บทที่ 5: เชฟระดับห้าดาว

หลิน ซวนเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดตามความจริง

เพราะพวกเขาเป็นเพื่อนร่วมห้องที่อยู่ด้วยกันมาเกือบสี่ปี รู้จักกันดีไม่มีอะไรต้องปิดบัง

แน่นอนว่าเขาไม่ได้กล่าวถึงระบบ เหตุผลหลักคือไม่มีใครจะเชื่อเขาอยู่ดี...

"เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ" หลิน ซวนยักไหล่

"ห๊ะ? ฉันฟังไม่ผิดใช่ไหมเนี่ย?" จง เจ๋อเซิง ถามด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด

"ฉันว่าแล้วทำไมถึงเห็นนายกับดาวคณะที่แผนกสูตินรีเวชของโรงพยาบาลประชาชน ที่แท้ก็..." โจว เฉวียน ก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน

"ให้ตายเถอะ นายเนี่ยมันเหมือนจรวดเลยนะ เร็วสุดๆ! ฉันกับแฟนคบกันมาสองปีแล้วยังไม่ถึงขั้นนั้นเลย" เฉิน จินหมิง พูดพร้อมกับโอบไหล่หลิน ซวนแล้วหัวเราะเสียงดัง

"ช่วยเก็บเป็นความลับให้ฉันก่อนนะ ไม่อยากเป็นศัตรูของเด็กผู้ชายทั้งโรงเรียน พรุ่งนี้ฉันกับหลี่ เหมิงเหยาจะย้ายออก คืนนี้ฉันเลี้ยงเอง!" หลิน ซวนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

"พูดน้อยหน่อย รีบไปเข้าเกมก่อนเลย! คืนนี้จะให้นายจ่ายหนัก!"

การย้ายออกของนักศึกษาปีสี่เป็นเรื่องปกติ ดังนั้นทุกคนจึงไม่ได้ถามว่าหลิน ซวนจะย้ายไปไหน คิดว่าเขาคงแค่หาบ้านเช่าใกล้ๆ

"เฉวียนเอ๋อร์ นายเก็บไม้เด็ดไว้ใช้ตอนตรุษจีนหรือไง?"

"พวกนายไม่เข้าใจหรอก ฉันกำลังรอเวลาที่เหมาะสมต่างหาก"

...

เย็นวันนั้น หอพัก 622 ก็คึกคัก!

โจว เฉวียนเพิ่งจะเปิดโทรศัพท์เพื่อเรียกแท็กซี่ แต่หลิน ซวนก็หยุดเขาไว้

"เราขับรถไปกัน"

"เรามีรถที่ไหนล่ะ?" โจว เฉวียนถามอย่างงงงวย

"ฉันเพิ่งซื้อมาน่ะ พวกนายรออยู่ที่นี่แหละ เดี๋ยวฉันมา"

ขณะที่ทั้งสามคนยังคงสงสัยว่าหลิน ซวนซื้อรถอะไรมา รถ Maybach เพรียวบางคันหนึ่งก็ค่อยๆ ขับเข้ามา จอดลดกระจกลง เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลา

"ขึ้นรถ!"

"นั่นมัน Maybach ไม่ใช่เหรอ? รถหรูราคาเกินสามล้าน!"

"พี่ซวน นายรวยขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ทำไมเมื่อก่อนนายถึงดูขี้เหนียวจัง? นายปิดบังเก่งจริงๆ" ทั้งสามคนพูดด้วยสีหน้าสับสน

"ที่บ้านเพิ่งซื้อน่ะ จะได้สะดวกเวลาดูแลลูกน้อยในอนาคต" หลิน ซวนอธิบายพร้อมรอยยิ้ม

หลังจากนั้น หลิน ซวนก็ขับรถไปที่ร้านอาหารที่หอพักมหาวิทยาลัยของพวกเขาชอบมาสังสรรค์

"มาแล้ว! เชิญเข้ามานั่งเลยค่ะ ฉันจองห้องส่วนตัวไว้ให้แล้ว" เจ้าของร้านทักทายอย่างอบอุ่น

"พวกคุณใกล้จะเรียนจบแล้วใช่ไหม?"

"ใช่ครับ แต่เราก็ยังมาบ่อยๆ ได้หลังเรียนจบนะครับ" โจว เฉวียนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

"งั้นก็อย่าลืมพวกเรานะ แล้วฉันจะลดราคาให้" เจ้าของร้านกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

ร้านอาหารแห่งนี้มีรสชาติเป็นเอกลักษณ์ และเจ้าของร้านมักจะให้ส่วนลดแก่หลิน ซวนและเพื่อนๆ เสมอ

ดังนั้นพวกเขาจึงมักจะมาทานอาหารที่นี่

หลังจากเจ้าของร้านออกไป หลิน ซวนก็หันไปหาทั้งสามคนแล้วพูดว่า

"ใกล้จะจบมหาวิทยาลัยแล้ว พวกนายวางแผนจะทำอะไรต่อไป?"

"ฉันสมัครสอบราชการแล้วก็เข้าร่วมกลุ่มคนเตรียมสอบแล้ว อนาคตคงเป็นข้าราชการตัวเล็กๆ" โจว เฉวียนกล่าวอย่างหนักแน่น

"ฉันกับแฟนได้ทุนเรียนต่อปริญญาโทแล้ว ก็ยังอยู่ที่ มหาวิทยาลัยจิงไห่ นี่แหละ" เฉิน จินหมิงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

"ฉันอยากจะเริ่มธุรกิจนะ แต่โชคร้ายที่ไม่มีแพลตฟอร์มหรือเงินทุน ก็เลยจะไปทำงานบริษัทก่อน" จง เจ๋อเซิงกล่าวอย่างช่วยไม่ได้

"พี่ซวน แล้วนายล่ะ? วางแผนจะทำอะไรหลังเรียนจบ?" โจว เฉวียนมองหลิน ซวน

"ฉันจะเป็นพ่อบ้านเต็มเวลาไปก่อน" หลิน ซวนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

"นายมันน่ารำคาญจริงๆ... ชอบอวดอยู่เรื่อยเลย" โจว เฉวียนบ่น

จริงๆ แล้ว หลิน ซวนตั้งใจจะเริ่มธุรกิจกับจง เจ๋อเซิงในตอนแรก เพราะทั้งคู่เป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญระดับต้นๆ ของภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยจิงไห่

แต่แผนก็ไม่ทันการเปลี่ยนแปลง ตอนนี้หลิน ซวนแค่อยากจะดูแลหลี่ เหมิงเหยาและลูกในท้องอย่างเต็มที่ เขาทำได้แค่รอโอกาสในอนาคตเท่านั้น

"อาหารมาแล้ว!"

ทั้งสี่คนก็เริ่มกินอย่างตะกละตะกลาม...

วันรุ่งขึ้น หลิน ซวนและหลี่ เหมิงเหยานัดกันว่าจะย้ายสัมภาระไปที่ จินหว่าน แมนชั่น พร้อมกันตอน 10 โมงเช้า

หลิน ซวนขับรถ Maybach ช้าๆ ไปทางหอพักหญิง และในไม่ช้าก็เห็นร่างที่คุ้นเคยอยู่ชั้นล่าง

วันนี้ หลี่ เหมิงเหยาสวมเสื้อเชิ้ตเรียบๆ คู่กับกระโปรงยีนส์ ดูสดใสและน่ารักเหมือนลมเย็นๆ ในยามเช้า ทำให้รู้สึกสดชื่น

ภรรยาของผมดูดีจริงๆ ไม่ว่าจะใส่อะไร เอ๊ะ? ทำไมมีผู้หญิงอีกคนอยู่ข้างๆ เธอด้วย?

เธอสูง รูปร่างบอบบาง สง่างาม และดวงตาที่คมกริบเผยให้เห็นถึงความเป็นปรปักษ์เล็กน้อย

หลิน ซวนเปิดประตูรถ รีบเดินไปที่ข้างกายของหลี่ เหมิงเหยา กุมมือเล็กๆ ของเธอเบาๆ แล้วพูดอย่างอ่อนโยน

"ผมบอกแล้วว่าให้รอผมไปถึงก่อนค่อยลงมา รออยู่นานไหม?"

ใบหน้าเล็กๆ ของหลี่ เหมิงเหยาแดงขึ้นเล็กน้อย "ไม่หรอกค่ะ เราเพิ่งลงมาเหมือนกัน"

"อ้อ ใช่ค่ะ นี่คือเพื่อนร่วมห้องของฉัน หลิว อวี่ซิน เธอ...เธอยืนยันที่จะมาด้วย"

"สวัสดีครับ ผมหลิน ซวน สามีของหลี่ เหมิงเหยาครับ" หลิน ซวนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

"งั้นคุณก็คือคนที่ลักพาตัวเหยาเหยาของฉันไปสินะ?" หลิว อวี่ซินถาม เมื่อเห็นนิ้วของหลิน ซวนและหลี่ เหมิงเหยาประสานกัน ก็รู้สึกโกรธเล็กน้อย

หลิว อวี่ซินเห็นว่าหลิน ซวนหล่อเหลาจริงๆ และขับรถ Maybach จึงคิดว่าพื้นเพครอบครัวของเขาน่าจะดีทีเดียว อย่างไรก็ตาม ทายาทเศรษฐีรุ่นที่สองหลายคนก็เจ้าชู้มาก และในฐานะเพื่อนสนิทของเหยาเหยา เธอต้องแน่ใจว่าเขาเหมาะสม

"ใช่ครับ จากนี้ไป เหยาเหยาอยู่ในความดูแลของผมแล้ว" หลิน ซวนกล่าวด้วยสีหน้ามุ่งมั่น

"ฝันไปเถอะ! ถ้าอยากได้เหยาเหยา คุณต้องผ่านฉันไปก่อน!"

"นายจะให้เหยาเหยาย้ายเข้าอยู่บ้านนายไม่ใช่เหรอ? ฉันอยากจะไปดูเองว่านายจะดูแลเหยาเหยาได้ดีแค่ไหน"

หลังจากหลิว อวี่ซินพูดจบ เธอก็ลากกระเป๋าเดินทางของเหยาเหยาแล้วเดินไปที่รถ

หลิน ซวนดูหมดหนทาง กุมมือหลี่ เหมิงเหยาแล้วเดินตามไป

คราวนี้ หลี่ เหมิงเหยาไม่ได้นั่งที่นั่งผู้โดยสาร แต่ไปนั่งที่เบาะหลังกับหลิว อวี่ซิน

รถค่อยๆ เคลื่อนตัวและในไม่ช้าก็มาถึงประตูใหญ่ของ จินหว่าน แมนชั่น

หลิว อวี่ซินมองประตูที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าประหลาดใจ จินหว่าน แมนชั่นเป็นย่านที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์ที่มีชื่อเสียงใน เมืองจิงไห่ มีสภาพแวดล้อมที่สวยงาม ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่เจริญรุ่งเรือง และยังมองเห็นวิวแม่น้ำที่สวยงามอีกด้วย...

แม้ว่าฐานะทางการเงินของหลิน ซวนจะดีจริง แต่เธอก็ไม่แน่ใจว่าเขาจะปฏิบัติต่อเหยาเหยาอย่างไร หรือเขาจะเบื่อเธอหรือไม่...

ในไม่ช้า หลิน ซวนก็จอดรถและขนสัมภาระทั้งหมดเข้าบ้าน

"ติ๊งต่อง! ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังย้ายบ้านครั้งแรกเพื่อลูกน้อย!"

"เพื่อช่วยให้โฮสต์ดูแลลูกน้อยได้ดียิ่งขึ้นในอนาคต จึงมอบตำราทักษะการทำอาหารระดับห้าดาวให้! โปรดตรวจสอบ!"

ทันใดนั้น ความรู้ด้านการทำอาหารทุกแขนงจากทั่วโลกก็หลั่งไหลเข้าสู่จิตใจของหลิน ซวน ตอนนี้หลิน ซวนกลายเป็นเชฟระดับห้าดาวที่เก่งกาจที่สุด

อันที่จริง หลิน ซวนไม่เคยอยากให้หลี่ เหมิงเหยากินอาหารข้างนอกเลย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่เธอกำลังตั้งครรภ์ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าอาหารข้างนอกไม่สะอาดและส่งผลกระทบต่อลูกน้อย?

ทักษะการทำอาหารระดับห้าดาวนี้มาในเวลาที่เหมาะสม! ใกล้จะถึงเวลาอาหารแล้วด้วย เขาจะแสดงฝีมือในตอนกลางวันนี่แหละ

"ภรรยา เธอพักผ่อนที่บ้านกับเพื่อนสนิทก่อนนะ เดี๋ยวผมจะไปตลาดซื้อของมา"

"แล้วพวกเธอสองคนอยากกินอะไร?" หลิน ซวนถามพร้อมรอยยิ้ม

"คุณทำอาหารเป็นด้วยเหรอ?" หลิว อวี่ซินถามด้วยท่าทางสงสัย ทุกวันนี้มีผู้ชายที่ทำอาหารเป็นน้อยมากจริงๆ

"อะไรก็ได้ค่ะ คุณทำอะไร...ฉันก็ชอบหมดแหละ" ใบหน้าของหลี่ เหมิงเหยาฉายแววความสุขเล็กน้อย

"เหยาเหยา ฉันยังอยู่นะ..." หลิว อวี่ซินมองหลี่ เหมิงเหยาด้วยสีหน้าพูดไม่ออก

จากนั้นก็พูดต่อว่า "ฉันอยากกินซี่โครงหมูหวาน, หมูต้มสไลด์, เนื้อตุ๋นมันฝรั่ง, แล้วก็ปลาตุ๋น"

นี่คืออาหารที่หลี่ เหมิงเหยาชอบกินทั้งหมด

"โอเคครับ เดี๋ยวผมจะรีบกลับมานะ" หลิน ซวนกล่าว สวมรองเท้าและเตรียมจะออกไป

ทันใดนั้น ร่างเล็กๆ ก็พุ่งเข้ามาในอ้อมแขนของหลิน ซวน พร้อมกับกลิ่นหอมจางๆ

"กลับมาเร็วๆ นะคะ" หลี่ เหมิงเหยากล่าว ก้มหน้าลง มือของเธอกอดหลิน ซวนแน่น

"โอเคครับ ภรรยา" หลิน ซวนเอื้อมมือไปลูบผมของหลี่ เหมิงเหยาเบาๆ

จากนั้นหลี่ เหมิงเหยาก็ปล่อยมือและวิ่งกลับเข้าไปในห้อง ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปหมด