ตอนที่ 6 ฟังก์ชันลอตเตอรี่ที่ต้องลองสักตั้ง

ฟังก์ชันลอตเตอรี่เป็นส่วนที่ขาดไม่ได้และมีความสำคัญในนิยายแฟนฟิกชันกลุ่มแชททุกเรื่อง

โดยพื้นฐานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นตัวเอกหรือสมาชิกกลุ่ม หากพวกเขาต้องการที่จะแข็งแกร่งขึ้นจากรากฐานเดิม หรือแม้กระทั่งก้าวข้ามขีดจำกัดของโลกปัจจุบัน พวกเขาก็ทำได้เพียงพึ่งพา “ลอตเตอรี่” เท่านั้น

โรเซ็นอ่านกฎของลอตเตอรี่อย่างละเอียด

กฎก็เหมือนกับระบบเกมส่วนใหญ่

ลอตเตอรี่แบ่งออกเป็นตู้กาชาจำกัดเวลาและตู้รางวัลฟรี

รางวัลในตู้จำกัดเวลาก็มาจากโลกของสมาชิกกลุ่มเช่นกัน และจะรีเฟรชสัปดาห์ละครั้ง หากโลกของสมาชิกกลุ่มคนใดไม่มีไอเท็มที่ลี้ลับเป็นพิเศษ กลุ่มแชทจะสุ่มเลือกไอเท็มลี้ลับบางอย่างจากโลกของสมาชิกกลุ่มคนอื่น ๆ และนำมารวมไว้ด้วย

อีกอย่าง การสุ่มจากตู้จำกัดเวลาหนึ่งครั้งต้องใช้คะแนนหนึ่งร้อยคะแนน

และในปัจจุบัน วิธีเดียวที่จะได้รับคะแนนอย่างมั่นคงคือผ่านการลงชื่อเข้าใช้

โรเซ็นลองกดดูเล่น ๆ

【ข้อความกลุ่ม】: สมาชิกกลุ่ม “คนเลี้ยงแกะ” ทำการลงชื่อเข้าใช้และได้รับห้าคะแนน

“แค่นี้เองเหรอ”

โรเซ็นอดไม่ได้ที่จะบ่น

เกมไหนก็ตามที่เขาเคยเล่น เพื่อที่จะรักษาผู้เล่นไว้ อย่างน้อยในช่วงเปิดเกมก็จะไม่ขี้เหนียวเกินไปนัก

และเพื่อรักษายอดผู้เล่นออนไลน์ เหล่านักวางแผนก็จะจัดกิจกรรมในเกมที่สามารถดึงดูดผู้เล่นสายฟรีได้เป็นครั้งคราว

ท้ายที่สุดแล้ว เพื่อรักษาความนิยมของเกมไว้ นอกจากผู้เล่นสายเปย์แล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือผู้เล่นสายฟรีจำนวนมาก

แต่กลุ่มแชทนี่มันสำหรับขอทานหรือไงวะ

【นางฟ้าตกสวรรค์】: “นายสุ่มได้ห้าคะแนนจริง ๆ ด้วย นายไม่ใช่คนใหม่ นายเป็นใครกันแน่!”

【ฟุบุคิแห่งนรก】: “โชคของเธอก็ดีเหมือนกันนะ ลงชื่อเข้าใช้ครั้งแรกก็ได้ห้าคะแนนเลย”

【ตาเฒ่าเวทมนตร์】: “ดูเหมือนว่าวันนี้คนใหม่จะโชคดีมากเลยนะ”

เมื่อเห็นสามประโยคนี้ โรเซ็นก็สับสนงุนงง

ห้าคะแนนมันเยอะเหรอ

พวกคุณสติดีกันอยู่หรือเปล่า

【คนเลี้ยงแกะ】: “มันแค่ห้าคะแนนเอง แต่การสุ่มจากตู้จำกัดเวลาครั้งหนึ่งต้องใช้หนึ่งร้อยคะแนน อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลายี่สิบวันถึงจะเก็บพอสำหรับการสุ่มครั้งเดียว”

โรเซ็นไม่รู้ว่าลอตเตอรี่นี้มีระบบการันตีหรือไม่

แต่ไม่ว่าจะมีหรือไม่มี เวลาหนึ่งปีก็คงพอแค่สำหรับการสุ่มสิบครั้งเพียงหนเดียวเท่านั้น

แล้วการสุ่มสิบครั้งแล้วเกลือมันก็มีถมไปไม่ใช่เหรอ

ต่อให้มีระบบการันตี ก็ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าของที่สุ่มได้จะมีประโยชน์

【หญิงชั่ว】: “มันน้อยมากจริง ๆ นั่นแหละ แต่เธอควรรู้ไว้นะว่าคะแนนสูงสุดที่ได้จากการลงชื่อเข้ารายวันคือห้าคะแนน และก่อนหน้าเธอ ไม่มีพวกเราคนไหนได้ห้าคะแนนเลย สูงสุดก็แค่สามคะแนนเท่านั้น”

ฟังดูดี แต่โรเซ็นกลับรู้สึกกระอักกระอ่วนใจมากขึ้นเรื่อย ๆ

【คนเลี้ยงแกะ】: “แต่ว่าจำนวนคะแนนมันเกี่ยวอะไรกับโชคของผมในวันนี้ด้วยล่ะครับ”

【นางฟ้าตกสวรรค์】: “นี่น่าจะเป็นศาสตร์ลี้ลับน่ะ จำนวนคะแนนที่สุ่มได้ในแต่ละวันสามารถสะท้อนโชคของคน ๆ นั้นในวันนั้นได้ แม้ว่าพวกเราจะแค่เดากัน แต่ว่ามันแม่นจริง ๆ นะ”

【นางฟ้าตกสวรรค์】: “มีอยู่วันหนึ่งฉันได้แค่หนึ่งคะแนนจากการลงชื่อเข้าใช้ ตอนแรกฉันคิดว่าจะอยู่แต่ในบ้านไม่ออกไปไหนเพื่อทำลายกฎที่ไม่ได้เขียนไว้นี้ แต่ไม่นึกเลยว่าแค่เดินไปหยิบโคล่าที่ตู้เย็นสั้น ๆ นิ้วโป้งเท้าของฉันก็เผลอไปเตะมุมโต๊ะเข้า หลังจากนั้นฉันก็สงบเสงี่ยมเจียมตัวอย่างสมบูรณ์เลยล่ะ ทำอะไรไม่ได้.jpg”

นิ้วโป้งเท้าเตะขาโต๊ะเหรอ

นั่นคงจะเจ็บน่าดูเลย

【ตู้เต๋า】: “ดังนั้นโดยทั่วไปแล้ว คะแนนปกติที่ได้จากการลงชื่อเข้าใช้คือสามคะแนน ถ้าเกินสามคะแนน แสดงว่าโชคของวันนี้น่าจะดีมาก”

【ตาเฒ่าเวทมนตร์】: “งั้นวันนี้คนเลี้ยงแกะก็จะมีโชคดีมาก ๆ สินะ อย่างเช่นได้นมแกะเยอะ ๆ”

【คนเลี้ยงแกะ】: “?”

โรเซ็นส่งเครื่องหมายคำถามไป แต่แล้วเขาก็เริ่มครุ่นคิด

เขาไม่คิดว่ากลุ่มแชทจะสามารถใช้ทำนายโชคชะตาได้ด้วย

แต่... วันนี้โชคของเขาดีจริง ๆ เหรอ

เมื่อคิดดูดี ๆ มันก็ดีจริง ๆ นั่นแหละ

แม้ว่าเขาเกือบจะถูกวิญญาณร้ายกินในตอนที่ค้นพบความจริงของโลก แต่เขาก็บังเอิญเปิดใช้งานระบบและเข้าร่วมกลุ่มแชทได้ในเวลาเดียวกัน

เขายังคงตรวจสอบฟังก์ชันกาชาต่อไป

นอกจากตู้กาชาแบบจำกัดเวลาแล้ว ยังมีตู้กาชาฟรีอีกด้วย

ทุกคนจะได้รับการรีเฟรชโอกาสสุ่มกาชาหนึ่งครั้งต่อวัน และมันจะรีเฟรชอีกครั้งในวันถัดไปไม่ว่าจะใช้หรือไม่ก็ตาม

มันไม่สามารถสะสมได้ และโอกาสที่หมดอายุไปแล้วก็จะไม่ถูกเติมให้

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อมันเป็นของฟรี ไอเท็มในตู้กาชาก็ย่อมไม่ดีมากนัก

หลังจากนั้นก็ไม่มีฟังก์ชันอื่น ๆ แล้ว

โรเซ็นตัดสินใจถามกลุ่มอีกครั้ง

【คนเลี้ยงแกะ】: “ว่าแต่ ฟังก์ชันของกลุ่มแชทมีเท่านี้เองเหรอครับ กลุ่มแชทใช้ได้แค่แชทอย่างเดียวเหรอ”

【นางฟ้าตกสวรรค์】: “ฉันเข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร แต่สำหรับตอนนี้มันก็เป็นแบบนั้นแหละ กลุ่มแชทใช้ได้แค่แชทอย่างเดียว ไม่มีฟังก์ชันสำหรับพบปะกันจริง ๆ”

【ตู้เต๋า】: “ถ้าเราเจอกันตัวเป็น ๆ ได้ก็คงจะดี ฉันหวังจริง ๆ ว่าจะมีใครสักคนช่วยฉันจัดการกับการติดเชื้อไวรัสในโลกนี้ได้ ข้างนอกตอนนี้มีแต่ซอมบี้เต็มไปหมด ถ้าไม่มีฟังก์ชันอั่งเปา ฉันคงอดอาหารและน้ำตายไปแล้ว”

เมื่อเห็นดังนั้น ใจของโรเซ็นก็กระตุกขึ้นมา

โลกของบุซึจิมะ ซาเอโกะ เกิดการระบาดของไวรัสแล้วงั้นเหรอ

จบตอน