ตอนที่ 1 ระบบที่มาสาย

“แกเห็นฉันไหม”

ขณะที่เสียงอันน่าขนลุกนี้ดังขึ้น ความหนาวเย็นยะเยือกจนถึงกระดูกก็เข้าปกคลุมทั่วทั้งร่างของโรเซ็นในทันที

แม้ว่าโรเซ็นจะได้ยินเพียงเสียงประหลาดที่ขาด ๆ หาย ๆ นี้ ราวกับเสียงเครื่องสูบลมที่พังแล้วกำลังหอบหายใจ แต่เขาก็รู้ว่าความตายกำลังคืบคลานเข้ามาหาเขาอย่างต่อเนื่อง

สองวินาทีต่อมา ร่างที่บิดเบี้ยวซึ่งดูเหมือนหลุดออกมาจากหนังสยองขวัญเรื่อง “เกรฟเอนเคาน์เตอร์ส” ก็วิ่งตรงมาหาเขาจากถนนที่อยู่ไกลออกไป

เมื่อเห็นดังนั้น หนังศีรษะของโรเซ็นก็ชาหนึบในทันที เขาเหงื่อแตกพลั่ก และรู้สึกไม่สบายไปทั้งตัว

ประสบการณ์ชีวิตของเขาฉายวาบขึ้นมาในหัวราวกับภาพฉายโคมไฟหมุน

โรเซ็น ผู้กลับชาติมาเกิดชาวจีน

เพศชาย ชอบผู้หญิง ไม่ชอบรถบรรทุกหนัก

เพราะโรเซ็นจำได้อย่างชัดเจนว่าก่อนที่เขาจะมาเกิดใหม่ เขาถูกรถกึ่งพ่วงขนาดใหญ่ที่บรรทุกน้ำหนักเกินและขับเร็วเกินกำหนดชนจนทะลุมายังอีกโลกหนึ่ง

หลังจากมาเกิดใหม่ ร่างกายของเขาก็กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง และด้วยความทรงจำที่ครบถ้วน เขาก็ใช้ชีวิตมาได้อย่างราบรื่นเป็นเวลาสิบหกปี

ตอนที่มาเกิดใหม่ครั้งแรก โรเซ็นไม่มีเวลามานั่งคิดถึงเรื่องอย่างตัวเอกระดับมังกรหรือเย่เหลียงเฉินเลย

เพราะนอกจากร่างกายที่กลับไปเป็นเด็กแล้ว เขาก็ไม่มีระบบใด ๆ ที่ผู้กลับชาติมาเกิดชาวจีนควรจะมี

หลังจากมาเกิดใหม่ ในช่วงเวลาที่อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขายังใช้เวลาถึงสามปีในการทดสอบ “ระบบของชโรดิงเจอร์” ด้วยวิธีต่าง ๆ นานา

แต่ท้ายที่สุด นอกจากจะได้รับฉายาว่า “สมองไม่ค่อยดี” ในสายตาคนอื่นแล้ว โรเซ็นก็ไม่พบอะไรที่เป็นประโยชน์กับตัวเองเลย

ในที่สุด โรเซ็นก็ล้มเลิกความเพ้อฝันและตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตที่เริ่มต้นใหม่อีกครั้งนี้ให้ดี

เขาวางแผนที่จะเริ่มต้นชีวิตการหาเงินในโลกต่างมิตินี้

เนื่องจากเขามีความทรงจำและประสบการณ์ของผู้ใหญ่ ชีวิตหลังจากนั้นของเขาจึงค่อนข้างราบรื่น

หลังจากเข้าเรียนมัธยมปลาย เป้าหมายของเขาคือการตั้งใจเรียน พยายามสอบเข้าโทได และหางานที่น่านับถือทำอย่างครูหรือทนายความเพื่อใช้ชีวิตที่เหลืออยู่

การแต่งงานและมีลูกก็เป็นสิ่งจำเป็นเช่นกัน

แม้ว่าเขาจะไม่มีระบบ แต่เขาก็รู้ว่าชื่อที่คุ้นเคยซึ่งรวมถึง แต่ไม่จำกัดเพียง ซากุระจิมะ ไม, คาโต้ เมงุมิ และคิตากาวะ มาริน กำลังเรียนอยู่ในโรงเรียนมัธยมปลายเดียวกันกับเขา

ทว่า ทันทีที่เขากำหนดเป้าหมายในการจีบเบื้องต้นเป็นคาโต้ เมงุมิ นางเอกสไตล์ ‘ตัวประกอบ’ และเตรียมที่จะลุยให้เต็มที่ด้วยความทรงจำและความรู้เกี่ยวกับเนื้อเรื่องจากชาติก่อนของเขา...

...เขาก็ได้เห็นบางสิ่งที่แตกต่างออกไป

แม้ว่าโรเซ็นจะไม่ได้หมกมุ่นกับการตามหา “ระบบ” อีกต่อไปแล้ว แต่บางครั้งเวลาที่เขาอยู่คนเดียวบนระเบียงหลังเลิกเรียนและเหม่อมองไปอย่างไร้จุดหมาย เขาก็ยังคงอดสงสัยไม่ได้ว่ามีอะไรที่เขาทำไม่ถูกต้องหรือเปล่า

แล้วจากนั้น

ขณะที่เขากวาดสายตามองไปริมถนน เพื่อเตรียมจะกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเป็นอาหารเย็น หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง

มันถูกปกคลุมไปด้วยสีดำ แต่ก็ยังพอมองออกว่าเป็นร่างมนุษย์ที่กำลังเน่าเปื่อย

ร่างกายที่เน่าเฟะและใบหน้าที่บิดเบี้ยวเกินจริงของมันก็เพียงพอที่จะทำให้คนขี้ขลาดกรีดร้องและคนกล้าหาญรู้สึกหวาดผวา

ตอนแรกโรเซ็นคิดว่ามันเป็นอุปกรณ์ประกอบฉากจากกองถ่ายหนังสยองขวัญเรื่องไหนสักเรื่อง แต่เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าเพียงแค่เหลือบมองไปอีกครั้ง “อุปกรณ์ประกอบฉาก” ชิ้นนั้นจะพุ่งเข้ามาหาเขาโดยที่แขนทั้งสองข้างแกว่งไปมา เหมือนยักษ์ใหญ่ที่ไม่มีอะไรขวางกั้น

ปากที่เน่าเปื่อยของมันอ้าและหุบ เปล่งคำพูดของมนุษย์ที่เขาเข้าใจได้ออกมา

เมื่อเห็นเช่นนี้ โรเซ็นก็รู้สึกเหมือนมีเลือดเก่า ๆ คำโตจุกอยู่ที่คอจนแทบจะสำลักตายคาที่

ใครมันจะไปจินตนาการเรื่องแบบนี้ได้

เขาคิดว่านี่เป็นโลกประจำวันที่แสนธรรมดา

แต่ทันทีที่เขายอมรับกับชีวิตของตัวเองได้ โลกก็เล่นตลกครั้งใหญ่กับเขา

จบสิ้นแล้ว

มันจบสิ้นโดยสมบูรณ์

โรเซ็นมองดูสัตว์ประหลาดซึ่งตอนนี้อยู่ห่างจากเขาไม่ถึงสามเมตร ไม่ได้รู้สึกกลัวมากนัก แต่กลับรู้สึกเศร้าใจอย่างยิ่ง

งั้นก็หมายความว่าโลกนี้ก็มีสิ่งผิดปกติอยู่ด้วย

เพียงแต่ว่าเขาเป็นคนธรรมดาและไม่เคยค้นพบพวกมันมาก่อน

สัตว์ประหลาดอยู่ห่างออกไปสองเมตร

ในระยะที่ใกล้ขนาดนี้ โรเซ็นสามารถมองเห็นลวดลาย โครงสร้างกระดูก และเนื้อที่เปิดเปลือยบนผิวของมันได้อย่างชัดเจน

หนึ่งเมตร

โรเซ็นแทบจะได้กลิ่นเหม็นเน่าและกลิ่นคาวรุนแรงจากปากของสัตว์ประหลาด

เงาดำทาบทับลงในใจของโรเซ็น

เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะแตกสลาย

บ้าเอ๊ย เกิดอะไรขึ้นกับสัตว์ประหลาดตัวนี้วะ

นี่มันการดำเนินเรื่องที่พิสดารอะไรกัน

ต่อให้จะคลุ้มคลั่งก็ควรจะทำตามขั้นตอนสิ ใครมันจะบ้าพอที่จะใส่เต็มตั้งแต่แรกเห็นหน้ากันวะ

นี่มันมั่วซั่วสิ้นดี!

ด้วยความตกตะลึง โรเซ็นตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ และทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีสั้น ๆ

ปากของสัตว์ประหลาดอ้ากว้างขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อมันอยู่ห่างออกไปไม่ถึงครึ่งเมตร และในที่สุดก็ขยายใหญ่จนถึงขนาดที่สามารถกลืนผู้ใหญ่ทั้งคนได้อย่างง่ายดาย

ศีรษะครึ่งหนึ่งของโรเซ็นถูกครอบงำด้วยปากของสัตว์ประหลาด

ทว่า ในชั่วขณะนั้นเอง เรื่องเหลือเชื่อก็ได้เกิดขึ้น!

การเคลื่อนไหวของสัตว์ประหลาดที่กำลังจะงับปากก็หยุดชะงักลงทันที ลมเหม็นที่พัดมาพร้อมกับมันก็หยุดนิ่ง โลกทั้งใบราวกับหยุดเคลื่อนไหวในชั่วพริบตา

ณ เส้นแบ่งระหว่างความเป็นและความตาย ดูเหมือนว่ามันจะทำลายข้อจำกัดบางอย่างในร่างกายของโรเซ็นได้

พลังที่ล่าช้ามาถึงสิบหกปีได้ตื่นขึ้นจากภายในร่างกายของโรเซ็นในที่สุด

เสียงที่เขารอคอยมานานก็ปรากฏขึ้นในที่สุด

【ติ๊ง~~~】

【การผูกมัดกับต้นไม้แห่งชีวิตเสร็จสมบูรณ์】

นี่... นี่มันอะไรกัน!

จบตอน