ตอนที่ 54 การแข่งขันจัดอันดับนักศึกษาใหม่

ตอนที่ 54 การแข่งขันจัดอันดับนักศึกษาใหม่

“บ้าเอ๊ย ซูหยางไอ้สารเลว กล้าดียังไงมาวางแผนกับฉัน”

สือเฟยทุบโต๊ะอย่างแรง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเปลวไฟแห่งความโกรธ

นั่งอยู่บนเก้าอี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ ตัวเองเสียหน้าต่อหน้าคนจำนวนมาก เรื่องนี้จะปล่อยผ่านไปง่ายๆ ไม่ได้

ในขณะนี้ เฟิงเย่าที่นั่งอยู่ไม่ไกล ก็ขมวดคิ้วเช่นกัน เขาคิดไม่ออกว่าทำไมเสิ่นชงและอีกสามคนถึงมีความก้าวหน้าขนาดนี้

ตัวเองเคยสืบมาแล้ว คนที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มนี้คือเสิ่นชง ซึ่งอันดับประเทศอยู่ที่ 19 เท่านั้น

เป็นไปได้อย่างไรที่จะแซงหน้าตัวเองได้ในเวลาอันสั้น

“ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ พวกเขาต้องใช้เล่ห์เหลี่ยม!”

หลังจากคิดไม่ออก เฟิงเย่าก็รู้สึกว่ามีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว

เมื่อได้ยินคำพูดของเฟิงเย่า สือเฟยก็สงบลง

แม้ว่าเขาจะไม่มีคุณธรรม แต่ท้ายที่สุดแล้วเขาก็เป็นครูที่มีชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยยุทธ์หลวง

สอนมาสิบกว่าปี อัจฉริยะแบบไหนที่ไม่เคยเห็น?

นักศึกษาที่สามารถแซงหน้าคนอื่นได้ไม่ใช่ว่าไม่มี แต่จะมาทีเดียวสี่คนได้อย่างไร

นี่มันเป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน

“นายพูดถูก พวกเขาต้องโกงแน่ๆ”

เมื่อคิดได้แล้ว ใบหน้าของสือเฟยก็มืดลงทันที

“บังเอิญว่าจะมีการแข่งขันจันอันดับในค่ายฝึก ซึ่งจะจัดมะรืนนี้ นายควรรู้ว่าต้องทำยังไงนะ?”

เฟิงเย่ามองดูสายตาที่เย็นชาของสือเฟย จะไม่รู้ได้ไงว่าเขาหมายถึงอะไร?

แม้ว่าเขาจะไม่ชอบนิสัยของครูฝึกคนนี้เท่าไหร่ แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ถูกเสิ่นชงทำให้เสียหน้า

คนหยิ่งยโสอย่างเขา ย่อมไม่ใช่คนที่จะยอมเสียเปรียบง่ายๆ ฉวยโอกาสนี้ เขาจะสั่งสอนคนพวกนั้นให้ดี

“ฉันจะดูสิว่าใครกันแน่ที่เป็นราชาของที่นี่!” เฟิงเย่าดวงตาเป็นประกายเย็นชา

สือเฟยยิ้มเย็นชา ราวกับเห็นภาพเสิ่นชงและคนอื่นๆ พ่ายแพ้ในการแข่งขันแล้ว

เขารู้ความแข็งแกร่งของเฟิงเย่าดี ในค่ายฝึกทั้งหมดนี้ เขาเป็นหนึ่งในสองคนที่เก่งที่สุด

ตราบใดที่เฟิงเย่าใช้กำลังทั้งหมดในการแข่งขัน เสิ่นชงและคนอื่นๆ จะต้องแพ้อย่างแน่นอน

ถึงตอนนั้น เขาก็จะทำให้เจ้าซูหยางคนนั้นรู้ว่าการทำให้ตัวเองขุ่นเคืองจะมีผลอย่างไร

...

“ครูซู ครูให้พวกเราฝึกหมัดพื้นฐานแบบนี้ทุกวันมันมีประโยชน์อะไร? หนูไม่รู้สึกว่ามีการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย”

เสิ่นหลิงเอ๋อร์ฝึกหมัดสุญญตาครบหนึ่งพันชุดของวันนี้แล้ว ก็บ่นกับซูหยาง

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซูหยางก็เหลือบมองแผงสถานะของเสิ่นหลิงเอ๋อร์ เขาคิดว่าเด็กสาวคนนี้อาจจะเกียจคร้าน

“ขอบเขตไร้รอยรั่ว: 28/100”

เมื่อเห็นว่าเสิ่นหลิงเอ๋อร์ไม่ได้เกียจคร้าน ซูหยางก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“เพิ่งจะยังไม่ถึงเดือน เธอก็หมดความอดทนแล้วเหรอ การบ่มเพาะวรยุทธ์จะง่ายอย่างที่เธอคิดได้ยังไง ไปเล่นที่อื่นไป”

“ค่ะ”

เมื่อเห็นซูหยางหน้าบึ้ง เสิ่นหลิงเอ๋อร์ก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก

เธอรู้ว่าในเวลาปกติ เวลาไม่มีอะไรทำ จะไปเล่นกับซูหยางยังไงก็ได้

แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เกี่ยวข้องกับการบ่มเพาะของพวกเธอ ซูหยางก็จะกลายเป็นคนเข้มงวดเป็นพิเศษ ไม่มีการต่อรองใดๆ ทั้งสิ้น

เสิ่นหลิงเอ๋อร์แลบลิ้น แล้วก็วิ่งไปพักที่อื่น

ในเวลานี้ เสิ่นชงก็เดินเข้ามาและพูดกับซูหยางว่า “ครูซูครับ ผมรู้สึกว่าการบ่มเพาะในช่วงนี้เจอคอขวด ดูเหมือนจะไม่สามารถก้าวต่อไปได้อีกแล้วครับ” ซูหยางมองดูแผงสถานะของเสิ่นชง

“ขอบเขตไร้รอยรั่ว: 29/100”

เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ทั้งสองคนบ่มเพาะในวันเดียวกัน แต่เสิ่นชงมีคะแนนประสบการณ์มากกว่าเสิ่นหลิงเอ๋อร์ตั้งหนึ่งแต้ม ดูเหมือนว่าเขาจะฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง

“ขอบเขตไร้รอยรั่วจะทะลุได้ง่ายขนาดนั้นได้ไง รอให้เธอฝึกครบ 100 วันแล้วค่อยว่ากัน”

“ครับ ผมเข้าใจแล้วครับ”

ตามหลักการของการสอนและให้ความรู้ ซูหยางก็เหลือบมองหลิวเหลียนและสวี่ซินอีกครั้ง

คะแนนประสบการณ์ของทั้งสองคนคือ 29/100 และ 31/100

ซูหยางถึงได้วางใจ พร้อมกันนั้น ก็มองคะแนนประสบการณ์ 31 แต้มของสวี่ซินด้วยใบหน้าที่พึงพอใจ

สำหรับนักศึกษาที่เชื่อใจเขาโดยไม่มีเงื่อนไขคนนี้ ซูหยางก็รู้สึกสงสารเธอเล็กน้อย

“ไว้มีโอกาสค่อยสอนพิเศษให้สวี่ซินแล้วกัน” ซูหยางคิดในใจ

พร้อมกันนั้น ซูหยางก็ไม่ได้ลำเอียง

นักศึกษาอีกหกคนของกลุ่มสิบ ภายใต้การดูแลของเขา ความแข็งแกร่งก็มีการพัฒนาไม่น้อย

แม้ว่าจะเทียบกับสวี่ซินและอีกสามคนไม่ได้ แต่ในค่ายฝึกก็ถือว่าอยู่ในอันดับต้นๆ แล้ว

เพียงแต่ว่าสิ่งที่ทำให้ซูหยางหงุดหงิดคือ หกคนนี้กลับไม่มีใครยอมรับตัวตนของเขาว่าเป็นครูของพวกเขาอย่างแท้จริง

สิ่งนี้ทำให้ซูหยางโกรธจนแทบจะเขย่าฟัน

ในสายตาของเขา นักศึกษาที่มีพรสวรรค์สีครามเหล่านี้ ไม่ต่างจากกล่องสมบัติเลย

ขณะที่เขากำลังคิดว่าจะ “เปิดกล่อง” อย่างไร หลัวเซวี่ยก็เดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารในมือ

“นี่อะไร?” ซูหยางรับเอกสารที่หลัวเซวี่ยยื่นให้แล้วถาม

“อีกสองวันจะมีการแข่งขันจัดอันดับนักศึกษาใหม่ของเดือนนี้ รอให้ตัดสินอันดับแล้ว หัวหน้าครูฝึกก็จะมอบรางวัลจัดอันดับให้นักศึกษาตามอันดับ”

เมื่อได้ยินหลัวเซวี่ยพูดอย่างนั้น ซูหยางก็พลิกดูเอกสารในมือ

สิ่งแรกที่เข้ามาในสายตาคือตารางอันดับ

ในตารางอันดับบันทึกอันดับก่อนเข้าค่ายของนักศึกษาเหล่านี้

อันดับของนักศึกษาสี่คนของซูหยางคือ 11, 13, 19, 31

เสิ่นชงแข็งแกร่งที่สุด หลิวเหลียนรองลงมา ส่วนสวี่ซินเนื่องจากพรสวรรค์สีคราม อันดับจึงอยู่ที่ 31

แต่ไม่ได้หมายความว่าสวี่ซินไม่แข็งแกร่ง กลับกัน

เธอสามารถทะลุเข้าไปถึงอันดับที่ 31 ในกลุ่มนักศึกษาที่มีพรสวรรค์สีน้ำเงินได้ด้วยพรสวรรค์สีคราม นี่เป็นเรื่องที่น่าทึ่งมาก

ซูหยางเคยได้ยินซุนซิงชมเชยสวี่ซินไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้ง

ถึงกับเคยประเมินอย่างสูงว่า “เด็กสาวคนนี้มีแววเป็นปรมาจารย์”

และตารางอันดับนี้ ในอีกสองเดือนข้างหน้า ทุกสัปดาห์จะต้องจัดอันดับใหม่

อีกอย่าง ยิ่งอันดับสูง รางวัลก็จะยิ่งมากมาย เริ่มจากอันดับที่ 100

ทุกๆ 10 อันดับที่เพิ่มขึ้น จะได้รับรางวัลเพิ่ม 10 คะแนน และจะมอบให้ทุกสัปดาห์

นี่หมายความว่านักศึกษาสิบอันดับแรก ทุกสัปดาห์จะมีรางวัล 100 คะแนน

นี่หมายความว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องไปทำงานบ้านเพื่อแลกคะแนนอีกต่อไป

และคะแนนที่เหลืออยู่จะทำให้พวกเขาได้ใช้อุปกรณ์ที่ต้องเสียเงินในค่ายฝึกบ่อยขึ้น

ถึงตอนนั้นความแข็งแกร่งของพวกเขาก็จะแข็งแกร่งขึ้น

วิธีนี้ที่เกือบจะเหมือนการเลี้ยงหนอนพิษ ซูหยางใช้ปลายนิ้วเท้าคิดก็รู้ว่าเป็นฝีมือของซุนซิง

“อย่างนี้ก็ดี ถึงเวลาที่จะให้เด็กกลุ่มนี้มีความรู้สึกวิกฤตมากขึ้นแล้ว”

หลังจากพูดจบ ซูหยางก็คืนเอกสารในมือให้สวี่ซิน

หลังจากรับเอกสารแล้ว สวี่ซินก็กัดริมฝีปาก ใบหน้าที่สวยงามเต็มไปด้วยความกังวล

“ซูหยาง ก่อนหน้านี้เราตบหน้าสือเฟยอย่างแรง ฉันกังวลว่าการแข่งขันจัดอันดับครั้งนี้ สือเฟยจะต้องหาเรื่องแน่ๆ ท้ายที่สุดแล้ว ความแข็งแกร่งของเฟิงเย่าคนนั้นแข็งแกร่งจริงๆ ฉันกังวลว่าพวกเสิ่นชงจะได้รับบาดเจ็บเพราะเหตุนี้”

ซูหยางนึกว่าสวี่ซินจะพูดอะไร ไม่คิดว่าเธอจะกังวลเรื่องนี้ เห็นเขาไม่แยแส

“งั้นก็ให้พวกนั้นมา ศิษย์ของฉันไม่ใช่จะรังแกง่ายๆ”

---