บทที่ 273 : การประมูลอันดุเดือด / บทที่ 274 : ความวุ่นวายหลังการประมูล

บทที่ 273 : การประมูลอันดุเดือด

“สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษทุกท่าน ท่านคงได้เห็นผลอันน่าอัศจรรย์ของยา ‘สวรรค์’ แล้ว—มันมอบความสุขสําราญอย่างมหาศาล ความสุขนี้เหนือกว่าการเสพสมกับสตรี เหนือกว่าการสังหารหมู่ในสนามรบ เกินกว่าจินตนาการทั้งหมดของท่าน มันจะทำให้ท่านลืมเลือนความทุกข์โศกทั้งมวลในโลกนี้

นี่คือสิ่งที่ท่านจะพบเจอได้แต่ในความฝัน และบัดนี้ มันได้ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของท่านอย่างชัดเจน ตราบใดที่ท่านนำเหรียญคริสตัลออกมาให้เพียงพอ มันก็จะเป็นของท่าน”

ผู้ดำเนินการประมูลบนเวทีกล่าวเสียงดัง พร้อมประกาศราคา: “ยา ‘สวรรค์’ มีทั้งหมดหกสิบขวด แต่ละขวดราคา 10 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ ดังนั้น ราคาเริ่มต้นประมูลจึงอยู่ที่ 600 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ โดยแต่ละครั้งที่เพิ่มราคาต้องไม่ต่ำกว่า 10 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ! เอาล่ะ ขอเริ่มการประมูลได้เลย!”

เมื่อผู้ดำเนินการประมูลหนุ่มกล่าวจบ ทั้งงานก็ตกอยู่ในความเงียบ บรรยากาศเย็นเยียบและนิ่งสงัน

มันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

แม้ว่าผู้ดำเนินการประมูลจะพยายามอย่างเต็มที่ แต่ยา ‘สวรรค์’ ก็ยังคงประหลาดเกินไป และไม่เคยมีสิ่งใดที่คล้ายคลึงกันปรากฏขึ้นมาก่อน ทำให้ผู้ประมูลลังเลเกี่ยวกับมูลค่าที่แท้จริงของมันและไม่กล้าที่จะเสนอราคา

ท่ามกลางความเงียบงันอันหนักอึ้งนี้ ผ่านไปครู่หนึ่งในที่สุดก็มีคนตะโกนเสนอราคาออกมา: “600 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ!”

ผู้ดำเนินการประมูลหนุ่มรีบประกาศ: “ผู้ประมูลหมายเลข 134 เสนอราคา 600 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ! 600 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ ครั้งที่หนึ่ง!”

เมื่อถูกกระตุ้นโดยผู้ประมูลคนแรก ในที่สุดผู้ประมูลคนที่สองก็ปรากฏตัวขึ้นหลังจากหยุดไปชั่วครู่ เขาชูป้ายประมูลขึ้นและประกาศว่า: “610 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ!”

“แขกหมายเลข 453 เสนอราคา 610 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ! 610 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ ครั้งที่หนึ่ง!”

ผู้ประมูลคนที่สาม: “620 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ!”

“แขกหมายเลข 279…”

“630 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ!”

“แขกหมายเลข 357…”

บรรยากาศค่อยๆ ร้อนแรงขึ้น เผยให้เห็นว่าในบรรดาผู้เข้าร่วมการประมูล 500 คน มีจำนวนไม่น้อยที่สนใจยา ‘สวรรค์’ และกล้าที่จะประมูล แต่พวกเขาทั้งหมดก็กำลังหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง

ดังนั้น หลังจากผ่านไปนานพอสมควร ราคาประมูลก็เพิ่มขึ้นไปถึงเพียง 700 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ

ขณะที่ทุกคนคิดว่าสถานการณ์จะดำเนินต่อไปอีกสักพัก ทันใดนั้นก็มีเสียงของชายหนุ่มดังขึ้น พร้อมชูป้ายประมูลขึ้นสูง: “800 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ!”

การเสนอราคานี้เพิ่มขึ้นไปถึง 100 เหรียญคริสตัลระดับต่ำในครั้งเดียว แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นที่จะครอบครองยา ‘สวรรค์’ ให้ได้

“ว้าว!”

ฝูงชนฮือฮาด้วยความตกตะลึง หันไปมองทางผู้เสนอราคา

ริชาร์ดก็มองตามไปและเห็นชายหนุ่มอายุราวๆ ยี่สิบปี รูปร่างผอมเพรียว ใบหน้าเคร่งขรึม สวมชุดสีน้ำเงิน แผ่รังสีของความมั่นใจอย่างแรงกล้า เมื่อต้องเผชิญกับสายตามากมายที่จับจ้องมา ชายหนุ่มยังคงไม่หวั่นเกรง สีหน้าสงบนิ่ง

ผู้คนต่างพึมพำกันด้วยความงุนงงว่าบุคคลผู้นี้ปรากฏตัวมาจากที่ใด

ผู้ดำเนินการประมูลตะโกน: “แขกหมายเลข 111 เสนอราคา 800 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ! 800 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ ครั้งที่หนึ่ง! มีใครให้ราคาสูงกว่านี้ไหม?”

ฝูงชนเงียบกริบ

ผู้ดำเนินการประมูลตะโกน: “แขกหมายเลข 111 เสนอราคา 800 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ! 800 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ ครั้งที่สอง! มีใครให้ราคาสูงกว่านี้ไหม? ถ้าไม่เช่นนั้น ข้ากำลังจะประกาศ…”

“เดี๋ยวก่อน!” เสียงหนึ่งดังขึ้น “1,000 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ!”

“ว้าว!”

ฝูงชนส่งเสียงดังลั่น ตกตะลึงยิ่งกว่าครั้งที่ชายหนุ่มเสนอราคาเสียอีก!

เพราะการเพิ่มราคา 100 เหรียญคริสตัลของชายหนุ่มก็นับว่าฟุ่มเฟือยพอแล้ว แต่ตอนนี้กลับมีคนเสนอราคาเพิ่มขึ้นถึง 200 เหรียญคริสตัล ซึ่งมันบ้าคลั่งชัดๆ!

การใช้จ่ายเงินทั้งหมด 1,000 เหรียญคริสตัลระดับต่ำเพื่อยาที่เรียกว่า ‘สวรรค์’ เพียงหกสิบขวด?

สายตาของทุกคนเบิกกว้างจับจ้องไปยังผู้เสนอราคา เห็นเป็นร่างที่สวมเสื้อคลุมสีดำปกปิดร่างกายและใบหน้าจนมิดชิด ลักษณะที่แท้จริงของเขาถูกบดบังจนหมดสิ้น—ช่างลึกลับอย่างแท้จริง

สิ่งนี้ทำให้ทุกคนสงสัยว่าเหตุใดจึงเสนอราคาสูงเช่นนี้

เป็นไปได้หรือไม่ว่ายานี้มีผลอย่างอื่นนอกเหนือจากความสุขสําราญตามที่ผู้ดำเนินการประมูลกล่าวอ้าง?

ริชาร์ดก็มองไปที่ชายชุดคลุมสีดำเช่นกัน เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงละสายตากลับมาพร้อมความคิดที่หมุนวน: “เสนอราคา 1,000 เหรียญคริสตัลระดับต่ำงั้นหรือ? นี่อาจเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น ดูเหมือนว่ายา ‘สวรรค์’ จะไม่ธรรมดาอย่างที่คิด…”

เมื่อถูกชายชุดคลุมสีดำข่มรัศมี ผู้เสนอราคา 800 เหรียญคริสตัลระดับต่ำก็แสดงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด แต่เขาก็รีบสงบสติอารมณ์และชูป้ายประมูลขึ้น: “1,100 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ!”

“จริงอย่างที่คิด 1,000 เหรียญคริสตัลระดับต่ำเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น สิ่งที่ตามมาต้องเป็นการต่อสู้ราคากันอย่างดุเดือด” ริชาร์ดคิด “แต่ใครจะชนะนั้นยังต้องรอดูกันต่อไป”

หลังจากได้ยินการเสนอราคาของชายหนุ่ม ชายชุดคลุมสีดำก็ตอบโต้โดยไม่รอให้ผู้ดำเนินการประมูลประกาศราคา เขาชูป้ายเสนอราคาที่สูงขึ้นไปอีก: “1,200 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ!”

“แขกหมายเลข 238…”

“1,300 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ!” ชายหนุ่มราวกับถูกยั่วยุ ขัดจังหวะคำพูดของผู้ดำเนินการประมูลที่ยังพูดไม่ทันจบ พร้อมชูป้ายเสนอราคาใหม่

“1,400 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ!” ชายชุดคลุมสีดำเองก็ดูมุ่งมั่นเช่นกัน เขาเสนอราคาใหม่ทันที

จากนั้นราคาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว แตะ 2,000 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ

ทั้งโรงประมูลเงียบกริบ ทุกสายตาจับจ้องไปที่ชายหนุ่มและชายชุดคลุมสีดำ

“2,100 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ!” ชายหนุ่มประกาศพร้อมชูป้าย

ทันทีที่ชายหนุ่มพูดจบ ชายชุดคลุมสีดำกำลังจะยกป้ายขึ้นเช่นกัน แต่ถูกเพื่อนที่อยู่ข้างๆ ซึ่งสวมเสื้อคลุมสีดำเหมือนกันดึงไว้ ทั้งสองแลกเปลี่ยนคำพูดกันอย่างรวดเร็วสองสามคำ และดูเหมือนชายชุดคลุมสีดำจะตัดสินใจใหม่ได้ เขาจึงวางป้ายประมูลลงและยอมแพ้การประมูล

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่ม

ตามขั้นตอน ผู้ดำเนินการประมูลบนเวทีประกาศเสียงดัง: “แขกหมายเลข 111 เสนอราคา 2,100 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ! 2,100 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ ครั้งที่หนึ่ง! มีใครให้ราคาสูงกว่านี้ไหม?”

“แขกหมายเลข 111 เสนอราคา 2,100 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ! 2,100 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ ครั้งที่สอง! มีใครให้ราคาสูงกว่านี้ไหม?”

“แขกหมายเลข 111 เสนอราคา 2,100 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ! 2,100 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ ครั้งที่สาม! ขอแสดงความยินดีกับแขกหมายเลข 111 ท่านได้รับสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของยา ‘สวรรค์’ ทั้งหกสิบขวด เมื่อการประมูลสิ้นสุดลง เราจะดำเนินการส่งมอบกัน”

ผู้ดำเนินการประมูลหันไปพูดกับชายหนุ่ม: “แขกหมายเลข 111 เนื่องจากราคาสินค้าที่ท่านประมูลได้นั้นสูงพอสมควร หากต้องการ เราสามารถจัดคนคุ้มกันไปยังสถานที่ที่ท่านกำหนดพร้อมกับสินค้าที่ประมูลได้ ท่านว่าอย่างไรครับ…”

“ไม่จำเป็น” ชายหนุ่มกล่าว

“อ่า งั้นก็ได้ครับ…” ผู้ดำเนินการประมูลกล่าวพร้อมยักไหล่ เขามองไปทางฝูงชนและประกาศว่า “เอาล่ะ สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษทุกท่าน ขอเชิญทุกท่านพบกับสินค้าประมูลชิ้นต่อไป”

“สินค้าประมูลชิ้นต่อไปมาจากโบราณวัตถุของจักรวรรดิวิญญาณทมิฬอันยิ่งใหญ่ในอดีต อย่างที่ทุกท่านทราบกันดีว่าจักรวรรดิวิญญาณทมิฬได้ล่มสลายไปหลายปีแล้ว และไม่มีใครสามารถอธิบายสถานการณ์บางอย่างของมันได้อย่างชัดเจน และสำหรับผู้ที่ต้องการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับจักรวรรดิวิญญาณทมิฬ โบราณวัตถุในรูปแบบหนังสือจากยุคนั้นย่อมเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

ดังนั้น แม้ว่าโบราณวัตถุเหล่านี้อาจไม่น่าดึงดูดใจเท่ากับยา ‘สวรรค์’ แต่มันก็ยังมีคุณค่าที่ปฏิเสธไม่ได้ ในครั้งนี้ เราจะประมูลโบราณวัตถุเจ็ดชิ้น แต่ละชิ้นเริ่มต้นที่ 10 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ ทำให้ราคาเริ่มต้นรวมอยู่ที่ 70 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ โดยแต่ละครั้งที่เพิ่มราคาต้องไม่ต่ำกว่า 2 เหรียญคริสตัลระดับต่ำ เริ่มการประมูลได้!”

บทที่ 274 : ความวุ่นวายหลังการประมูล

ริชาร์ดฟังคำพูดของผู้ดำเนินการประมูลและหันไปมองหนังสือทั้งเจ็ดเล่มที่คนรับใช้นำเสนอมาบนถาด ดวงตาของเขาเปล่งประกายขึ้นชั่วครู่

ราคาเริ่มต้นที่ 70 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำนั้นไม่สูงนัก แถมยังต่ำกว่าราคาที่หญิงสาวสวยน่าทึ่งคนก่อนหน้าตั้งไว้อีกด้วย ในเมื่อเป็นเช่นนั้น...

ริชาร์ดเตรียมยกมือขึ้นเพื่อเสนอราคา เขากำลังจะยกป้ายประมูลขึ้น เพราะท้ายที่สุดแล้ว การเข้าร่วมประมูลก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายของเขา

แต่ในขณะที่ป้ายประมูลของเขาถูกยกขึ้นเพียงครึ่งทาง เขาก็ได้ยินเสียงใครบางคนตะโกนเสนอราคาจากข้างๆ “70 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

“72 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

“74 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

“...”

…

“80 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่สนใจหนังสือโบราณเหล่านี้ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น...

ริชาร์ดยกป้ายประมูลของเขาขึ้น “82 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

“ผู้ประมูลหมายเลข 48 เสนอราคา 82 เหรียญเกรดต่ำ!” ผู้ดำเนินการประมูลประกาศอย่างเคร่งขรึม “82 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ ครั้งที่หนึ่ง! มีใครให้ราคาสูงกว่านี้ไหม? อ้า ผู้ประมูลหมายเลข 70 เสนอราคา 84 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ...”

“86 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

“88 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

“...”

“96 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

“ผู้ประมูลหมายเลข 48 เสนอราคา 96 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!” ผู้ดำเนินการประมูลประกาศอย่างเคร่งขรึมอีกครั้ง “96 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ ครั้งที่หนึ่ง! มีใครให้ราคาสูงกว่านี้ไหม? อ้า ผู้ประมูลหมายเลข 120 เสนอราคา 98 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ...”

“100 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!” ริชาร์ดยกป้ายประมูลพร้อมกับเสนอราคา

กลยุทธ์ของริชาร์ดนั้นเรียบง่าย เพียงแค่ตามการเสนอราคาไปเรื่อยๆ เมื่อใดก็ตามที่มีคนประกาศราคา เขาก็จะเสนอราคาสูงกว่าเล็กน้อยสวนกลับไป

เขาทำอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ไม่ได้วางแผนที่จะข่มขู่คู่แข่งด้วยการเสนอราคาสูงลิ่วอย่างกะทันหัน ในความเป็นจริงแล้ว สิ่งนี้สอดคล้องกับพฤติกรรมของผู้เข้าร่วมประมูลทั่วไป

ราคาของหนังสือโบราณค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นไปถึง 110 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ, 120 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ, 130 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ

เมื่อริชาร์ดเสนอราคาที่ 140 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ—ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงกว่าราคาเริ่มต้นถึงสองเท่า—ก็ไม่มีใครเสนอราคาต่อ เห็นได้ชัดว่าราคานี้ได้เกินขีดจำกัดทางจิตวิทยาของผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่ไปแล้ว และพวกเขาก็ยอมแพ้ไปเอง

ผู้ดำเนินการประมูลเมื่อเห็นการประมูลที่ดุเดือดและไม่หยุดหย่อนได้สิ้นสุดลง ก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยและขานราคา “140 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ ครั้งที่หนึ่ง! 140 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ ครั้งที่สอง! 140 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ...”

ขณะที่ผู้ดำเนินการประมูลกำลังจะประกาศว่าริชาร์ดได้เป็นเจ้าของหนังสือโบราณ พลันมีเสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมา

“200 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

เป็นการประมูลตัดหน้า!

เป็นการตัดราคาที่จงใจและยอดเยี่ยม!

“หืม?” ริชาร์ดหันไปมองตามต้นเสียงและเห็นชายหนุ่มคนเดียวกับที่เคยประมูลยา “สวรรค์” ไปก่อนหน้านี้ เขากำลังค่อยๆ ลดป้ายประมูลลงด้วยใบหน้าที่สงบนิ่งและมั่นใจ ราวกับว่าเขากำลังทำเรื่องเล็กน้อย

คิ้วของริชาร์ดกระตุกเล็กน้อย เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองชายชุดคลุมสีดำ รู้สึกได้ว่ากำลังจะมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นอีกครั้ง

เป็นจริงดังคาด!

ในวินาทีต่อมา ชายชุดคลุมสีดำก็ยกป้ายประมูลขึ้นและเสนอราคา “300 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

“400 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

“500 เหรียญเกรดต่ำ!”

“600 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ!”

หนังสือโบราณทั้งเจ็ดเล่มกลายเป็นที่แย่งชิงกันอย่างดุเดือดระหว่างชายชุดคลุมสีดำและชายหนุ่มคนนั้น โดยราคาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกับยา “สวรรค์” ก่อนหน้านี้

ในท้ายที่สุด หนังสือโบราณทั้งเจ็ดเล่มก็ไปจบที่ราคาสูงลิ่วถึง “1,000 เหรียญคริสตัลเกรดต่ำ” และตกเป็นของชายหนุ่มคนนั้น

การประมูลดำเนินต่อไป พร้อมกับสินค้าชิ้นใหม่ๆ ที่ถูกนำขึ้นมาบนเวที

ในช่วงเวลาต่อจากนั้น ชายหนุ่มคนนั้นยังคงเสนอราคาอยู่บ่อยครั้ง และทุกครั้งก็ใช้ราคาสูงลิบลิ่วเพื่อคว้าของที่เขาต้องการมาครอง ทำให้เขาเป็นที่จับตามองอย่างมาก

ส่วนริชาร์ดนั้น แทบจะกลายเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์

อันที่จริง เขามีเหรียญคริสตัลอยู่มากมาย สามารถทุ่มเงินประมูลเป็นพันหรือหลายพันเหรียญคริสตัลเกรดต่ำได้เหมือนชายหนุ่มคนนั้น—ใช้เงินสร้างความประทับใจ

แต่สำหรับริชาร์ดแล้ว มันดูไม่จำเป็นเลย

อย่างแรก เขาไม่ใช่คนประเภทที่ชอบแสวงหาความโดดเด่น

อย่างที่สอง สินค้าที่ถูกนำมาประมูลหลายชิ้น เช่น วัตถุทางวัฒนธรรมและหนังสือที่เรียกกันนั้น กระตุ้นความสนใจของเขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เขาไม่ต้องการใช้จ่ายเงินมากเกินไปโดยที่ยังไม่แน่ใจว่ามันมีประโยชน์กับเขาจริงๆ หรือไม่

ดังนั้น ริชาร์ดจึงเข้าร่วมการประมูลทั้งหมดอย่างเงียบๆ และเสนอราคาเป็นครั้งคราว เขาใช้เงินไปกว่าพันเหรียญคริสตัลเกรดต่ำและได้เครื่องมือเวทมนตร์อักษรรูนขนาดเล็กมาสองสามชิ้น นอกเหนือจากนั้น เขาก็ไม่ได้อะไรเพิ่มเติม

อย่างไรก็ตาม ริชาร์ดสังเกตเห็นว่าชายชุดคลุมสีดำดูเหมือนจะให้ความสนใจในตัวชายหนุ่มผู้โอ้อวดคนนั้น เขาและสหายของเขามองไปที่ชายหนุ่มและแลกเปลี่ยนคำพูดกันอยู่ตลอด ดูเหมือนจะมีเป้าหมายบางอย่างในใจ

เป็นไปได้หรือไม่ว่านี่หมายความว่า หลังจากที่การประมูลสิ้นสุดลง จะมีเรื่องพิเศษบางอย่างเกิดขึ้น?

ริชาร์ดสงสัย

...

เวลาผ่านไปอีกระยะหนึ่ง

การประมูลก็มาถึงช่วงสุดท้าย

ผู้ดำเนินการประมูลบนเวทีประกาศผู้ชนะของสินค้าชิ้นสุดท้าย จากนั้นก็โค้งคำนับและกล่าวว่า “ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้าร่วมการประมูลในครั้งนี้ แต่ข้าพเจ้าต้องขออภัยที่ต้องแจ้งให้ทราบว่าสินค้าทุกชิ้นได้ถูกขายหมดแล้ว และการประมูลครั้งนี้ขอปิดลงอย่างเป็นทางการ

“สำหรับท่านที่ประมูลสินค้าได้ กรุณารออยู่ก่อน เจ้าหน้าที่ของเราจะช่วยท่านดำเนินการชำระเงิน ส่วนท่านที่ไม่ได้ประมูลสินค้าใดๆ สามารถเดินทางกลับได้ และเราหวังว่าท่านจะพบสิ่งที่ท่านมองหาในการประมูลครั้งต่อไปของเรา”

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้เข้าร่วมประมูลจำนวนมากก็เริ่มทยอยกันเดินทางกลับ ขณะที่ส่วนน้อยยังคงอยู่เพื่อทำธุรกรรมกับเจ้าหน้าที่ของโรงประมูลให้เสร็จสิ้นก่อนจะจากไป

...

เวลาผ่านไปอีกเล็กน้อย

การประมูลสิ้นสุดลง

ริชาร์ดออกจากสถานที่จัดงานและกำลังเดินอยู่บนถนนที่เงียบสงบ

ขณะที่เดินไป เขามองไปข้างหน้าและเห็นร่างหนึ่ง—นั่นคือชายหนุ่มที่สร้างความโดดเด่นอย่างยิ่งใหญ่ในการประมูล

ชายหนุ่มกำลังถือกระเป๋าเอกสารใบหนึ่ง ซึ่งภายในบรรจุสินค้าที่เขาประมูลได้ เขากำลังเดินอย่างเร่งรีบ แต่จู่ๆ ก็ตื่นตัวขึ้น หยุดฝีเท้า แล้วหันกลับมามองทางริชาร์ด

ในตอนแรก ชายหนุ่มมีท่าทีระแวดระวังเล็กน้อย แต่หลังจากพิจารณาริชาร์ดแล้ว เขาก็แสดงสีหน้าที่ค่อนข้างไม่แยแสออกมา เห็นได้ชัดว่าในสายตาของชายหนุ่ม ริชาร์ดไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อเขาเลย

ริชาร์ดคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ให้ความร่วมมือด้วยการแสดงสีหน้า “ฉันไม่มีเจตนาร้าย” แบบคนเดินผ่านทางทั่วไป หันหน้าไปทางชายหนุ่ม

ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็พ่นลมหายใจอย่างดูแคลน แล้วเดินต่อไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

ขณะมองร่างที่กำลังเดินจากไปของชายหนุ่ม ดวงตาของริชาร์ดก็ทอประกาย เขาหวนนึกถึงชายชุดคลุมสีดำและสหายของเขาจากการประมูล

...

“ต๊อก ต๊อก ต๊อก…”

ชายหนุ่มถือกระเป๋าเอกสารและรีบเดินไปข้างหน้า แต่จู่ๆ เขาก็ขมวดคิ้ว รู้สึกได้ถึงความเงียบที่ผิดปกติรอบตัว

“หืม?” ชายหนุ่มขมวดคิ้วแน่นขึ้น ในวินาทีต่อมา เขาก็เกร็งตัวขึ้นและตะโกนว่า “ใครน่ะ? ออกมาซะ!”

“เหอะ ช่างระวังตัวดีนี่นา ใช่ไหม?” เสียงหนึ่งดังขึ้น และทั้งซั่วเหมินและมู่คังหนีก็ปรากฏตัวออกมา

“เป็นพวกเจ้านี่เอง!” ชายหนุ่มมองไปที่ซั่วเหมินและมู่คังหนี เขาไม่ได้แสดงความกลัวหรือประหลาดใจแต่อย่างใด แต่กลับพูดอย่างมั่นใจว่า “เป็นเพราะข้าประมูลชนะของที่พวกเจ้าต้องการในงานประมูล พวกเจ้าเลยมาดักข้าที่นี่เพื่อเอามันคืนงั้นรึ?”

“เหอะ อย่าเข้าใจผิดไป” ซั่วเหมินตอบ “เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อปล้นเจ้า แม้ว่าตอนแรกเราวางแผนที่จะเอายา ‘สวรรค์’ ที่เจ้าได้ไปกลับมาทำลาย แต่ตอนนี้เราสนใจในตัวเจ้ามากกว่า

“จะบอกให้ ยา ‘สวรรค์’ ที่เจ้าได้ไปจากการประมูล รวมถึงของอีกหลายชิ้น ในสายตาของเรามันดูเหมือนของเถื่อน—หรือพูดอีกอย่างคือ สิ่งที่ไม่ควรมีอยู่ในโลกนี้ อะไรเป็นแรงจูงใจให้เจ้ารู้ถึงมูลค่ามหาศาลของสิ่งของเหล่านี้และกล้าเสนอราคาประมูลอย่างไม่ลังเล? เราอยากจะเข้าใจเหตุผลของเจ้า”