ราชันย์ก็อบลิน : ตอนที่1

ตอนที่1

“มนุษย์ทุกคนมีคู่” วลีนี้ไม่ได้มีมาตั้งแต่แรก มันเกิดขึ้นหลังปี 1999 สหัสวรรษใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น นักวิชาการใช้วลีจำพวกการเชื่อมต่อต่อวิญญาณหรือคู่หูจากต่างถิ่น แต่ไม่มีใครรู้ว่าแท้จริงมันเป็นยังไง

ห้องแชทเปิดขึ้นและตอนนี้เราสามารถสื่อสารทางโทรจิตแบบตัวต่อตัวกับผู้คนที่อาศัยอยู่นอกโลกได้แม้ว่าเราจะมองไม่เห็นใบหน้าของพวกเขาก็ตาม ผู้คนเรียกบุคคลจากนอกโลกว่าเป็นชาวแฮทเทอร์ พวกเขาแตกต่างจากมนุษย์อย่างน่าประหลาด พวกเขาฝึกฝนเวทมนตร์เหมือนในเทพนิยายสมัยก่อน มอนสเตอร์ที่จะปรากฎในภาพยนตร์และนวนิยายเท่านั้น แต่ตอนนี้มันมีชีวิตอยู่ จากการยิงปืนของมนุษย์ได้ถูกเปลี่ยนมาเป็นการใช้ดาบเพื่อกำจัดพวกมัน แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่สำหรับมวลมนุษยชาติ

บางคนแทบคลั่งเพราะทนไม่ได้กับเสียงของคนแปลกหน้าที่ได้ยินในหัว ผู้คนเริ่มคาดเดาว่าแฮทเทอร์อาจเป็นดาวเคราะห์ดวงอื่นในอวกาศแต่มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร ไม่มีใครหยุดปรากฏการณ์นี้ได้และก็ไม่มีใครเคยพบแฮทเทอร์ โดยที่ไม่มีเหตุผลในไม่ช้าห้องแชทก็หายไป การเปลี่ยนแปลงนอกเหนือจากการสนทนาโทรจิตกำลังจะคืบคลานมาสู่โลก

แฮทเทอร์ใช้ชีวิตที่แตกต่างจากมนุษย์ในปัจจุบันมาก บางคนเป็นพ่อมด บางคนเป็นผู้บัญชาการ บางคนเป็นขุนนางของปีศาจที่เป็นศัตรูของมนุษย์ และนับจากนั้นบุคคลธรรมดาก็สามารถใช้พลังของผู้ที่เชื่อมต่อกับพวกเขาได้ เวทมนตร์ที่ออกมาจากร่างกายทั้งทรงพลังและอันตรายถึงชีวิต มนุษยชาติไม่รับรู้ถึงเหตุผลที่เกิดขึ้น และแน่นอนพวกเขาไม่รู้ว่าจะต้องจัดการอย่างไรกับพลังนั้น แต่เห็นได้ชัดว่าจะต้องมีการรวบรวมผู้ที่มีความสามารถเข้าด้วยกัน รัฐบาลของแต่ละประเทศได้สร้างสถาบันขนาดใหญ่และเปิดรับผู้มีความสามารถ โดยแบ่งออกจากคุณสมบัติและศักยภาพที่แตกต่างกัน พวกเขาเหล่านั้นจะได้รับการดูแลเป็นพิเศษ เป็นความเชื่อที่ยังไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ แต่หลายคนเชื่อว่าจะมีบางสิ่งบางอย่างมาที่โลกเพื่อถ่วงดุลกับปรากฏการณ์ประหลาดทั้งหมด ดังนั้นคนที่มีพลังอำนาจจึงได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวแทนของประเทศ ในกระบวนการคัดเลือกกลับกลายเป็นยิ้มไม่ออก ไม่ว่าจะเป็นประธานบริษัทยักษ์ใหญ่, เจ้าหญิงผู้สง่างาม, นักกีฬาดัง บุคคลที่มีชื่อเสียงระดับโลกได้รับความสามารถอันทรงพลัง มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

แฮทเทอร์ผู้ชั่วร้ายเชื่อต่อโทรจิตกับคนเลวบนโลกราวกับว่าพวกเขาถูกถักทอเอาไว้ล่วงหน้า มันเป็นโลกที่สกปรกทุกคนสามารถพูดได้เต็มปาก แต่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงได้ ขุนนางเป็นขุนนาง สามัญชนก็คือสามัญชน เปรียบดังช้อนทองที่เชื่อมด้วยช้อนทองและช้อนดินที่เชื่อมด้วยช้อนดิน โดยไม่มีข้อยกเว้น

การพลิกชีวิตของคุณหลังจากเชื่อมต่อกับคู่หูที่ทรงพลังเป็นสิ่งที่จะเป็นจริงได้ในความฝันเท่านั้น สิ่งที่เหลืออยู่คือการจำนนและความผิดหวังของตัวผมที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ผมเป็นนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยซัมรยูที่น่าสงสาร คัง ชิฮา คู่หูโทรจิตของผมคือแฮทเทอร์ชาวนาที่แสนรันทด เฟท มันต้องเป็นชะตากรรมแน่ๆ

(ชิฮา ผมต้องการแสดงให้คุณเห็น ! การทำฟาร์มได้รับความนิยมอย่างมากในปีนี้ !!)

(ตกลง นั่นจะดีมากเฟท)

ถึงเวลาบรรยายจากอาจารย์ เฟทเล่าเรื่องที่ผมฟังมันโดยที่ไม่เข้าใจมันสักนิด ผมฟังมันพร้อมกับการวาดกราฟฟิตี้มุมในวิชาเอก น้ำฟังจากคู่หูโทรจิตกำลังพูดคุยด้วยน้ำเสียงที่มีชีวิตชีวา

(กรุณาแสดงความยินดีล่วงหน้า หากการทำฟาร์มเป็นไปได้ด้วยดี ความน่าจะเป็นของการอดอยากก็จะลดลง ดังนั้นคุณก็จะสบายด้วย !)

มนุษย์โลกทั้งหมดถูกเชื่อมไว้ทั้งหมด หากคู่ของคุณตาย คุณก็จะตายเช่นกัน

(ชิฮา โลกของคุณไม่ได้อดอยาก ผมอิจฉาคุณจัง)

(ผมก็อดอยากเหมือนกัน วันนี้ผมก็ไม่มีเงินซื้ออาหารกลางวัน)

ใช้เวลาไม่นานในการสรุปข้อเท็จจริงและนับจากนั้นเป็นต้นมา ชาวโลกและชาวแฮทเทอร์ทุกคนต่างต้องการให้คู่ของพวกเขามีชีวิตที่ยืนยาว มีไม่มากที่เราจะทำเพื่อกันและกัน

(วันนี้มีอัศวินออกมาจากปราสาท มันไม่ควรจะเกิดขึ้น)

(ไม่ต้องพูดอะไร โอเค๊?)

คู่หูของผมไม่ได้ให้พลังวิเศษอะไรมา แต่เขาช่วยให้ผมมีอิสระที่จะพูดอะไรกับเฟทก็ได้เพราะเขาโง่กว่าผม

“นี้คือทั้งหมดสำหรับวันนี้ มาศึกษาบทที่ 3 อย่างละเอียดในครั้งต่อไป”

ทันที่ที่การบรรยายจบลง ผมหาวและเก็บหนังสือเรียนลงกระเป๋า

“ชิฮา ไปกินข้าวกันเถอะ”

“ที่ไหน”

“มีร้านหมูทอดอยู่ใกล้ประตู”

ผมตอบด้วยความกวน

“ที่นั่นแพง ผมไม่มีเงิน”

“ได้สิ เดี๋ยวผมจะซื้ออาหารให้ ไปกินข้าวกันเถอะ”

“จริงหรอ ?!”

ผมสามารถเรียกเขาว่าเพื่อนและพี่ชายของผมได้ ผมกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจจึงดึงเขาออกจากห้องเรียนแล้วมุ่งหน้าไปร้านอาหาร เรามาถึงในเวลาไม่ถึง 10 นาที ผมนั่งอยู่ในร้านอาหาร เห็น ‘พลัง’ ปรากฏบนทีวีเครื่องเล็ก เพื่อนของผมสังเกตเห็นการจ้องมองของผมบนทีวีก็มองมาเช่นกันและบอกผม

“โอ้ มีการสาธิตมายากลหรืออะไรสักอย่าง บางทีวันนี้อาจจะเป็นวันนั้น”

“พ่อมดที่เก่งกาจ โชคชะตาที่ตื่นขึ้นในฐานะพ่อมดใช่หรือไม่?”

“มีโอกาสมากที่มหาวิทยาลัยของเราจะได้รับจดหมายอัศวิน”

แน่นอนว่านักเรียนส่วนใหญ่ในมหาวิทยาลัยนี้ส่วนมากไม่มีความสามารถ บางคนซ่อนความสามารถของตนราวกับตัวละครเอกของนวนิยาย แต่ส่วนใหญ่มักถูกเจ้าหน้าที่รัฐเข้าครอบงำอย่างรวดเร็ว มันเป็น

เรื่องท้าทายที่จะซ่อนตัวของมนุษย์ที่มีความสามารถ เพราะพวกเขามีมานาที่ไม่มีใครเทียบได้ มันไม่ยุติธรรม !!