ตอนที่ 109: ล้อมฆ่า

เพียงเสี้ยววินาที ดาบฟันม้าสีเลือดที่ฟาดมาอย่างรุนแรงก็ถูกเซียวจือเบี่ยงตัวปัดไว้ได้ด้วยดาบในมือ

เคร้ง! ประกายไฟสว่างวาบ เสียงอาวุธปะทะกันดังกึกก้องดุจสายฟ้าฟาด!

เซียวจือต้องถอยหลังติดกันหลายก้าว ทุกย่างก้าวฝังเท้าเป็นรอยลึกลงบนพื้นดิน

เม็ดเหงื่อเย็นเม็ดหนึ่งไหลลงจากข้างแก้มของเซียวจืออย่างเงียบงัน

เมื่อครู่ ถ้าเขาตอบสนองช้ากว่านี้แม้เพียงนิดเดียว เขาคงถูกฟันขาดครึ่งร่างไปแล้ว

การต่อสู้ระหว่างนักบู๊ก็คือแบบนี้ ราวกับเดินบนเส้นด้าย พลาดเพียงก้าวเดียวก็ถึงตาย และตายอย่างน่าอนาถ

ผู้ที่ลอบโจมตีเซียวจือคือโจรกลางคนหน้าตายาว อายุราวสี่สิบปี

เซียวจือถอยหลัง โจรหน้าตายาวก็ไล่ตามราวกับเงาในกระจก มือทั้งสองกุมดาบฟันม้าแล้วฟาดลงมาอีกครั้ง!

ดาบฟันม้าเปล่งประกายสีเลือด แหวกอากาศฟาดตรงมาที่เซียวจือ!

นอกจากเสียงฟันลม เซียวจือยังแว่วได้ยินเสียงช้างคำรามอยู่ลาง ๆ!

เซียวจือไม่ยอมแพ้ มือสองข้างกำด้ามดาบแน่น ฟาดกลับไปเต็มแรง!

เคร้ง! จุดที่สองดาบปะทะกันเกิดประกายไฟจ้า เสียงอาวุธกระแทกกันกึกก้องสะเทือนหู!

เซียวจือถอยไปอีกสองก้าว กระแทกกับกำแพงบ้านหินดินเก่าจนพังถล่มลงมาทั้งหลัง

ส่วนโจรกลางคนผู้ถือดาบฟันม้า ต้องถอยหลังถึงสี่ก้าว พื้นดินยุบเป็นหลุมลึกถึงสี่จุด กว่าจะยันตัวเองไว้ได้

สายตาเซียวจือมองไปยังดาบฟันม้าในมืออีกฝ่าย เขาเริ่มคาดเดาได้ว่าแสงสีเลือดที่คลุมดาบนั้นหมายถึงอะไร

น่าจะเป็น “วิชายุทธ” ประเภทหนึ่ง ที่สามารถเพิ่มพลังโจมตี ความรุนแรง และความเร็วในการจู่โจมได้มาก

โจรคนนี้ไม่ได้สร้างดาบพลังโจมตีออกมา แสดงว่าเขายังไม่ถึงระดับกำเนิดฟ้าขั้นสูง น่าจะอยู่ที่กำเนิดฟ้าขั้นกลางเช่นเดียวกับเซียวจือ

นักบู๊ระดับกำเนิดฟ้าขั้นกลางคนหนึ่ง กลับสามารถต้านเซียวจือที่ใช้วิชา “โลหิตเดือด” ได้อย่างไม่ตกเป็นรอง นี่มันเหลือเชื่อชัด ๆ

ได้เพียงบอกว่าวิชายุทธเพิ่มพลังได้มหาศาลจริง ๆ

ความคิดเหล่านี้แวบผ่านใจเซียวจือในเสี้ยววินาที

เซียวจือตะโกนต่ำ ดวงตาแดงฉานจ้องเขม็งไปยังโจรกลางคนตรงหน้า คราวนี้ เขาไม่ตั้งรับอีกต่อไป แต่ก้าวพรวดพุ่งเข้าหา พร้อมฟาดดาบเต็มแรง!

เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!

เสียงอาวุธกระทบกันดังไม่ขาดสาย จนทำให้หนังศีรษะชาวบ้านลุกซู่

ขณะเดียวกัน หลี่ผิงเฟิงก็ได้สติกลับมา

เมื่อครู่ตอนที่หอกแทงมานั้น สมองเขาว่างเปล่าไปหมด คิดว่าตัวเองต้องตายแน่แล้ว

หากไม่ใช่เพราะเซียวจือมาช่วยไว้ทันเวลา เขาคงไม่มีชีวิตอยู่แล้ว

ความกลัว ความตกใจ แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ!

หลี่ผิงเฟิงไม่มีรีรอ ใช้วิชา “โลหิตเดือด” ทันที ผิวกายเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มอย่างเห็นได้ชัด

แทบจะในเวลาเดียวกัน ต้วนอี้ที่อยู่ไม่ไกลก็ปลุกพลัง “โลหิตเดือด” เช่นกัน ดวงตาแดงฉาน สีหน้าแดงก่ำ

“ฆ่า! ฆ่าจี้ฟางก่อน!” หลี่ผิงเฟิงตะโกนต่ำ กุมดาบเหล็กกล้าในมือแล้วพุ่งเข้าหาจี้ฟางที่อยู่ไม่ไกล

ต้วนอี้ไม่เอ่ยคำใด ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยเส้นเลือด เขาเงียบ ๆ ตามไป

จี้ฟางเป็นเพียงนักบู๊ระดับกำเนิดฟ้าขั้นต้น หลังจากหอกหลุดมือโดยฝีมือเซียวจือ แล้วโดนฟันแขนขาดไปอีก ตอนนี้พลังต่อสู้ไม่เหลือแม้แต่หนึ่งในสาม

แล้วจะไปต้านหลี่ผิงเฟิงที่ปลุก “โลหิตเดือด” ได้อย่างไร?

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงยังมีต้วนอี้อีกคน

แม้ต้วนอี้ยังไม่ถึงระดับกำเนิดฟ้า แต่พอใช้ “โลหิตเดือด” พลังสู้ก็เทียบได้กับกำเนิดฟ้าขั้นต้น

แม้จี้ฟางจะมีประสบการณ์ต่อสู้สูง แต่ในสถานการณ์ที่ต่างกันราวฟ้ากับเหวแบบนี้ เขาได้แต่ประคองตัวไม่กี่วินาที ก่อนถูกหลี่ผิงเฟิงฟันคอขาด!

เมื่อสังหารเป้าหมายเสร็จ หลี่ผิงเฟิงกับต้วนอี้ก็มุ่งตรงไปช่วยเซียวจือ ตรงเข้ารุมโจรหน้าตายาว

เมื่อมีสองคนช่วยเสริม โจรกลางคนที่เคยต้านเซียวจือได้กลับตกเป็นรองทันที

โจรผู้นั้นตัดสินใจเร็ว ฟาดดาบเปล่งแสงสีเลือดอันเจิดจ้าออกไปหนึ่งฟาด บีบให้ทั้งสามต้องถอยห่าง

จากนั้นก็หันหลังหนีทันที!

“ตาม!” เซียวจือตะโกนเสียงต่ำ ดวงตาแดงฉาน ไล่ตามหลังโจรหน้าตายาวไปติด ๆ!

ยุทธศิลป์ของโจรผู้นั้นช่วยเพิ่มความเร็วการฟัน แต่ไม่ได้เพิ่มความเร็วในการวิ่ง

ขณะที่ “โลหิตเดือด” เสริมพลังโดยรวมทุกด้าน

เซียวจือระเบิดความเร็วออกมาไม่กี่ก้าว ก็ไล่ทันทันที แล้วเงื้อดาบฟาดฟันไปยังหัวของอีกฝ่าย!

โจรหน้าตายาวต้องหยุดวิ่ง หันกลับมาตั้งรับอีกครั้ง

เช่นนี้ เขาก็ถูกล้อมโจมตีอีกครั้ง

ไม่กี่วินาทีต่อมา ดาบฟันม้าในมือโจรคนนั้น แสงสีเลือดเริ่มจางลงอย่างเห็นได้ชัด

แม้ว่ายุทธศิลป์จะช่วยเพิ่มพลังโจมตี แต่ก็เผาผลาญพลังภายในอย่างหนัก

ในตอนนี้ พลังภายในของโจรคนนั้นก็แทบไม่เหลือแล้ว

ขณะเดียวกัน ผลข้างเคียงของ “โลหิตเดือด” ในตัวเซียวจือทั้งสามคนก็เริ่มแสดงออกมา แถมยังรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อพยายามหนีอีกครั้ง แต่ถูกเซียวจือขวางไว้ โจรหน้าตายาวก็ตาแดงวาบขึ้นมาแวบหนึ่ง เขาไม่หลบดาบของหลี่ผิงเฟิง แต่เพียงเบี่ยงตัวหลบจุดตาย ให้ดาบฟันเข้ากลางหลังเต็ม ๆ เลือดสาดกระจาย

แต่ทันใดนั้น ดาบฟันม้าในมือที่แสงเริ่มมืดลง กลับเปล่งแสงสีเลือดขึ้นมาอีกครั้ง แล้วพุ่งฟาดไปยังต้วนอี้ที่พลังอ่อนสุดในทั้งสาม

ต้วนอี้แม้จะใช้ “โลหิตเดือด” แล้ว พลังสู้เทียบเท่ากำเนิดฟ้าขั้นต้น

แต่ฟาดนี้ของศัตรูกลับฉับพลันเกินไป เขาได้แต่เบิกตากว้าง มองดาบสีเลือดพุ่งมาตรงหน้า หลีกไม่ได้เลย

จังหวะคับขัน เซียวจือพุ่งดาบเข้าฟาดปะทะกับดาบฟันม้า เปลี่ยนทิศทางของมันทันเวลา

ดาบสีเลือดฟาดเฉียดหน้าต้วนอี้ไป แล้วปักลงบนพื้น ทิ้งรอยลึกยาวเกือบเมตรครึ่ง ลึกครึ่งเมตร!