บทที่ 19 ได้ทุกสิ่งที่ต้องการ

บทที่ 19 ได้ทุกสิ่งที่ต้องการ

ในเวลานี้ บรรยากาศค่อนข้างอึมครึม

โจวเสี่ยวเฉียน ผู้ซึ่งมีบุคลิกอ่อนแอที่สุด เป็นคนแรกที่ลุกขึ้น

“ทำไม เป็นไปได้ไหมว่าพี่เสี่ยวเฉียนไม่พอใจฉัน?”

“ไม่ ไม่ ไม่ ฉันเต็มใจยอมรับคุณเป็นหัวหน้า ปกติจางเฉียงมักจะกักตุนเสบียง เห็นแก่ตัว และเอาเปรียบเพื่อนร่วมทีม จริงๆ แล้วฉันไม่พอใจเขามานานแล้ว ตอนนี้จางเฉียงตายแล้ว คุณมีพลังพิเศษด้านมิติอวกาศระดับ 2 คุณแข็งแกร่งกว่าเขา ฉันเต็มใจติดตามคุณ!”

โจวเสี่ยวเฉียนยอมจำนนอย่างเด็ดเดี่ยว

พลังและความแปลกประหลาดที่หลี่ซวนแสดงออกมานั้นเหนือกว่าจางเฉียงไปไกลลิบ

พลังน้ำของเธอยังอยู่แค่ระดับ 1 และพลังโจมตีนั้นอ่อนแอมาก ดังนั้นเธอจึงจำเป็นต้องพึ่งพาคนแข็งแกร่ง

ไม่มีอะไรที่ยอมรับไม่ได้หากจางเฉียงตายและหันมายอมรับหลี่ซวนเป็นหัวหน้า

ในวันสิ้นโลก มีเพียงการอยู่รอดของตนเองเท่านั้นที่สำคัญที่สุด

“ดีมาก!”

“ผู้ที่รู้สถานการณ์ย่อมเป็นวีรบุรุษ!”

“ในเมื่อพี่เสี่ยวเฉียนเต็มใจ ฉันก็จะไม่ปฏิบัติต่อคุณอย่างเลวร้ายแน่นอน ฉันใจกว้างกว่าจางเฉียงมาก!”

หลี่ซวนยิ้มอย่างมีเลศนัย

เมื่อโบกมือ ถุงข้าวสาร 10 กิโลกรัมก็ปรากฏขึ้นจากอากาศ

“นี่คือข้าวสาร 10 กิโลกรัม ตอนนี้เป็นของคุณแล้ว!”

“นี่มัน….”

โจวเสี่ยวเฉียนรับข้าวสาร 10 กิโลกรัมมาด้วยสีหน้างุนงง

เฮือก!

ช็อกมาก!

[มันคือข้าวสาร 10 กิโลกรัมจริงๆ นี่คือพลังมิติอวกาศเหรอ? เขาสามารถใช่พื้นที่ส่วนตัวเก็บเสบียงได้จริงๆ เหรอ?]

“หัวหน้า ฉันก็เต็มใจเป็นลูกน้องพี่เหมือนกัน ที่จริงแล้ว ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันเจอพี่ ฉันก็รู้แล้วว่าพี่มีภาวะผู้นำที่ไม่เหมือนใคร ฉันประทับใจพี่มาก โปรดรับฉันเป็นน้องชายพี่ด้วย ฉันเต็มใจที่จะอยู่เคียงข้างพี่!”

หงเหมารีบพูดด้วยท่าทางประจบประแจง

ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีศักดิ์ศรี หลี่ซวนให้มากเกินไป

“ดีมาก พี่หงเหมา คุณก็เป็นน้องชายที่ดีของฉันเหมือนกัน!”

หลี่ซวนหยิบข้าวสาร 10 กิโลกรัมออกมาจากพื้นที่ว่างอีกครั้งแล้วโยนให้หงเหมา

“หัวหน้า ช่างชาญฉลาด ขอบคุณมาก!”

หงเหมาดูดีใจ

“หัวหน้า ฉันก็เต็มใจเป็นลูกน้องคุณ ฉันพูดไม่เก่ง แต่ฉันชื่นชมคนที่ไม่โอ้อวดและแข็งแกร่งอย่างคุณมาก!”

หยิงหยิงยอมจำนนเช่นกัน และหลี่ซวนก็หยิบข้าวสาร 10 กิโลกรัมออกมาจากพื้นที่ว่างแล้วโยนให้เขา

ชาโดว์เป็นคนสุดท้ายที่ยืนอยู่

เธอเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 2 เพียงคนเดียวในทีม นอกเหนือจากหลี่ซวน

ตอนนี้ทั้งทีมได้ยอมจำนนต่อหลี่ซวนแล้ว

เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะต่อสู้กับคน 4 คน

ที่สำคัญที่สุดคือการโจมตีของหลี่ซวนนั้นแปลกประหลาดและป้องกันไม่ได้จริงๆ

เห็นได้ชัดว่าการยอมจำนนเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

“ฉันเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 2 ฉันต้องการข้าวสาร 20 กิโลกรัม ถ้านายหามาให้ได้ ฉันจะเชื่อฟังนาย!”

“แค่ 20 กิโลกรัมเหรอ? ฉันให้ 30 กิโลกรัมเลย!”

หลี่ซวนโบกมือ และข้าวสาร 30 กิโลกรัมก็ปรากฏขึ้นจากอากาศ

การโน้มน้าวใจคนแบบนี้หาที่ติไม่ได้จริงๆ

จางเฉียงถูกลืมไปแล้ว

ทีมผู้วิวัฒนาการประทับใจในตัวหลี่ซวนอย่างง่ายดาย

“โฮกกก!”

“แฮร่!”

“ฮ๊ากกก!”

ขณะนี้ เปลวไฟจากการระเบิดของถังน้ำมันมอดดับลง

ซอมบี้พุ่งเข้ามาอีกครั้ง

หลี่ซวนและคนอื่นๆ ขวางรถไว้ที่ปากตรอก ศพที่อยู่ข้างหน้าพวกเขากองทับถมกัน ทำให้ซอมบี้ที่อยู่ข้างหลังพุ่งเข้ามาไม่สะดวกนัก

ไม่นานการเหยียบกันตายของซอมบี้ก็เกิดขึ้น

ซอมบี้เบียดศพ ซอมบี้ที่อยู่ข้างหน้าถูกขวางและไม่สามารถผ่านไปได้ ในขณะที่ซอมบี้ที่อยู่ข้างหลังยังคงดันไปข้างหน้า และในที่สุดพวกมันก็เบียดกันจนขยับไม่ได้

“วันนี้ทุกคนได้รับบาดเจ็บ กลับไปพักผ่อนก่อน เมื่อหายดีแล้วค่อยกลับมาเคลียร์ซอมบี้ทั้งหมดในศูนย์การค้า!”

“ผลลัพธ์วันนี้เพียงพอที่จะอัพเกรดพวกคุณทุกคนให้เป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 2 ได้!”

“ตราบใดที่พวกคุณตามฉันมา ฉันจะทำให้พวกคุณกินอิ่มทุกมื้อ กินเท่าไหร่ก็ได้ตามใจ!”

หลี่ซวนกล่าวอย่างใจเย็น

นี่ฟังดูเหมือนการวาดวิมานในอากาศ แต่หลี่ซวนไม่ได้วาดวิมานในอากาศแน่นอน เขาทำตามที่พูด

“จริงเหรอ หัวหน้า?”

“ถ้าได้กินอิ่มทุกมื้อจริงๆ มันคงสุดยอดไปเลย ฉันไม่เคยฝันถึงมันเลย!”

หลี่ซวนมีพลังมิติอวกาศ ทำให้ง่ายต่อการเก็บเสบียง

สิ่งนี้ทำให้ทั้งทีมเดินทางได้อย่างคล่องตัว

ไม่จำเป็นต้องแบกสัมภาระมากมาย

แต่ในโลกปัจจุบัน อาหารส่วนใหญ่เน่าเสียไปแล้ว

ท้ายที่สุด การรวบรวมเสบียงไม่ใช่เรื่องง่าย

ทีม 5 คนเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและรีบออกจากตรอก

ห่อสัมภาระของจางเฉียง แกนผลึกซอมบี้ระดับสอง 3 อัน แกนผลึกซอมบี้ระดับหนึ่ง 102 อัน และแกนผลึกซอมบี้ระดับสาม 1 อัน ทั้งหมดตกอยู่ในมือของหลี่ซวน

ในที่สุด จางเฉียงก็ทำงานให้หลี่ซวน

กลับถึงวิลล่า

ชาโดว์ หงเหมา หยิงหยิง โจวเสี่ยวเฉียน และคนอื่นๆ เริ่มก่อไฟทำอาหาร

กลิ่นข้าวสวยหอมกรุ่นกระตุ้นความอยากอาหารของทุกคน

“กินแค่ข้าวเปล่าๆ โดยไม่มีกับข้าวก็ได้เหรอ?”

หลี่ซวนยกมือขึ้นแล้วยื่นผักดองให้พวกเขา 5 ซอง

ดวงตาของหลายคนเป็นประกายขึ้นทันที

“ให้ตายสิ! หัวหน้า คุณยังมีผักดองอีกเหรอ?”

“กินกับข้าวสวย ผักดองหอมอร่อยสุดๆ!”

“อร่อยมาก วันนี้ฉันอยากกินข้าวสวย 10 ชาม!”

“สบาย สบายจริงๆ!”

ผักดองแค่ไม่กี่ซองก็สามารถโน้มน้าวคนได้หลายคน

ผู้คนในวันสิ้นโลก ชีวิตยังคงยากลำบากเกินไป

แม้จะเป็นผู้วิวัฒนาการ ก็ยังใช้ชีวิตแบบอดๆ อยากๆ

หลี่ซวนหยิบบุหรี่อีกกล่องออกมาอย่างใจเย็น

เขาสูบอย่างใจเย็นแล้วพ่นควันเป็นวง

“เอาสักมวนไหม?”

“ให้ตายสิ ทำไมหัวหน้ายังมีของดีๆ แบบนี้อยู่อีก? ขอมวนนึง ฉันไม่ได้สูบนานแล้ว!”

หงเหมาแทบจะคุกเข่าให้หลี่ซวน

เมื่อก่อนเขาเป็นคนสูบบุหรี่วันละซอง

ตอนนี้สูบไม่ได้แล้วรู้สึกอึดอัดจริงๆ

“มา สูบเลย!”

หลี่ซวนแจกบุหรี่ให้คนละมวน

หงเหมารีบใช้พลังพิเศษของเขาจุดไฟ

เปลวไฟพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเขา

เขามีความสามารถในการจุดบุหรี่และมีพลังวิเศษไร้ขีดจำกัด

หงเหมาเริ่มพ่นควันออกมา สีหน้ามีความสุขอย่างยิ่ง

“ให้ตายสิ นี่แหละชีวิต ที่ผ่านมาพวกเราใช้ชีวิตอยู่ในนรกแบบไหนกัน!”

“ถ้าได้เบียร์สักขวดคงจะดีกว่านี้!” หยิงหยิงพูดขึ้นมาทันที

“เบียร์เหรอ? ทำไมจะไม่มี!”

หลี่ซวนหยิบเบียร์ออกมาจากพื้นที่ว่างทันที หนึ่งลัง มีทั้งหมด 12 ขวด

“นี่ นี่ นี่…”

“มีเบียร์จริงๆ เหรอ? ให้ตายสิ หัวหน้า คุณเป็นเทพเจ้าเหรอ? พูดอะไรก็ได้อย่างนั้นเลยเหรอ?”

“สุดยอดไปเลย ฉันได้ดื่มเบียร์ในวันสิ้นโลก กินข้าวสวยกับผักดอง ได้สูบบุหรี่ นี่มันความสุขระดับสวรรค์ชัดๆ!”

“ฉันยอมรับแล้ว ยอมรับจริงๆ คราวนี้!”

“ทำไมไม่ให้ฉันเจอหัวหน้าเร็วกว่านี้? จางเฉียง ไอ้สารเลวนั่น สมควรตาย!”

หลายคนเริ่มสาปแช่งจางเฉียง

เมื่อมีหัวหน้าใหม่ วันข้างหน้าดูมีอนาคตมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ต่อมา หลี่ซวนแจกแกนผลึกซอมบี้ระดับ 1 สิบอันให้หงเหมา หยิงหยิง และโจวเสี่ยวเฉียน และแกนผลึกซอมบี้ระดับ 2 หนึ่งอันให้ชาโดว์

พวกเขามีอาหารและแกนผลึกซอมบี้เพียงพอ และพลังของพวกเขาจะได้รับการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาขึ้นในไม่ช้า

หลี่ซวนกลับไปที่ห้องของเขาและเริ่มดูดซับแกนผลึกซอมบี้ระดับ 2

แม้ว่าใบมีดอวกาศจะอันตรายอย่างยิ่ง แต่ก็ใช้พลังงานมาก

ในช่วงเวลาสั้นๆ หลี่ซวนสามารถปล่อยมันได้มากสุดเพียง 5 ครั้งก่อนที่จะหมดแรง

ดังนั้น แม้ว่าความสามารถนี้จะทรงพลัง แต่ข้อจำกัดก็สูงเกินไป

ไม่สามารถใช้ได้ตามอำเภอใจ!

แต่ถ้าสามารถอัพเกรดเป็นระดับ 3 ได้ มันอาจจะแตกต่างออกไป