บทที่ 10 แผนร้ายของจ้าวจื่อเซิง!

จากนั้นก็มองเย่ฮวนด้วยสายตารังเกียจ

ก่อนหน้านี้แค่ดูถูก แต่ตอนนี้ ทัศนคติของหลินเซี่ยงตงที่มีต่อเย่ฮวนกลายเป็นความรังเกียจอย่างที่สุด!

ไอ้หมอนี่มีแต่ทำให้เรื่องพัง!

กินข้าวของตระกูลหลินเรา ใช้ของตระกูลหลินเรา ไม่ได้ให้นายทำอะไร นายก็แค่ปิดปากสกปรกของนายไว้ไม่ได้เหรอ?

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณปู่อยู่ที่นี่ เขาคงไล่เย่ฮวนออกจากตระกูลหลินไปนานแล้ว!

หลินฮ่าวเยว่ก็ตกตะลึง เธอช็อคที่เย่ฮวนกล้าท้าทายปรมาจารย์ฮวงจุ้ยของเมืองเจียงคนนี้

ต้องรู้ไว้ว่า อาจารย์สวี่ผู้นี้มีตัวตนที่ลึกลับมาก

ในวงการมีข่าวลือว่า อาจารย์สวี่ฮั่นฉวนมีอาจารย์เป็นปรมาจารย์ฮวงจุ้ยผู้ทรงคุณธรรมและเป็นที่เคารพอย่างสูง

"ท่านประธานหลิน เรื่องฮวงจุ้ยเอาไว้คุยกันคราวหน้าดีกว่า!"

ขณะเดินผ่านเย่ฮวน สวี่ฮั่นฉวนชะงักฝีเท้า แล้วพูดเสียงเรียบๆ:

"คนหนุ่ม ระวังคำพูดหน่อย"

"ระวังลมแรงจะทำให้ลิ้นพลาด!"

จากนั้น สวี่ฮั่นฉวนแค่นเสียงหึในลำคอ แล้วออกจากคฤหาสน์ตระกูลหลิน

หลินเซี่ยงตงโกรธจัด:

"เย่ฮวน มานี่เดี๋ยวนี้!"

เมื่อพ่อตาเรียก เย่ฮวนไม่กล้าเพิกเฉย เดินเข้าไปหาพร้อมรอยยิ้มกวนๆ:

"คุณพ่อตาครับ มีอะไรหรือเปล่า"

หลินเซี่ยงตงเห็นท่าทางยิ้มเยาะของเย่ฮวนแล้วยิ่งโกรธ:

"นาย นายรู้ไหมว่านายทำให้อาจารย์สวี่โกรธแล้ว?!"

เย่ฮวนยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ:

"อาจารย์สวี่ก็แค่นั้นแหละ ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยตัวเล็กๆ แค่นี้ก็ทำให้คุณกลัวได้ขนาดนี้แล้ว"

"ไม่ได้ คืนพรุ่งนี้ นายต้องไปกับฉัน ไปที่บ้านของอาจารย์สวี่ ไปขอโทษอาจารย์สวี่!"

ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยแบบนี้ หลินเซี่ยงตงไม่กล้าทำให้โกรธ ตระกูลหลินก็ไม่กล้าเช่นกัน!

เครือข่ายความสัมพันธ์ของสวี่ฮั่นฉวนน่ากลัวยิ่งกว่าของหลินเซี่ยงตงเสียอีก

ทำให้ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยผู้ทรงเกียรติโกรธ ต่อไปในเมืองเจียง ตระกูลหลินจะต้องระมัดระวังทุกย่างก้าว!

"ทำไมผมต้องไปขอโทษอาจารย์สวี่ด้วย? สิ่งที่ผมพูด มันไม่ใช่ความจริงหรือไง"

เย่ฮวนรำคาญในใจ ทำไมตระกูลนักธุรกิจในเมืองเจียงถึงได้เกรงกลัวสวี่ฮั่นฉวนขนาดนี้!

หลินเซี่ยงตงหายใจหอบ ใบหน้าแดงก่ำ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง หลินฮ่าวเยว่ก็เข้ามาขวาง:

"พ่อคะ เย่ฮวน พวกคุณอย่าทะเลาะกันเลย"

ตอนนั้นเอง จากบันไดชั้นหนึ่ง มีเสียงทุ้มหนักแน่นดังมา:

"ทะเลาะอะไรกัน! จะไม่ให้คนแก่ได้นอนหรือไง"

คุณปู่หลินสวมชุดทังซังสีเทา ถือไม้เท้าประณีต ค่อยๆ เดินลงบันไดทีละขั้น มาหยุดตรงหน้าทั้งสามคน

เมื่อเห็นคุณปู่ หลินเซี่ยงตงและหลินฮ่าวเยว่ก้มหัวพร้อมกัน:

"พ่อครับ!"

"คุณปู่คะ!"

หลินเซี่ยงตงสายตาวูบไหว ตั้งใจจะฟ้องเย่ฮวน เล่าเรื่องที่เย่ฮวนเถียงสวี่ฮั่นฉวนให้คุณปู่หลินฟังทั้งหมด

"ดี ดีมาก"

คุณปู่หลินได้ฟังแล้ว ดวงตาวาววับด้วยความเฉลียวฉลาด กล่าวชม:

"สมแล้วที่เป็นลูกเขยที่ฉันเลือก"

"พ่อครับ! คุณ...คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

หลินเซี่ยงตงตกตะลึง

ไม่รู้ว่าเย่ฮวนไปหลอกล่อคุณปู่ยังไง ถึงทำให้คุณปู่มองเย่ฮวนดีขนาดนี้

คุณปู่หลินยิ้มมองเย่ฮวน:

"เสี่ยวเย่ ฉันเรียกเธอแบบนี้ได้ไหม"

เย่ฮวนยิ้ม:

"คุณปู่จะเรียกยังไงก็ได้ครับ"

ในตระกูลหลินทั้งหมด นอกจากหลินฮ่าวเยว่แล้ว มีแต่คุณปู่หลินที่ดีกับเขาที่สุด

เย่ฮวนครุ่นคิด อีกสองสามวันข้างหน้า เขาอาจจะย้ายศูนย์กลางของตำหนักซิวหลัวมาที่ตระกูลหลิน และตระกูลสวี่ด้วย...

ตอนเย็น เย่ฮวนถูกคุณปู่หลินเรียกไปที่ห้องหนังสือ

ในห้องรับแขกใหญ่โต เหลือเพียงหลินฮ่าวเยว่กับหลินเซี่ยงตงสองคน

หลินเซี่ยงตงใบหน้าแดงก่ำ นั่นเป็นเพราะโกรธเย่ฮวน

"เสี่ยวเยว่ หนูมีอะไรอีกไหม?"

"มี...มีค่ะ"

หลินฮ่าวเยว่นึกได้ เธอกลับบ้านมาเพื่อเรื่องการตรวจสอบโปรเจกต์

"หนูกำลังจะบอกว่า เย่ฮวนเพื่อปกป้องหนู ได้ลงมือสั่งสอนจ้าวจื่อเซิงเหรอ?"

หลินเซี่ยงตงถามอย่างเป็นห่วง:

"ไม่เป็นไรใช่ไหม มีบาดเจ็บหรือเปล่า?"

"พ่อคะ เย่ฮวนตีจ้าวจื่อเซิง จะมีปัญหาไหมคะ?"

คิดไม่ถึงว่า เย่ฮวนยังออกมือปกป้องลูกสาวของตัวเอง

หลินเซี่ยงตงเดินไปมาในห้องรับแขก แล้วแค่นเสียงเบาๆ

ไอ้ไร้ประโยชน์นี่ ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง!

อีกฝ่ายเป็นลูกชายของหัวหน้าหน่วยงานตรวจสอบยา เย่ฮวนตีจ้าวจื่อเซิง หวังว่าอีกฝ่ายจะเห็นแก่หน้าตระกูลหลิน แล้วให้อภัยตระกูลหลิน

หลินเซี่ยงตงถอนหายใจเบาๆ:

"บาดเจ็บหนักไหม?"

หลินฮ่าวเยว่พูดอย่างรู้สึกผิด:

"เย่ฮวนเขา...ทำให้นิ้วสองนิ้วของจ้าวจื่อเซิงพิการ"

พิ...พิการที่นิ้ว?!

หลินเซี่ยงตงหน้าผากกระตุกถี่ ไอ้ไร้ประโยชน์นี่ ชอบก่อเรื่องให้ตัวเองตลอด!

แค่ตีกันธรรมดาก็ยังดี แต่ตอนนี้ เย่ฮวนทำให้นิ้วสองนิ้วของจ้าวจื่อเซิงพิการเลย เรื่องนี้ยากแล้ว

......

โรงพยาบาลประชาชนเมืองเจียง

ในห้องพิเศษหรูหรา จ้าวจื่อเซิงนอนอยู่บนเตียง ติดน้ำเกลือและเฝือก ส่งเสียงครวญครางอย่างทุกข์ทรมาน

"ไอ้บ้า ไอ้บ้าที่ควรตาย ฉันจะฆ่าแก!!"

บอดี้การ์ดคนหนึ่งเดินเข้ามา ก้มหน้า พูดอย่างกลัวๆ:

"คุณชายจ้าว ตรวจสอบแล้ว อีกฝ่ายแซ่เย่ ชื่อฮวน"

"เป็นลูกเขยที่เข้าบ้านตระกูลหลิน ข้อมูลและภูมิหลังธรรมดามาก สามารถฆ่าได้!"

ขณะพูด บอดี้การ์ดยื่นแฟ้มข้อมูลที่รวบรวมไว้ให้จ้าวจื่อเซิงด้วยสองมือ

จ้าวจื่อเซิงอ่านข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเย่ฮวน ดวงตาวาบไหวด้วยแววอาฆาต

กล้าลงมือกับฉัน จ้าวจื่อเซิง วันนี้ ฉันจะให้นายรู้ว่าฉันร้ายกาจแค่ไหน!

ตอนนั้น ชายวัยกลางคนไว้ผมทรงตั้งขึ้นสูง เปิดประตูเข้ามา

"โวยวายอะไร ไร้มารยาท"

"พ่อครับ!"

จ้าวจื่อเซิงเห็นชายวัยกลางคน ทำหน้าเหมือนเด็กถูกรังแก:

"พ่อครับ พ่อต้องเอาเรื่องให้ลูกด้วยนะ"

"วางใจเถอะ ฉันจะไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายสบายแน่

ขอดูข้อมูลของอีกฝ่ายหน่อย อืม...คนธรรมดาเหรอ?"

จ้าวจงเหอมีลูกตอนแก่ อายุเกิน 40 แล้วถึงได้มีจ้าวจื่อเซิงเป็นลูกชายคนเดียว

ปกติแล้ว จ้าวจงเหอตามใจจ้าวจื่อเซิงอย่างไร้ขอบเขต อุ้มไว้บนมือกลัวตก อมไว้ในปากกลัวละลาย

"แค่คนธรรมดา ยังกล้าตีลูกชายของฉัน จ้าวจงเหอ"

จ้าวจงเหอครุ่นคิด เมื่ออีกฝ่ายเป็นคนธรรมดา ไม่มีฉากหลัง ไม่มีตำแหน่ง ไม่มีอิทธิพล

คนที่ไม่มีอะไรเลยแบบนี้ สำหรับจ้าวจงเหอแล้ว จัดการง่ายที่สุด

แค่หานักเลงมา ก็จัดการอีกฝ่ายได้!

ไม่เหมือนกับคนที่มีฉากหลัง จ้าวจงเหอยังต้องคิดให้รอบคอบ

"เรื่องคน ฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว"

จ้าวจงเหอพูด:

"ฝั่งตระกูลหลิน ฉันจะจัดการเอง"

ปั้บ ปั้บ!

จ้าวจงเหอยกมือขึ้น ตบมือเบาๆ สองที ชายร่างใหญ่กำยำบึกบึนก็เดินเข้ามา

ชายร่างใหญ่คนนี้เดินอย่างองอาจ แผ่รังสีอำมหิตออกมา

จ้าวจงเหอส่งรูปของเย่ฮวนให้ชายร่างใหญ่ น้ำเสียงเรียบเฉย:

"ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน ฆ่ามัน งานนี้สำเร็จ ฉันให้ 2 ล้าน!"

ชายร่างใหญ่ตบอกตัวเอง ยิ้มอย่างมั่นใจ:

"วางใจ ไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน"

จ้าวจื่อเซิงเห็นชายร่างกำยำคนนี้ ตื่นเต้นไม่หาย ร่างกายขนาดนี้ เก่งกว่าบอดี้การ์ดส่วนตัวของเขาตั้งเยอะ!

เย่ฮวน นายตายแน่!

ในเวลาเดียวกัน ที่คฤหาสน์ตระกูลหลิน

คุณปู่หลินจูงเย่ฮวน กำลังชมภาพเขียนในห้องหนังสือ

"เสี่ยวเย่ เธอคิดว่ายังไง?"

เย่ฮวนค่อยๆ เงยหน้า จ้องมองภาพเขียนที่ติดอยู่บนผนัง:

"ลายมือนี้ แฝงไว้ด้วยความเป็นยอดคนในยุทธภพ!"

(จบบท)