ตอนที่ 122 : การเตรียมใจ

“แน่นอนว่าโหดสิ” เซียวจือพูดพลางรินชาร้อนใส่ถ้วยดินเผา “คุณปู่ที่หอเก็บวิชาบอกว่า คนที่มีร่างวิญญาณโดยกำเนิด ต่อให้ในหมู่ผู้ฝึกตนเองก็ยังหายากระดับหนึ่งในหมื่นเลยทีเดียว” เขายกถ้วยขึ้นจิบหนึ่งคำ ไออุ่นของชาทำให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นทันตา

“อ้อใช่ ปู่แกนั่นยังบอกอีกว่าเห็นข้าถูกชะตา เลยยกคัมภีร์สายต่อสู้ระดับสูงให้ข้าเล่มหนึ่ง ชื่อว่า《มังกรครามทะลวงผนึก》 ราคา 2 ล้านเหรียญ ตอนนี้ตัวละครของข้ากำลังฝึกอยู่ในหอเก็บวิชาเลยล่ะ”

แน่นอนว่า ต่อหน้า ‘หลี่ผิงเฟิง’ เซียวจือไม่มีทางสารภาพว่าตัวเองหน้าด้านไปหยิบคัมภีร์มาเองหรอก

ตอนนี้เขาก็เป็นผู้เล่นที่มีชื่อเสียงในเกมแล้ว ยังไงก็ต้องรักษาภาพลักษณ์บ้าง

หลี่ผิงเฟิงตอบกลับมาแบบไม่อ้อมค้อม “โหดขนาดนั้นเลย? คัมภีร์ราคา 2 ล้านเนี่ยนะ?”

เซียวจือหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “ฮ่าฮ่า ก็พอใช้ได้อยู่”

หลี่ผิงเฟิงถอนหายใจ “ก็คงเพราะเด็กหญิงคนนั้นแหละ ปู่แกถึงได้มอบของล้ำค่าให้ขนาดนี้ เซียวจือ นายเลือกน้องสาวได้ดีจริง ๆ…”

“อิจฉาล่ะสิ?” เซียวจือแกล้งเย้า

“แน่นอนว่าอิจฉา” หลี่ผิงเฟิงว่า “ขนาดคัมภีร์ระดับนี้แค่ฝันยังยิ้มเลยนะ ถ้าได้ฝึกจริง ๆ คงดีใจจนเกือบตาย”

คัมภีร์ราคา 2 ล้านเหรียญ สำหรับผู้เล่นตอนนี้คือของหายากสุดขีด

หลังจากพูดคุยกันอีกเล็กน้อย หลี่ผิงเฟิงก็พูดขึ้นว่า “อ้อ ลืมบอกไป นายยังจำผู้เล่นฝั่งนักพรตจากสำนักชิงซีได้ไหม?”

เซียวจือขมวดคิ้วเล็กน้อย “จำได้ ทำไมเหรอ?”

“เพิ่งได้รับข่าวมาสด ๆ ร้อน ๆ ว่าผู้หญิงคนนั้นชื่อ ‘ถังหลัน’ เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย และตอนนี้ถูกทางการดึงตัวไปเรียบร้อยแล้ว”

เซียวจือเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามกลับเสียงต่ำ “หลี่เส้า นายมีช่องทางข้อมูลเยอะกว่าฉันเยอะ แล้วนอกจากผู้เล่นคนนั้น ยังมีใครเป็นนักพรตอีกไหม?”

หลี่ผิงเฟิงตอบ “ยังไม่มี อย่างน้อยจากข้อมูลของทางการก็มีแค่เธอคนเดียว ส่วนฝั่งชาวบ้าน...บอกตามตรง น้ำลึกเกินไป ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”

“งั้นเหรอ…” เซียวจือพยักหน้า

ต้องยอมรับว่าการปรากฏตัวของผู้เล่นสายพรต ทำให้เขารู้สึกกดดันอย่างมาก

หากผู้เล่นทั้งหมดใน ‘โลกแห่งสรรพชีวิต’ เป็นแค่สายยุทธ เขาก็ยังมั่นใจว่าจะรักษาตำแหน่งผู้นำไว้ได้ เป็นคนแรกที่เข้าสู่ระดับสูงสุดของกำเนิดฟ้า และทะลวงสู่ขอบเขตเต๋าได้ก่อนใคร

แต่ผู้เล่นสายพรตนั้น... ทั้งรากฐานและวิธีฝึกต่างจากเขาโดยสิ้นเชิง พวกนั้นเหมือนเปิดสูตรโกง ใช้ทางลัดอย่างแท้จริง พวกเขากับเซียวจือไม่ได้ออกตัวจากจุดเดียวกันด้วยซ้ำ

พอมีสายพรตเข้ามา เขาก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า จะสามารถเป็นผู้เล่นคนแรกที่เข้าสู่ขอบเขตเต๋าได้หรือไม่

แต่แม้อย่างนั้น เขาก็จะไม่ถอย ไม่ยอมแพ้ และยังจะมุ่งมั่นฝึกฝนต่อไป

เพราะสุดท้ายแล้ว ความพยายามอยู่ที่ตัวคน

หลี่ผิงเฟิงพูดต่อ “อีกอย่างนะเซียวจือ นายตอนนี้ก็กลายเป็นเป้าสายตาของใครหลายคนแล้ว ทางการคงเริ่มสะกดรอยตามนายบ้างแล้วล่ะ ด้วยอำนาจของพวกเขา มีความเป็นไปได้มากเลยว่านายถูกตามตัวอยู่ นายเองก็ควรเตรียมใจไว้บ้าง”

“ฉันรู้ดี” เซียวจือสูดลมหายใจลึก

“ไม่ต้องเครียดเกินไปก็ได้” หลี่ผิงเฟิงว่า “ทางการยังไม่ได้มีคำสั่งเรียกตัวหรืออะไรทั้งนั้น อยากทำอะไรก็ทำไปก่อน ถ้าวันหนึ่งพวกเขาเรียกจริง ๆ นายก็แค่ไปตามนั้น นายไม่ใช่อาชญากร ไม่ใช่คนร้าย พวกเขาไม่น่าจะทำอะไรนายหรอก”

“อืม ข้าเข้าใจ” เซียวจือพยักหน้า

จริง ๆ แล้ว ไม่ต้องให้หลี่ผิงเฟิงเตือน เขาเองก็เตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้วเหมือนกัน

แต่เดิมทีเขายังคิดแบบชาวบ้านธรรมดาอยู่บ้าง ทว่าหลังจากเหตุการณ์ ‘จดหมายเชิญทั่วประเทศ’ ในครั้งก่อน ความคิดของเขาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป

ถ้าวันหนึ่งมีเจ้าหน้าที่มาโทรหา หรือเคาะประตูมาหาเขาถึงที่ เขาก็จะไม่รู้สึกแปลกใจเลย

อย่างมากก็แค่เข้าร่วมกลุ่มผู้เล่นของรัฐบาล

ก็แค่เปลี่ยนที่อยู่ เซ็นเอกสารไม่เปิดเผยข้อมูล ไม่ได้อิสระเหมือนเดิมเท่านั้นเอง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย

เวลาไหลผ่าน

กระทั่งเข้าสู่ช่วงเที่ยงของวันถัดมา

หลังจากกินข้าวเที่ยงที่ร้านข้างนอก เซียวจือก็กลับมายังห้องเช่า แล้วเปิดแอร์ให้อุ่น

เมื่อไออุ่นค่อย ๆ เติมเต็มห้อง เขาก็ถอดเสื้อคลุม นอนลงบนเตียง หยิบโทรศัพท์เครื่องที่ใช้เล่นเกมโดยเฉพาะขึ้นมาดูเวลา

เวลานับถอยหลังที่หน้าจอเหลืออีกเพียง 9 นาที

นั่นหมายความว่า อีก 9 นาทีเขาจะศึกษาคัมภีร์《มังกรครามทะลวงผนึก》จบลงแล้ว

การรอคอยนั้นไม่ได้ยาวนาน เมื่อครบ 9 นาที ตัวจับเวลาหายไป และข้อความระบบก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

【ยินดีด้วย! คุณศึกษาคัมภีร์《มังกรครามทะลวงผนึก》เสร็จสิ้นแล้ว คุณได้เรียนรู้คัมภีร์《มังกรครามทะลวงผนึก》 ระดับความชำนาญ: ขั้นต้น】

ในที่สุดก็ศึกษาเสร็จ!

เซียวจือพิงหมอน มองจ้องหน้าจอมือถือ

วินาทีต่อมา จู่ ๆ เขารู้สึกเหมือนสติหลุดวูบไป แล้วรู้สึกตัวอีกที เขาก็กลับมาอยู่ในโลกแห่งสรรพชีวิตแล้ว

ในโลกแห่งสรรพชีวิต เซียวจือนั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะ ในมือถือแผ่นหยกอยู่พอดี

เขาลืมตาขึ้นพร้อมกับเสียง ‘แกรก’ แผ่วเบา หยกในมือแตกละเอียดเป็นฝุ่นในพริบตา

หยกเหล่านี้บันทึกคัมภีร์ไว้เพียงครั้งเดียว เมื่อศึกษาจบแล้วก็จะกลายเป็นผงทันที ซึ่งเซียวจือก็ชินแล้ว

เขาสอดส่ายสายตามองไปรอบ ๆ เห็นชายชราเสื้อคลุมกำลังนั่งหลับตาภาวนาอยู่ไม่ไกล

ด้านข้างนั้น หยางซีก็นั่งท่าเดียวกันอยู่บนเบาะอีกใบ หลับตาเบา ๆ ริมฝีปากปิดสนิท ใบหน้าจริงจังอย่างเห็นได้ชัด

ดูเหมือนชายชราจะกำลังสอนหยางซีฝึกนั่งสมาธิ แม้เธอจะเพิ่งเริ่ม แต่ก็ทำตามได้อย่างน่าประทับใจ

เพื่อไม่ให้ขัดจังหวะ เซียวจือจึงไม่ได้ส่งเสียงใด ๆ แต่เรียกหน้าต่างสถานะของตัวเองขึ้นมาในใจแทน

สถานะของเขาไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก ยกเว้นช่องคัมภีร์ที่มีรายการใหม่เพิ่มเข้ามา

《มังกรครามทะลวงผนึก》: ขั้นต้น (คัมภีร์สายต่อสู้)

ไม่เห็นระดับของคัมภีร์ชัดเจน?

เซียวจือจ้องมองชื่อคัมภีร์นั้น และในวินาทีต่อมา รายละเอียดของคัมภีร์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

《มังกรครามทะลวงผนึก》: คัมภีร์สายต่อสู้ระดับสูงสำหรับผู้ฝึกระดับกำเนิดฟ้า ช่วยเพิ่มพลังโจมตีและความเร็วโจมตีอย่างมาก ยิ่งปลดปล่อยพลังได้มากเท่าไร ยิ่งกินพลังปราณมากเท่านั้น หากฝึกจนถึงขั้นสมบูรณ์ จะสามารถปลดปล่อยพลังปราณทั้งหมดภายในร่างกายราวกับมังกรครามทะลวงผนึก สร้างพลังโจมตีเกินระดับพลังของตนอย่างมหาศาล!

เซียวจือจ้องข้อความเหล่านั้นด้วยสีหน้าครุ่นคิด