ตอนที่ 280: การเริ่มต้นใหม่ (1)

'สมาชิกของหอคอยพ่อมดมืดมักจะมีสองตัวตน พวกเขาจะมีเงาในแสงดังนั้นเจ้าจะต้องปกปิดตัวตน' เฮนน์พูดต่อ 'หอคอยพ่อมดมืดไม่ควรมีกฎที่เข้มงวดดังนั้นพวกเขาจึงสามารถทำอะไรก็ตามที่พวกเขาต้องการ หอคอยพ่อมดมืดจะคัดเลือกนักฆ่าและขอให้พวกเขารวบรวมข้อมูลที่จำเป็น มีพ่อมดหลายคนเลือกที่จะยอมรับข้อเสนอพิเศษขององค์กรเนื่องจากพวกเขาต้องการวิธีที่จะได้รับทรัพยากรหายากอย่างง่ายๆ มันเป็นองค์กรที่ซ่อนอยู่ในเงามืด'

'น่าสนใจ...' แองเจเล่ไม่ได้คาดหวังว่าองค์กรจะเป็นเหมือนกับที่เฮนน์เพิ่งพูด 'ข้าคิดว่าพวกเขาต้องการฝึกให้ข้าเป็นผู้เชี่ยวชาญยา'

'เจ้ามีพรสวรรค์ พวกเขาต้องการให้เจ้ายอมรับข้อเสนอก่อนดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้' เฮนน์ตอบเสียงเบา 'สมาชิกของหอคอยพ่อมดมืดมีอยู่ทุกหนทุกแห่งในทวีปกลาง ไม่ต้องกังวล สิ่งที่ข้าต้องการให้เจ้าทำให้ข้านั้นไม่เกี่ยวข้องกับองค์กรนั้น ข้าจะบอกเจ้าว่าต้องทำอะไรเมื่อถึงเวลา'

แองเจเล่ฟังคำพูดของเฮนน์ในขณะที่เขาพูดคุยกับชายเครายาว เขาต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับเมืองและองค์กร

"มีสาขาอยู่ที่นี่และเนื่องจากเจ้าเป็นสมาชิกชั้นเลิศจากฝั่งตะวันตกจะมีคนจากสภาถูกส่งมาที่นี่เพื่อต้อนรับเจ้า อย่างไรก็ตามเราจะคำนวณวันที่เขาจะออกมา...." ชายคนนั้นลดเสียงของเขาลง

"ข้าจะต้องรอที่นี่จนกว่ารอบต่อไปจะมาถึงหรือ" แองเจเล่สงสัย

"ใช่ เจ้าจะต้องเข้าร่วมทีมต่อไป เจ้าสามารถใช้เวลาในการตรวจสอบเมืองและซื้อของที่ระลึกบางอย่างได้ สถานที่นี้มันพิเศษมาก" ชายคนนั้นยิ้ม

"ข้าไม่สนใจ" แองเจเล่ส่ายหัว "มันใช้เวลานานแค่ไหน"

ชายคนนั้นตอบในขณะที่เขาเขียนบางอย่างลงบนกระดานคริสตัลสีดำ ตัวหนังสือจะหายไปทุกครั้งที่เขาเขียนเสร็จ

"ข้าคิดว่า 14-15 วัน"

"ที่นี่มันสามารถแลกเปลี่ยนบัตรคริสตัลได้หรือไม่"

"ใช่ ข้าสามารถทำให้เจ้าได้" ชายคนนั้นตอบทันที "ข้าจะให้ส่วนลดถ้าเจ้าต้องการ"

"เอาล่ะ งั้นข้าจะแลกบัตรคริสตัลกับสกุลเงินของทวีปกลาง" แองเจเล่เอาบัตรคริสตัลหลายใบออกจากถุงกระเป๋าของเขา

************************

กลางคืนฝนกำลังจะตก

คนในสังเวียนกำลังเชียร์นักสู้และมีคนที่ยังรออยู่ที่ทางเข้า

พวกเขาสวมชุดหนังทั้งหมดและมีผู้หญิงที่ดูเหมือนขุนนางกำลังถือพัดกระดาษในมือ พวกเธอกำลังพูดด้วยภาษามีเดียด้วยสำเนียงท้องถิ่นและพวกเธอกำลังพูดถึงการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้นในสังเวียน

มีรถม้าจากถนนเลี้ยวขวาแล้วจอดตรงที่ว่างข้างทางเข้า

มีเด็กกำลังเล่นใกล้แม่น้ำหัวเราะคิกคักในขณะที่วิ่งไล่กัน

แองเจเล่เปิดประตูและออกจากบ้านที่อยู่ข้างถนน เขาสวมชุดคลุมยาวสีขาวและตรวจสอบเวลา

"มันสองทุ่มแล้วหรือ ข้าต้องหาสถานที่ที่จะค้างคืน"

เขามองไปที่ถนนและสแกนคนเดินเท้าโดยใช้ซีโร่ แองเจเล่หรี่ตาและเขาก็ดูตกใจ

'พวกเขาเป็นปุถุชนทั้งหมดเลยหรือ ทำไมพวกเขาถึงไม่กลัวรังสี'

'หอคอยชำระล้างทำให้พื้นที่บริสุทธิ์และพวกมันสามารถป้องกันปุถุชนจากการบาดเจ็บโดยรังสีพลังงาน' เฮนน์ตอบ 'เจ้ารู้ว่านี่ไม่ใช่ฝั่งตะวันตกที่แย่ใช่ไหม'

แองเจเล่พยักหน้าเล็กน้อย เขาไม่ค่อยสนใจวิธีที่เฮนน์พูดกับเขา เขาเลี้ยวขวาทางแยก

เขาเดินไปตามถนนอันเงียบสงบข้างแม่น้ำหลังจากที่ผ่านพื้นที่ที่คึกคัก

มีชายชราหลายคนกำลังคุยกันภายใต้ต้นไม้ มันดูเหมือนว่าพวกเขาเพิ่งทานอาหารเย็นเสร็จ

หลังจากเดินผ่านไปประมาณสิบนาทีแองเจเล่ก็พบร้านเหล้าข้างถนน ชื่อของร้านเหล้าถูกแกะสลักลงบนกระดานทองแดงและมันชื่อว่าคนหลงทาง

มีลูกค้ามากมายที่ออกและเข้าร้านเหล้า แองเจเล่เห็นแสงสีชมพูภายในและเขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะของผู้หญิง

เขาขมวดคิ้วในขณะที่เขาเดินไปที่ร้านเหล้า

กริ๊ง

มีชายล่ำสันเปลือยครึ่งบนผลักประตูและแองเจเล่ก็จับประตูก่อนที่มันจะปิด เขาก้าวเข้าไปในร้านเหล้าอย่างรวดเร็ว

กระดิ่งบนประตูดังอยู่ตลอดเวลา

ผู้คนกำลังเชียร์และตะโกนในบาร์

มีเพียงแสงสีชมพูสลัวที่ทำให้วิสัยทัศน์ในพื้นที่นั้นต่ำ มีผู้หญิงหลายคนที่สวมชุดเซ็กซี่นั่งอยู่บนขาลูกค้าผู้ชายและลูกค้าที่ขี้อายก็ถูกนำเข้าไปในห้องส่วนตัวโดยพนักงานเสิร์ฟ

มีกลิ่นของน้ำหอมราคาถูกลอยอยู่ในอากาศ

แองเจเล่เคลื่อนที่ไปอีกด้านและพยายามที่จะไม่ปิดกั้นคนที่กำลังเดินที่บาร์

"ข้าต้องการห้อง" เขาเดินไปที่เคาน์เตอร์และพูดเสียงเข้ม

พนักงานเสิร์ฟที่อยู่หลังเคาน์เตอร์รู้สึกประหลาดใจ

"ตกลง" เธอมองที่แองเจเล่และลดมือขวาลง มันดูเหมือนว่าเธอกำลังตรวจสอบตัวตนของเขา การแสดงออกของเธอเปลี่ยนไปเมื่อเธอเสร็จสิ้นขั้นตอน

"เวนดี้! มาที่นี่หน่อย! มาช่วยลูกค้ารายนี้หน่อย!" พนักงานเสิร์ฟตะโกน

หลายวินาทีต่อมาก็มีเด็กผู้หญิงในชุดสีม่วงโผล่มาจากทางเดิน ดวงตาของเธอมองที่แองเจเล่ด้วยสีหน้าว่างเปล่า

"โปรดตามข้ามา"

แองเจเล่พยักหน้าและเดินตามเธอ

พวกเขาเดินผ่านบาร์ที่เสียงดังและทางเดิน แล้วพวกเขาก็ขึ้นบันไดไปสองรอบและเดินผ่านห้องหลายห้องและทางเดินที่มีทหารเฝ้าระวัง ในที่สุดแองเจเล่ก็มาถึงโถงที่มืดและเงียบ

มีคนประมาณสิบคนนั่งในโถง

หลายคนกำลังนั่งด้วยกันแต่บางคนก็กำลังรอคอยอย่างอดทนอยู่คนเดียว ชุดของพวกเขาแตกต่างกันไป บางคนก็เปลือยครึ่งตัว

รูปแบบการแต่งกายของพวกเขาแตกต่างจากคนเดินเท้าที่อยู่บนถนน พวกเขาดูคล้ายกับคนที่อยู่ฝั่งตะวันตก

ดูเหมือนว่าคนในห้องโถงไม่กังวลเกี่ยวกับการปรากฏตัวของแองเจเล่ มีคนอีกสองคนที่เข้าโถงก่อนเขาและพวกเขาเพียงนั่งลงบนเก้าอี้

แสงในห้องโถงมาจากโคมไฟน้ำมันสี่อันที่อยู่รอบเคาน์เตอร์ตรงกลาง แสงเปลวไฟสีส้มขนาดเล็กแทบจะไม่ทำให้พื้นที่ที่ลึกลับนี้อุ่นขึ้น

"ท่านบาทอลบอกว่าท่านสามารถอยู่ที่นี่ได้นานเท่าที่ท่านต้องการแต่ท่านต้องจ่ายค่าบริการ ท่านสามารถลงทะเบียนเข้าพักได้ที่เคาน์เตอร์ที่อยู่อีกด้านและรับภารกิจถ้าท่านต้องการ" เมื่อเวนดี้อธิบายเสร็จเธอก็โค้งให้แองเจเล่และออกไป

แองเจเล่พยักหน้าเล็กน้อยและเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์

"ข้าต้องการลงทะเบียนเข้าพัก"

"ท่านกรีนใช่ไหม เจ้านายได้เตรียมห้องไว้ให้ท่านแล้ว ห้องหมายเลข 101 โปรดนำตรานี้ติดตัวไปด้วย" มีบริกรที่หล่อเหลายื่นป้ายสีดำขนาดเล็กให้แองเจเล่ การแกะสลักข้างหน้าดูคล้ายผู้ชายที่มีหัวเป็นนก

"ตราจะนำท่านไปยังห้องของท่าน นี่เป็นโรงแรมความฝัน เรารับรองว่าท่านจะได้พักอย่างปลอดภัยและสะดวกสบาย" บริกรยิ้ม

********************

แองเจเล่พักอยู่หลายวันในโรงแรมความฝันและใช้เวลาทำความคุ้นเคยกับเมือง จากนั้นเขาก็เริ่มค้นหาสิ่งมีชีวิตเวทมนต์อันตรายรอบๆพื้นที่

น่าเศร้าที่พื้นที่รอบเมืองมันปลอดภัยเพราะพวกมันถูกดูแลโดยตระกูลหรือองค์กรที่รับผิดชอบ ถ้าเขาต้องการหากลุ่มของสัตว์อสูรเวทมนต์ขนาดใหญ่เขาจะต้องออกจากเขตปลอดภัย

มันจะทำให้แองเจเล่ใช้เวลานานเกินไปในการเดินทางไปเขตอันตรายดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะยอมรับภารกิจจากโรงแรม

โรงแรมความฝันถูกสร้างโดยหอคอยพ่อมดมืด สมาชิกสามารถยอมรับภารกิจได้ที่นั่น โรงแรมแห่งนี้เป็นศูนย์กลางของโลกใต้ดินในเมือง

ภารกิจส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการลอบสังหาร

"ท่านแน่ใจหรือไม่ว่าท่านต้องการรับภารกิจหนึ่งดาว" บริกรถามเสียงเบา

"ใช่" แองเจเล่พยักหน้า

"ตกลง ตามคำขอของท่านข้าจะหาเป้าหมายที่เหมาะสม..." บริกรเริ่มตรวจสอบแผ่นกระดาษหนังหนา

เขารีบดึงกระดาษออกมาและยื่นให้แองเจเล่

"ข้าคิดว่านี่เป็นเป้าหมายที่ดีสำหรับท่าน"

แองเจเล่คว้ากระดาษและอ่านมัน

"ดี ข้าจะเอาคนนี้" เขาเคาะกระดาษ

ข้อมูลบนกระดาษนั้นเรียบง่าย 'ลอบสังหารพ่อมดนีลภายในสองวัน รางวัล 120 เหรียญดำ'

เหรียญดำเป็นเหรียญสากลที่ใช้ในทวีปกลาง เหรียญดำหนึ่งเหรียญสามารถแลกบัตรคริสตัลได้หนึ่งใบหรือเหรียญหินเวทมนต์ปกติได้ 700 เหรียญ เหรียญหินเวทมนต์และเหรียญดำสามารถใช้ในร้านค้าส่วนใหญ่ในเมืองได้ มีเหรียญอีกหลายประเภทที่นี่แต่พวกมันไม่มีมูลค่า

นอกจากนี้มันยังบอกว่าพ่อมดนีลเพิ่งทำลายขีดจำกัดและกลายเป็นพ่อมดทางการ ที่อยู่ของเขา เส้นทางที่ใช้เป็นชีวิตประจำวันและสมาชิกในตระกูลทั้งหมดถูกบันทึกลงในกระดาษ ดูเหมือนว่านีลกำลังคุยเรื่องราคาของอุปกรณ์พิเศษกับพ่อค้าจากมัลเท็นไรว์

'เฮ้ เจ้าไม่จำเป็นต้องทำงานสกปรกเช่นนี้ใช่ไหม' เสียงของเฮนน์ดังก้องในหูของเขา

'ท่านพูดถูก' แองเจเล่ส่ายหัว จำนวนของบัตรคริสตัลและเหรียญดำที่เขามีสามารถใช้ซื้อทรัพยากรได้เป็นจำนวนมาก เขายอมรับภารกิจเพียงเพราะเขาต้องการที่จะสกัดแก่นชีวิตออกจากเป้าหมายเพื่อให้เขาเพิ่มพลังจิตได้เร็วขึ้น

'ข้ามีเหตุผลของตัวเอง'

แอ๊ดด

ทันใดนั้นประตูของโถงก็เปิดและมีบริกรหญิงที่มีสีหน้าไร้อารมณ์ที่ชื่อเวนดี้เข้าห้อง มีผู้ชายสวมชุดคลุมดำยาวตามหลังเธอ

แองเจเล่หันหัวไปมองและหรี่ตา

มันเป็นครั้งที่สี่ที่เขาเห็นเวนดี้พาคนเข้าโรงแรม ส่วนใหญ่เป็นสมาชิกใหม่ที่ถูกเลือกจากหลายพื้นที่ เฉพาะพ่อมดที่มีพรสวรรค์ที่สุดเท่านั้นที่จะได้รับคัดเลือกให้เป็นสมาชิกทางการ