บทที่ 41 - กำไรไหลมา กฎเหล็กของทวนยาว

บทที่ 41 - กำไรไหลมา กฎเหล็กของทวนยาว

เมื่อได้ฟังรายงานของฟางอี เหอเยี่ยนก็รู้สึกพอใจมาก ประสิทธิภาพในการทำงานของฟางอีไม่เคยทำให้เขาผิดหวังเลยแม้แต่ครั้งเดียว

"อืม สิ่งที่เจ้าพูดก็มีเหตุผล ตลาดข้างนอกก็ให้เจ้าดูแลต่อไป ส่วนเรื่องอื่น เจ้าช่วยไปตามหา ช่างไม้ฝีมือดี ให้ข้าหน่อย ราคาเท่าไหร่ก็ช่างมัน ขอให้ฝีมือดีก็พอ พยายามจัดการเรื่องเหล่านี้ให้เรียบร้อยก่อนวันแต่งงานของข้าให้ได้" เหอเยี่ยนจิบชาแล้วสั่งฟางอี

"บ่าวเข้าใจแล้วครับ นายท่านวางใจได้เลย" ฟางอีโค้งคำนับ แล้วเดินออกจากห้องของเหอเยี่ยนไป

ตอนนี้ช่องทางทำเงินได้แล้ว สิ่งที่ขาดก็คือ เคล็ดวิชา ที่เหมาะสมสำหรับฝึกฝนคนหนุ่มสาวเหล่านั้น เพราะการพึ่งพาเพียงแค่กำลังกายอย่างเดียวมันไม่พอที่จะออกไปรบในสนามรบได้

ขณะที่เหอเยี่ยนกำลังครุ่นคิดอยู่ กวนอิ๋นผิงก็เดินมาหาเขา การมาของนางเป็นไปตามที่เหอเยี่ยนคาดไว้ ไม่พ้นเรื่องการมาสอบถามว่าเมื่อไหร่จะถึงเวลาที่นางจะได้แก้แค้นให้ท่านพ่อของนางสักที

"ในเมื่อมาถึงแล้ว ก็อย่ามาหลบๆ ซ่อนๆ อยู่หน้าประตูแบบนั้น มันดูไม่ดีเลย" เหอเยี่ยนพูดเสียงเบาไปทางประตู

กวนอิ๋นผิงก็ผลักประตูเข้ามาทันที

"เรื่องที่เจ้ามาหาข้า ข้าพอจะเดาได้ทั้งหมดแล้ว ข้ารู้ว่าเจ้ากระหายที่จะแก้แค้น และจากการประลองเมื่อครู่ข้าก็ได้รู้ถึงบางสิ่งบางอย่างแล้ว"

"ใช่! ข้ารู้ว่าความสามารถของข้าตอนนี้ยังห่างไกลจากเป้าหมายของท่านมากนัก แต่ท่านก็เห็นแล้วไม่ใช่หรือว่า หากคนเหล่านี้ฝึกฝนต่อไปแบบเดิม ก็ยากที่จะเห็นความก้าวหน้าอย่างแท้จริงได้" กวนอิ๋นผิงเป็นถึงบุตรสาวของกวนอู นางเคยเห็นท่านพ่อฝึกทหารในยามปกติ แต่มันก็เทียบไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเลย

"ความกังวลของเจ้า ข้าพอจะเข้าใจได้ ตอนนี้เจ้าแค่ตั้งใจอยู่ที่นี่อย่างสบายใจ ไม่ต้องมีเรื่องกวนใจอยู่ในหัว เพราะมันมีแต่จะส่งผลเสียต่อตัวเจ้าเองเท่านั้น" แม้เสียงของเหอเยี่ยนจะแผ่วเบา แต่ทุกคำพูดก็สลักลงไปในใจของกวนอิ๋นผิง

ในตอนแรกที่นางมาที่นี่ นางก็แค่ลองเสี่ยงดู หากไม่เห็นความหวังที่จับต้องได้ นางก็พร้อมที่จะไปแก้แค้นให้ท่านพ่อด้วยตัวคนเดียว

แต่ตอนนี้แตกต่างออกไปแล้ว นางมองเห็นสิ่งที่ไม่ธรรมดามากมายในตัวเหอเยี่ยน มันตรงกันข้ามกับภาพลักษณ์ของ บุตรชายคนรอง ที่ใครๆ กล่าวขานกันโดยสิ้นเชิง

(ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ทำภารกิจ รักษาขวัญกำลังใจทหาร สำเร็จ ได้รับรางวัล ตำราพิชัยสงครามซุนวู)

รางวัลนี้เป็นเหมือนน้ำทิพย์ชโลมใจสำหรับเหอเยี่ยนเลยทีเดียว เขากำลังกังวลว่าจะใช้วิธีไหนฝึกฝนคนกลุ่มนี้ดี

ทางด้านฟางอีได้จัดการให้ ช่างฝีมือ เข้าไปประจำอยู่ที่ลานร้างที่เขาจัดเตรียมไว้แล้ว เนื่องจากมีเวลาจำกัด ฟางอีจึงบอกให้ทุกคนพักผ่อนสักครู่ แล้วคืนนี้ก็จะเริ่มงานทันที

เช้าวันรุ่งขึ้น เหอเยี่ยนไปยังลานฝึกซ้อมตามปกติ หลังจากครุ่นคิดอยู่ทั้งคืน เขาก็ตัดสินใจนำ วิชาทวนยาว ส่วนหนึ่งที่เขาได้รับมา มอบให้กับคนเหล่านี้เพื่อใช้ฝึกฝน

ในขณะเดียวกัน เหอเยี่ยนก็เข้าใจ ยุทธศาสตร์ทางการทหาร มากขึ้นจากตำราพิชัยสงครามซุนวู หลักการนั้นง่ายดายแต่ใช้งานได้จริงคือ ถ้าไม่ทุ่มทุน ก็ไม่ได้ของมีค่า

โจวเสี่ยวเห็นเหอเยี่ยนมาก็รีบวิ่งไปหาเขา

"นายท่านวันนี้มาเช้ากว่าปกติเลยนะครับ" โจวเสี่ยวพูดกับเหอเยี่ยนด้วยรอยยิ้ม

"ให้พวกเขาหยุดฝึกชั่วคราว ข้ามีเรื่องสำคัญจะพูด" เหอเยี่ยนโบกมือ

ทุกคนเข้าแถวเรียงกันสิบแถวอย่างเป็นระเบียบ รอฟังคำสั่งของเหอเยี่ยน

"ข้ามี ชุดกระบวนท่าทวนยาว ชุดหนึ่ง ซึ่งเป็นชุดเดียวกับที่ข้าใช้ประลองกับพวกเจ้าเมื่อวานนี้ วันนี้ข้าจะมอบมันให้กับพวกเจ้าทุกคน หวังว่าพวกเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง"

"และอีกอย่าง ข้าไม่ต้องการให้ใครใช้กระบวนท่าทวนชุดนี้ นอกลานฝึก หากข้าพบเข้า ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ข้าจะกำจัดทิ้งโดยไม่มีการอภัย เข้าใจไหม" สายตาของเหอเยี่ยนที่ส่งออกมาทำให้ทุกคนสั่นสะท้านไปทั้งตัว

"รับคำสั่ง!" คนทั้งร้อยคนตอบเหอเยี่ยนอย่างพร้อมเพรียง

วิชาทวนชุดนี้เป็นของ ฌ้อปาอ๋องเซี่ยงอวี่ ที่เหลือทิ้งไว้ หากเผยแพร่ออกไปอาจมีคนจำได้ แล้วจะนำปัญหามาสู่ตัวเขาได้

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เหอเยี่ยนก็อยู่ดูพวกเขาฝึกซ้อมอยู่ครู่หนึ่งเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีปัญหาอะไร แล้วจึงจากไป

ฟางอีเองก็ทำงานทั้งคืนเพื่อเร่งรัดการผลิตสบู่อโรมา วันนี้ตอนเช้าตรู่ก็ได้สินค้าพร้อมส่งถึงสามสิบก้อนแล้ว เขาจึงรีบนำผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปไปยังร้านค้า เพื่อให้เถ้าแก่รีบนำไปวางขายโดยเร็วที่สุด เพราะเขาเองก็อยากเห็นผลลัพธ์ของมันแล้ว

เมื่อมาถึง ฟางอีก็ตรงไปหาเถ้าแก่ชายอ้วน แล้ววางสบู่อโรมาไว้บนโต๊ะ เถ้าแก่ก็ให้คนของเขาตรวจสอบสินค้าทีละก้อน เพราะสินค้าล็อตแรกที่ออกสู่ตลาดจะต้องไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ

"เยี่ยมมากครับ ผลิตภัณฑ์ที่ท่านนำมาวันนี้ดูดีกว่าเมื่อวานมาก สบู่ชิ้นนี้จะต้องได้รับคำชมอย่างแน่นอน"

"ไม่ทราบว่าท่านมีข้อกำหนดเรื่อง ราคาสินค้า ไหมครับ เพราะเราต้องคำนึงถึงผลประโยชน์ของท่านด้วย" เถ้าแก่ชายอ้วนพูดเอาใจฟางอี หลังจากเรื่องดอกไม้แห่งท้องฟ้าและสบู่อโรมาที่เกิดขึ้นในเวลาอันสั้นนี้ เถ้าแก่ก็รู้ว่าเบื้องหลังของฟางอีต้องไม่ธรรมดา เขาจึงแอบคิดแผนการเล็กๆ ในใจแล้ว

"เรื่องราคาให้พวกท่านจัดการกันเองก็แล้วกัน สูตรที่ข้าให้ไปเมื่อวาน พวกท่านก็สามารถคำนวณ ต้นทุนทั้งหมด ได้อยู่แล้ว พวกท่านได้กำไร ข้าถึงจะได้กำไร พวกท่านว่าจริงไหม" ฟางอีจ้องมองเถ้าแก่ คำพูดของเขาทำให้เถ้าแก่พูดไม่ออก ความคิดของฟางอีลึกซึ้งกว่าที่เขาคิดไว้มาก

"ถ้าอย่างนั้นข้าขอตัดสินใจเรื่องราคาเองเลยนะครับ ท่านกลับไปรอก่อนได้เลย พรุ่งนี้ท่านกลับมาใหม่ ข้าจะให้ บัญชีรายละเอียด ให้ท่านตรวจสอบครับ" เถ้าแก่ชายอ้วนโค้งคำนับแล้วส่งฟางอีออกไป

หลังจากฟางอีจากไป เถ้าแก่ก็รีบสั่งการให้เสมียนนำสบู่ล็อตแรกเหล่านี้ไปแจกจ่ายให้กับร้านค้าใหญ่ๆ ในบริเวณใกล้เคียง โดยกำหนดราคาไว้ที่ หนึ่งตำลึงต่อก้อน และตอนนี้จะขายให้กับ คนมีฐานะ เท่านั้น เมื่อมีสินค้าในคลังมากขึ้นแล้วค่อยกระจายขายในวงกว้าง

"จำไว้ให้ดีว่าถ้ามีใครถามเรื่องนี้ ห้ามเปิดเผยข้อมูลของท่านอาจารย์คนนี้แม้แต่น้อย ไม่อย่างนั้นพวกเราอาจมีภัยถึงชีวิตได้" คำสั่งย้ำของเถ้าแก่ทำให้เสมียนรู้สึกหวาดกลัว เขาคงไม่กล้าทำเรื่องนี้ผิดพลาดเป็นอันขาด

หลังจากจัดการเรื่องต่างๆ เสร็จแล้ว ฟางอีก็รีบกลับมายังจวนวุยอ๋องเพื่อรายงานสถานการณ์ให้เหอเยี่ยนทราบ

"สินค้าล็อตแรกจัดการเรียบร้อยแล้วครับ ตอนนี้พวกเขากำลังเร่งผลิตล็อตที่สองกันอย่างผลัดเปลี่ยนกันไป เถ้าแก่บอกว่าพรุ่งนี้จะมีผลลัพธ์ ท่านนายท่านวางใจได้เลยครับ"

"อืม ดีมาก เจ้าไม่เคยทำให้ข้าผิดหวังเลย ไปพักผ่อนเถอะ เมื่อคืนเจ้าคงไม่ได้นอนทั้งคืนใช่ไหม" เหอเยี่ยนพูดกับฟางอีด้วยรอยยิ้ม

"การได้ช่วยเหลือท่านนายท่านให้คลายความกังวล ถือเป็นเกียรติของบ่าวครับ ถ้ามีผลลัพธ์เพิ่มเติม บ่าวจะรีบมารายงานท่านทันทีครับ"

ตอนนี้เหอเยี่ยนไม่รีบร้อนแล้ว ในเมื่อเริ่มส่งสินค้าแล้ว การทำเงินก็เป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น หลายวันมานี้เขาไม่ได้เจอโจวอิ่งเลย ก็เริ่มจะคิดถึงนางบ้างแล้ว

[จบแล้ว]