บทที่ 145 สัญญา!

อวี๋เซิ่งกังเหลือบมองรายงานประจำปีของทั้งสองบริษัทอย่างผ่านๆ แล้วพยักหน้ารับรอง:

"ตระกูลหลินและตระกูลสวี่ มีศักยภาพสูงมากที่จะเป็นพาร์ทเนอร์ของฮว๋า กั๋ว ไบโอของเรา"

"แบบนี้ดีไหม ให้สองตระกูลของพวกคุณเป็นตัวแทนจำหน่ายเพียงรายเดียวของฮว๋า กั๋ว ไบโอในประเทศ?"

"ตัวแทนจำหน่าย?"

สวี่ติ่งเทียนดีใจมาก ตระกูลหลินได้พึ่งพาตระกูลฮั่วแล้ว แต่พวกเขายังไม่มีใครพึ่งพาเลย คราวนี้ได้รับการแนะนำจากเจ้าตำหนัก ทำให้พวกเขาได้รู้จักกับบุคคลระดับสุดยอดในวงการยา เขารู้สึกซาบซึ้งใจต่อเจ้าตำหนักจนไม่รู้จะพูดขอบคุณอย่างไร!

แม้แต่หลินเซี่ยงตงและหลินโหย่วกั๋วที่มีจิตใจหนักแน่น ในตอนนี้ก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง ต้องรู้ไว้ว่า ฮว๋า กั๋ว ไบโอของชายตรงหน้านี้ เป็นองค์กรที่ทั่วโลกต้องคลานสั่นสะท้านให้

อย่างตระกูลหลิวที่เป็นตระกูลผู้นำในวงการยาของเมืองเจียง ยังอยากร่วมมือกับอวี๋เซิ่งกัง เชิญอวี๋เซิ่งกังเข้าร่วมงานเลี้ยงที่พวกเขาเตรียมไว้ แต่ตอนนี้ อวี๋เซิ่งกังกลับยินดีร่วมมือกับตระกูลเล็กๆ อย่างพวกเขา

นี่มันเหมือนหลุมศพบรรพบุรุษพ่นควันเขียวเลยทีเดียว!

สวี่ชิงเฉี่ยนจ้องมองเย่ฮวนด้วยดวงตาคู่สวย เพียงแค่โทรศัพท์หนึ่งสาย ก็สามารถเรียกอวี๋เซิ่งกังมาได้ เย่ฮวนกับอวี๋เซิ่งกังมีความสัมพันธ์ดีมากหรือไง?

หลินฮ่าวเยว่ก็รู้สึกตื่นเต้นมากเช่นกัน ก่อนหน้านี้ผู้ช่วยที่เย่ฮวนจัดให้อย่างไมค์ ลีก็ใช้งานได้ดีอยู่แล้ว ตอนนี้ยังนำคอนเนคชั่นมาให้ตระกูลหลินอีก

"ฉันยินดี!"

หลินเซี่ยงตงพูดออกมาทันที:

"คุณอวี๋ ไม่ต้องเลือกวันก็ได้ครับ ผมว่าวันนี้เราลงนามสัญญากันเลยดีไหม!"

หลินเซี่ยงตงกลัวว่าเป็ดที่จะเข้าปากจะบินหนีไป หลินโหย่วกั๋วได้แต่ส่ายหน้าอย่างหมดคำพูดแล้วชำเลืองมองหลินเซี่ยงตง:

"ใจร้อนเหลือเกิน ไม่เหมือนกับประธานกรรมการเลย"

"ฮ่าๆๆ ท่านประมุขตระกูลหลิน ไม่เป็นไรครับ"

อวี๋เซิ่งกังยิ้มบางๆ โทรศัพท์ไปยังบริษัท หลังจากร่างสัญญาเสร็จแล้ว ก็ส่งแฟกซ์ไปยังเครื่องแฟกซ์ของตระกูลหลิน แล้วยื่นให้หลินเซี่ยงตงและสวี่ติ่งเทียนพร้อมอธิบายอย่างใจเย็น:

"สินค้ารอบหน้า ผมจะจัดส่งจากสหรัฐอเมริกามายังประเทศในเดือนหน้า เมื่อถึงเวลานั้น พวกคุณก็จะเป็นตัวแทนจำหน่ายของฮว๋า กั๋ว ไบโอ ไม่มีใครกล้ารังแกพวกคุณหรอก"

อวี๋เซิ่งกังมีความมั่นใจพอที่จะเป็นที่พึ่งให้ตระกูลหลินและตระกูลสวี่ ฮว๋า กั๋ว ไบโอของเขา แม้แต่ในสหรัฐอเมริกา ประธานาธิบดีสหรัฐฯ มาก็ต้องให้เกียรติเขา จะไม่ต้องพูดถึงฝั่งประเทศของพวกเขา หน่วยงานกระทรวงกลาโหมในทุกภูมิภาคต่างๆ ล้วนต้องมาซื้อยาจากพวกเขา

เย่ฮวนที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นคำมั่นสัญญาที่อวี๋เซิ่งกังให้กับทั้งสองคน พยักหน้าอย่างพอใจ

ในตอนนี้ โทรศัพท์ของอวี๋เซิ่งกังดังขึ้น

"สวัสดีครับคุณอวี๋ ผมหลิวต้าไห่ ประมุขตระกูลหลิวแห่งเมืองเจียง ทราบว่าคุณมาเมืองเจียง ผมจึงกล้าเชิญคุณไปรับประทานอาหารที่ภัตตาคารชิงเฉิงในวันพรุ่งนี้ คุณมีเวลาว่างไหมครับ?"

"ได้ครับ อย่าลืมส่งบัตรเชิญให้ตระกูลสวี่และตระกูลหลินด้วยล่ะ"

ตระกูลสวี่และตระกูลหลิน?

หลิวต้าไห่ขมวดคิ้วเล็กน้อย นี่มันตระกูลเล็กๆ ที่ไหนกันที่โผล่มาได้รับความสนใจจากคุณอวี๋ขนาดนี้?

แต่ด้วยความเป็นคนฉลาด เขาก็เข้าใจทันทีว่า บางทีคุณอวี๋อาจจะเห็นศักยภาพของสองตระกูลนี้มากกว่า ถ้าสามารถเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลหลิวกับตระกูลหลินได้ แล้วรู้จักกับคุณอวี๋ นั่นไม่ใช่เรื่องดีๆ หรือ!

"ไม่มีปัญหาครับ"

วางสายแล้ว อวี๋เซิ่งกังมองไปยังสองคนแล้วพูด:

"พรุ่งนี้ ผมต้องไปร่วมงานเลี้ยง ผมสั่งให้ประมุขตระกูลหลิวเตรียมบัตรเชิญสำหรับพวกคุณด้วย ถึงเวลานั้น ทุกคนสามารถไปได้"

หลินเซี่ยงตงพูดอย่างนอบน้อม:

"คุณอวี๋ เป็นงานเลี้ยงที่ตระกูลหลิวเตรียมเองใช่ไหมครับ?"

"ใช่แล้ว ผมบอกให้เขาหาบัตรเชิญมาให้พวกเราเพิ่มอีกหลายใบ"

เย่ฮวนเอ่ยเชิญ:

"อวี๋เพื่อนเก่า คืนนี้นอนที่บ้านเราสักคืนไหม!"

อวี๋เซิ่งกังเอามือลูบจมูกอย่างเก้อๆ รู้ว่านี่เป็นคำพูดเพื่อความสุภาพของเจ้าตำหนักที่กำลังเตรียมจะไล่คนกลับ จึงโบกมือปฏิเสธ:

"ไม่จำเป็นครับ ผมมีที่พักอยู่แล้ว"

"ทุกท่าน เรื่องสำเร็จแล้ว ผมคงไม่รบกวนนานนัก"

เห็นอวี๋เซิ่งกังลุกขึ้น หลินเซี่ยงตงก็รีบลุกขึ้นมา พาอวี๋เซิ่งกังไปส่งที่ประตู แล้วก็เห็นรถแอสตันมาร์ติน One-77 สุดเท่ เขาจำได้ว่ารุ่นนี้มีเพียง 77 คันทั่วโลกเท่านั้น

นอกจากเงินทองแล้ว ยังต้องมีคอนเนคชั่นและอำนาจมหาศาลถึงจะซื้อได้ และยังเป็นสัญลักษณ์ของสถานะอีกด้วย

หลินเซี่ยงตงอุทานอย่างทึ่ง:

"เมื่อไหร่ฉันจะเท่ได้ขนาดนี้บ้างนะ?"

ทางนี้ เย่ฮวนนั่งอยู่บนโซฟา ถือกล่องโบราณแต่ประณีตสองใบ แล้วพูดว่า:

"คุณปู่ ผมจะไปต้มยาให้"

หลินโหย่วกั๋วยิ้มพลางพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร ตอนนี้เขาเหมือนต้นไม้ที่โดนลมพัดจนแทบหัก ถ้ายาของเย่ฮวนได้ผล ก็ถือว่าดีมาก

ถ้าไม่ได้ผลก็ไม่เป็นไร เขามองเรื่องความเป็นความตายอย่างปล่อยวางมานานแล้ว

เย่ฮวนเดินไปยังห้องครัวเล็ก ห้องครัวหลักถูกจ้าวชิงเสียใช้ทำกุ้งเหล้าไปแล้ว

เปิดกล่องแรก ใบหนวดมังกรนี้ไม่ใช่หนวดมังกรจริงๆ แต่เพราะสมุนไพรชนิดนี้มีรูปร่างคล้ายหนวดมังกร คนจึงตั้งชื่อสมุนไพรนี้ว่าใบหนวดมังกร

ส่วนน้ำคุนหลุน ก็คือน้ำที่เก็บมาจากภูเขาคุนหลุน ในเวลาดวงอาทิตย์ขึ้นของทุกวัน เป็นการเก็บเอาแก่นสารของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ น้ำชนิดนี้ดื่มแล้วมีประโยชน์ต่อร่างกายมาก

เพื่อหาสมุนไพรสองชนิดนี้ เย่ฮวนถึงกับต้องจ่ายเงินไปถึง 800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ไม่มีอะไรมาก เพราะสมุนไพรสองชนิดนี้ แม้แต่ในตลาดมืดก็ยังเป็นของที่มีราคาแต่หาซื้อไม่ได้

"มีอะไรให้ช่วยไหม"

สวี่ชิงเฉี่ยนและหลินฮ่าวเยว่เดินเข้ามาในครัว เมื่อผู้หญิงสองคนเข้ามา พื้นที่ในห้องครัวเล็กก็เริ่มรู้สึกแคบลง

หลินฮ่าวเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เธออาจจะไม่เก่งอะไรเลย แต่ก็อยากจะมาช่วยเย่ฮวนในครัว อย่างไรก็ตาม เย่ฮวนเสียเวลา เสียแรง เสียความสัมพันธ์เพื่อคุณปู่ของเธอ เธอไม่อาจนั่งเฉยๆ อยู่ข้างนอกได้

สวี่ชิงเฉี่ยนก็คิดเช่นเดียวกัน เย่ฮวนโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ:

"ไม่ต้องหรอก ฉันต้มเองได้"

ผู้หญิงสองคนนี้ ปกติอยู่ในครัวไม่เคยทำอะไรเลย อีกทั้งไม่เคยสัมผัสกับทฤษฎีการแพทย์แผนจีนมาก่อน เย่ฮวนกลัวว่าพวกเธอจะทำให้ยาระเบิด

สักพัก น้ำในหม้อยาเริ่มเดือด สวี่ชิงเฉี่ยนสูดดมเบาๆ แล้วพูด:

"หอมจัง!"

แปลกจัง ยาจีนทำไมถึงมีกลิ่นหอมด้วย?

"นี่คือกลิ่นยา"

เย่ฮวนต้มน้ำยาออกมา แบ่งเป็น 12 ชุด ตามมาตรฐานวันละ 3 ครั้ง ครั้งละ 1 ชุด แล้วบรรจุลงขวด

"คุณปู่ ยาพร้อมแล้วครับ"

หลินโหย่วกั๋วเห็นท่าทางของเย่ฮวน รู้สึกซาบซึ้งใจมาก คิดว่าตนเองได้หลานเขยที่ดี

"น้องเย่ ขอบคุณมากนะ"

"ขอบคุณอะไรกัน เราเป็นครอบครัวเดียวกันนี่!"

เย่ฮวนส่งยาให้หลินโหย่วกั๋ว หลินโหย่วกั๋วรับยามา แหงนหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก ดื่มอึกๆ หลายอึก ยาหมดขวดอย่างรวดเร็ว หลินโหย่วกั๋วเลียริมฝีปาก พูดอย่างอยากได้อีก:

"หวานอร่อย ผมรู้สึกเหมือนกำลังดื่มน้ำเชื่อมเลย"

ยาผ่านเข้าไปในอวัยวะภายในทั้งห้าและหกของหลินโหย่วกั๋ว ช่วยขจัดสารพิษในร่างกายของหลินโหย่วกั๋ว

สีหน้าของหลินโหย่วกั๋วค่อยๆ ดีขึ้น จากสีซีดขาวกลายเป็นสีแดงระเรื่อ เห็นผลทันตาเลย

"พ่อ!"

หลินเซี่ยงตงเดินเข้ามาอย่างตื่นเต้น เขาส่งกระจกให้หลินโหย่วกั๋วแล้วพูด:

"ดูสิ ดูหนุ่มขึ้นตั้งหลายปี!"

(จบบท)