บทที่ 455

บทที่ 455

และพวกเขาเป็นคนที่ทำงานวิจัยมากมายในห้องทดลองเดียวกัน เขาจึงไม่เชื่อว่าคนผู้นี้จะสะเพร่าขนาดนั้น... ดังนั้น ในเมื่อพวกเขาไม่เต็มใจที่จะเชื่อว่าลำดับธรรมชาติของเมล็ดข้าวหญ้ากำมะหยี่เหมือนกับเมล็ดข้าวสาลีธรรมดาอย่างสิ้นเชิงแล้ว ก็ยังมีความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งก็คือ ซูลั่วอาจจะหยิบเมล็ดข้าวสาลีธรรมดาปะปนเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ

“ถ้าอย่างนั้น พวกเราจะตรวจสอบเมล็ดพันธุ์ที่เหลือทั้งหมด และเตรียมการอีกอย่างหนึ่งคือให้พวกเขาไปเพาะพันธุ์ข้าวสาลีที่ได้รับการปรับปรุงนี้ เพื่อจะได้ดูว่าการเพาะพันธุ์ของข้าวสาลีที่ได้รับการปรับปรุงเป็นอย่างไร”

ตรวจสอบเมล็ดพันธุ์ที่มีอยู่ในมือก่อน ถ้าผลการตรวจสอบยังคงเหมือนเดิม ก็ใช้เมล็ดพันธุ์ที่ได้จากการเพาะพันธุ์ข้าวหญ้ากำมะหยี่มาตรวจสอบ... เมล็ดพันธุ์ที่มีในมืออาจจะไม่ใช่เมล็ดพันธุ์ของข้าวหญ้ากำมะหยี่ก็ได้ แต่เมล็ดพันธุ์ที่ได้จากการเพาะพันธุ์ข้าวหญ้ากำมะหยี่จะต้องเป็นเมล็ดพันธุ์ของข้าวหญ้ากำมะหยี่อย่างแน่นอน

คนอื่นๆ เห็นด้วยกับความคิดนี้และไม่มีใครโต้แย้ง พวกเขายังคงทำงานในส่วนของตนต่อไป

ต้นข้าวหญ้ากำมะหยี่จำนวนนั้นก็ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งเก็บไว้เพื่อการวิจัย ส่วนอีกส่วนถูกส่งไปเพาะพันธุ์

ผลลัพธ์สุดท้ายก็ชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นเมล็ดข้าวหญ้ากำมะหยี่ที่เหลือ หรือเมล็ดพันธุ์ที่เพาะพันธุ์ขึ้นมา ลำดับธรรมชาติก็ยังคงเหมือนกับเมล็ดข้าวสาลีธรรมดาอย่างสมบูรณ์

จากผลลัพธ์ในตอนนี้ ถึงแม้พวกเขาจะไม่เชื่อเรื่องนี้แค่ไหน ก็ไม่สามารถโกหกหน้าตายได้ว่าหยิบเมล็ดพันธุ์มาผิด

“หรือว่าเธอจะวิจัยวิธีปรับปรุงเมล็ดพันธุ์โดยไม่ต้องแก้ไขลำดับธรรมชาติได้?” ทันทีที่เห็นผลลัพธ์นี้ ในใจทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะคิดประโยคนี้ขึ้นมา

เมื่อคิดถึงตรงนี้ พวกเขาก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

ในฐานะผู้เชี่ยวชาญ พวกเขาย่อมเข้าใจข้อเสียของวิธีที่ใช้การแก้ไขลำดับธรรมชาติเพื่อปรับปรุงเมล็ดพันธุ์ได้ดีที่สุด

หลังจากที่ลำดับธรรมชาติถูกแก้ไขแล้ว เมล็ดพันธุ์ที่ได้รับการปรับปรุงจะมีการกลายพันธุ์ที่ไม่สิ้นสุด เนื่องจากลำดับธรรมชาติเดิมถูกทำลาย

การกลายพันธุ์ในที่นี้สามารถควบคุมได้ แต่การควบคุมนั้นยุ่งยากมาก พูดง่ายๆ คือการให้ผลตอบแทนไม่คุ้มค่ากับความพยายาม การแก้ไขใหม่จะดีกว่าการควบคุม

ถึงแม้เมล็ดพันธุ์ที่ได้รับการปรับปรุงในตลาดจะกลายพันธุ์ได้เช่นกัน แต่เหตุผลที่มันสามารถคงอยู่และวางขายในตลาดได้เป็นเวลานานนั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือพวกมันผ่านการทดสอบซ้ำแล้วซ้ำอีก เพื่อลดความเร็วในการกลายพันธุ์ และลดระดับของความรุนแรงและผลกระทบของการกลายพันธุ์ให้เหลือน้อยที่สุด

นี่คือสาเหตุที่การปรับปรุงเมล็ดพันธุ์เป็นเรื่องที่ยากและใช้เวลานานมาก เพราะการทดลองซ้ำแล้วซ้ำอีกเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลา ความอดทน และพลังงานอย่างมาก

แต่ถ้าสามารถปรับปรุงเมล็ดพันธุ์ได้โดยไม่ต้องแก้ไขลำดับธรรมชาติ เมล็ดพันธุ์ก็จะไม่กลายพันธุ์... หากวิธีการปรับปรุงนี้ไม่มีผลกระทบอื่นใด มันก็สามารถเข้ามาแทนที่วิธีการปรับปรุงที่มีอยู่เดิมได้เลย

นี่เรียกได้ว่าเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่เทียบเท่าเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ยุคดวงดาว!

ความสำคัญของมันยังเหนือกว่าหญ้ากำมะหยี่เสียอีก

ถ้าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นความจริง... เป็นความจริง...

“เป็นไปได้ไหมที่พวกเราทุกคนจะมีโอกาสได้ถูกบันทึกในประวัติศาสตร์?” ถึงแม้จะเป็นเพียงคำพูดติดตลกของนักวิจัยคนหนึ่ง แต่ทุกคนที่ได้ยินต่างก็รู้ดีในใจว่า นี่คือโอกาสที่ดีที่สุดที่จะได้ถูกบันทึกในประวัติศาสตร์

หากพวกเขาสามารถคว้าโอกาสนี้ไว้ได้ สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

“ไม่ได้ ต้องรีบไปหารองประธานสมาคมหลิวเดี๋ยวนี้!” จริงๆ แล้วจุดประสงค์หลักของพวกเขาคือต้องการติดต่อซูลั่วผ่านทางรองประธานสมาคมหลิว

เพราะมีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ว่าวิธีปรับปรุงเมล็ดพันธุ์แบบใหม่นี้คืออะไร

เมื่อรองประธานสมาคมเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดนี้แล้ว แม้เธอจะยุ่งมากกับเรื่องในสมาคมจนแทบจะไม่มีเวลาว่าง แต่ก็ยังต้องปลีกเวลาออกมาเพื่อไปหาซูลั่วและสอบถามเกี่ยวกับวิธีการปรับปรุงเมล็ดพันธุ์ที่เธอใช้

การที่รองประธานสมาคมจะมาสอบถามเรื่องนี้อยู่ในความคาดหมายของซูลั่วอยู่แล้ว เพียงแต่เธอไม่คิดว่ารองประธานสมาคมจะมาหาเธอเร็วขนาดนี้

เพราะถึงแม้เธอจะมีความรู้เกี่ยวกับวิธีการปรับปรุงเมล็ดพันธุ์ในยุคดวงดาว แต่ก็ไม่ได้เข้าใจอย่างลึกซึ้ง เธอไม่รู้ว่าการกลายพันธุ์เป็นผลข้างเคียงของการปรับปรุง และไม่รู้ว่าการผสมข้ามสายพันธุ์สามารถหลีกเลี่ยงผลข้างเคียงนี้ได้...

แต่ทั้งหมดนี้ไม่สำคัญ

“…พวกเขากล่าวว่า หากวิธีการปรับปรุงแบบใหม่นี้สำเร็จ ก็มีโอกาสที่จะถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ยุคดวงดาว และเมื่อถึงเวลานั้น พวกเขายินดีที่จะสละตำแหน่งชื่อแรกและจะเขียนชื่อของคุณลงไป”

ประวัติศาสตร์ยุคดวงดาว เป็นสถานที่ที่มีเพียงผู้ที่สร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่เท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์ได้รับการบันทึกชื่อ

เหตุผลที่พวกเขามั่นใจว่ามันจะถูกบันทึกไว้เป็นเพราะชื่อของนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ค้นพบลำดับธรรมชาติและประสบความสำเร็จในการวิจัยเมล็ดพันธุ์ที่มีค่าเมล็ดแรกก็ถูกจารึกไว้ในนั้น

ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ สถานการณ์ในปัจจุบันของยุคดวงดาวคงแย่กว่านี้มาก เนื่องจากพืชหลายชนิดไม่สามารถเพาะปลูกได้

ปฏิเสธไม่ได้ว่าการค้นพบและการแก้ไขลำดับธรรมชาติเป็นเรื่องที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง แต่คนผู้นี้ก็ไม่สามารถวิจัยหาวิธีหลีกเลี่ยงการกลายพันธุ์ของเมล็ดพันธุ์หลังจากแก้ไขลำดับธรรมชาติได้เลยตลอดชีวิตของเธอ

นั่นหมายความว่าวิธีแก้ไขลำดับธรรมชาติเป็นวิธีการปรับปรุงที่มีข้อบกพร่องที่ชัดเจน

แต่วิธีการปรับปรุงที่ซูลั่วใช้ในตอนนี้สามารถหลีกเลี่ยงข้อบกพร่องนี้ได้อย่างสมบูรณ์ ตราบใดที่ไม่มีข้อบกพร่องที่ชัดเจนอื่นใด หรือข้อบกพร่องที่มีผลกระทบอย่างมาก การที่จะถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ยุคดวงดาวก็เป็นเรื่องที่แน่นอนหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์

เพราะกลัวว่าซูลั่วจะคิดว่าพวกเขาจะแย่งชิงความดีความชอบในการค้นพบวิธีการปรับปรุงเมล็ดพันธุ์แบบใหม่ไป ดังนั้นเมื่อคนเหล่านั้นฝากรองประธานสมาคมไปหาซูลั่ว พวกเขาก็ได้แสดงความคิดเห็นของตนด้วย

หากมีโอกาสเช่นนี้เกิดขึ้นจริงๆ พวกเขาจะให้ชื่อของซูลั่วเป็นชื่อแรกที่จะถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ยุคดวงดาว และจะไม่มีใครแย่งชิงตำแหน่งที่หนึ่งนี้ไป

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่อยากเป็นที่หนึ่ง เพราะการที่ได้มีชื่อจารึกไว้ในนั้นก็เป็นเกียรติอันสูงส่งที่ไม่อาจบรรยายได้อยู่แล้ว ยิ่งเป็นชื่อแรกซึ่งเป็นเกียรติสูงสุดด้วยแล้ว

พวกเขาก็อยากจะเป็นชื่อแรกเช่นกัน เพราะชื่อแรกคือชื่อที่โดดเด่นที่สุด เป็นชื่อที่ถูกสังเกตเห็นได้ง่ายที่สุด และยังจะถูกบันทึกไว้ในรายชื่อสำคัญอีกด้วย

แต่พวกเขาไม่ได้โลภ

หลายคนไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้เขียนชื่อของตนลงไป พวกเขามีโอกาสนี้แล้วก็ควรจะคว้าไว้ให้ดี และเป็นไปไม่ได้ที่จะทำสิ่งที่จะทำให้ซูลั่วไม่พอใจ และทำให้เสียโอกาสนี้ไปเพื่อแย่งชิงตำแหน่งที่หนึ่ง...

แต่บางทีความแตกต่างระหว่างคนกับคนก็คือ ซูลั่วไม่เหมือนกับพวกเขา เธอรู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่มีอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่และไม่ได้ต้องการเกียรติยศขนาดนั้น

ซูลั่วไม่สนใจเลยว่าชื่อของเธอจะถูกเขียนไว้บน ‘หอคอยแห่งเกียรติยศ’ หรือไม่

เธอคิดว่าตัวเองเป็นคนธรรมดาที่มีความใฝ่ฝันที่จะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับเหล่าภูติพืชของตัวเอง และนำสัตว์กลายพันธุ์มาทำไร่ไถนาและพัฒนาหมู่ดาว

ถ้าเธอมีทางเลือก เธอจะเลือกเงินจำนวนมหาศาลอย่างแน่นอน แทนที่จะเลือกโอกาสที่จะได้มีชื่อจารึกไว้ในรายชื่อ

สิ่งที่นำมาไม่ได้และนำไปไม่ได้เมื่อตายแล้ว สู้เลือกวัตถุที่ทำให้เธอใช้ชีวิตได้ดีขึ้นในตอนนี้ไม่ดีกว่าหรือ