เหลืออีกทีมเดียวกำลังถูกผู้เล่นของศัตรูไล่ล่า เหลือกำลังน้อยนิด อาจต้านไม่ได้นาน”

“ถูกผู้เล่นศัตรูไล่ล่า?” เซียวจือขมวดคิ้ว “หัวหน้าหลิว ผู้เล่นศัตรูพวกนั้นมาจากไหน? มีข้อมูลมั้ย?”

“เดี๋ยวฉันจะส่งรายละเอียดเกี่ยวกับผู้เล่นศัตรูให้คุณ หลังจากนี้คุณล็อกอินเว็บไซต์ของเราแล้วตรวจสอบได้ ตอนนี้พูดเรื่องสำคัญก่อน ในทีมที่ยังรอดอยู่ มีผู้เล่นที่เป็นผู้ฝึกตนคนหนึ่ง เขามีพรสวรรค์สูงมาก อาจกลายเป็นกำลังหลักในสงครามระดับชาติในอนาคตได้ ถ้าไม่จำเป็น เขาไม่ควรตาย ดังนั้น...เซียวจือ พวกเราหวังว่าคุณจะช่วยเหลือเขา”

เซียวจืออยากจะพูดว่า ถ้าเขามีค่าขนาดนั้น ทำไมถึงส่งเขาไปทำภารกิจเสี่ยงขนาดนั้นในแดนศัตรูตั้งแต่แรก?

แต่สุดท้ายเขาก็กลืนคำถามนั้นลงไป

“บอกตำแหน่งมา” เซียวจือถอนหายใจเฮือกหนึ่งแล้วกล่าว “ถ้าอยู่ในเขตเป่ยหลาน หรือไม่ไกลจากชายแดนมาก ผมจะช่วย แต่ถ้าลึกเข้าไปในแดนศัตรูเกินไป ขอโทษ ผมไม่เอาชีวิตไปเสี่ยงแน่

ชีวิตเขามีค่า แต่ชีวิตผมก็มีค่าเหมือนกัน ผมไม่คิดว่าชีวิตเขาจะสำคัญกว่าชีวิตผม”

หลิวอี้ตอบเสียงเรียบ “ไม่อันตรายมาก ผู้เล่นที่ไล่ล่าพวกเขาเป็นแค่นักสู้ระดับกำเนิดฟ้า ยังไม่มีผู้ฝึกตนอยู่ในกลุ่มนั้น”

“ตำแหน่ง” เซียวจือพูดสั้น ๆ

“ยังอยู่ในแคว้นเซวียนหมิง ห่างจากชายแดนสองประเทศราว 100 ลี้ ฉันจะส่งพิกัด พร้อมข้อมูลของทีมและข้อมูลศัตรูให้ทาง WeChat” หลิวอี้กล่าว

“ตกลง” เซียวจือพยักหน้า

เขากับหลิวอี้ รองหัวหน้าทีมโลกแห่งสรรพชีวิต เคยแลก WeChat กันไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

ทันทีที่วางสาย เสียงแจ้งเตือนจาก WeChat ก็ดังขึ้นไม่หยุด

เซียวจือเปิดดู พบว่าเอกสารข้อมูลถูกส่งมาหมดแล้ว

ในนั้นมีแผนที่แนวชายแดนของเขตเป่ยหลานในแคว้นต้าชาง พร้อมระบุภูเขา แม่น้ำ เมืองใหญ่ เมืองย่อย แม้แต่หมู่บ้านยังระบุไว้

ในพื้นที่ห่างจากชายแดนราว 100 ลี้ของแคว้นเซวียนหมิง บริเวณที่มีสัญลักษณ์ภูเขาปรากฏ จุดสีแดงโดดเด่นถูกขีดไว้ นั่นคือจุดที่ทีมของผู้เล่นเหล่านั้นกำลังตกอยู่ในอันตราย

เซียวจือจ้องแผนที่อยู่ครู่หนึ่ง จำลักษณะภูมิประเทศโดยรอบจุดแดงนั้นไว้ในใจ พร้อมชื่อของเมืองที่อยู่ใกล้เขตแดนที่สุดในฝั่งต้าชาง

เมืองไป่ซาง