โต้วหลัว ห้ากลองอสนี ข้าคือจักรพรรดิไรเตาตอนที่20

บทที่ 20: คุณชายซือคงสำแดงเดช ท้าดวลยอดฝีมือแห่งเชร็ค!

"หลีกไป!!"

เมื่อเห็นซือคงเจิ้นปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน หลิ่วเอ้อหลงและจ้าวอู๋จี๋ก็ตะโกนขึ้นพร้อมกัน

อย่างไรก็ตาม

สีหน้าของซือคงเจิ้นยังคงเฉยเมย ไม่เอ่ยคำใด ขณะที่วงแหวนวิญญาณวงที่หนึ่งและสามของเขาสว่างขึ้นติดต่อกัน

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง: กายาอสนีบาตคุ้มกัน!"

"ทักษะวิญญาณที่สาม: อัสนีล้ำลึกห้าจำแลง!"

ร่างของซือคงเจิ้นถูกห่อหุ้มด้วยสายฟ้าในทันที และลวดลายลึกลับก็ปรากฏขึ้นบนผิวหนังของเขา ดูสง่างามและเผด็จการ ส่องประกายสายฟ้า

ในตอนนี้ ซือคงเจิ้นกุมสายฟ้าไว้ในฝ่ามือ ประดุจดั่งเทพเจ้า!

"ถอยไป!"

"มิฉะนั้น อย่าหาว่าข้าไร้ความปรานี!"

แม้ว่า "อัสนีล้ำลึกห้าจำแลง" จะขยายพลังเพียงสามเท่า แต่การขยายคุณสมบัติทั้งหมดสูงถึง 340%

กลิ่นอายอันทรงพลังแผ่กระจายไปทั่วทั้งบริเวณในทันที ดึงดูดสายตาที่ตกตะลึงนับไม่ถ้วน

นักเรียนของโรงเรียนเชร็คเมื่อเห็นภาพนี้ ต่างร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

"นั่น... คุณชายซือคงใช่ไหม? พลังของเขาแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"

นักเรียนคนหนึ่งที่เคยเห็นภาพวาดของซือคงเจิ้นมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ พลางทึ่งในพลังสายฟ้าอันรุนแรงที่แผ่ออกมาจากตัวเขา

"เฮือก! กลิ่นอายนี้ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าท่านคณบดีและคนอื่นๆเสียอีก เขาอายุแค่ 17 ปีไม่ใช่หรือ?"

"อายุ 17 ปี ก็เทียบได้กับยอดฝีมือระดับวิญญาณปราชญ์ หรืออาจจะแข็งแกร่งกว่านั้น น่ากลัวเกินไปแล้ว!"

"คุณชายซือคงสมกับเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของจักรวรรดิเทียนโต่วเราจริงๆ เขาแข็งแกร่งกว่าถังซาน ไต้มู่ไป๋ และคนอื่นๆ มาก!"

เหล่านักเรียนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างคึกคัก

ส่วนใหญ่ทึ่งในความแข็งแกร่งและพรสวรรค์อันมหาศาลของซือคงเจิ้น ขณะที่ส่วนน้อยเยาะเย้ยถังซานและคนอื่นๆ

ที่เป็นเช่นนี้เพราะ

ถังซาน, ไต้มู่ไป๋ และคนอื่นๆ มีชื่อเสียงที่แตกเป็นสองขั้วภายในโรงเรียนเชร็ค

บางคนชื่นชมพวกเขา บางคนไม่ชอบพวกเขา และคนอื่นๆ ที่ชอบเสี่ยวอู่, หนิงหรงหรง และจูจู๋ชิง ก็อิจฉาพวกเขา

ในตอนนี้

ไต้มู่ไป๋, เสี่ยวอู่, หนิงหรงหรง และคนอื่นๆ ก็รีบกลับมาจากข้างนอกเช่นกัน

พวกเขาเพิ่งได้ยินเสียงความวุ่นวายจากเมืองเทียนโต่วและรีบกลับมา

ส่วนถังซานกำลังค้นคว้าเกี่ยวกับอาวุธลับ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ออกไปกับพวกเขาและยังคงอยู่ที่โรงเรียน

"พี่ซานไปทำอะไรให้ตู๋กูป๋อถึงกับต้องหันมาเล่นงานเขากันนะ?" เสี่ยวอู่ขมวดคิ้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล

เอ้าซือข่าหดคอและกระซิบ "นี่มันลำบากแล้ว ตู๋กูป๋อเป็นราชทินนามพรตนะ โรงเรียนของเราหยุดเขาไม่ได้หรอก..."

"เสี่ยวอู่ ไม่ต้องกังวลมากไป ฉันเพิ่งให้คนกลับไปขอความช่วยเหลือที่สำนักแล้ว ท่านปู่กระบี่กับท่านปู่กระดูกแข็งแกร่งกว่าตู๋กูป๋อทั้งคู่เลยนะ!"

หนิงหรงหรงจับมือเสี่ยวอู่และปลอบโยนเธอ

ทันใดนั้น

หลิ่วเอ้อหลง, จ้าวอู๋จี๋ และคนอื่นๆ ก็ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของตนออกมา เตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับซือคงเจิ้น

วิญญาณยุทธ์มังกรเพลิงของหลิ่วเอ้อหลงน่าจะกลายพันธุ์มาจากวิญญาณยุทธ์มังกรอสนีบาตสีคราม และเปลวเพลิงที่ร้อนระอุก็หมุนวนรอบตัวเธอในทันที

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง: ร่างทรงมังกรทรราช!"

"ทักษะวิญญาณที่สาม: อัสนีเพลิงโหมกระหน่ำ!"

หลิ่วเอ้อหลงปลดปล่อยทักษะวิญญาณสองอย่างติดต่อกัน แปลงร่างเป็นมังกรเพลิงที่บ้าคลั่ง พุ่งเข้าหาซือคงเจิ้นอย่างดุเดือด

"ซือคงเจิ้น หลีกไปให้พ้น!"

หลิ่วเอ้อหลงคำราม และเปลวเพลิงในมือของเธอก็เปลี่ยนเป็นมังกรเพลิงยักษ์ ผสมกับสายฟ้าหลายเส้น พุ่งตรงไปยังซือคงเจิ้น

"ทักษะวิญญาณที่สาม: ฝ่ามือวัชระทรงพลัง"

จ้าวอู๋จี๋ตามมาติดๆ ฝ่ามือหมีสีทองอ่อนโปร่งแสงฟาดไปยังซือคงเจิ้นด้วยพลังมหาศาล

"เจ้าหนู คิดว่าโรงเรียนเชร็คของพวกเราจะรังแกได้ง่ายๆ รึไง?" จ้าวอู๋จี๋คำราม

"ทักษะวิญญาณที่สอง: ร่างทรงหมาป่าคราม!"

"ทักษะวิญญาณที่ห้า: กรงเล็บหมาป่าครามพิฆาต!"

วิญญาณยุทธ์ของฉินหมิงคือหมาป่าครามเพลิง และเขาได้ปลดปล่อยทักษะวิญญาณสองอย่างติดต่อกัน

เขาแปลงร่างเป็นหมาป่ายักษ์ที่ลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิง กรงเล็บหมาป่าที่แหลมคมของมันแฝงด้วยไฟที่ร้อนระอุ กดดันเข้าหาซือคงเจิ้นโดยตรง

"ข้าไม่สนว่าเจ้าจะเป็นใคร อย่าคิดมาโอหังในโรงเรียนของพวกเรา!" ฉินหมิงกล่าวอย่างเย็นชา

หลี่อี้ซงและหลู่ฉีปิน อาจารย์สองคนที่อยู่กับโรงเรียนเชร็คมาตั้งแต่ต้น ก็โจมตีพร้อมกัน

"เจ้าหนู รับไปซะ!" หลี่อี้ซงคำราม

"หมากรุกซิงหลัว!"

หลู่ฉีปินยกมือขึ้นและขว้างหมากรุกหลายตัว ตรงไปยังใบหน้าของซือคงเจิ้น

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีร่วมกันของวิญญาณปราชญ์สองคนและจักรพรรดิวิญญาณสามคน สีหน้าของซือคงเจิ้นยังคงเฉยเมย และวงแหวนวิญญาณวงที่สี่ของเขาก็สว่างวาบขึ้น

"ทักษะวิญญาณที่สี่: อสนีบาต!"

เมื่อเสียงคำรามต่ำๆ ของซือคงเจิ้นจางลง ท้องฟ้าก็ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆดำในทันที

เขากดมือซ้ายลง

ในทันใดนั้น สายฟ้านับไม่ถ้วนก็ผ่าลงมาจากท้องฟ้า ก่อตัวเป็นเสาสายฟ้าฟาดลงไปยังหลิ่วเอ้อหลง จ้าวอู๋จี๋ และคนอื่นๆ

"ตูม! ตูม! ตูม!"

สายฟ้าปะทะกับเปลวเพลิง, ฝ่ามือยักษ์, กรงเล็บหมาป่า, กระบองลายมังกร และหมากรุกซิงหลัว เกิดเสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหว

คลื่นพลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทั่วทั้งบริเวณ!

อาคารของโรงเรียนพังทลายในทันที และหลุมลึกก็ถูกระเบิดขึ้นบนพื้นดิน

พลังของสายฟ้าขั้นสูงสุดน่าสะพรึงกลัวเพียงใด?

เสาสายฟ้าฟาดลงมา ส่งผลให้จักรพรรดิวิญญาณทั้งสามคนกระเด็นไปในทันที

แม้ว่าฉินหมิง, หลี่อี้ซง และคนอื่นๆ จะต่อต้านอย่างสุดกำลัง แต่พวกเขาก็ยังดูเปราะบางอยู่ต่อหน้าพลังสายฟ้าของซือคงเจิ้น

ทั้งสามคนถูกซัดกระเด็นถอยหลัง ล้มลงกับพื้นอย่างแรง กระอักเลือดสดออกมา

"ไม่ดีแล้ว!"

เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของหลิ่วเอ้อหลงและจ้าวอู๋จี๋ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก และพวกเขาก็รีบพยายามพุ่งไปข้างหน้าเพื่อช่วย

อย่างไรก็ตาม

การเคลื่อนไหวของซือคงเจิ้นนั้นเร็วกว่า

เขายกมือขึ้นและปล่อยดัชนีอสนีบาตยักษ์ ประกายสายฟ้าเจิดจ้าควบแน่นที่ปลายนิ้ว ชี้ตรงไปยังหลิ่วเอ้อหลง

"หลิ่วเอ้อหลง ระวัง!" จ้าวอู๋จี๋ตะโกนอย่างเร่งร้อน

หลิ่วเอ้อหลงตอบสนองอย่างรวดเร็ว ปลดปล่อยทักษะวิญญาณในทันที พยายามที่จะสกัดกั้น

น่าเสียดายที่ดัชนีอสนีบาตยักษ์ของซือคงเจิ้นนั้นเร็วเกินไป ก่อนที่หลิ่วเอ้อหลงจะปลดปล่อยทักษะวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์ นิ้วยักษ์ก็กระแทกลงมาแล้ว

"ปัง!"

ดัชนีอสนีบาตยักษ์ฟาดเข้าที่หลิ่วเอ้อหลงโดยตรง

พลังสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกในทันที ส่งผลให้เธอกระเด็นถอยหลัง ล้มลงกับพื้นอย่างแรง แต่ในความเป็นจริง เธอได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ด้วยเห็นแก่หน้าของอวี้เทียนเหิง ซือคงเจิ้นจึงออมมือในการโจมตีครั้งนี้

"เอ้อหลง!"

ดวงตาของอวี้เสี่ยวกังแดงก่ำ และเขาคำราม แต่เขาก็ไร้ซึ่งพลัง

ในความเป็นจริง

อวี้เสี่ยวกังไม่กล้าแม้แต่จะโจมตีซือคงเจิ้น

พูดตามตรง อวี้เสี่ยวกังนั้นเป็นคนไร้กระดูกสันหลัง ขาดความรับผิดชอบและความกล้าหาญ เป็นคนขี้ขลาดตาขาว

"ซือคงเจิ้น ตายซะ!"

จ้าวอู๋จี๋คำรามขึ้นทันที และวงแหวนวิญญาณหมื่นปีก็สว่างขึ้น

"ทักษะวิญญาณที่ห้า: แรงโน้มถ่วงกดทับ!"

แรงโน้มถ่วงอันน่าสะพรึงกลัว หรือจะให้ถูกคือแรงดึงดูด แผ่ออกมาจากวังวนสีดำที่จ้าวอู๋จี๋ปลดปล่อยออกมา

ซือคงเจิ้นหรี่ตาลง

"แรงโน้มถ่วงกดทับรึ? ฟังดูดี แต่พลังที่แท้จริงยังขาดไปหน่อย"

เมื่อคำพูดของเขาจางลง ซือคงเจิ้นก็ยกมือขึ้นและปล่อยหมัดอสนีบาต ซึ่งเป็นหมัดยักษ์ที่ควบแน่นด้วยพลังสายฟ้า ฟาดตรงไปยังวังวนสีดำของจ้าวอู๋จี๋

"ตูม!"

หมัดอสนีบาตปะทะกับวังวน

แม้ว่า "แรงโน้มถ่วงกดทับ" ของจ้าวอู๋จี๋จะเป็นทักษะวิญญาณหมื่นปี แต่มันก็ยังดูเปราะบางอยู่ต่อหน้าหมัดอสนีบาตของซือคงเจิ้น

จ้าวอู๋จี๋ถูกซัดกระเด็นไปโดยตรง กระอักเลือดสดออกมาเต็มปาก

เขาล้มลงกับพื้นอย่างแรง ไม่สามารถลุกขึ้นได้ชั่วขณะ

"อาจารย์จ้าว!"

"เฒ่าจ้าว!"

คนของโรงเรียนเชร็คอุทานด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นภาพนี้

ซือคงเจิ้นมองอย่างเยือกเย็นและกล่าว "ข้าเตือนพวกเจ้าล่วงหน้าแล้ว แต่พวกเจ้าก็ยังยืนกรานที่จะโจมตีข้า"

"ถ้าข้าไม่ออมมือ พวกเจ้าคงได้อย่างน้อยก็บาดเจ็บสาหัส"