ตอนที่ 28: ตุ๊กตาวิญญาณ

ตอนที่ 28: ตุ๊กตาวิญญาณ

ที่เรียกว่าการรวมตัวของผู้ควบคุมวิญญาณนั้น จริงๆ แล้วเป็นธรรมเนียมปฏิบัติทั่วไป

กองบัญชาการผู้ควบคุมวิญญาณได้จัดงานนี้มานานกว่าสิบปีแล้ว แต่ครั้งนี้ในอีกครึ่งเดือนข้างหน้า น่าจะเป็นครั้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา

เนื่องจากการระบาดของเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ จำนวนของผู้ควบคุมวิญญาณก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน ดังนั้นจึงจะมีผู้ควบคุมวิญญาณจำนวนมากมาร่วมงาน และแม้แต่ระดับผู้พิพากษาก็อาจจะมาด้วย

การรวมตัวแบบนี้ยังคงจำเป็นอย่างยิ่ง หากเป็นเมื่อสิบกว่าปีก่อน ก็จะเป็นการแลกเปลี่ยนวัตถุอาถรรพ์ในมือของกันและกัน และแม้กระทั่งภูตผีที่ถูกกักขัง

ในแวดวงผู้ควบคุมวิญญาณปัจจุบัน วิธีการที่จะแข็งแกร่งขึ้นที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปคือการควบคุมภูตผีหลายตน เช่นเดียวกับกองบัญชาการผู้ควบคุมวิญญาณ ภูตผีสองตนมีคุณสมบัติที่จะเป็นทูตทิวาและทูตราตรีได้ และภูตผีสามตนมีคุณสมบัติที่จะเป็นยมทูตขาวดำได้ สี่ตนมีคุณสมบัติที่จะเป็นผู้พิพากษาได้

การจะควบคุมภูตผีหลายตน พูดกันตามตรงก็คือ ไม่ว่าจะโดยการหาจิ๊กซอว์ของภูตผีที่สามารถต่อต้านภูตผีในร่างกายของตนเองเพื่อให้เกิดความสมดุลของการยับยั้งซึ่งกันและกัน หรือโดยการมองหาภูตผีที่น่าสะพรึงกลัวพอๆ กับภูตผีของตนเองเพื่อคานอำนาจ

และการหาจิ๊กซอว์ภูตผีที่เหมาะสมกับตัวเองพอดีนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับการงมเข็มในมหาสมุทร ยิ่งไปกว่านั้น ภูตผีก็ไม่ใช่ผักปลาในตลาดที่สามารถเลือกหยิบได้ตามใจชอบ และผู้ควบคุมวิญญาณจะมีกี่ชีวิตให้ต่อสู้กัน

การรวมตัวของผู้ควบคุมวิญญาณในยุคแรกสุดจึงถือกำเนิดขึ้น

ต่อมา เพื่อควบคุมผู้ควบคุมวิญญาณที่ไร้กฎเกณฑ์ กองบัญชาการผู้ควบคุมวิญญาณจึงรับหน้าที่นี้เป็นพิเศษ ในฐานะผู้กำกับดูแลที่เป็นธรรม และในขณะเดียวกันก็ใช้โอกาสนี้ในการติดต่อกับผู้รับผิดชอบระดับยมทูตในทุกทวีป

มีประโยชน์ค่อนข้างมาก อย่างน้อยถ้าผู้รับผิดชอบระดับยมทูตคุ้นเคยกัน ก็จะมั่นใจในการร่วมมือกันแก้ไขเหตุการณ์เหนือธรรมชาติในอนาคตมากขึ้น

นอกจากนี้ เนื่องจากกองบัญชาการที่แข็งแกร่งที่สุดได้เข้ามาทำหน้าที่กำกับดูแล การรวมตัวของผู้ควบคุมวิญญาณจึงยิ่งใหญ่ขึ้นทุกปี

ปีนี้ แม้แต่ผู้พิพากษาก็ยังหวั่นไหว ด้วยขนาดที่ใหญ่ขนาดนี้ แม้แต่พวกเขาก็อาจจะเลือกวัตถุอาถรรพ์หรือจิ๊กซอว์ภูตผีที่ต้องการได้

ส่วนอินเจี้ยน เขาไม่ได้มาเพื่อจิ๊กซอว์ภูตผีและวัตถุอาถรรพ์ เขาเพียงแค่สนใจการรวมตัวของแวดวงผู้ควบคุมวิญญาณเช่นนี้

เพราะ... เขาคิดว่า ผู้ควบคุมวิญญาณนั้นน่าสนใจพอๆ กับภูตผี

"คุณอินครับ ไปที่นั่นดีกว่าครับ นี่ก็เป็นคำแนะนำของผู้พิพากษาหลี่ด้วย อย่างแรก ข้อมูลลับสุดยอดที่สูงกว่าระดับ A อยู่ที่กองบัญชาการฯ อย่างที่สอง ตำแหน่งผู้พิพากษากิตติมศักดิ์นี้ตั้งขึ้นเพื่อคุณอินเป็นพิเศษ ทุกองค์กรย่อมมีคนสายตาสั้นอยู่บ้าง ไปแสดงพลังสักหน่อย ในอนาคตคุณอินไปทำธุระตามทวีปต่างๆ ก็จะเจอปัญหาน้อยลงมากครับ"

"อย่างที่สาม" หยางซินกังมองไปรอบๆ แล้วพูดอย่างลึกลับ "ผู้พิพากษาหลี่บอกว่าอาจจะมีผู้อาวุโสที่น่าเคารพท่านหนึ่งมาที่งานรวมตัวครั้งนี้ด้วยครับ"

"ผู้อาวุโส?" อินเจี้ยนหรี่ตาลงเล็กน้อย แล้วก็พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า "เข้าใจแล้ว ถึงเวลาผมจะไป"

...

การเช็คอินในวันที่สิบยังคงสงบสุข และภูตผีที่เช็คอินได้ในครั้งนี้คือผมวิญญาณ

มันดูเหมือนวิกผมผู้หญิง สีดำและเงางาม แต่มันก็ไม่สามารถขจัดแก่นแท้ที่น่าพิศวงของมันออกไปได้

มันคือภูตผี และอินเจี้ยนก็สามารถรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของมันได้เมื่อเขาถือผมวิญญาณนี้ไว้ในมือ

อย่างไรก็ตาม ผมวิญญาณนี้ไม่ใช่สำหรับอินเจี้ยน ไม่ใช่เพราะมันเหมือนผมสั้นของผู้หญิงมากกว่า แต่เพราะผมวิญญาณมันเล็กเกินไป เล็กเท่ากับวิกผมสำหรับตุ๊กตา

"ตุ๊กตา?" อินเจี้ยนก็นึกถึงตุ๊กตากินคนที่แขวนอยู่ที่เอวของเขาขึ้นมาทันที

เขาปลดตุ๊กตาลงมา และตุ๊กตาตัวนั้นก็ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย ขณะที่ร่างกายของอินเจี้ยนกลายเป็นภูตผีมากขึ้นเรื่อยๆ ตุ๊กตาที่อยู่ข้างกายเขาก็ไม่สามารถขยับได้แม้แต่น้อยเหมือนตอนแรกอีกต่อไปแล้ว

แต่เมื่อเขานำผมวิญญาณที่ได้จากการเช็คอินเข้ามาใกล้ตุ๊กตา ตุ๊กตาตัวนั้นก็ต้านทานการกดข่มอันน่าสะพรึงกลัวของอินเจี้ยนและสั่นเล็กน้อย

เขาเดาถูกแล้ว มีความเชื่อมโยงบางอย่างระหว่างวิกผมกับตุ๊กตาจริงๆ

เพื่อสนองความอยากรู้อยากเห็นของตนเอง อินเจี้ยนจึงกดผมวิญญาณลงบนศีรษะของตุ๊กตากินคนโดยตรง ราวกับว่าทั้งสองเป็นหนึ่งเดียวกัน ผมวิญญาณก็งอกขึ้นบนศีรษะของตุ๊กตากินคนในทันที

ด้วยชุดกระโปรงสีขาวขาดๆ ผมวิญญาณยาวถึงเอว และร่างกายที่ประกอบขึ้นจากตุ๊กตากินคน อินเจี้ยนก็มีความรู้สึกที่แปลกประหลาดว่าตุ๊กตากินคนในมือของเขามีความมีชีวิตชีวาของคนเป็นจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่ผมวิญญาณที่เช็คอินได้หลอมรวมเข้ากับตุ๊กตากินคนโดยสมบูรณ์แล้ว อินเจี้ยนก็รู้สึกว่าเขาดูเหมือนจะสามารถควบคุมตุ๊กตากินคนได้ ราวกับว่าเขามีหุ่นเชิดเพิ่มขึ้นมาอีกตัว

"ตุ๊กตาตัวนี้ดูเหมือนจะมีคุณสมบัติแบบนั้น" อินเจี้ยนขมวดคิ้ว พลิกตุ๊กตาวิญญาณในมือของเขา

หลังจากที่ตุ๊กตาได้รับวิกผมแล้ว มันกลับให้ความรู้สึกเหมือนโคมไฟวิญญาณและชานชาลาวิญญาณแก่เขา นั่นคือระดับความน่าสะพรึงกลัวของแต่ละตัวเห็นได้ชัดว่าไม่สูงเป็นพิเศษ แต่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับภูตผีบางชนิดที่มีระดับความน่าสะพรึงกลัวสูงมาก เป็นส่วนประกอบหรือจิ๊กซอว์ มีความรู้สึกที่ว่าภูตผีก็ไม่ใช่ภูตผี และวัตถุอาถรรพ์ก็ไม่ใช่วัตถุอาถรรพ์

"ตุ๊กตาตัวนี้เชื่อมต่อกับอะไรบางอย่างรึเปล่า?" อินเจี้ยนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เมื่อคิดดูตอนนี้ ตอนที่เจียงเยว่มาหาเขาก็มีข้อสงสัยมากมาย ตอนนั้นเจียงเยว่คลุ้มคลั่งไปโดยสมบูรณ์แล้ว ฆ่าคนไปทั่ว และหวังอู่กับคนอื่นๆ ก็บอกว่าเจียงเยว่หายตัวไป แล้วตอนนั้นเธอมาหาเขาอย่างกะทันหันได้อย่างไร ราวกับจงใจส่งตุ๊กตากินคนมาให้เขา

หลังจากบันทึกเบาะแสเหล่านี้โดยสมบูรณ์แล้ว อินเจี้ยนก็แขวนตุ๊กตาวิญญาณไว้ที่เอวของเขาอีกครั้ง

อย่างไรเสีย เขาก็มีโคมไฟวิญญาณแล้วและเคยไปที่ชานชาลาวิญญาณแล้ว ระบบดูเหมือนจะต้องการให้เขามีส่วนร่วมกับสิ่งของภูตผีเหล่านี้ และตอนนี้ก็ไม่สำคัญแล้วว่าจะมีตุ๊กตาวิญญาณเพิ่มขึ้นมาอีกตัว

สามวันผ่านไปแล้วนับตั้งแต่เหตุการณ์รถไฟผีสิง และตอนนี้ก็เป็นวันที่สิบเอ็ดแล้ว

การเช็คอินในวันนี้คือใบขับขี่วิญญาณ และรูปถ่ายบนใบขับขี่ก็คือรูปถ่ายขาวดำใบหน้าไร้อารมณ์ของอินเจี้ยน เหมือนกับรูปถ่ายหน้าศพ นี่คือวัตถุอาถรรพ์

ส่วนความสามารถนั้น แม้แต่ข้อมูลที่ระบบให้มาก็เรียบง่ายมาก เขาสามารถขับรถวิญญาณได้

ดูเหมือนว่าจะเป็นการสนับสนุนใบขับขี่วิญญาณ การเช็คอินในวันที่สิบสองจึงเป็นรถวิญญาณจริงๆ

โครงรถที่เป็นสนิม หน้าต่างรถที่ถูกปกคลุมด้วยคราบสกปรกบางชนิด เมื่อเปิดประตูรถ ก็มีกลิ่นศพเน่าเหม็นโชยออกมา อินเจี้ยนขมวดคิ้วทันที และเขาหยิบตุ๊กตาวิญญาณที่เอวของเขาออกมา

เขาควบคุมตุ๊กตาวิญญาณ ใช้เวลาเต็มๆ หนึ่งชั่วโมงในการทำความสะอาดรถวิญญาณทั้งคัน

[จบตอน]