บทที่ 135

บทที่ 135

ในคืนที่ร้านค้ายกระดับ ซูลั่วได้อัปโหลดข้อมูลสินค้าสามรายการเพื่อรอการตรวจสอบทันที

สินค้าชิ้นแรกคือ [สตอเบอร์รีพืชวิญญาณ] ชิ้นที่สองคือ [สตอเบอร์รีพืชวิญญาณธรรมดา] และชิ้นที่สามคือ [สตอเบอร์รีเกรดพิเศษ]

แน่นอนว่า [สตอเบอร์รีพืชวิญญาณ] ในที่นี้ก็คือสตอเบอร์รีอีซั่วนั่นเอง

ส่วน [สตอเบอร์รีพืชวิญญาณธรรมดา] เป็นสตอเบอร์รีที่สามารถเลือกซื้อได้จากสามคุณสมบัติ ได้แก่ 'ผลขนาดใหญ่' 'พลังงานสูง' และ 'รักษาได้ผลทันที'

คุณสมบัติที่แตกต่างกัน ราคาก็แตกต่างกันไป

'ผลขนาดใหญ่' เนื่องจากมีเพียงการเปลี่ยนแปลงขนาด ไม่ส่งผลกระทบต่อดัชนีพลังงานและรสชาติ จึงมีราคาถูกที่สุดนอกเหนือจากสตอเบอร์รีเกรดพิเศษ ขณะนี้กำหนดราคาเบื้องต้นไว้ที่ลูกละ 1,200 เหรียญดาว

'พลังงานสูง' หมายถึง 'ผลไม้เกรดพิเศษที่มีพลังงานสูง' ซึ่งกำหนดราคาโดยอ้างอิงจากราคาในการประมูลครั้งก่อน

ในการประมูลครั้งนั้น ผลไม้เกรดพิเศษน้ำหนัก 600 จิน ซึ่งมีดัชนีพลังงานเฉลี่ย 127 ได้ถูกประมูลไปในราคาประมาณ 32 ล้านเหรียญดาว หรือราคาเฉลี่ย 100 กรัม เท่ากับ 11,000 เหรียญดาว

แต่ดังที่กล่าวไปก่อนหน้านี้ ราคาในการประมูลนั้นมีราคาปั่นมาก ดังนั้นซูลั่วจึงกำหนดราคาสตอเบอร์รีเกรดพิเศษที่มีดัชนีพลังงานเฉลี่ย 100 ไว้ที่ 6,000 เหรียญดาวต่อลูก

หลังจากนี้ การกำหนดราคาสตอเบอร์รีที่มีดัชนีพลังงานอื่น ๆ จะยึดตามมาตรฐานนี้ โดยราคาจะเพิ่มขึ้น 10% จากราคาระดับก่อนหน้าทุก ๆ ห้าจุดที่เพิ่มขึ้นในดัชนีพลังงานเฉลี่ย

สุดท้ายคือสตอเบอร์รีที่มีคุณสมบัติรักษาได้ผลทันที

สำหรับผลการรักษาในส่วนนี้ รองหัวหน้าสมาคมนักเพาะปลูกได้ส่งรายงานวิจัยมาให้เมื่อสองสามวันก่อน

ซูลั่วไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้ จึงสามารถทำความเข้าใจได้เพียงบางส่วน พูดง่าย ๆ ก็คือ พลังงานการรักษานี้ได้เกินกว่ายาบำบัดที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในตลาดไปแล้ว

แม้ว่าปริมาณปัจจัยการรักษาที่อยู่ในสตอเบอร์รีจะไม่มาก แต่คุณภาพกลับเหนือความคาดหมายของทุกคน

อาจเป็นเพราะรองหัวหน้าสมาคมเองก็ไม่ได้คาดคิดว่าความสามารถในการรักษาของสตอเบอร์รีลูกนี้จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ จึงมีข้อผิดพลาดเล็กน้อยในการรักษาความลับระหว่างการตรวจสอบ

แม้จะไม่ถึงกับรู้กันไปทั่ว แต่ข่าวก็รั่วไหลไปถึงกองทัพแล้ว ซึ่งกองทัพทั้งสิบหน่วยได้ส่งคนพร้อมยานอวกาศมายังดาว C5030 แล้ว โดยมีจุดประสงค์ที่ไม่ต้องพูดถึงก็รู้

แม้ว่ารองหัวหน้าจะไม่ได้เปิดเผยข้อมูลของซูลั่ว แต่เขาก็ยังรู้สึกเสียใจกับเรื่องนี้และได้มาขอโทษซูลั่วแล้ว

ซูลั่ว: ...

นอกจากยอมรับความจริงแล้ว เธอจะทำอะไรได้อีก?

แม้ว่ารองหัวหน้าจะไม่ได้เปิดเผยข้อมูลของเธอ แต่ในเมื่อพวกเขามาถึงแล้ว ถ้าอยากจะสืบหาตัวเธอก็ไม่ใช่เรื่องยากเลยไม่ใช่หรือไง?

แต่การยอมรับความจริงเรื่องข้อมูลรั่วไหลไม่ได้หมายความว่าเธอจะต้องขายสตอเบอร์รีล็อตนี้ให้แก่กองทัพ เพราะกองทัพมีถึงสิบหน่วย แต่ละหน่วยก็มีภูมิหลังและอำนาจบารมีที่แตกต่างกัน

การที่เธอจะแบ่งสตอเบอร์รีให้ใครคนใดคนหนึ่งก็ไม่เหมาะสม จะให้แค่ใครคนใดคนหนึ่งก็ไม่เหมาะสม จะให้มากหรือน้อยไปก็ไม่เหมาะสม...ในเมื่อเป็นเช่นนั้น สู้ไม่ให้ใครเลยดีกว่า

มีคำกล่าวไว้ว่า ในเมื่อฉันไม่สามารถทำให้ทุกคนพอใจได้ งั้นฉันก็ทำให้ทุกคนไม่พอใจไปเลย (ซึ่งความจริงแล้วไม่มีคำกล่าวนี้)

การทำเช่นนี้จะช่วยให้เธอไม่ต้องยุ่งยาก ในขณะเดียวกัน กองทัพทั้งสิบหน่วยก็จะไม่มาสร้างความลำบากให้เธอ...

ใครก็ตามที่กล้าหาญพอที่จะสร้างความลำบากให้เธอ ก็ไม่ต้องรอให้เธอลงมือ กองทัพอีกเก้าหน่วยจะช่วยจัดการเอง เพราะเธอไม่เชื่อว่าระหว่างกองทัพทั้งสิบหน่วยจะไม่มีความขัดแย้งกันเลย

ดังนั้นซูลั่วจึงกำหนดราคาตามรายงานที่รองประธานให้มาอย่างสบายใจ

ยาบำบัดที่ดีที่สุดในตลาดขายอยู่ที่ 100,000 เหรียญดาว และสตอเบอร์รีน้ำหนัก 2 จินที่มีปัจจัยการรักษา สามารถนำไปสกัดเป็นยาบำบัดได้หนึ่งเข็ม และปัจจัยการรักษาในสตอเบอร์รีของเธอมีคุณภาพมากกว่ายาบำบัดประมาณสามเท่า... ดังนั้นการกำหนดราคาต่อหน่วยที่ 28,000 เหรียญดาวจึงเหมาะสมใช่ไหมล่ะ?

แถมเธอยังใจดีลดราคาให้ถึง 2,000 เหรียญดาวเลยนะ!

เหมาะสมมากจริง ๆ!

ดังนั้น การกำหนดราคาสตอเบอร์รีพืชวิญญาณธรรมดาจึงจบลงอย่างราบรื่น จากนั้นก็ถึงคราวของสตอเบอร์รีเกรดพิเศษ

สตอเบอร์รีเกรดพิเศษก็ไม่ต้องพูดอะไรมาก เพราะนี่คือสตอเบอร์รีที่มีดัชนีพลังงานต่ำกว่าหนึ่งร้อยและมีระดับความบริสุทธิ์เป็นเกรดพิเศษ

เนื่องจากระดับพลังงานที่แตกต่างกัน ราคาจึงถูกกำหนดไว้ที่ 800 ถึง 1,000 เหรียญดาว

...

แม้ว่าตอนนี้สตอเบอร์รีจะยังไม่สุกเต็มที่ แต่ภูตสตอเบอร์รีก็สามารถแยกแยะได้แล้วว่าสตอเบอร์รีที่พวกมันดูแลมีคุณสมบัติอย่างไรบ้าง

ตามข้อมูลที่พวกมันให้มา ในสตอเบอร์รีล็อตนี้ที่มีน้ำหนักประมาณ 14,000 จิน มีประมาณหนึ่งในสามเป็นสตอเบอร์รีพืชวิญญาณธรรมดา และอีกสองในสามที่เหลือเป็นสตอเบอร์รีเกรดพิเศษ

ส่วนสตอเบอร์รีพืชวิญญาณธรรมดา สตอเบอร์รีทั้งสามคุณสมบัติมีจำนวนใกล้เคียงกัน คือประมาณ 1:1:1

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ มีสตอเบอร์รีเกรดพิเศษประมาณ 9,300 จิน และสตอเบอร์รีพืชวิญญาณธรรมดาที่มีคุณสมบัติพิเศษรวมกันประมาณ 4,600 กว่าจิน ซึ่งแต่ละคุณสมบัติมีจำนวนมากกว่า 1,500 จิน

ในจำนวน 4,600 จินนี้ เธอยังต้องแบ่งขายให้แก่สมาคมนักเพาะปลูกอีก 100 จิน

เดิมทีเธอตั้งใจจะให้สมาคมเลือกเองว่าต้องการสตอเบอร์รีคุณสมบัติใด แต่เมื่อพิจารณาว่าการเปิดเผยข้อมูลในครั้งนี้ทำให้เธอไม่พอใจ เธอจึงตัดสินใจขายสตอเบอร์รี 'ผลขนาดใหญ่' ให้สมาคม 40 จิน และอีก 30 จินสำหรับสตอเบอร์รีที่มีคุณสมบัติรักษาและพลังงานสูง

แม้จะรู้ว่าสมาคมย่อมต้องการสตอเบอร์รีที่มีคุณสมบัติรักษาและพลังงานสูงมากกว่า และหากให้พวกเขาเลือกเอง พวกเขาคงไม่เอาสตอเบอร์รี 'ผลขนาดใหญ่' เลยสักลูก แต่ในเมื่อซูลั่วตัดสินใจแล้ว เธอก็จะไม่เปลี่ยนแปลงมัน

เมื่อส่งสินค้าสตอเบอร์รีทั้งสามรายการเพื่อตรวจสอบ ซูลั่วก็เริ่มรอผลอย่างใจจดใจจ่อ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ผลการตรวจสอบสินค้ายังไม่ออกมา แต่กลับเกิดปัญหาอื่นขึ้นเล็กน้อย

อาจเป็นเพราะไม่เคยมีตัวอย่างของนักเพาะปลูกวิญญาณที่นำอาหารพืชวิญญาณมาวางขายบนร้านค้าออนไลน์มาก่อนเลย ดังนั้นเมื่อเจ้าหน้าที่ตรวจสอบเห็นข้อมูลสินค้าทั้งสามรายการนี้ พวกเขาก็อนุมัติเพียงแค่การตรวจสอบของ [สตอเบอร์รีเกรดพิเศษ] เท่านั้น

ส่วนการตรวจสอบสินค้า [สตอเบอร์รีพืชวิญญาณ] และ [สตอเบอร์รีพืชวิญญาณธรรมดา]...เจ้าหน้าที่ตรวจสอบไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไรจริง ๆ จึงทำได้เพียงแค่รายงานขึ้นไปตามลำดับชั้น

ผลสุดท้ายก็คือ ซูลั่วต้องยื่นหลักฐานยืนยันตัวตนว่าเป็นนักเพาะปลูกวิญญาณ หรือยื่นหลักฐานว่าสินค้าเป็นผลไม้พืชวิญญาณ จึงจะสามารถวางขายสินค้าได้อย่างราบรื่น

สำหรับซูลั่ว แม้เธอจะไม่มีใบรับรองนักเพาะปลูกวิญญาณ แต่เธอก็มีรายงานการตรวจสอบสตอเบอร์รีอีซั่ว!

ดังนั้นเมื่อยื่นรายงานฉบับนี้ไป เจ้าหน้าที่ตรวจสอบก็ยืนยันว่าเป็นรายงานที่ออกโดยสมาคมนักเพาะปลูกอย่างเป็นทางการ จึงรีบอนุมัติการตรวจสอบสินค้าทันที

เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น เจ้าหน้าที่ตรวจสอบคนดังกล่าวก็ใช้ช่วงเวลาพักเที่ยงรีบโทรศัพท์ไปหาญาติและเพื่อน ๆ รอบข้าง เพื่อแจ้งเรื่องผลไม้พืชวิญญาณให้ทราบทีละคน...

ดังนั้น ในขณะที่ซูลั่วไม่รู้ตัว สตอเบอร์รีของเธอยังไม่ทันวางขาย ก็เริ่มได้รับความสนใจจากผู้คนจำนวนมากแล้ว

หลายคนที่ทราบข่าวล่วงหน้าต่างก็เฝ้ารออยู่หน้าร้านของเธอแล้ว

...

หนึ่งวันก่อนที่สตอเบอร์รีจะวางขาย ซูลั่วได้รับสายจากผู้จัดการเจิ้ง

เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายเตรียมจะปิดร้านชั่วคราวเป็นเวลาหนึ่งเดือน ซูลั่วก็รู้สึกประหลาดใจ แต่ที่มากกว่านั้นคือความยินดี

“ยังไงช่วงนี้ตลาดก็ซบเซา ทำเงินไม่ได้มากนัก ในเมื่อทางคุณมีเรื่องสำคัญ งั้นฉันก็จะไปร่วมสนุกด้วย”

ซูลั่วยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น ฉันก็หวังว่าความสนุกในครั้งนี้จะทำให้พี่เจิ้งพอใจนะคะ”