ความในใจปิดท้าย

ความในใจปิดท้าย

การเดินทางย่อมมีวันสิ้นสุด

ขอบคุณ! สหายนักอ่านทุกท่านที่ติดตาม

ขอบคุณที่ร่วมทางกันมา!

มีหลายสิ่งที่อยากจะพูด แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องพูด กลับพูดไม่ออก

บทสรุปของหนังสือเล่มนี้ควรจะมาถึงนานแล้ว แต่เนื่องจากปัญหาสภาพจิตใจของข้าเอง ทำให้ยังไม่สามารถเขียนให้จบได้ ข้าต้องขออภัยอย่างสุดซึ้ง

ช่วงที่ผ่านมาสภาพจิตใจของข้าย่ำแย่มากจริงๆ นั่งค้างตั้งแต่เที่ยงคืนจนถึงเที่ยงวันของอีกวัน ที่ข้าเขียนไปคืออะไร เอาเข้าจริงข้าเองก็ไม่รู้ตัวแล้ว

อาการตันมันรุนแรงเกินไป

จริงๆ แล้ว ก็ไม่ใช่ว่าตัน แต่เป็นปัญหาที่สภาพจิตใจ

ตอนที่ข้าต้องลุกไปดูว่าปิดไฟที่เตาหรือยังซ้ำๆ สี่ห้าครั้งตอนตีสองตีสาม และมองเห็นตัวเองในกระจกที่ดูแปลกหน้าขึ้นเรื่อยๆ ข้าก็รู้ว่าสภาพจิตใจของข้าต้องมีปัญหาอย่างแน่นอน

ญาติๆ ก็คะยั้นคะยอให้ข้าออกไปเดินเล่น ผ่อนคลายบ้าง

เดือนกรกฎาคมได้ไปที่ศูนย์อนุรักษ์แพนด้า ต้องบอกเลยว่าสภาพจิตใจดีขึ้นมาหน่อย

น่าเสียดายที่ไปไม่ถูกเวลา ไม่มีแรงตื่นเช้า เลยไม่ได้เห็นแพนด้าคนดังอย่าง "ฮวาฮวา" ออกมาโชว์ตัว แถมเพราะอากาศร้อนเกินไป ทางศูนย์ก็รีบเก็บแพนด้ากลับเข้าที่พักเร็ว เลยได้เห็นแพนด้าไม่กี่ตัว

เดิมทีตั้งใจจะเขียนให้จบกลางเดือนสิงหาคม แต่ใครจะคาดคิดว่าคุณน้าจะเสียชีวิต

ไปถึงโรงพยาบาลตอนเที่ยงคืน เช้าวันรุ่งขึ้นก็เตรียมจะกลับบ้านแล้ว แต่ใครจะรู้ว่าอาการจะทรุดลงกะทันหัน

การจากไปของคุณน้าทำให้ข้าเสียใจอย่างมาก เพราะคุณน้ายังหนุ่มมาก เรื่องนี้เกือบจะทำให้กำลังใจของข้าหมดสิ้นไป

ระหว่างที่เขียนหนังสือเล่มนี้ ก็ได้ส่งคุณยายและคุณน้าไปสู่สุคติ เฮ้อ~ ชีวิตมนุษย์ช่างเต็มไปด้วยความทุกข์ยาก

เมื่อก่อนไม่เคยเข้าใจความรู้สึกช้าของฟรีเรน แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว

อย่าไปพูดถึงเรื่องที่ไม่น่ายินดีเลย คนเราต้องมองไปข้างหน้าเสมอ

หนังสือเล่มเก่าจบลง

หนังสือเล่มใหม่เริ่มต้นขึ้น

หนังสือเล่มใหม่ 《ผู้ควบคุมอสูร: หยั่งรู้อนาคต》 สหายนักอ่านที่ชื่นชอบแนวผู้ควบคุมอสูรสามารถติดตามได้นะครับ

อสูรคู่หูตัวแรกของตัวเอก จี้เหิง คือสุนัขดินน้อย (สุนัขค้นภูเขา) ส่วนพลังพิเศษของตัวเอก: เหะๆ~ ก็ตามชื่อเรื่องเลยครับ

ในนิยาย ตัวเอกจะเป็นผู้มีสองอาชีพเหนือสามัญหนึ่งเดียวในเรื่อง