บทที่ 22 อยากจะเดิมพัน อย่างน้อยก็ต้องแสดงความจริงใจออกมาสิ
บทที่ 22 อยากจะเดิมพัน อย่างน้อยก็ต้องแสดงความจริงใจออกมาสิ
◉◉◉◉◉
ตระกูลนินจาใหญ่เล็กในโคโนฮะมีมากมาย แต่ตระกูลที่สามารถโลดแล่นบนเวทีใหญ่ของโคโนฮะได้อย่างเต็มที่กลับมีไม่มาก
สามตระกูลขีดจำกัดสายเลือดอย่างอุจิวะ เซ็นจู และฮิวงะ แน่นอนว่าเป็นผู้เล่นที่หนักที่สุด ราวกับภูเขาสามลูกที่มองลงมายังโคโนฮะทั้งหมด
ยังมีตระกูลวิชาลับบางตระกูลที่รวมตัวกัน เพื่อต่อต้านภูเขาสามลูกที่กดทับตระกูลนินจามากมายอยู่ เช่น สามตระกูลอิโนะ-ชิกะ-โจ ที่ทำสัญญาเป็นพันธมิตรกันมาหลายชั่วอายุคน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
ยังมีตระกูลอินุซึกะและตระกูลอาบุราเมะที่ความสัมพันธ์ค่อนข้างดี ตระกูลหนึ่งชอบเลี้ยงสุนัข อีกตระกูลหนึ่งชอบเลี้ยงแมลง ไม่รู้ว่าตอนแรกพวกเขามารวมตัวกันได้อย่างไร
ตอนนี้นักเต้นตำแหน่งเซ็นเตอร์บนเวทีใหญ่อย่างเซ็นจู โทบิรามะตายแล้ว ตระกูลอุจิวะที่คอยเต้นประกอบอยู่ข้าง ๆ ก็มีโอกาสที่จะได้เป็นนักแสดงนำแล้ว โอกาสยังมีอีกมาก
ฮิวงะ ทาคุยะตัดสินใจว่าจะรอต่อไปไม่ได้แล้ว เขาก็อยากจะก้าวหน้า เขาก็อยากจะเต้นรำ
เช้าตรู่ในขณะที่คนไม่มาก ก็ได้พบกับอุจิวะ นัน
"ช่างเป็นวีรบุรุษที่เกิดจากเด็กหนุ่มจริง ๆ อายุยังน้อยก็แบกรับภาระของตระกูลไว้บนบ่าแล้ว"
ฮิวงะ ทาคุยะเปิดปากชมก่อนเลย ไม่ว่าจะอย่างไร การชมคนย่อมไม่ผิด
"ที่ไหนกัน ที่ไหนกัน เพียงแต่ว่าผู้นำตระกูลฟูตะยกย่อง ขืนจะมอบตำแหน่งผู้นำตระกูลให้ข้า ไม่ยอมก็จะคุกเข่าไม่ลุก ข้าก็ช่วยไม่ได้"
อุจิวะ นันไม่เข้าใจเจตนาของฮิวงะ ทาคุยะ ก็เลยคุยไปเรื่อยเปื่อย ยังไงตาแก่คนนี้ก็คงจะไม่มีเจตนาดี
คุยกันไปเรื่อย ๆ อยู่พักใหญ่ ชาก็ดื่มไปหลายถ้วยแล้ว ฮิวงะ ทาคุยะรู้สึกว่าตัวเองปวดปัสสาวะแล้ว เพราะอายุมากแล้ว ต่อมลูกหมากก็ไม่ค่อยดี
ทำไมยังไม่เปิดปากอีก!
อุจิวะ นันคนนี้ทนได้ขนาดนี้เลยเหรอ?
เขาไม่อยากจะเป็นโฮคาเงะงั้นเหรอ ข้ามาด้วยตัวเองแล้วนะ ให้เกียรติตระกูลอุจิวะพอแล้ว ถึงเวลาที่จะต้องหารือเรื่องโฮคาเงะแล้วสิ
อุจิวะ นันมองฮิวงะ ทาคุยะร่างกายโยกไปมา ขาเล็กน้อยเสียดสีกัน เห็นได้ชัดว่านั่งไม่ติดที่แล้ว
อุจิวะ นันยังหนุ่มแน่น ต่อมลูกหมากยังอยู่ในช่วงพีค!
ดังนั้นจึงยิ้มเล็กน้อย
"อีกสักถ้วยไหมครับ?"
"ไม่ล่ะ ไม่ล่ะ"
ฮิวงะ ทาคุยะรีบโบกหัว เขามาวันนี้ไม่ใช่เพื่อมาดื่มชา
"น้องนัน พี่แก่กว่าเจ้าหลายปี เรียกแบบนี้แล้วกันนะ จะได้ดูสนิทสนม"
"มีบางเรื่องที่ถึงเวลาต้องพูดแล้ว ตอนนี้ท่านโทบิรามะตายแล้ว โคโนฮะไร้ผู้นำ ถึงเวลาที่ต้องการคนที่มีความสามารถ มีความรับผิดชอบ มีพลังฝีมือแข็งแกร่งมาควบคุมสถานการณ์"
ฮิวงะ ทาคุยะพูดอย่างจริงใจ ท่าทีเหมือนกับพร้อมจะสละชีพเพื่อโคโนฮะ พูดจบยังขยิบตาให้อุจิวะ นัน เป็นสัญญาณให้อุจิวะ นันรับช่วงต่อ
ฮิวงะ ทาคุยะคิดอย่างชัดเจนแล้วว่า ถึงแม้ตระกูลฮิวงะจะเป็นหนึ่งในสามตระกูลนินจาใหญ่ของโคโนฮะ แต่พลังฝีมือระดับสูงยังคงขาดแคลน การจะขึ้นเป็นโฮคาเงะคงจะไม่มีหวังแล้ว แต่ก็ไม่แน่ว่าจะไม่สามารถก้าวไปอีกขั้น เพื่อช่วงชิงผลประโยชน์ให้ตระกูลมากขึ้น
ตอนนี้ทุกคนจนกันหมด ที่บ้านก็ลำบาก
ปืนใหญ่ดังหนึ่งนัด ทองคำหมื่นตำลึง สู้กันมานานขนาดนี้ โคโนฮะยืมเงินจากตระกูลไปมากขนาดนั้น รอให้เงินชดเชยสงคราม เงินทุนที่แคว้นแห่งไฟจัดสรรมาถึงก็ต้องแบ่งกันแล้ว เจ้ากินมากหนึ่งคำ ข้าก็น้อยลงหนึ่งคำ
ที่บ้านก็รอเงินกันอยู่!
คำสัญญาที่เซ็นจู โทบิรามะเคยให้ไว้ก่อนหน้านี้ก็เหมือนกับเป็นโมฆะไปแล้ว ต้องไปคุยกับโฮคาเงะคนต่อไปก่อน
ที่เซ็นจู เขาไม่คิดแล้ว เอาหน้าไปรับก้นเย็น ๆ พูดถึงพลังฝีมือก็ยังเป็นอุจิวะ นันที่แข็งแกร่งกว่า แต่ในด้านอิทธิพลทางการเมืองอุจิวะยังคงอ่อนแอกว่า เพราะถูกเซ็นจู โทบิรามะกดขี่มานานหลายปี
การเติมดอกไม้บนผ้าปักดีกว่าการส่งถ่านในวันหิมะตก การลงทุนในช่วงเวลานี้ จังหวะดีมาก!
สองตระกูลร่วมมือกัน ต้องได้ตำแหน่งโฮคาเงะแน่นอน!
"แหม พี่ทาคุยะ ท่านไม่รู้เหรอว่าโฮคาเงะรุ่นที่สองเลือกคนไว้แล้วก่อนตาย คือซารุโทบิ ฮิรุเซ็น"อุจิวะ นันจิบชาหนึ่งคำ สีหน้าดูแปลก ๆ มองฮิวงะ ทาคุยะ ข่าวนี้เขาก็ปล่อยออกไปนานแล้ว
อะไรนะ?
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น?
พูดตามตรง ฮิวงะ ทาคุยะไม่เคยสนใจซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเลย ไอ้กระจอกที่โผล่มาจากซอกหลืบไหน คิดว่าเกาะเซ็นจู โทบิรามะแล้วจะกลายเป็นหงส์ได้งั้นเหรอ
ตอนที่เซ็นจู โทบิรามะยังมีชีวิตอยู่ ยังพอจะให้เกียรติซารุโทบิ ฮิรุเซ็นบ้าง ตอนนี้โทบิรามะตายแล้ว
ขอโทษนะ เจ้าเป็นใคร?
ข้าเป็นถึงผู้นำตระกูลขีดจำกัดสายเลือดผู้สูงศักดิ์นะ อย่ามาตีสนิท!
"น้องนัน อย่าล้อเล่นน่า"
"ใคร ๆ ก็รู้ว่าพวกเขาทอดทิ้งโฮคาเงะ หนีกลับมาคนเดียว ข่าวที่นำกลับมาใครจะรู้ว่าจริงหรือเท็จ"
ฮิวงะ ทาคุยะหัวเราะเยาะ ไม่ได้ให้ความสำคัญกับซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเลยแม้แต่น้อย
"ไม่ทราบว่าน้องนันอยากจะก้าวหน้าบ้างไหม!"
ฮิวงะ ทาคุยะเผยเจตนาที่แท้จริงออกมา ในที่สุดก็เปิดปากพูดถึงเจตนาที่มา
"เรื่องก้าวหน้านะ เราพูดกันว่าไม่ใช่ว่าจะไม่ทำ แต่ว่าไม่มีเรื่องไหนที่เราจะพูดได้แน่นอนว่าจะเป็นอย่างไร"
"ไม่อยากงั้นเหรอ ก็ไม่ใช่ เราพูดกันว่า ความสำเร็จอยู่ที่คน เราทำได้ เราหาทางได้"
"..."
อุจิวะ นันเอ่ยปากพูด ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า ฮิวงะ ทาคุยะมาเพื่อเดิมพัน ก่อนหน้านี้ก็ยืนอยู่ข้างเซ็นจูมาโดยตลอด ตอนนี้อยากจะเปลี่ยนข้างแล้ว
คาดว่าตอนแรก ยังคิดจะให้ตัวเองเปิดปากก่อน เพื่อที่จะได้เป็นฝ่ายควบคุมการสนทนา ต้องยืดเยื้อกับเขาอีกหน่อย
ดี ดี ดี!!!
ฮิวงะ ทาคุยะตกตะลึง คนยังพูดแบบนี้ได้อีกเหรอ อุจิวะ นัน เจ้าหนูคนนี้เกิดมาเพื่อกินข้าวการเมืองโดยเฉพาะ!
มาครั้งนี้ถูกแล้ว!
"โฮคาเงะของโคโนฮะ ตระกูลเซ็นจูมีมาแล้วสองคน ข้าคิดว่าควรจะถึงตาของอุจิวะแล้ว"
"เจ้า!"
"อุจิวะ นันคือโฮคาเงะแห่งสันติภาพของโคโนฮะ!"
"โฮคาเงะที่จะนำพาสันติภาพมาสู่โคโนฮะ!"
ฮิวงะ ทาคุยะตัดสินใจว่าจะไม่อ้อมค้อมอีกต่อไป เปิดปากพูดตรง ๆ
แบบนี้สิ พวกที่เล่นการเมืองนี่ใจดำกันทั้งนั้น วกไปวนมา จะตรงไปตรงมาไม่ได้เลยเหรอ
"ท่านคิดอย่างนั้นจริง ๆ เหรอ?"
"แน่นอน พี่พูดจากใจจริง!"
ใบหน้าของฮิวงะ ทาคุยะเต็มไปด้วยความจริงใจ อุจิวะที่มีเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา บวกกับพลังของตระกูลฮิวงะ เขาไม่รู้เลยว่าจะแพ้ได้อย่างไร
"งั้นก็ขอให้ความร่วมมือเป็นไปด้วยดี?"
อุจิวะ นันในที่สุดก็ยิ้มออกมา ยื่นฝ่ามือออกไป ตั้งใจจะทำสัญญากับตระกูลฮิวงะ ฮิวงะ ทาคุยะมาด้วยตัวเองแล้ว เขาคงจะผลักไสฮิวงะออกไปไม่ได้
การได้ตำแหน่งโฮคาเงะของโคโนฮะ เป็นเพียงก้าวแรกของการเดินทางหมื่นลี้ ความยากลำบากที่แท้จริงยังอยู่ข้างหน้า
ในอนาคตก็ต้องร่วมมือกับตระกูลฮิวงะอยู่ดี
"ขอให้ความร่วมมือเป็นไปด้วยดี"
ฮิวงะ ทาคุยะจับมือของอุจิวะ นัน รับปากอย่างมีความสุข เป้าหมายของวันนี้ตกลงกันเรียบร้อยแล้ว
ที่เหลือก็คือการทักทายครั้งสุดท้าย สองคนหน้าไม่อายเริ่มชมกันไปมา
"โฮคาเงะรุ่นที่สามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในอนาคต!"
"ทางเลือกเดียวที่จะนำพาโคโนฮะไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง"
"ผู้นำตระกูลฮิวงะที่มีสายตาแหลมคมที่สุด"
"..."
ยังไงการคุยโวก็ไม่ต้องเสียเงิน ก็ชมกันไปแบบนี้แหละ เจ้าชมข้า ข้าชมเจ้า ชื่อเสียงก็มาแล้วไม่ใช่เหรอ?
(ในอีกโลกหนึ่ง ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นที่ถูกเรียกว่าโฮคาเงะที่แข็งแกร่งที่สุดก็กดไลค์เงียบ ๆ)
ในที่สุด ฮิวงะ ทาคุยะก็ออกจากบ้านของอุจิวะ นันไปอย่างพอใจ ก่อนไป ยังบอกให้อุจิวะ นันมีเวลาไปเยี่ยมบ้านฮิวงะบ้าง
หลังจากที่ฮิวงะ ทาคุยะไปแล้ว อุจิวะ นันก็เดินไปทางกองบัญชาการหน่วยสารวัตรทหารอุจิวะ วันนี้เป็นวันแรกที่เขามาทำงานในฐานะผู้นำตระกูล จะมาสายไม่ได้
อนึ่ง เขาได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว ตำแหน่งกลายเป็นผู้บัญชาการหน่วยสารวัตรทหารอุจิวะ!
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]