บทที่ 29 สภาพปัจจุบันของตระกูลกู้ มรดกขั้นจักรพรรดิ คัมภีร์โบราณของเทพจักรพรรดิ!

หลังจากสังหารผู้เป็นใหญ่แห่งตระกูลเหิงกู่และสอดส่องความทรงจำของเขาแล้ว กู้เฉินเพียงเหลือบมองเจดีย์เก้าชั้นสีแดงศักดิ์สิทธิ์แวบหนึ่งเท่านั้น เจดีย์ศักดิ์สิทธิ์นั้นก็หยุดการหมุนทันที จากนั้นก็หดตัวลงว่องไวแล้วหายเข้าไปในฝ่ามือของกู้เฉิน

อาวุธที่ผู้เป็นใหญ่แห่งตระกูลเหิงกู่เคยควบคุมนี้ แม้จะไม่ใช่อาวุธระดับจักรพรรดิ แต่ก็ได้ผสมวัสดุวิเศษและสมบัติล้ำค่าไว้ไม่น้อย ในอนาคตหากลบกระแสพลังของจักรพรรดิเตรียมบรรลุเหิงกู่ออกจากเจดีย์นี้ แล้วมอบให้แก่คนในตระกูลกู้ ก็นับว่าเป็นสิ่งที่ดีเยี่ยม

หลังจากเก็บเจดีย์แล้ว กู้เฉินก็เพียงเหลือบมองบรรดาผู้ติดตามของผู้เป็นใหญ่แห่งตระกูลเหิงกู่ที่กำลังตกตะลึงจนแทบสิ้นสติและพยายามจะหลบหนีไป

รวมถึงชายชราชุดดำที่เคยใช้พลังกดดันตระกูลกู้เป็นคนแรกด้วย บรรดาผู้ติดตามของผู้เป็นใหญ่แห่งตระกูลเหิงกู่ทั้งหมด ร่างกายพลันแข็งทื่อ ก่อนจะระเบิดออก กลายเป็นดอกไม้เลือด ดอกแล้วดอกเล่า ล้มตายไปอย่างสิ้นเชิง

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น กู้เฉินจึงก้าวเท้าหนึ่งก้าว กลับไปยังตระกูลกู้

"ประมุขรุ่นปัจจุบันของตระกูลกู้ กู้เต้าหลิน ขอคารวะบรรพบุรุษผู้ไกล!"

"กู้ชิงเสวียขอคารวะบรรพบุรุษผู้ไกล!"

"ขอคารวะบรรพบุรุษผู้ไกล!"

เมื่อกู้เฉินย่างเท้าลงบนผืนดินของตระกูลกู้ ทุกคนในตระกูลรวมถึงกู้เต้าหลินต่างคุกเข่าลงต่อหน้ากู้เฉินด้วยความจริงใจ ก้มศีรษะอย่างเคารพ ในดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและปีติยินดี

บรรพบุรุษผู้เฒ่าของตระกูลกู้ จักรพรรดิกู้เฉินกลับมาแล้ว!

คราวนี้ ลองดูสิว่าทั่วพิภพเฉิงมังนี้ จะมีใครกล้ารังแกตระกูลกู้อีก!

"ลุกขึ้นกันเถิด"

กู้เฉินมองดูสมาชิกตระกูลกู้ที่คุกเข่ากันอยู่ตรงหน้า ในดวงตาอันเย็นชา สุดท้ายก็ปรากฏแววอ่อนโยนขึ้นมา

เก้าหมื่นปีที่ผ่านมา เขาแทบจะสละทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อพิภพเฉิงมัง แต่กลับติดค้างตระกูลของตนเองไว้มากนัก

โชคดีที่บัดนี้เขากลับมาแล้ว ในพิภพเฉิงมังนี้ ใครอยากจะปกป้องก็เชิญไปปกป้องเถิด

สิ่งที่เขาจะปกป้อง มีเพียงตระกูลกู้เท่านั้น!

"บรรพบุรุษผู้เฒ่า ท่านอาลำดับสองถูกผู้ติดตามของผู้เป็นใหญ่แห่งตระกูลเหิงกู่ใช้คำสั่งจักรพรรดิเตรียมบรรลุทำร้ายไว้ก่อนหน้านี้ บัดนี้บาดเจ็บสาหัสใกล้สิ้นใจ ขอบรรพบุรุษผู้เฒ่าช่วยชีวิตท่านอาลำดับสองด้วย!"

หลังจากแสดงความเคารพต่อกู้เฉินแล้ว กู้เต้าหลินก็รีบรายงานอย่างเร่งร้อน

เมื่อได้ยินคำพูดของกู้เต้าหลิน สมาชิกคนอื่นๆ ในตระกูลกู้ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นก็พลันจางลงไม่น้อย ในใจเต็มไปด้วยความกังวล

หลายพันปีที่ผ่านมา การมีอยู่ของกู้ชิงซานสำหรับตระกูลกู้แล้ว เปรียบเสมือนเสาหลักอันแข็งแกร่ง

หลายครั้งที่ตระกูลกู้เผชิญกับภัยอันตราย ก็ล้วนแต่เป็นกู้ชิงซานที่จัดการแก้ไข

แม้ว่าตอนนี้เสาหลักที่แท้จริงของตระกูลกู้อย่างจักรพรรดิกู้เฉินจะกลับมาแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครอยากเห็นกู้ชิงซานต้องจบชีวิตลงอย่างน่าสลดใจ

"ไม่เป็นไร ตอนที่ข้าเดินทางมา ได้ปล่อยกระแสพลังขั้นจักรพรรดิออกไปเส้นหนึ่งแล้ว สามารถรักษาชีวิตเขาไว้ได้แน่นอน"

กู้เฉินโบกมือ กล่าวอย่างสงบนิ่ง

สภาพของกู้ชิงซาน ตั้งแต่ที่เขามาถึงก็รู้แล้ว

โชคดีที่วันนี้เขารีบกลับมาทัน กู้ชิงซานยังไม่ตาย

ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาเพียงต้องปล่อยกระแสพลังจักรพรรดิออกไปเส้นหนึ่ง ย่อมสามารถชำระโรคร้ายในร่างกายของกู้ชิงซานได้ทั้งหมด ปกป้องชีวิตเขาให้ปลอดภัย

แต่ว่า พลังขั้นจักรพรรดินั้นยิ่งใหญ่เกินไป แม้แต่ร่างกายขั้นเซียนของกู้ชิงซาน หากจะรองรับไว้ก็ยากยิ่งนัก

ดังนั้น กู้ชิงซานยังต้องใช้เวลาสามถึงห้าวัน เพื่อฟื้นฟูอย่างช้าๆ ไม่สามารถฟื้นตัวได้ในทันที

แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น เมื่อกู้เต้าหลินและคนอื่นๆ ได้ยินว่ากู้เฉินได้ออกมือช่วยเหลือแล้ว ก็พากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก

บรรพบุรุษผู้เฒ่าได้ลงมือแล้ว ยังมีอะไรให้กังวลอีกเล่า?

กู้เต้าหลินและคนอื่นๆ ไม่มีข้อสงสัยเลยว่า แม้ท่านอาลำดับสองจะเหลือลมหายใจเพียงครึ่งเดียว ด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ของบรรพบุรุษผู้เฒ่า หากต้องการช่วยชีวิตเขา ก็คงไม่มีความยากลำบากแม้แต่น้อย!

............

ในห้องประชุมหลักของตระกูลกู้

กู้เฉินนั่งอย่างสบายๆ บนตำแหน่งประธาน มองดูสมาชิกตระกูลกู้ที่ยืนอยู่ด้านล่าง ในดวงตาปรากฏแววอ่อนใจ

"ในสมัยก่อนที่ข้าจากไป แม้ไม่ได้ทิ้งรากฐานระดับจักรพรรดิไว้ให้ตระกูลกู้ แต่ก็ได้ทิ้งมรดกขั้นจักรพรรดิที่สำคัญที่สุดไว้อย่างครบถ้วน

บัดนี้เก้าหมื่นปีผ่านไป ด้วยความช่วยเหลือของคัมภีร์ขั้นจักรพรรดิที่ข้าสร้างขึ้น เหตุใดวรยุทธ์ของพวกเจ้า จึงยังอ่อนแอถึงเพียงนี้"

กู้เฉินรู้สึกอ่อนใจ

หลังจากที่เขาได้ดูสมาชิกทั้งหมดของตระกูลกู้แล้ว จึงพบว่า พลังโดยรวมของตระกูลกู้นั้นอ่อนแอเกินไป

แม้แต่ผู้อยู่ในขั้นเซียนก็มีเพียงกู้ชิงซานคนเดียว ส่วนผู้ที่อยู่ในขั้นรวมเข้ากับเต๋าและขั้นลักษณะสวรรค์ ยิ่งมีแค่ไม่กี่คนเท่านั้น

มีเพียงคนรุ่นใหม่ เด็กหนุ่มที่ชื่อกู้ชิงเสวียคนนั้น ที่พรสวรรค์และพลังรบพอจะเรียกได้ว่าโดดเด่น

พลังเช่นนี้ แม้ว่าจะไม่ด้อยกว่าสำนักเซียนและสำนักยุทธ์ใหญ่ทั่วไป แต่กลับไม่คู่ควรกับชื่อของตระกูลจักรพรรดิ!

ต้องรู้ว่า เหตุใดตระกูลจักรพรรดิถึงสามารถอยู่เหนือผู้อื่นในพิภพเฉิงมัง ยืนหยัดอยู่แถวหน้าตลอดกาล ผ่านกาลเวลาหมื่นปีโดยไม่ล่มสลาย?

ไม่ใช่เพราะรากฐานระดับจักรพรรดิอื่นใด แต่เป็นเพราะมีมรดกคัมภีร์ขั้นจักรพรรดิที่ครบถ้วนสมบูรณ์!

มีมรดกคัมภีร์ขั้นจักรพรรดิที่ครบถ้วนสมบูรณ์ ตระกูลจักรพรรดิจึงสามารถสร้างผู้แข็งแกร่งรุ่นแล้วรุ่นเล่า ด้วยเหตุนี้ จึงสามารถยืนหยัดโดยไม่ล่มสลายได้ตลอดกาล!

เก้าหมื่นปีก่อน กู้เฉินรู้จักประเด็นนี้ดี จึงจากไปอย่างสบายใจ

เพราะเขาคิดว่า ด้วยมรดกคัมภีร์ขั้นจักรพรรดิที่เขาถ่ายทอดไว้ แม้ตระกูลกู้จะไม่มีอาวุธระดับจักรพรรดิและรากฐานระดับจักรพรรดิอื่นๆ ก็ยังสามารถอยู่เหนือสำนักเซียนและสำนักยุทธ์ใหญ่อื่นๆ ได้

แต่ใครจะคิดว่า บัดนี้เมื่อเขากลับมา กลับพบว่าพลังโดยรวมของตระกูลกู้ถึงกับล้มลุกคลุกคลาน ยากที่จะสมกับชื่อตระกูลจักรพรรดิได้จริงๆ

"นี่..."

เมื่อกู้เฉินกล่าวเช่นนี้ สมาชิกตระกูลกู้ในห้องประชุมต่างมองหน้ากันไปมา

ในที่สุด กู้เต้าหลินก็เป็นคนแรกที่ก้าวออกมา กล่าวด้วยความละอายว่า

"บรรพบุรุษผู้เฒ่าได้ทิ้งคัมภีร์เทพจักรพรรดิไว้ให้พวกเรา คัมภีร์อันสูงส่งเช่นนี้ ในบรรดามรดกของตระกูลจักรพรรดิทั้งหลาย เชื่อว่าจะต้องจัดอยู่ในระดับสูงสุดอย่างแน่นอน

แต่ว่า... แต่ว่าคัมภีร์เทพจักรพรรดินั้นยากเกินไปที่จะฝึกฝน ทั้งแนวคิดที่สูงส่ง การอธิบายที่ลึกซึ้ง มันช่าง..."

กู้เต้าหลินรู้สึกละอายใจมาก คิดว่าเป็นเพราะลูกหลานรุ่นหลังของตระกูลกู้ไร้ความสามารถเกินไป จึงทำให้แม้จะมีขุมทรัพย์อยู่ตรงหน้า กลับไม่มีวิธีในการขุดค้น

เมื่อกู้เฉินได้ฟังคำอธิบายของกู้เต้าหลิน ก็เข้าใจทุกอย่างในทันที

คัมภีร์เทพจักรพรรดิที่ข้าทิ้งไว้ยากเกินไปหรือ?

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ถ้าเช่นนั้น คราวก่อนคงเป็นข้าที่คิดไม่รอบคอบเอง...

กู้เฉินรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

ในสมัยก่อน หลังจากที่เขาบรรลุขั้นจักรพรรดิ ใช้เวลาเพียงไม่กี่ร้อยปี ก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในขั้นจักรพรรดิ ไกลเกินกว่าที่ผู้อยู่ในขั้นจักรพรรดิทั่วไปจะเทียบได้

หลังจากนั้น เขาจึงเริ่มสร้างคัมภีร์ขั้นจักรพรรดิของตัวเอง

ในตอนนั้น กู้เฉินมีความทะเยอทะยานอย่างมาก ตั้งใจจะสร้างคัมภีร์ที่อยู่เหนือคัมภีร์ขั้นจักรพรรดิทั้งปวง

ต่อมา เขาใช้เวลาถึงร้อยปีเต็ม จึงสร้างคัมภีร์ขั้นจักรพรรดิขึ้นมาได้ และตั้งชื่อว่า "คัมภีร์เทพจักรพรรดิ"

หลังจากนั้น ก็เกิดเหตุการณ์พิภพมารรุกราน

ทำให้กู้เฉินเพียงมีเวลาถ่ายทอดคัมภีร์ให้กับตระกูลกู้เท่านั้น แต่ไม่มีเวลาสังเกตการณ์ว่าลูกศิษย์ในตระกูลกู้ฝึกฝนคัมภีร์นี้อย่างไรบ้าง

และในตอนนี้ จากการรายงานของกู้เต้าหลิน กู้เฉินจึงได้รู้

คัมภีร์เทพจักรพรรดิที่เขาถ่ายทอดไว้ แม้จะเป็นหนึ่งในคัมภีร์ขั้นจักรพรรดิที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ในขณะเดียวกันที่คัมภีร์นี้ทรงพลัง ความยากในการฝึกฝนก็ไร้ขอบเขต

มีเพียงผู้ที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศอย่างแท้จริงเท่านั้น ที่จะสามารถฝึกฝนคัมภีร์เทพจักรพรรดินี้ต่อไปได้

ส่วนผู้ที่มีพรสวรรค์ธรรมดาของตระกูลกู้ การฝึกฝนคัมภีร์เทพจักรพรรดินี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้เกิดสภาพที่พลังของลูกหลานตระกูลกู้อ่อนแอลงทุกรุ่น!

(จบบท)