บทที่ 14 คิดจะโยนความผิดให้ข้าเหรอ? รับดาบข้าไปก่อน!
บทที่ 14 คิดจะโยนความผิดให้ข้าเหรอ? รับดาบข้าไปก่อน!
◉◉◉◉◉
"เจ้า...เจ้า..."
อุจิวะ คางามิใช้นิ้วชี้ไปที่อุจิวะ นัน หลังของเขารู้สึกเย็นวาบ มีคนสามารถสวมหน้ากากได้นานถึงสิบกว่าปี หลอกคนทั้งโคโนฮะได้ และคนคนนี้ยังเป็นคนในตระกูลของเขาเองอย่างอุจิวะอีก
ช่างน่ากลัวอะไรเช่นนี้!!
อุจิวะ นันมองอุจิวะ คางามิด้วยสายตาที่แปลกประหลาด รู้สึกเหมือนกับว่าในลำคอของอุจิวะ คางามิมีอุจจาระอุดอยู่ หรือว่าทำเส้นเสียงตกไว้ในสนามรบ?
เหมือนกับเครื่องบันทึกเสียงไม่มีผิด
"พูดมา!"
"เจ้าไปรู้ข่าวการตายของท่านโทบิรามะมาได้อย่างไร?"
อุจิวะ คางามิดวงตาเป็นประกายดุร้าย ก่อนหน้านี้ต้องมาแบกรับความผิดแทนอุจิวะ นันอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่ แถมยังถูกหน้ากากของอุจิวะ นันหลอกมานานหลายปี ทำให้อุจิวะ คางามิรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวตลก
ความคับแค้นใจนี้เขากล้ำกลืนไม่ลง!
"ระดับไหนกัน? เจ้ามีสิทธิ์มาซักไซ้ข้างั้นเหรอ?"
"ไอ้กระจอก"
"เจ้าก็เป็นแค่หมาตัวหนึ่งของเซ็นจู โทบิรามะ!"
"แถมยังเป็นหมาที่ทอดทิ้งเจ้าของ!!"
อุจิวะ นันมองอุจิวะ คางามิที่ทำหน้าโกรธแค้น ราวกับว่าตัวเองไปแย่งเมียเขามา ก็เลยสวนกลับไปทันที ไม่ยอมให้เขาได้ใจ
ในตระกูลอุจิวะ ไม่ว่าคุณธรรมจะดีแค่ไหน ก็สู้กำปั้นไม่ได้ ในอดีตที่ตัวเองทำตัวแปลกแยกในตระกูล ไอ้พวกไม่เจียมตัวในตระกูล ก็ถูกเขาสั่งสอนไปไม่น้อย
ตอนนี้อุจิวะ นันจะชิงตำแหน่งโฮคาเงะของโคโนฮะ วิธีที่เคยใช้ตอนที่เซ็นจู โทบิรามะเป็นโฮคาเงะก็ใช้ไม่ได้แล้ว ต้องใช้กำปั้นหนัก ๆ ในตระกูลอุจิวะ ตบพวกที่ไม่ยอมให้หมด
เริ่มจากเจ้าก่อนเลย!
ตบหนึ่งหมัดให้เปิดทาง จะได้ไม่ต้องเจออีกร้อยหมัด จะตั้งตัวเป็นใหญ่ก็ต้องเลือกคนแข็ง ๆ
ใบหน้าของอุจิวะ คางามิแข็งทื่อ สีหน้าดูแย่ลง อุจิวะ นันที่ฉีกหน้ากากออกแล้วมีท่าทีเหมือนกับพวกสายเหยี่ยวในตระกูลไม่มีผิด
ไม่สิ อุจิวะ นันด่าคนได้เจ็บกว่าพวกเขาเสียอีก
ตัวเองกลายเป็นหมาของเซ็นจู โทบิรามะตั้งแต่เมื่อไหร่ นั่นมันศิษย์!
อุจิวะ คางามิโกรธจนตัวสั่น อุจิวะ นันด่าได้เจ็บแสบเหลือเกิน
"ตอนนี้ข้าสงสัยว่าการตายของท่านโทบิรามะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้า!"
อุจิวะ คางามิตะโกนอย่างโกรธจัด อุจิวะ นันที่อยู่ตรงหน้าแสร้งทำมานานขนาดนี้ ความน่ากลัวของจิตใจเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้ หลอกตัวเอง หลอกเซ็นจู โทบิรามะ กระทั่งหลอกคนทั้งโคโนฮะ
ข่าวลับสุดยอดอย่างการตายของท่านโทบิรามะ อุจิวะ นันก็ยังรู้ได้ ยากที่จะไม่สงสัยว่าเรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอุจิวะ นัน
"ใส่ร้ายกันนี่นา เจ้ากำลังใส่ร้ายข้า!"
"ข้าเป็นถึงหัวหน้าหน่วยสารวัตรทหารอุจิวะนะ ในสนามรบ ข้าเคยหลั่งเลือดเพื่อโคโนฮะ สร้างผลงานมาแล้ว!"
อุจิวะ นันตกใจจนเกือบจะร้องเสียงหลง โยนความผิดกันแบบนี้ไม่ได้นะ ถ้าตัวเองมีปัญญาวางแผนการใหญ่ขนาดนั้น ฆ่าเซ็นจู โทบิรามะได้ เขาทำไปนานแล้ว จะต้องรอนานขนาดนี้ทำไม
เซ็นจู โทบิรามะนั่นมันเป็นความผิดของคิชิโมโตะ เป็นการตายตามบท ผู้ที่มีวิชาเทพอัสนีอย่างเซ็นจู โทบิรามะมีคาถาต้องห้ามเต็มตัว ในโลกนินจาตราบใดที่เขาอยากจะหนี ใครจะรั้งเขาไว้ได้?
บ้าเอ๊ย อุจิวะ คางามิหน้าตาดูดี แต่ในท้องมีแต่น้ำเน่า โยนความผิดแบบนี้มาให้ตัวเอง ต้องจัดการมัน!!
อุจิวะ นันตัดสินใจลงมือก่อนได้เปรียบ!
"รับมือ!"
อุจิวะ นันประสานอินในมือ ดาบนินจาปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า
แสงสายฟ้าสีครามสว่างวาบ เสียงคำรามที่เกิดจากคมดาบแหวกผ่านอากาศดังกระหึ่มเข้ามา
"อัสนีบาต!"
ในดวงตาของอุจิวะ นันในขณะนี้ โทโมเอะสามอันหมุนด้วยความเร็วสูง ท่านี้ต้องใช้ร่วมกับความสามารถในการมองเห็นการเคลื่อนไหวของเนตรวงแหวน
เปรี้ยง!
แสงสายฟ้าพร้อมกับประกายไฟปรากฏขึ้น อุจิวะ คางามิหยิบคุไนออกมาป้องกัน พื้นดินใต้เท้าแตกออก อุจิวะ คางามิรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก แล้วประสานอินด้วยมือเดียว
วิชาเคลื่อนย้ายในพริบตา!
อุจิวะ คางามิไม่อยากจะต่อสู้ระยะประชิดกับผู้เชี่ยวชาญวิชาดาบอย่างอุจิวะ นัน วิญญาณที่ตายใต้ดาบของอุจิวะ นันมีถึงสามหลัก
"ตอบสนองได้เร็วดีนี่ ไอ้กระจอก"
อุจิวะ นันคิดว่าท่านี้อย่างน้อยก็น่าจะทำให้อุจิวะ คางามิบาดเจ็บได้ แต่ก็ไม่เป็นไร อุจิวะ นันก็ไม่ได้คิดว่าจะสามารถฆ่าอุจิวะ คางามิได้ในพริบตา
"เจ้ามีปัญหาจริง ๆ ด้วย!"
น้ำเสียงของอุจิวะ คางามิเย็นเยียบ หลังจากถอยห่างออกไปแล้ว ในดวงตาก็เต็มไปด้วยจิตสังหาร ในสายตาของอุจิวะ คางามิ อุจิวะ นันนี่คือการคิดจะฆ่าคนปิดปาก
"คาถาไฟ: คาถามังกรเพลิง!"
แสงไฟที่ร้อนระอุปรากฏขึ้น มังกรไฟยาวสิบกว่าเมตรหมุนวนอยู่กลางอากาศ หลังจากหมุนไปสองสามรอบก็พุ่งเข้าหาอุจิวะ นัน
น่าสนใจ!
อุจิวะ นันกำด้ามดาบแน่น แล้วยิ้มออกมา จากนั้นก็ออกแรงที่เท้า แสงสายฟ้าสว่างวาบไปทั่วร่าง กระตุ้นเซลล์ของอุจิวะ นันอย่างต่อเนื่อง
ฟิ้ว! อุจิวะ นันพุ่งเข้าหามังกรไฟ คมดาบฟาดผ่าน ร่างของมังกรไฟแยกออกเป็นสองส่วน แตกกระจายออกไป สะเก็ดไฟเล็ก ๆ กระจายไปในอากาศ
"ตายซะ!"
อุจิวะ นันมาถึงข้างตัวอุจิวะ คางามิในพริบตา คมดาบปรากฏขึ้น ทำให้อุจิวะ คางามิถอยหลังไปอย่างต่อเนื่อง
ความเร็วสุดขีดของอุจิวะ นัน วิชาดาบที่เฉียบคม คมดาบที่ฟาดฟันไปล้วนเล็งไปที่จุดตายของอุจิวะ คางามิ ทำให้อุจิวะ คางามิร้องโอดครวญ บาดแผลของเขาก่อนหน้านี้ยังไม่หายดีเลย
ไม่ได้ ต้องไม่ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป
อุจิวะ คางามิ ขณะที่ป้องกันการโจมตีของอุจิวะ นัน มือข้างหนึ่งก็แอบประสานอินอย่างลับ ๆ ในขณะที่เนตรวงแหวนกับเนตรวงแหวนสบตากัน
"วิชานินจา: คาถาพันธนาการ!"
ดวงตาของอุจิวะ นันพลันมืดลง โทโมเอะสามอันในเนตรวงแหวนหยุดหมุน ดาบนินจาที่ยกสูงขึ้นก็ลดลง ทั้งคนยืนนิ่งอยู่ที่เดิม
"ฟู่ ฟู่ ฟู่"
อุจิวะ คางามิเห็นอุจิวะ นันหยุดเคลื่อนไหวไม่ไหวแล้ว ในที่สุดก็ทนไม่ไหว เริ่มหอบหายใจอย่างหนัก แล้วก็เริ่มไอ ไอออกมาเป็นเลือด การลอบโจมตีในตอนแรกทำให้ภายในของอุจิวะ คางามิบาดเจ็บโดยตรง ทั้งหมดนี้อาศัยลมหายใจเฮือกเดียวของอุจิวะ คางามิ
วิชาดาบของอุจิวะ นันแข็งแกร่งจนน่ากลัว อุจิวะ คางามิรู้สึกว่าถ้าทนต่อไปอีกไม่กี่อึดใจ ก็จะถูกอุจิวะ นันฟันตาย โชคดีที่ใช้คาถาลวงตาควบคุมอุจิวะ นันไว้ได้
ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาพักผ่อน คาถาลวงตาของเขาควบคุมอุจิวะ นันได้ไม่นาน ต้องมัดอุจิวะ นันไว้ก่อน แล้วค่อยมอบให้ท่านอุซึมากิ มิโตะจัดการ จะได้ล้างมลทินของตัวเองด้วย
อุจิวะ คางามิคิดถึงตรงนี้ ก็ไม่สนใจว่าตัวเองยังคงไอเป็นเลือด รีบเดินเข้าไปใกล้อุจิวะ นัน
"นางแอ่นหวนกลับ!!"
อุจิวะ นันจู่โจมอย่างกะทันหัน คมดาบปรากฏขึ้น ทำให้อุจิวะ คางามิไม่ทันตั้งตัว โดนดาบนี้เข้าไปเต็ม ๆ ทันใดนั้นหน้าอกก็ปรากฏบาดแผลที่น่ากลัว มองเห็นกระดูกได้ลาง ๆ ลำไส้ทะลักออกมาแล้ว
"คงไม่ได้คิดว่าข้าติดคาถาลวงตาจริง ๆ หรอกนะ ล้อเจ้าเล่นน่ะ ข้าป้องกันท่านี้ของเจ้าไว้นานแล้ว!"
ข้างหูของอุจิวะ คางามิมีเสียงเย้ยหยันของอุจิวะ นันดังขึ้น ในชาติก่อน แฟน ๆ นารูโตะก็ลือกันว่าอุจิวะ คางามิกับอุจิวะ ชิซุยมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกัน ระดับคาถาลวงตาของเขาสูงกว่าอุจิวะทั่วไปมาก อุจิวะ นันจะไม่ป้องกันคาถาลวงตาได้อย่างไร
"เจ้า...เจ้า!!"
อุจิวะ คางามิยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ทนไม่ไหวแล้ว ดวงตาเริ่มหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายก็หมดสติไป
อุจิวะ นันเดินไปที่หน้าอุจิวะ คางามิ พอใจกับผลงานของตัวเองมาก วิชาดาบของเขาพัฒนาขึ้นอีกแล้ว
บาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ถึงตาย จะได้ไม่ต้องให้อุจิวะ คางามิไปเข้าข้างซารุโทบิ ฮิรุเซ็น สร้างปัญหาให้ตัวเอง
อีกอย่างก็ฆ่าเขาโดยตรงไม่ได้ ฆ่าคนในตระกูลตามอำเภอใจ อุจิวะ นันไม่ทำเรื่องแบบนี้ เขายังอยากจะเป็นผู้นำตระกูลอยู่
จากนั้นมือของอุจิวะ นันก็ปรากฏแสงสีเขียวขึ้นมา ใช้คาถาแพทย์ห้ามเลือดให้อุจิวะ คางามิก่อน แล้วค่อยพันแผลอย่างง่าย ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าจะทนได้สักพัก ที่เหลือให้นินจาแพทย์ของตระกูลไปทำต่อ
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]