ตอนที่ 60 : การปะทะโดยบังเอิญกับพลังแท้ขั้นกำเนิดฟ้า!

เรื่องราวของ “กำแพงอากาศ” นอกหมู่บ้านเริ่มต้นนั้น ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา บรรดาผู้เล่นก็ได้ทดสอบมันจนเข้าใจอย่างถ่องแท้

กำแพงอากาศนี้จะขวางแค่ผู้เล่นเท่านั้น

ไม่ว่าจะเป็นชาวพื้นเมืองของโลกแห่งเหล่าสรรพชีวิต หรือสัตว์ป่านกกาไม้ หรือแม้แต่ก้อนหิน ดิน กิ่งไม้ อะไรก็ตาม ล้วนสามารถผ่านไปมาได้โดยไม่มีสิ่งใดขัดขวาง

เหมือนกับว่ากำแพงนั้นไม่มีอยู่เลยสำหรับพวกเขา

เซียวจือนั่งอยู่บนรากไม้ใหญ่ที่ยื่นนูนออกมา หยิบกระบอกไม้ไผ่ออกมา เปิดฝาแล้วเงยหน้าดื่มน้ำเย็นใสจากลำธาร

ลมหนาวจากขุนเขาโบกพัดผ่านมาอย่างเงียบงัน

เขาใส่แค่เสื้อผ้าบาง ๆ แต่กลับไม่รู้สึกหนาวเลย ด้วยค่าพื้นฐานด้านร่างกายที่สูงถึง 198 จุด ร่างกายของเขาแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้า

ด้านหลังของเขาคือผืนป่ากว้างใหญ่เบื้องลึก ไม่มีแม้แต่เส้นทางให้เดิน

ข้างหน้าก็เช่นกัน คือแนวเขาสลับซับซ้อน ไม่เห็นถนนหรือหมู่บ้านใด

แต่เซียวจือรู้ดี หากเดินตรงไปข้างหน้าอีกประมาณ 270 ลี้ ก็จะถึงเมืองหลินอู่

ที่เมืองหลินอู่ มีวิชาขั้นกำเนิดฟ้าให้เรียน

โลกแห่งเหล่าสรรพชีวิตคือโลกเซียนแท้ ๆ นี่คือดินแดนแห่งการฝึกตนอย่างแท้จริง เขาอยากรู้ว่าตัวเมืองของโลกฝึกเซียนจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร

จะเหมือนในนิยายหรือไม่? มีทั้งกำแพงเมืองสูงตระหง่าน ค่ายกลคุ้มกันอันแน่นหนา ศาลากระเบื้องเคลือบสีสด และหอสูงที่ปกคลุมด้วยหมอกขาวหรือเปล่า?

เขาอยากเห็นกับตาสักครั้ง…

โชคดีที่วันนั้นอยู่ไม่ไกลนัก

พรุ่งนี้ เขตอาคมที่ปิดล้อมหมู่บ้านจะหายไป เซียวจือก็จะได้ออกเดินทางไปเมืองหลินอู่เสียที

เขานั่งอยู่ตรงนั้นอีกสักพัก แล้วก็ลุกขึ้น ปัดฝุ่นตามกางเกง เตรียมเดินกลับหมู่บ้าน

แต่ในจังหวะที่หมุนตัว เขาก็หยุดฝีเท้าและหันข้างหูไปฟัง

เมื่อครู่เขาได้ยินเสียงบางอย่าง…

ไม่ใช่เสียงลม หรือเสียงใบไม้พัดกันเหมือนปกติ

เป็นเสียง…เหมือนเสียงกีบม้า

ถึงแม้ในโลกปัจจุบันจะไม่ค่อยเห็นม้ากันแล้ว แต่เขาเองก็ดูหนังย้อนยุคมาไม่น้อย จึงจำเสียงกีบม้าได้ดี

เสียงนั้นเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ จากที่ฟังแทบไม่ออก กลายเป็นชัดเจนว่าเป็นฝูงม้าจำนวนมากกำลังวิ่งมา

เซียวจือรีบหันกาย กระโดดหลบไปซ่อนตัวหลังพุ่มหญ้าแห้งที่สูงเท่าเอวข้างต้นไม้ใหญ่

จากตรงนั้น เขาเห็นว่าฝั่งตรงข้ามลำธารห่างออกไปประมาณ 30 เมตร มีม้าสีเขียวเข้มสิบกว่าตัววิ่งทะยานมาอย่างรวดเร็ว!

เขาไม่รู้ว่าม้าพวกนี้เป็นพันธุ์อะไร แต่ความเร็วของมันมากกว่าชีตาห์ที่ว่าเร็วที่สุดในโลกปัจจุบันเสียอีก

บนหลังม้าทุกตัวมีชายในชุดเสื้อฝนฟางสีเทา สวมงอบ และพกดาบกับคันธนู

ฝูงม้าเคลื่อนผ่านอย่างรวดเร็ว ใบไม้แห้งปลิวว่อนตามแรงลม

แต่ยังไม่ทันที่เซียวจือจะมองได้ถนัดตา เสียงกีบม้าจากด้านหลังของกลุ่มนั้นก็ดังมาอีก

เป็นม้าสีแดงเข้มเพียงตัวเดียวที่วิ่งไล่ตามมา บนหลังม้ามีชายชุดดำรัดกุมคนหนึ่งควบอยู่

ม้าตัวเดียว แต่ไล่ตามกลุ่มคนสิบกว่าคนได้ทัน!

ชายคนนั้นเป็นใครกันแน่? ทำไมถึงกล้าคนเดียวไล่ล่าแบบนั้น?

“ยิงมัน! ยิงม้า!” เสียงตะโกนแผดมาจากคนในกลุ่มหนี

ถึงระยะจะไกลถึงร้อยกว่าเมตร แต่เซียวจือก็ยังได้ยินชัดเจน

ชายชุดฟางบนหลังม้าดึงคันธนูขึ้นมาพร้อมกัน ลูกธนูพุ่งแหวกอากาศด้วยเสียงหวีดแหลม!

เซียวจือสะดุ้ง นั่นมันไม่ใช่ธนูธรรมดา ต้องเป็นฝีมือของนักสู้แน่นอน!

แรงแขนระดับนั้น แค่การยิงก็มีเสียงหวีดลั่นทุ่งออกมาได้ แสดงว่าทุกคนบนหลังม้าเหล่านั้นคือ "นักสู้" ทั้งหมด

และชายชุดดำผู้เดียวที่ไล่ตามอยู่ ก็ไม่ใช่คนธรรมดาเช่นกัน

เขาชักดาบออกมา ฟาดฟันปัดธนูอย่างแม่นยำ

แต่แล้ว…

ม้าสีแดงที่เขาควบอยู่ร้องเสียงดัง ก่อนจะลื่นไถลเข้าไปในลำธาร!

เซียวจือเพ่งมอง เห็นว่าบริเวณหางม้ามีลูกธนูปักทะลุออกมา

แต่ก่อนที่ร่างทั้งม้าจะล้มลง ชายชุดดำกระโจนออกจากหลังม้าขึ้นฟ้า!

เขากระทืบเท้าไปในอากาศ ใช่แล้ว “กระทืบอากาศ” จริง ๆ!

เท้าทุกก้าวเหมือนเหยียบลงบนพื้นจริง ตัวเขาพุ่งออกไปสิบกว่าเมตรทุกครั้ง จนสามารถตามทันกลุ่มคนข้างหน้าได้อีกครั้ง

เซียวจือเห็นแล้วถึงกับใจเต้นแรง นี่มัน…!

“ก้าวย่างบนอากาศ”…วิชาของผู้ฝึกกำเนิดฟ้าแน่แท้!

ผู้ชายคนนั้นวิ่งเหยียบอากาศได้เป็นระยะทางเกิน 50 เมตร ก่อนจะร่อนลงสู่พื้น และพุ่งตัวต่อด้วยความเร็วเหนือม้าทุกตัว

พวกเขาทั้งหมดเลยเซียวจือไปไกลกว่า 200 เมตรแล้ว

เซียวจือรีบปลุกพลังภายในในตัว ตัดสินใจใช้ “พลังแท้หลังกำเนิด” ของตน

เมื่อพลังภายในพลุ่งพล่านประทุขึ้นมาอีกครั้ง การรับรู้ทั้งห้าของเขาก็เฉียบคมขึ้นอย่างมาก

เขากระโดดขึ้นต้นไม้ใหญ่ ขดตัวแอบอยู่ในพุ่มใบเพื่อให้มองเห็นชัดเจนยิ่งขึ้น

ลูกธนูยังคงปลิวว่อน แต่ไม่มีดอกไหนสัมผัสชายชุดดำได้เลย

ระยะห่างถูกย่นจนเหลือเพียง 20 เมตร ชายชุดดำก็กระโจนขึ้นอีกครั้ง!

เขาฟาดดาบออกไป แสงขาวสว่างจ้าทะลุปลายดาบออกมา!

นั่นคือ "เคียวดาบ"!

ไม่สิ…นั่นคือ “พลังแท้ขั้นกำเนิดฟ้า”! พลังที่ทะลุผ่านร่างกายออกมาได้!

โลกนี้แบ่งนักสู้ออกเป็นสองประเภท หลังกำเนิด และกำเนิดฟ้า

นักสู้หลังกำเนิดใช้พลังแท้ภายในร่างเท่านั้น พลังเหล่านี้ไม่สามารถทะลุร่างออกไปได้ จึงใช้แค่เสริมพลังภายในตัว

แต่นักสู้กำเนิดฟ้า…ใช้ “พลังแท้กำเนิดฟ้า” ได้

พลังนั้นนอกจากจะเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกายและอาวุธ ยังสามารถแผ่ออกมาเป็นแสงดาบ แสงกระบี่ สังหารศัตรูจากระยะไกลได้อีกด้วย!

นี่แหละ พลังของผู้ที่ทะลวงจากหลังกำเนิดไปสู่ "ขั้นกำเนิดฟ้า" อย่างแท้จริง!