บทที่ 5 - แต้มประสบการณ์ที่หลั่งไหล

บทที่ 5 - แต้มประสบการณ์ที่หลั่งไหล

◉◉◉◉◉

เฉินเสียนกวัดแกว่งดาบในมืออย่างคล่องแคล่ว วิชาดาบปราบปีศาจที่บรรลุขั้นสมบูรณ์แบบแล้วถูกใช้ออกมาอย่างต่อเนื่องและทรงพลัง

อสูรจิ้งจอกตัวหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วหมายจะใช้กรงเล็บฉีกร่างของเขา แต่เฉินเสียนกลับตอบสนองได้เร็วกว่า เขาเอียงตัวหลบพร้อมกับตวัดดาบสวนกลับไปอย่างงดงาม

คมดาบกรีดผ่านลำคอของอสูรจิ้งจอกเป็นทางยาว เลือดสดพุ่งกระฉูด

【สังเวยวิญญาณอสูรจิ้งจอกหนึ่งตน ได้รับค่าประสบการณ์ 89 แต้ม】

ตัวอักษรสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นตรงหน้า เฉินเสียนรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที

นี่คือแหล่งฟาร์มชั้นยอด!

ในขณะเดียวกัน ติงเฉินและคนอื่นๆก็กำลังต่อสู้อย่างสุดกำลัง พวกเขามีฝีมือไม่เลว แต่เมื่อเทียบกับเฉินเสียนแล้วยังห่างชั้นกันอยู่มาก

หวังเหยียนที่เพิ่งรอดตายมาหมาดๆก็สู้ยิบตา เขาแทงดาบเข้าใส่ท้องของอสูรหมูป่าตัวหนึ่งซ้ำๆจนมันสิ้นใจตาย

“ดีมากทุกคน! อย่าให้พวกมันตั้งตัวได้!” ติงเฉินตะโกนให้กำลังใจลูกทีม

เฉินเสียนกลายเป็นตัวอันตรายที่สุดในสนามรบ เขาเคลื่อนไหวราวกับพายุเข้าสังหารอสูรไปทีละตัวอย่างง่ายดาย ไม่ว่าจะเป็นอสูรหมูป่าที่หนังหนาหรืออสูรจิ้งจอกที่ว่องไว ก็ไม่มีตัวไหนรอดพ้นจากคมดาบของเขาไปได้

【สังเวยวิญญาณอสูรหมูป่าหนึ่งตน ได้รับค่าประสบการณ์ 125 แต้ม】

【สังเวยวิญญาณอสูรจิ้งจอกหนึ่งตน ได้รับค่าประสบการณ์ 92 แต้ม】

...

ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจนเฉินเสียนรู้สึกเบิกบานใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ในที่สุด อสูรตัวสุดท้ายก็ล้มลงด้วยฝีมือของติงเฉิน การต่อสู้จบลงแล้ว

ทุกคนต่างหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน บนร่างกายเต็มไปด้วยเลือดและบาดแผลเล็กน้อย แต่โชคดีที่ไม่มีใครเสียชีวิต

“เจ้า...เจ้าเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?” หวังเหยียนมองเฉินเสียนด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

ทุกคนต่างก็มองมาที่เขาเป็นตาเดียว เฉินเสียนที่เคยอ่อนแอที่สุดในหน่วย บัดนี้กลับกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดไปแล้ว

เฉินเสียนเกาหัวแกรกๆแล้วยิ้มแห้งๆ “ก็อย่างที่เคยบอก พอเจอสถานการณ์คับขัน พลังมันก็ออกมาเองแหละ”

คำตอบนี้แน่นอนว่าไม่มีใครเชื่อ แต่ก็ไม่มีใครซักไซ้ต่อ เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่าในโลกที่โหดร้ายใบนี้ การมีความลับส่วนตัวถือเป็นเรื่องปกติ

นายทหารกองหน้าที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดเดินเข้ามาตบไหล่เฉินเสียนอย่างชื่นชม “เจ้าหนู ฝีมือไม่เลวเลยนะ สนใจย้ายมาอยู่กองหน้ากับข้าไหม?”

เฉินเสียนยังไม่ทันได้ตอบ ติงเฉินก็รีบพูดขึ้นมาก่อน “ท่านนายกอง นี่คนของข้า ท่านจะมาขโมยกันซึ่งๆหน้าแบบนี้ไม่ได้นะ”

นายทหารหัวเราะลั่น “ข้าก็แค่ลองถามดูเฉยๆ ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่เจ้าหนูคนนี้มีแววรุ่งแน่ อย่าให้เขาเสียของล่ะ”

ติงเฉินยืดอกอย่างภาคภูมิใจ “แน่นอนอยู่แล้ว”

หลังจากจัดการเก็บกวาดซากอสูรทั้งหมดจนเรียบร้อย พวกเขาก็ลากรถเข็นที่บรรทุกซากอสูรจนเต็มพิกัดกลับค่าย

ระหว่างทางกลับ ทุกคนต่างมองเฉินเสียนด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความดูแคลนในตอนแรกกลายเป็นความยอมรับและนับถือ

เมื่อกลับถึงกองครัว เฉินเสียนก็รีบปลีกตัวออกมาเพื่อตรวจสอบหน้าต่างสถานะของตัวเอง

【ค่าประสบการณ์: 853 แต้ม】

【วิทยายุทธ์: วิชาปราณโลหิตอัคนีกระทิงคลั่ง (ยังไม่สำเร็จ) วิชาดาบปราบปีศาจ (สมบูรณ์แบบ) ฝ่ามือทลายศิลา (สมบูรณ์แบบ)】

【ระดับพลัง: ฝึกกายขั้นสมบูรณ์แบบ】

【อายุขัย: สิบเก้าปีเจ็ดเดือน】

เมื่อเห็นแต้มประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้นมามหาศาล เฉินเสียนก็ยิ้มกว้างจนแก้มแทบปริ

เขารู้สึกได้ทันทีว่าชีวิตใหม่ในโลกใบนี้ มันช่างน่าตื่นเต้นและเต็มไปด้วยโอกาสจริงๆ

“เอาล่ะ ได้เวลาอัปเกรดแล้ว!”

เฉินเสียนไม่ลังเลที่จะทุ่มแต้มประสบการณ์ทั้งหมดไปที่วิชาปราณโลหิตอัคนีกระทิงคลั่งทันที

[จบแล้ว]