บทที่ 55 เอดา หว่อง

กลุ่มโจรสลัดตัวตลกน่าจะต้องยกย่องหลี่เหว่ยอย่างสุดซึ้ง เพราะเขาคือผู้ที่ “ลอบ” เปลี่ยนชะตากรรมให้รอดจากหายนะครั้งใหญ่ไปได้เฉียดฉิว เหล่าซากของกลุ่มโจรสลัดเกือบถูกรัฐบาลโลกล้างบางจนหมดสิ้น

กลางดึก อัลตรอนกลับมายังเกาะฟุคุมิตสึตามคำสั่งของคุณชาย เที่ยวนี้เขาคำนึงถึงระดับเสียงที่เกิดจากการบินแล้ว เพราะเสียงดังของโซนิคบูมไม่เพียงแต่รบกวนชาวบ้าน แต่ยังดึงดูดสายตาคนนอกได้ง่ายเกินไป หุ่นยนต์ทรงพลังแบบนี้โผล่มาในเกาะเงียบ ๆ ย่อมเป็นเรื่องเด่นที่ใครก็ต้องสงสัย

ร่างของสองสายลับ CP9 ที่ยังไม่รู้สึกตัว ถูกโยนลงตรงหน้าหลี่เหว่ยอย่างไม่ใยดี ใบหน้าโลหะที่ไม่ควรมีอารมณ์กลับดูคล้ายกำลัง “รู้สึกผิด” อย่างประหลาด

“มีทั้งหมดสามคน… ข้าพลาดฆ่าไปหนึ่ง หมอนั่นเหมือนอยากตายเอง ไม่ยอมหลบหมัดข้าเลย…ข้าไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเขาจริง ๆ นะ”

พอหลี่เหว่ยได้ยิน เขาก็เข้าใจทันที—หนึ่งในหกทักษะร่างกายของกองทัพเรือ ที่ขึ้นชื่อเรื่องการเอาร่างกายไปรับหมัดแทนโล่ เป็นวิชาที่ทำให้คนตกตายมานักต่อนัก คิดได้แค่นั้น เขาก็ส่ายหัวเบา ๆ

“ยืนเฉย ๆ ให้คนต่อยเนี่ยนะ… นี่มันวิชาโง่อะไรฟะ”

สองคนนี้ไม่เคยปรากฏในมังงะต้นฉบับเลยด้วยซ้ำ ดูท่าจะเป็นแค่ตัวประกอบย่อย ๆ ที่ซวยบรรลัย

บลูบลูบลูบลูบลู...

เสียงโทรศัพท์หอยทากดังขึ้น มาจากกระเป๋าของสายลับหญิง แต่เธออยู่ในสภาพไม่สามารถรับสายได้

และถึงจะฟื้นขึ้นมา ด้วยการถูกฝึกให้เป็น “หุ่นเชิด” ของเผ่ามังกรฟ้าตั้งแต่ยังเล็ก ความตายของตัวเองหรือเพื่อนร่วมทีมไม่เคยเป็นสิ่งสำคัญ ความลับคือทุกสิ่ง—พวกเธอไม่มีวันทรยศรัฐบาลโลกแน่นอน

อัลตรอนไม่ใช่ตัวละครที่มีความสามารถ “ล้างสมอง” แม้แต่ในจักรวาลภาพยนตร์ก็เคยมีลูกน้องที่ทรยศกลางทาง

เพียงเพราะความเชื่อเดิม ๆ ยังคงหลงเหลืออยู่ในหัวสมองอันเลอะเทอะของพวกมนุษย์

“ขังพวกมันไว้ก่อน… บางทีอาจมีประโยชน์ในอนาคต”

ในร้านค้าเสมือนของระบบมีอุปกรณ์ “ล้างสมอง” ตัวละครเดี่ยว

แต่ราคาก็หนักหนา—ถึง 100 ล้าน หน่วยในการปฏิบัติหน้าที่ หลี่เหว่ยเห็นว่าใช้กับตัวประกอบแค่นี้มันไม่คุ้ม อุปกรณ์ระดับโลกแบบนี้…ควรเก็บไว้ใช้กับตัวละครที่มีค่ากว่านี้มากนัก

ค่ำคืนนั้น หลี่เหว่ยกลับไปยังบ้านไม้เล็ก ๆ ของเขา ที่มีเพียงห้องนอนและห้องนั่งเล่นหนึ่งห้อง

แม้จะเรียบง่าย แต่ก็สงบดี—อยู่ห่างจากตัวเมืองของเกาะ ไม่ค่อยมีใครมาเยี่ยมเยือนให้รำคาญใจ

เขานอนเอกเขนกอยู่บนเตียง สมองเริ่มคิดถึงบทภาพยนตร์เรื่องใหม่ เขาอยากสร้าง "การแสดงสุดอลังการ" ให้ชาวโลกได้จดจำ

สงครามเกราะเหล็กที่เขาสร้างนั้นยังสั้นเกินไป ยังไม่ทันให้ผู้ชมแห่งโลกนี้เสพติดอย่างถึงใจ

เขาต้องเติมไฟให้มากกว่านี้ สร้างแรงกระหายในการรับชมให้มากขึ้นกว่านี้อีก

“...หมุนกาชาอีกซักทีดีไหมนะ?”

ความอยากหมุนกาชาพุ่งขึ้นถึงขีดสุดอีกครั้ง หลี่เหว่ยติดการสุ่มฮีโร่เข้าเส้นเลือด

ถ้าไม่ต้องเก็บแต้มไว้ใช้ในภารกิจยามฉุกเฉิน เขาคงจัดไปแล้วสิบตัวรวดไว้ใช้งานเล่น ๆ

“ระบบบอกว่ามีการอัปเดตพูลฮีโร่แล้วด้วย…”

“ยังไม่ได้สุ่มคืนนี้เลย… ตอนกลางวันอาจซวยก็ได้นะ ใครจะไปรู้…”

หลังจากหักแต้มภารกิจออกไปหลายหน่วย วงเวทย์อัญเชิญสีเงินปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ความเย็นเยียบบางอย่างแล่นขึ้นสู่กระดูกสันหลัง—เขารู้สึกได้ทันที ว่าวันนี้อาจจะ "หลุดบล็อก" ก็ได้

ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ ผมสั้นสีดำ หน้าตาเอเชีย สวมกี่เพ้าผ่าสูงสีแดง ส้นสูงสีดำ ในมือถือปืนพกที่ดูไม่เหมือนอาวุธธรรมดา ผู้หญิงคนนี้มีทั้งความสง่า ความเย้ายวน และพลังบางอย่างที่ข่มคนได้ในทันทีตัวแทนของคำว่า "ราชินี" อย่างแท้จริง

“แบบนี้ก็มีด้วยเหรอ…”

“แม้แต่ตัวละครจากเกมก็สามารถสุ่มได้… ระบบนี่แม่งเกินคาดไปเยอะเลย”

หลี่เหว่ยกดเปิดข้อมูลของราชินีชุดแดงตรงหน้า และก็เป็นไปตามที่เขาคิดจริง ๆ—เธอคือ “เจ๊หว่อง” ตัวจริงเสียงจริง

เอด้า หว่อง (Ada Wong)

จาก: Resident Evil

อายุ: 24 ปี

อาวุธ: ปืนตะขอ (Rope Gun)

พรสวรรค์: ไวรัสต้นกำเนิด (Progenitor Virus)

พลัง: ผลปีศาจแมลง แมลง สายพาราไซต์—รูปแบบพลาก้า (Bug-Bug Fruit, Parasite Form: Plaga)

และใช่…เธอคือเวอร์ชัน สาววัยรุ่น ของเอด้า หว่อง เป็นอะไรที่หลี่เหว่ยไม่เคยคาดคิดว่าจะมีโอกาสเจอกับเธอในโลกโจรสลัดนี้

ในศตวรรษก่อน หลี่เหว่ยเคยติดเกม Resident Evil หนักมาก โดยเฉพาะเวอร์ชันรีเมคที่เล่นผ่าน RE Engine ทำให้ประสบการณ์เล่นดิบ เถื่อน และสนุกขึ้นหลายเท่า เขายังเคยจับ MOD ใส่ตัวละครเพียบ ตัวละครหญิงเปลี่ยนชุดกันรัว ๆ จนเกมไม่เหลือเค้าเดิม Resident Evil ของเขากลายเป็น Resident… “แฟชั่นวีค” ไปแล้วก็ว่าได้

โดยเฉพาะเอด้า หว่อง—หญิงสาวลึกลับ เย็นชา และอันตราย เป็นสายลับสองหน้าที่ทั้งช่วยและหักหลังพระเอก

แม้ชื่อของเธออาจเป็นแค่ โค้ดเนม ก็ตาม แต่ความสง่างาม ความเย้ายวน และรอยยิ้มบาง ๆ ของเธอได้จารึกลงในหัวใจของหลี่เหว่ยไปแล้ว

ในต้นฉบับไม่ว่าจะเป็นเกมหรือภาพยนตร์ เธอไม่ได้เป็นตัวละครสายพลังเวอร์วัง แค่มีความสามารถด้านกายภาพและเชี่ยวชาญอาวุธ ทำหน้าที่ลอบแทรกซึม ขโมยข้อมูล ปล่อยเชื้อไวรัส เป็นเงาในโลกของ Resident Evil

แต่เมื่อนำตัวเธอเข้าสู่โลกโจรสลัด ระบบจัดการ “เวทย์ปรับแต่งขนาดใหญ่” ให้เธอทันที นำสองสิ่งที่อันตรายที่สุดจากโลกชีวะมาใส่ไว้ในร่างของเธอ

หลี่เหว่ยกดดูรายละเอียดของไวรัสต้นกำเนิด มันคือจุดเริ่มต้นของหายนะในโลก Resident Evil ต้นแบบที่นำไปพัฒนาเป็น T-Virus, G-Virus, C-Virus และอีกหลายรุ่น แต่ละสายพันธุ์ก็มีสัตว์ประหลาดเฉพาะตัว

เช่น Tyrant กับ Licker ที่แฟนเกมจำติดตา

นอกจากไวรัส ยังมีปรสิตสุดอันตรายอีก ในภาค 4 ของเกม เอด้าเคยโดนตัวอ่อนของปรสิตพลาก้าสิงอยู่ เธอเกลียดเจ้าตัวแมลงนี่เข้าไส้ แต่ไม่คิดว่าวันหนึ่งมันจะกลายเป็น “ผลปีศาจ” ของเธอบนโลกนี้…

พลาก้ามี 3 รูปแบบ:

รูปแบบรอง (Subordinate)

รูปแบบควบคุม (Dominant)

รูปแบบราชินี (Queen) ← และเอด้าคือ ราชินีเพียงหนึ่งเดียวของโลกนี้

เธอสามารถผลิตลูกปรสิตและควบคุมสิ่งมีชีวิตที่ถูกสิงได้ทั้งหมด มีอำนาจสมบูรณ์เหนือกองทัพพาหะชีวะกลายพันธุ์

“หัวหน้า… คุณไม่คิดจะอธิบายหน่อยเหรอ?”

เอด้าถามด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นแต่ชวนสั่นประสาท ก่อนหน้านี้เธอยังสู้กับสัตว์ประหลาดอยู่ พอแสงสีขาววาบขึ้น เธอก็โผล่มาที่กระท่อมไม้นี้ทันที แม้ใจเธอจะงง แต่ระบบได้ลบความคิดต่อต้านบางอย่างออกไปแล้ว เธอรู้สึกได้ว่าชายหนุ่มตรงหน้านี้คือ “เจ้านายในอนาคต”

หลี่เหว่ยถอนหายใจ นี่เป็นครั้งที่สองของวันแล้วที่เขาต้องอธิบายเรื่อง "โลกโจรสลัด" ให้ตัวละครใหม่ฟัง

“อัลตรอน… ภารกิจแรกของเจ้าในฐานะผู้ช่วยคือสร้างคอมพิวเตอร์ไว้ในห้องข้าง ๆ แล้วรวบรวมข้อมูลโลกนี้ให้ตัวละครใหม่อ่านซะ”

“ข้าเบื่อจะพูดซ้ำแล้วนะ…”

หลังใช้เวลาอธิบายประมาณครึ่งชั่วโมง เอด้าก็เข้าใจโครงสร้างโลกนี้คร่าว ๆ ดาวเคราะห์ที่ถูกปกคลุมด้วยมหาสมุทร

มีเผ่าพันธุ์ประหลาดหลากหลาย ทั้งมนุษย์ ปลา ยักษ์ และเทพเจ้าปลอม เป็นโลกที่ทั้งไซไฟและแฟนตาซีผสมกันแบบยุ่งเหยิงที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็น

แม้เอด้าจะได้พลังจากผลปีศาจ แต่สัญชาตญาณการต่อสู้ของเธอยังตามไม่ทันพวกตัวละครในโลกการ์ตูน

หลี่เหว่ยจึงไม่คิดจะส่งเธอไปออกรบโดยตรง

“ส่งไปเป็นสายลับสิ… เอด้าเหมาะกับการทำงานในเงามากกว่าอยู่แล้ว”