บทที่ 225

บทที่ 225

คนหนึ่งคือเถ้าแก่ร้านบ้านจิ๋ว และอีกคนก็คือผู้จัดการเจิ้งนั่นเอง

ผู้จัดการเจิ้งส่งข้อความมาหาหลัก ๆ มีอยู่สองเรื่อง

เรื่องแรกคือ เธอจำเป็นต้องลาพักร้อนและเดินทางออกจากดาว C5030 ไปช่วงหนึ่ง เพราะว่าเป็นการขอลา จึงได้แจ้งว่าไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินเดือนต่อให้เธอ รอจนกว่าจะกลับมาค่อยว่ากันอีกที

ครั้งนี้ไปแบบไม่มีกำหนดกลับที่แน่นอน แต่เธอได้ชี้แจงเหตุผลว่า—เมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนที่ติดต่อกับครอบครัวก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ สงสัยว่าคนในครอบครัวอาจจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่คาดว่าคนในครอบครัวคงกลัวเธอเป็นห่วง เลยไม่ได้เล่ารายละเอียดให้ฟัง

แต่ในเมื่อผู้จัดการเจิ้งรู้สึกว่ามีปัญหาเกิดขึ้นแล้ว ก็ย่อมต้องกลับบ้านไปดูให้เห็นกับตาอยู่แล้ว

แม้ว่าการบริหารจัดการร้านค้าบนเครือข่ายดวงดาวจะทำผ่านระบบออนไลน์ ถึงเธอจะออกจากดาว C5030 ไปก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไร แต่เพราะปัญหาครอบครัวทำให้เวลาว่างที่ใช้ได้มีน้อยลง นี่ต่างหากที่เป็นเหตุผลที่แท้จริงที่เธอขอลา

หลังจากนี้เธอก็จะใช้เวลาว่างเท่าที่พอมีเพื่อช่วยดูแลร้านบนเครือข่ายดวงดาวไปด้วย แต่จำนวนครั้งอาจจะไม่บ่อยเท่าเดิม

ในเมื่อมีเหตุผลและยังเกี่ยวข้องกับครอบครัว ซูลั่วจึงไม่พูดอะไรมาก

นอกจากนี้ เรื่องที่สองที่ผู้จัดการเจิ้งกล่าวถึงก็เกี่ยวข้องกับร้านผักผลไม้สี่ฤดู

นี่เป็นข่าวที่เธอได้รับมาจากคนรู้จักในวงการการรับซื้อที่เคยรู้จักกันมาก่อน—มีร้านหนึ่งว่าจ้างกองทัพคีย์บอร์ดมาโจมตีใส่ร้ายร้านผักผลไม้สี่ฤดู แต่แล้วก็ถูกจับได้ และสมาชิกกองทัพคีย์บอร์ดคนหนึ่งก็ถูกสืบสาวจนพบตัวจริง

เครดิตการเป็นพลเมืองดวงดาวของสมาชิกกองทัพคีย์บอร์ดผู้นั้นได้รับความเสียหาย เขาจึงไปเรียกร้องค่าชดเชยจากร้านค้าดังกล่าว แต่ทางร้านกลับปฏิเสธ

ก็ช่างบังเอิญนัก คนที่ปล่อยข่าวนี้เป็นผู้จัดการบริษัทบันเทิงแห่งหนึ่ง…ก็ในเมื่อเป็นบริษัทบันเทิง ย่อมหนีไม่พ้นที่จะต้องติดต่อกับกองทัพคีย์บอร์ดอยู่แล้ว จึงได้รับข่าวนี้มาอย่างไม่คาดฝัน

ส่วนเรื่องที่ทำไมถึงได้บอกข่าวนี้ให้กับผู้จัดการเจิ้ง ตัวผู้จัดการเจิ้งเองสงสัยว่าอีกฝ่ายน่าจะเดาว่าเธอมีความเกี่ยวข้องกับร้านผักผลไม้สี่ฤดู…เพราะตอนนั้นสตอเบอร์รีลูกใหญ่ที่เธอขายไปนั้นคือสตอเบอร์รีอีซั่วที่ยังไม่มีชื่ออย่างเป็นทางการ และคนผู้นี้ก็เป็นหนึ่งในลูกค้าที่เคยซื้อสตอเบอร์รีอีซั่วไป

แม้ว่าจะไม่สามารถยืนยันได้ แต่ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่ข่าวสำคัญอะไร ถ้าไม่ใช่ก็แค่ไม่ใช่สิ บอกไปเขาก็ไม่ได้มีอะไรจะเสีย

หากบังเอิญทายถูก ก็ถือว่าเป็นการสร้างมิตรที่ดีต่อกัน

ข้อเท็จจริงได้พิสูจน์แล้วว่าการคาดเดาของเขาไม่ผิด เพียงแต่ตอนนั้นผู้จัดการเจิ้งแสดงท่าทีที่สงบเกินไป หลังจากที่ได้ฟังข่าวนี้ก็ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ เลย ราวกับว่า ‘ไม่เกี่ยวข้องกับเธอ’

เรื่องนี้ทำให้ผู้จัดการบริษัทบันเทิงที่คิดว่าอย่างน้อยผู้จัดการเจิ้งจะต้องเอ่ยปากถามถึงชื่อร้านที่ว่าจ้างกองทัพคีย์บอร์ดนั้นรู้สึกผิดหวัง และอดสงสัยไม่ได้ว่าการคาดเดาของตัวเองผิดไปหรือไม่

...

หลังจากซูลั่วอ่านข้อความทั้งหมดแล้ว ขั้นแรกก็บอกให้ผู้จัดการเจิ้งรีบกลับบ้านได้เลยถ้าหากว่ามีธุระด่วน ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องทางร้านผักผลไม้สี่ฤดู เพราะอย่างไรในอนาคตก็จะมีเวลาว่างอย่างน้อยสิบวัน

เนื่องจากตอนนี้แม้แต่สตอเบอร์รียังไม่ทันสุกเลย และหลังจากที่สตอเบอร์รีสุกแล้ว เธอก็ยังต้องรอหัวไชเท้าหวานอีก

ส่วนสินค้าล็อตเมื่อไม่กี่วันก่อนก็ถูกขนส่งออกไปทั้งหมดแล้ว หากเป็นลูกค้าที่อยู่ใกล้ ๆ ก็คงได้รับสินค้าเรียบร้อยแล้วด้วยซ้ำ

ซูลั่วในตอนนี้กำลังสำรวจคำวิจารณ์ของลูกค้าที่ได้รับสินค้าล็อตใหม่แล้ว—เป็นคำชมล้วน ๆ เลย

จากคำชมห้าดาว – ลูกค้าคนที่ 1: องุ่นนี่มันสุดยอดไปเลย! เปรี้ยวหวานกำลังดี ไม่เลี่ยนและไม่เปรี้ยวจนเข็ดฟัน เด็กแสบที่เรื่องมากที่สุดในบ้านของฉันยังกินรวดเดียวไปทั้งพวงเลย เสียดายก็แต่มีน้อยไปหน่อย อยากจะซื้อก็ซื้อไม่ได้

จากคำชมห้าดาว – ลูกค้าคนที่ 2: มันฝรั่งนี่ฉันให้คะแนนเต็มเลย! ไม่ว่าจะเป็นนึ่งแล้วจิ้มน้ำจิ้ม หรือเอามาผัดเส้น หรือจะนำไปทำเป็นเครื่องเคียงในอาหารที่นำไปอบ มันดีไปหมดเลย คนที่ชอบมันฝรั่งคลั่งรักมาก!

จากคำชมห้าดาว – ลูกค้าคนที่ 3: [ภาพแนบ - รายงานผลการตรวจสอบระดับความบริสุทธิ์] เถ้าแก่โคตรเจ๋ง! นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันซื้อของจากร้านผักผลไม้สี่ฤดู ก่อนหน้านี้เคยได้ยินเพื่อนบอกว่าร้านผักผลไม้สี่ฤดูจ่ายเท่าไรก็จะได้ของเท่านั้น ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อนะ (ตบหน้าตัวเอง) ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่าฉันคบเพื่อนถูกคน มีความจริงก็พูดมาเลยจริงๆ! พอฉันซื้อข้าวโพดนี้มาก็เอาไปตรวจสอบทันที ปรากฏว่ามันเป็นระดับพิเศษจริง ๆ! ฉันซื้อของบนเครือข่ายดวงดาวมานานหลายปี ครั้งสุดท้ายที่เจอเถ้าแก่ที่ซื่อสัตย์ขนาดนี้ก็เมื่อห้าปีที่แล้ว เฮ้อ…

จากคำชมห้าดาว – ลูกค้าคนที่ 4: รูปลักษณ์คุณภาพโอเค! รสชาติผลไม้อร่อยโอเค! ความเร็วในการขนส่งโอเค! ระดับความบริสุทธิ์โอเค! ฉันแค่สงสัยว่าเถ้าแก่ทำได้ยังไงกันนะ ตลอดทางมันไม่ได้รับปัจจัยรังสีเลยแม้แต่นิดเดียวเลย ฉันคิดว่าฉันโชคดีอยู่คนเดียว แต่พอได้ดูคอมเมนต์แล้วก็พบว่าไม่ว่าจะเป็นใครที่บ้านมีเครื่องมือและได้ตรวจสอบแล้วก็ล้วนแต่มีความบริสุทธิ์ทั้งนั้น! รู้สึกว่าในนี้ต้องมีวิธีพิเศษบางอย่างแน่ ๆ ไม่งั้นมันไม่น่าจะเป็นไปได้…แต่ไม่ว่าจะพูดว่ายังไง ของก็ไม่มีปัญหาแน่นอน ซื้อได้อย่างสบายใจ

…

คุณภาพดี ราคาเหมาะสม รสชาติยอดเยี่ยม

ที่สำคัญคือ ลูกค้าหลายคนที่บ้านมีเครื่องมือตรวจสอบระดับความบริสุทธิ์ ได้ตรวจสอบทันทีที่ได้รับสินค้า และผลการตรวจสอบก็ออกมาเป็นระดับพิเศษทั้งหมด ไม่มีข้อบกพร่องแม้แต่นิดเดียว

ในขณะที่ทุกคนรู้สึกประหลาดใจและชื่นชม หลายคนก็สงสัยว่าเถ้าแก่ของร้านผักผลไม้สี่ฤดูทำได้อย่างไร

เพราะว่ากระบวนการขนส่งมีปัจจัยรังสีปนเปื้อนเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว เนื่องจากต้องเดินทางข้ามอวกาศ

ในอวกาศที่ไม่มีเครื่องฟอกอากาศจะมีปัจจัยรังสีมากที่สุด ถึงแม้ว่ายานอวกาศและบรรจุภัณฑ์จะสามารถป้องกันปัจจัยรังสีส่วนใหญ่ได้ แต่ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยง ‘ปลาที่รอดจากตาข่าย’ ไปได้บ้าง

ดังนั้น คนทุกคนที่ซื้ออาหารระดับพิเศษจึงทำใจไว้แล้วว่าของที่ได้รับอาจจะไม่ใช่ระดับพิเศษ

แต่หากอยู่ในระดับรังสีสามถึงห้าจุด คนส่วนใหญ่ก็ยังพอรับได้

แต่ถ้าปัจจัยรังสีเกินห้าจุดเมื่อไหร่ นั่นคือการหลอกลวงที่ชัดเจน

เว้นแต่ว่ายานอวกาศจะต้องเดินทางข้ามกาแล็กซีไปเป็นสิบวันครึ่งเดือน และอาหารเหล่านี้ไม่มีบรรจุภัณฑ์ป้องกันและถูกวางไว้ข้างนอกให้รังสีเข้ามาปนเปื้อนโดยตรง ไม่อย่างนั้นไม่ว่าอย่างไรปริมาณปัจจัยรังสีก็ไม่น่าจะสูงถึงระดับห้าจุดขึ้นไป

แต่ก็ไม่มีใครสามารถพูดได้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างการเดินทางของยานอวกาศ ดังนั้นแม้ว่าผู้ซื้อจะหงุดหงิดแต่ก็ไม่มีทางใช้เหตุผลนี้ในการขอคืนเงินได้ ในระยะยาว นี่ก็เป็นสาเหตุที่ทุกคนไม่ค่อยอยากซื้ออาหารระดับพิเศษเท่าไรนัก

จ่ายราคาเพิ่ม 10% เพื่อซื้อสินค้าที่คุณภาพรองลงมา เป็นการเสียเงินอย่างชัดเจน

แต่เพื่อป้องกันสถานการณ์เช่นนี้ไม่ให้เกิดขึ้น ซูลั่วก็ได้ใช้ ‘วิธีพิเศษ’ บางอย่างอย่างที่ ‘ลูกค้าคนที่ 4’ ได้บอกไว้จริง ๆ

เพียงแต่วิธีพิเศษนี้คาดว่าในกาแล็กซีนี้จะมีเพียงแค่เธอคนเดียวที่สามารถใช้ได้

เธอจะฉีดน้ำโสมลงไปบนพืชผลเมื่อเริ่มทำการบรรจุ และวัสดุที่ใช้ในการบรรจุด้วยก็ถูกฉีดด้วยน้ำโสมเช่นกัน

โสมมีคุณสมบัติในการป้องกันปัจจัยรังสี และหลังจากที่เธอได้ทำการทดลองแล้วก็พบว่าน้ำโสมก็มีประสิทธิภาพนี้เช่นกัน

ดังนั้น ภายใต้การป้องกันถึงสองชั้น ปัจจัยรังสีจึงแทบจะแทรกซึมเข้าสู่พืชผลได้ยากมากราวกับขึ้นสวรรค์

ส่วนน้ำโสมที่อยู่บนพืชผลนั้นนอกจากจะป้องกันการรุกรานของรังสีแล้ว ยังช่วยรักษาความสดใหม่ของพืชผลด้วย นี่จึงเป็นสาเหตุที่เมื่อทุกคนได้รับสินค้าแล้ว พืชผลยังคงอยู่ในสภาพที่สดใหม่ที่สุดนั่นเอง