บทที่ 200 ล่วงหน้ากับกับดัก (ฟรี)

บทที่ 200 ล่วงหน้ากับกับดัก

ในที่สุด ด้วยความพยายามไม่ย่อท้อของเอด้า บนเพดานคุกพระราชวังจึงถูกขุดจนเกิดช่องขนาดพอให้คนลอดออกได้ เพื่อนร่วมทางซีพีซีโร่ทั้งสองของเธอสามารถทยอยออกมาทีละคน—ความพยายามของผู้หญิงคนนี้ไม่ได้สูญเปล่า

คนแรกที่ได้สูดอากาศบริสุทธิ์คือคาคุ เจ้ายีราฟจมูกยาวพอเห็นแสงอาทิตย์ที่ไม่ได้สัมผัสมานาน ก็สูดหายใจลึกเต็มปอด เจ้าคนมองโลกในแง่ดีคนนี้เคยนึกว่าต้องจบชีวิตอยู่ใต้ดินเสียแล้ว ก่อนหน้านี้ตอนคุยเล่นกับลุจจิ ยังแกล้งพูดพินัยกรรมไปหลายรอบ

ชายหนุ่มกำลังจะเอ่ยขอบคุณรุ่นพี่เอด้า แต่เห็นหญิงแกร่งคนนี้พุ่งเข้าไปกอดลุจจิ น้ำตาแห่งความอัดอั้นไหลพรากเปียกอกเสื้อของซีพีซีโร่หัวหน้า คาคุไม่เคยเห็นรุ่นพี่เอด้าร้องไห้ขนาดนี้มาก่อน—ผู้หญิงคนนี้ต้องเจออะไรมาบ้างถึงได้แตกสลายขนาดนี้

“ลุจจิ ฉันไม่อยากกลับไปแล้ว นายอยู่กับฉัน ใช้ชีวิตเร้นกายในทะเลด้วยกันได้มั้ย?”

เอด้าไม่พูดถึงเหตุผลใดๆ แต่คำพูดของเธอคือการทรยศรัฐบาลโลกชัดๆ ถึงขั้นอยากหลอกล่อหัวหน้าซีพีซีโร่ให้ถอนตัวจากวงการ ถ้าเผ่ามังกรฟ้ารู้เรื่องนี้เข้า โทษประหารแน่นอน พวกเขาเหล่าสุนัขที่ถูกฝึกมาตั้งแต่เด็ก คิดจะปลดปล่อยโซ่คอ ก็ถือเป็นความคิดอันตราย

สีหน้าราบเรียบของลุจจิปรากฏความอ่อนโยนหายาก ชายหนุ่มลูบหลังเอด้าอย่างปลอบโยน เขาไม่ได้ซักถามอะไรเพิ่ม เพราะยังไงวันหนึ่งเธอก็ต้องเล่าเรื่องจริงให้เขาฟังอยู่ดี “ภารกิจเราล้มเหลว กลับไปก็โดนลงโทษ งั้นหนีไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน คาคุ นายว่ามั้ย?”

แรงกดดันตกมาที่ลูกน้องอย่างคาคุ เจ้ายีราฟคอยาวกลืนน้ำลายอย่างประหม่า คาคุคิดว่าถ้าไม่ตอบให้ดี วันนี้คงไม่รอด “ผมไม่มีปัญหาอะไรครับ แต่ไอ้หินไคโรเซกินี่สิ เป็นปัญหาใหญ่”

ไม่มีลูกกุญแจที่ตรงกัน ปลดหินไคโรเซกิไม่ได้ สองหนุ่มซีพีซีโร่คงไม่อยากใส่มันติดตัวไปตลอดชีวิตแน่ พลังที่แท้จริงใช้ไม่ได้ ถ้าอยู่ในทะเลก็แค่เป็นเป้านิ่งให้โจรสลัดที่มีแค้นกับสายลับรัฐบาลโลกไล่ล่า

แต่พวกผู้คุมในคุกก็ถูกทับอยู่ใต้หินหมด ต่อให้มีกุญแจอยู่กับตัวก็คงหาเจอยาก เผลอๆ ถึงขุดเจอศพผู้คุม กุญแจก็อาจเสียหาย หินไคโรเซกิสำหรับผู้มีพลังผลปีศาจคือปัญหาที่แก้ไม่ตกจริงๆ

ถ้ามีพี่ชายคนนั้นที่กินผลปีศาจขี้ผึ้งอยู่แถวนี้ก็คงช่วยได้ เอด้าเรียกสติกลับมาหลังเศร้าอยู่พักหนึ่ง—ระหว่างทางเธอเห็นชายจมูกยาวนอนอยู่ เผื่อคู่ปรับเก่าคนนี้จะช่วยได้

ไม่นาน สามซีพีซีโร่ก็โผล่มาตรงหน้าอุซปป์ ที่นอนหลับตาพักผ่อนอยู่ เดี๋ยวนี้ถูกสายลับรัฐบาลโลกปลุกขึ้นมา พอเห็นหน้าลุจจิ—คนที่คุ้นหน้าซะยิ่งกว่าคนในบ้าน เกือบทำให้นักแม่นปืนคนนี้หัวใจวายตาย

“ลุจจิ!!!” อุซปป์เห็นเสือดาวในร่างคนแล้วสติแทบหลุด สิ่งแรกที่คิดคือยอมแพ้ ขอแค่รอดตายก็พอ

แต่โชคของอุซปป์ยังดี เพราะกำลังเสริมมาถึง โซโล—สุดยอดคนหลงทางแห่งโลกโจรสลัด—พาเจ้าหญิงแมนเชอรี่โผล่มาแบบสายฟ้าแลบ ชนเข้ากับซีพีซีโร่สามคนที่กำลังคุมเพื่อนตนเอง

“เฮ้ เฮ้ แกล้งคนเจ็บแบบนี้ไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งหรอกนะ พวกนายอย่าทำอะไรจะดีกว่า” โซโลเอามือแตะด้ามดาบ ดวงตาข้างเดียวปล่อยเจตจำนงสังหารจนศัตรูสะท้านใจ

บรรยากาศตึงเครียดจนเหมือนจะระเบิด เอด้าในฐานะผู้หญิงคนเดียวตรงนั้นคือคนที่ยื่นมือเข้ามาหยุด เธอเผยตัวตนที่ซ่อนเอาไว้ “พวกเราไม่ได้มีเจตนาร้ายหรอก พวกนายกับเอเรนก็ถือว่าเป็นเพื่อน ฉันเป็นพี่สาวเอเรนที่แฟรวองซ์ ฉันไม่ใช่สายลับรัฐบาลโลกอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้แค่อยากขอให้ชายจมูกยาวคนนี้ ช่วยปลดหินไคโรเซกิให้เพื่อนฉันเท่านั้น”

เอด้าใช้ถ้อยคำสั้นกระชับ เล่าเรื่องการผจญภัยบนเกาะดรัมกับกลุ่มหมวกฟาง เธอเองก็เป็นชาวเมืองสีขาวแฟรวองซ์ที่รอดมา ไม่มีเหตุผลจะเป็นสุนัขรับใช้เผ่ามังกรฟ้าอีกต่อไป ตัวตนที่ขัดแย้งกันในใจของผู้หญิงคนนี้ ทำให้เธอไม่รู้จะไปต่อทางไหน

“ถ้าอย่างนั้น เห็นแก่เอเรน ฉันช่วยก็ได้” โซโลปล่อยมือจากด้ามดาบ ถึงจะยังไม่เชื่อผู้หญิงคนนี้เต็มร้อย แต่ก็ไม่รู้สึกถึงศัตรูจากซีพีซีโร่สามคนนี้อีกต่อไป เมื่ออีกฝ่ายหมดใจจะสู้ เขาเองก็ไม่สนใจจะต่อยตีให้เสียเวลา

อุซปป์ในอีกห้าปีต่อมาก็เก่งขึ้นจริงๆ ชายหนุ่มควักเมล็ดพันธุ์จากกระเป๋าเสื้อ ยัดลงไปในรูล็อกของกุญแจหินไคโรเซกิ เมล็ดพันธุ์ขยายตัวจนเต็มพื้นที่ด้านใน ก่อนจะกลายรูปร่างเป็นกุญแจ อุซปป์ใช้มือตัวเองปลดโซ่ให้ซีพีซีโร่ “สำเร็จ!”

เมื่อคาคุกับลุจจิเป็นอิสระตามที่สัญญา พวกเขาก็ไม่คิดทำร้ายกลุ่มหมวกฟาง ส่วนค่าตอบแทนเปิดกุญแจก็คือหินไคโรเซกิสองคู่ อุซปป์รับไว้แบบไม่เกรงใจ เพราะของดีแบบนี้เอาไว้จัดการผู้มีพลังผลปีศาจคนอื่นในอนาคตดีกว่า

สองฝ่ายที่เคยเป็นศัตรูกันจ้องหน้ากันเงียบๆ ทันใดนั้น ระเบิดแสงจ้ากระแทกใส่ที่ราบสูงของราชา สายลับรัฐบาลโลกกับโจรสลัดต่างแตกกระเจิงเอาตัวรอด คลื่นปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันจากเบบี้ไฟว์ลามมาถึงที่นี่ ทำให้ผืนดินสุดท้ายที่เคยปลอดภัยต้องจมหายไปในแสงขาวน่าสะพรึงกลัว

สุดท้าย เดรสโรซาเมืองแห่งความเจ็บปวดก็ต้องบาดเจ็บอีกครั้ง เป็นเพราะดองกีโฮเต้ โดฟลามิงโก้จริงๆ ถึงซวยขนาดนี้ วิโอเล็ตกับเด็กๆ ก็โดนกลืนด้วยแสงขาว ไม่มีใครรอดจากศึกใหญ่ครั้งนี้ได้เลย

[ซีพีซีโร่นั้นคือสายลับรัฐบาลโลกที่แข็งแกร่งที่สุด ว่ากันว่าคือโล่ที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่ามังกรฟ้า ส่วนอัศวินแห่งพระเจ้าคือหอกที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่ามังกรฟ้า หอกกับโล่ต้องปะทะกันจริงๆ ไม่รู้ฝ่ายไหนจะชนะ

เอด้า สมาชิกระดับท็อปของซีพีซีโร่ กลับจะถอนตัวจากรัฐบาลโลกในอีกห้าปีข้างหน้า แถมยังชวนหัวหน้าซีพีซีโร่หนีไปด้วยกันอีก นี่มันเรื่องอื้อฉาวที่สุดของเผ่ามังกรฟ้าเลยจริงๆ สุดท้ายวิธีจัดการผู้ชายก็ต้องใช้เสน่ห์ของผู้หญิง อ้อมแขนนุ่มนวลกลายเป็นหลุมศพของวีรบุรุษ ไม่เกินความจริงเลย

สแปนดัมที่เห็นเหตุการณ์นี้ถึงกับหน้าบิดเบี้ยว ตั้งแต่เล็กก็เลี้ยงดูเอด้าเหมือนลูกสาวบุญธรรม สุดท้ายกลับถูกเด็กกำพร่านักฆ่าอย่างลุจจิแย่งไป เขาเองก็มีความรู้สึกแปลกๆ กับลูกสาวบุญธรรม ยิ่งรับไม่ได้ที่เอด้าไปอยู่กับชายอื่น

ขณะนี้ ลุจจิในเส้นเวลาหลักยังอยู่ใต้คำสั่งของสแปนดัม ยังไม่ได้ไต่เต้าขึ้นเหนือหัวเจ้านายเก่าในอีกห้าปีข้างหน้า ต่อให้เสือดาวคนนี้จะเป็นอัจฉริยะร้อยปีมีครั้งของซีพีไนน์ ทายาทข้าราชการอย่างสแปนดัมก็มีวิธีจัดการเขาอยู่แล้ว หากวันหนึ่งคิดจะแปรพักตร์รัฐบาลโลกแล้วหนีไปซ่อนตัว สู้ใส่ร้ายลุจจิตั้งแต่ตอนนี้ยังจะง่ายกว่า

“ลุจจิ ฉันหมั่นไส้แกมานานแล้ว แกจะชอบใครก็ได้ ทำไมต้องเป็นเอด้าด้วยวะ ถ้าไม่ฆ่าแก ฉันไม่ใช่คน!” สแปนดัมถูกอิทธิพลบางอย่างบิดเบือนจิตใจ ตั้งใจจะจัดงานศพให้อัจฉริยะซีพไนน์กับมือตัวเอง ให้ลุจจิหายไปจากสายตาเอด้าโดยสิ้นเชิง

เหล่าซีพีไนน์ยังวนเวียนอยู่ที่วอเตอร์เซเว่นตามหาแฟรงกี้ เพื่อช่วยหัวหน้าตามหาแปลนพลูโต โดยไม่รู้เลยว่าสแปนดัมตัดสินโทษประหารทุกคนในใจไปหมดแล้ว ยกเว้นเอด้า]