ตอนที่ 48 : วิชา "โลหิตเดือด"

เซียวจือเดินลำพังอยู่ในป่าภายนอกหมู่บ้านเหอผิง

การสัมผัสโลกของสรรพชีวิตผ่านหน้าจอมือถือ กับการสัมผัสโลกนี้ด้วยตัวเองอย่างแท้จริงนั้น มันคนละเรื่องกันเลย

เมื่อมาอยู่ที่นี่จริง ๆ สิ่งที่เห็นตรงหน้า กลิ่นที่ได้กลิ่นผ่านจมูก ความรู้สึกจากผิวหนัง ทุกอย่างล้วนสมจริงอย่างน่าตกใจ

และไม่ใช่แค่เท่านั้น

หากในโลกแห่งความจริง เซียวจือเป็นเพียงคนธรรมดา แต่ในโลกของสรรพชีวิต เขาคือนักสู้ระดับหลังกำเนิดขั้นสูงสุด ผู้มีพลังเหนือมนุษย์!

หลังจากเดินชมธรรมชาติไปพักหนึ่ง เซียวจือก็เริ่มออกวิ่ง

ฐานะนักสู้หลังกำเนิดขั้นสูงสุด คุณสมบัติพื้นฐานทั้งสามของเขา ร่างกาย กำลัง และความว่องไว เหนือกว่าคนธรรมดาอย่างเทียบไม่ติด

ถ้าอธิบายให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือ ร่างกายของเขาในโลกแห่งเหล่าสรรพชีวิต แข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาหลายเท่า

ฟึ่บ! แค่เริ่มวิ่งวอร์มเบา ๆ ความเร็วของเขาก็ทะลุ 10 เมตรต่อวินาที แซงหน้ามาตรฐานนักกรีฑาระดับชาติ

หลังจากวิ่งเบา ๆ ไปได้สิบกว่าวินาที เซียวจือก็เริ่มเร่งความเร็วเต็มที่ ความเร็วของเขาพุ่งทะยานยิ่งขึ้นอีกขั้น

เมื่อปรับตัวกับจังหวะการวิ่งแบบเต็มกำลังได้ เขาก็เริ่มใช้งานพลังภายใน

ไม่เหมือนตอนเล่นผ่านมือถือ ที่ต้องกดใช้พลังผ่านไอคอน ‘พลังภายใน’

คราวนี้ แค่คิดก็สามารถเรียกใช้ได้เลย ง่ายและสะดวกกว่ามาก

ทันใดนั้น พลังรุนแรงที่หลับใหลอยู่ในร่างของเขา ก็พลุ่งพล่านขึ้นมาราวกับสัตว์ร้ายตื่นจากหลับไหล!

เขารู้สึกได้ถึงพลังที่เอ่อล้นอยู่ทั่วร่าง ทุกอณูเต็มไปด้วยแรงอันมหาศาล!

ความเร็วในการวิ่งของเขาก็พุ่งสูงขึ้นทันที

รวดเร็วยิ่งกว่าเสียงลม เหมือนเหาะเหินเดินอากาศได้!

เซียวจือวิ่งเร็วเกินไป

ปัง! เสียงดังสนั่น เมื่อเขาพุ่งชนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งอย่างจัง ทำให้ต้นไม้ทั้งต้นสั่นสะเทือน ใบไม้แห้งร่วงกราวราวกับฝนโปรย

แม้จะมีพลังภายในป้องกัน แต่แรงปะทะครั้งนี้ก็ไม่เบา เซียวจือร้องออกมาเบา ๆ ก่อนถอยหลังหลายก้าวแล้วทรุดตัวลงกับพื้น พลางกุมหัวไว้แน่น

เจ็บ! เจ็บชะมัด!

ถ้าไม่มีพลังภายในช่วยไว้ล่ะก็ เขาคงหัวแตกเลือดอาบไปแล้ว!

หลังจากนั่งพักอยู่เกือบสองนาที เซียวจือก็ค่อย ๆ ยืนขึ้นอีกครั้ง

หน้าผากของเขาช้ำเขียวจ้ำม่ำ จมูกก็มีสีคล้ำ พอหายใจยังมีกลิ่นคาวเลือดติดปลายจมูกอยู่เลย

ดวงตาเขาแดงก่ำ น้ำตาซึมเพราะความเจ็บ

ถึงอย่างนั้น บนใบหน้าของเขายังมีรอยยิ้มเปื้อนอยู่ ยิ้มด้วยความพอใจ!

เพราะเมื่อครู่ ความเร็วของเขานั้น มันเร็วจริง ๆ

เร็วถึงขั้นแซงรถยนต์บนทางด่วนเสียอีก!

สาเหตุที่พุ่งชนต้นไม้ก็แค่เพราะยังไม่ชินกับร่างกายใหม่นี้ในโลกของสรรพชีวิตเท่านั้นเอง

โดยเฉพาะเมื่อใช้พลังภายใน ความเร็วของเขาพุ่งขึ้นจนควบคุมแทบไม่ทัน

แต่ถ้าให้เวลามากพอ เซียวจือเชื่อว่าเขาจะควบคุมร่างกายนี้ได้แน่นอน

ในโลกของสรรพชีวิต กลางวันกลางคืนเปลี่ยนแปลงได้เหมือนกับโลกจริง แม้แต่ฤดูกาลก็ไม่ต่างกัน

ตอนนี้อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว คล้ายกับในโลกจริง

ในโลกจริง เซียวจือต้องใส่เสื้อกันหนาวหนา ๆ ยังรู้สึกหนาวสั่น

แต่ในโลกของสรรพชีวิต เขาใส่แค่เสื้อเก่า ๆ ตัวเดียว กลับไม่รู้สึกหนาวเลยสักนิด

เพราะนักสู้มีพลังปราณอันร้อนแรง แข็งแรงกว่าคนทั่วไปมาก

เขาเลิกวิ่งแล้ว ยืนอยู่กับที่ และทดลองใช้พลังจิตเรียกหน้าต่างข้อมูลตัวละคร

แค่คิด ก็มีหน้าต่างกึ่งโปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้า

ฝั่งซ้ายเป็นภาพจำลอง 3D ของตัวละคร ฝั่งขวาเป็นข้อมูลสถานะ

ชื่อ: เซียวจือ เพศ: ชาย เผ่าพันธุ์: มนุษย์ ตำแหน่ง: ไม่มี พลัง: นักสู้ระดับหลังกำเนิดขั้นสูงสุด ค่าสถานะ: ร่างกาย 198, พละกำลัง 306, ความว่องไว 169 เคล็ดวิชา: คัมภีร์พลังวัวกระทิง (ระดับหลังกำเนิด) ขั้นสมบูรณ์ วิชาเสริม: วิชา "โลหิตเดือด" สายเลือด: ไม่มี

ตอนนี้เขาเป็นนักสู้หลังกำเนิดขั้นสูงสุดแล้ว ค่าสถานะพื้นฐานทั้งสามของเขาเพิ่มขึ้นมหาศาลจากตอนเพิ่งกลายเป็นนักสู้

ใช่แล้ว หลังฝึกคัมภีร์พลังวัวเก้าตัวจนถึงขั้นสมบูรณ์ เขายังได้เรียนรู้วิชาเสริมอีกวิชาหนึ่ง นั่นคือ วิชา "โลหิตเดือด"

แค่ชื่อก็บ่งบอกถึงความน่าเกรงขามแล้ว ทำให้เซียวจื้อตื่นเต้นมานาน

แล้ววิชานี้มันร้ายกาจแค่ไหนกันนะ?

เซียวจือยื่นนิ้วไปแตะตรงคำว่า “โลหิตเดือด”

ทันใดนั้น ข้อความอธิบายก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

“วิชาโลหิตเดือด เป็นวิชาเสริมสำหรับนักสู้ที่ฝึกคัมภีร์พลังวัวกระทิงจนถึงขั้นสมบูรณ์ เมื่อฝึกสำเร็จ จะสามารถปลุกพลังแฝงในร่าง ทำให้เลือดพลุ่งพล่าน เพิ่มพลังอย่างมหาศาลในช่วงเวลาสั้น ๆ”

“หมายเหตุ: การใช้วิชาโลหิตเดือดจะส่งผลกระทบต่อร่างกาย ต้องใช้เวลาฟื้นตัวนาน กรุณาใช้อย่างระมัดระวัง”

“หมายเหตุ: ยิ่งใช้วิชาโลหิตเดือดนานเท่าไหร่ ผลข้างเคียงจะยิ่งรุนแรง หากใช้เกินขีดจำกัด อาจทำให้ร่างกายเสียหายถาวร หรือถึงขั้นเสียชีวิต”

‘ดูเหมือนว่าวิชานี้จะเป็นวิชาลับที่ใช้เสี่ยงตายเพื่อพลิกสถานการณ์จริง ๆ…’ เซียวจือคิดในใจ

แม้อธิบายจะชัดเจนพอควร แต่ยังไม่มีตัวเลขหรือค่าพลังระบุชัดเจน

ดังนั้น การทดลองใช้งานด้วยตัวเองจึงเป็นสิ่งจำเป็น

“โลหิตเดือด!” เซียวจือรำพึงในใจ

ทันใดนั้น เขารู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วขึ้นหลายเท่า! เลือดภายในร่างพล่านร้อนเหมือนกำลังเดือดพล่าน!

เส้นเลือดทั่วร่างปูดพองขึ้นมาอย่างชัดเจน ผิวหนังเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มอย่างรวดเร็ว

“หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้!”

ทันทีที่คิดแบบนั้น สถานะโลหิตเดือดก็ยุติลง เลือดในร่างกลับมาไหลเวียนปกติ

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียง 3 วินาทีเท่านั้น

หัวใจยังเต้นแรงไม่หยุด

ใบหน้าของเซียวจือแดงก่ำ ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือด เขาหอบหายใจอย่างรุนแรง

เหงื่อเริ่มผุดออกทั่วหน้าผากและร่างกาย

ความรู้สึกเหมือนตอนเขาวิ่ง 2000 เมตรเต็มสปีดในโลกจริง เหนื่อยแทบขาดใจ