บทที่ 5 - ดาวโรงเรียนผู้น่าสงสาร

บทที่ 5 - ดาวโรงเรียนผู้น่าสงสาร

◉◉◉◉◉

เมื่อฝ่าฝูงชนเข้าไป

ก็เห็นหญิงสาวใบหน้าซีดขาวนอนอยู่ตรงกลาง

ไม่มีใครกล้าแตะต้องเธอ

เกรงว่าจะทำให้เกิดการบาดเจ็บซ้ำสอง

ใบหน้าของหลิวหรูเยียนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เธอน่าจะกลัวความตายมากสินะ

เย่ฟานลังเลว่าจะให้ยาฟื้นฟูพลังแก่เธอดีหรือไม่

ของล้ำค่าขนาดนั้น ให้กับคนแปลกหน้า จะน่าเสียดายไปหน่อยไหม?

แต่ในพริบตา

เย่ฟานก็คิดตก

ยาเม็ดก็มีไว้เพื่อรักษาโรคช่วยชีวิตคนไม่ใช่หรือ

เก็บไว้ก็ไม่ได้ออกลูกออกหลาน

ช่วยชีวิตคนหนึ่งคน ประเสริฐกว่าสร้างเจดีย์เจ็ดชั้นเสียอีก

เดินไปอยู่หน้าหลิวหรูเยียน

นี่เป็นครั้งแรกที่เย่ฟานได้มองเธออย่างละเอียด

สวยจริงๆ สวยจนแทบลืมหายใจ

ผิวพรรณราวกับไข่มุก แสงเรืองรองดุจหิมะ

ถ้าไม่ใช่เพราะมีคนมองอยู่มากมาย เย่ฟานก็อยากจะลูบไล้เบาๆ สักสองสามครั้ง

หยิบโทรศัพท์ออกมา

เย่ฟานกดปุ่มสกัด

ยาเม็ดหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของเขาอย่างแนบเนียน

แต่ตอนจะป้อนยา เย่ฟานกลับลำบากใจ

ยาเม็ดมีขนาดเท่ากับช็อกโกแลตมอลต์

หลิวหรูเยียนหมดสติไปแล้ว จะกลืนลงไปได้หรือ?

ละลายน้ำน่าจะสะดวกกว่านะ

เย่ฟานมีความคิดชั่วร้ายผุดขึ้นในใจ แต่ก็รีบปัดทิ้งไป

มันดูหื่นเกินไปหน่อย

“น้องสี่ รีบไปขอน้ำอุ่นครึ่งแก้วที่ร้านค้าใกล้ๆ เร็วเข้า”

“รับทราบ”

แม้เยว่เผิงจะไม่รู้ว่าเย่ฟานจะทำอะไร

แต่ก็รีบวิ่งไปเอาน้ำอุ่นกลับมาอย่างรวดเร็ว

เย่ฟานรับแก้วน้ำมา แล้วละลายยาเม็ดลงไป

กลิ่นหอมของยาโชยมาแตะจมูก สำหรับคนมุงดูแล้ว มันคือความสุขอย่างยิ่ง

รู้สึกผ่อนคลายไปทั้งตัว

และในขณะที่เย่ฟานกำลังจะป้อนยา

ก็มีเสียงตะคอกดังขึ้น

“หยุดนะ”

คนที่มาเป็นนักศึกษาเช่นกัน เขาสวมเสื้อกาวน์สีขาว

เห็นได้ชัดว่าเป็นนักศึกษาแพทย์ของมหาวิทยาลัยเจียงต้า

ชายคนนั้นขมวดคิ้วแน่น

“ไม่มีความรู้ไม่เป็นไร แต่ถ้าออกมาทำร้ายคนอื่นก็เป็นความผิดของคุณแล้ว”

“หรูเยียนหมดสติไปแล้ว ตอนนี้ดื่มน้ำไม่ได้ จะทำให้สำลักน้ำเข้าหลอดลม อุดตันทางเดินหายใจได้ง่ายมาก”

“คุณไม่ได้กำลังช่วยเธอ แต่กำลังราดน้ำมันบนกองไฟ! แล้วอีกอย่าง ยาบ้าๆ บอๆ นี่มาจากไหน กล้าดีอย่างไรมารักษาคน คุณไม่กลัวติดคุกติดตะรางหรือไง”

เมื่อได้ยินคำพูดที่เป็นมืออาชีพขนาดนี้

เย่ฟานก็ใจคอไม่ดี

ตอนนี้แม้แต่เขาก็ไม่แน่ใจว่าจะป้อนน้ำยาเข้าไปได้หรือไม่

“คุณคือรุ่นพี่ฉินเฟิงหรูจากคณะแพทย์ศาสตร์?”

“คนที่ได้รับรางวัลแพทย์รุ่นเยาว์คนนั้นเหรอ?”

“เขาเป็นนักศึกษาที่โดดเด่นที่สุดของคณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยเจียงต้า มีเขาอยู่ หลิวหรูเยียนน่าจะปลอดภัย”

“รุ่นพี่ฉิน รีบรักษาเถอะครับ”

…

“ทุกคนวางใจเถอะ ผมจะพยายามอย่างเต็มที่”

ฉินเฟิงหรูดูเหมือนจะได้รับความคาดหวังจากทุกคน

เขาเดินเข้ามาอยู่ข้างๆ หลิวหรูเยียน

ทำการตรวจเช็คอย่างรวดเร็ว

สุดท้าย เขาก็ส่ายหน้าอย่างเงียบๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเสียดาย

“ไม่ทันแล้ว ก่อนที่หรูเยียนจะป่วย เธอมีอาการไข้และคัดจมูก บวกกับเลยช่วงเวลาทองในการรักษา 4-6 นาทีไปแล้ว ต่อให้เป็นเทพเซียนก็รักษาไม่ได้”

เย่ฟานพูดไม่ออก

ตอนแรกนึกว่าเป็นยอดฝีมือ ที่ไหนได้เป็นแค่พวกอ่อนหัด

ท่าดีทีเหลว

นึกว่าจะรักษาได้จริงๆ

เย่ฟานผลักฉินเฟิงหรูออกไป

“คุณทำไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะทำไม่ได้”

หลิวหรูเยียนอาการโคม่า ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย

ถ้าไม่รีบรักษา เกรงว่ายาฟื้นฟูพลังก็คงจะไร้ผล

ฉินเฟิงหรูไม่ได้ห้ามเย่ฟาน

ในสายตาของเขา

เย่ฟานเป็นเพียงหนึ่งในผู้ชายมากมายที่ตามจีบหลิวหรูเยียน

และเป็นคนที่ค่อนข้างโง่

หลิวหรูเยียนยังไม่ถูกตัดสินว่าเสียชีวิตทางการแพทย์

หากเย่ฟานทำการรักษา หลังจากนั้น ไม่ว่าเย่ฟานจะเป็นสาเหตุโดยตรงของการเสียชีวิตหรือไม่

เขาก็ต้องรับผิดทางอาญา

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คิดว่าเย่ฟานจะมีความสามารถในการรักษา

เพื่อความงาม ยอมเป็นวีรบุรุษ

จุดจบสุดท้ายย่อมต้องน่าอนาถ

“น้องสาม ฉันเข้าใจว่านายรีบร้อนอยากจะช่วยคน แต่ต้องคิดให้รอบคอบนะ” หวังอี้เฉียวเตือนอย่างระมัดระวัง

เย่ฟานยิ้ม

“ไม่เป็นไร ไม่มีปัญหาแน่นอน”

พูดจบ

เย่ฟานก็ป้อนน้ำอุ่นเข้าปากดาวโรงเรียน

แต่…

เรื่องน่าอายก็เกิดขึ้น

หลิวหรูเยียนหมดสติไปแล้ว สูญเสียความสามารถในการดื่มน้ำ

น้ำยาค้างอยู่ในปาก ไม่ยอมลงไป

คนอื่นๆ ก็ร้อนใจ

“จะทำอย่างไรดี?”

เย่ฟานไม่ตื่นตระหนก

เขาเพิ่งจะเปิดโทรศัพท์

ตั้งใจดูคำอธิบายของยาฟื้นฟูพลัง

ยาเม็ดวิเศษที่อ้างว่าสามารถรักษาโรคภัยไข้เจ็บและบาดแผลได้ทุกชนิด

ขอแค่มีลมหายใจ ก็สามารถช่วยชีวิตได้

เรื่องอย่างการเข้าหลอดลม ไม่ต้องกังวลเลย

ดังนั้น

เย่ฟานจึงประคองหลิวหรูเยียนขึ้นมาเบาๆ

ทุกคนคิดว่าเขาจะปล่อยให้น้ำยาซึมเข้าร่างกายของเธออย่างช้าๆ

ไม่คิดว่า

เย่ฟานจะยกฝ่ามือขึ้น ตบหลังเธออย่างแรง

“พรวด!”

น้ำยาถูกหลิวหรูเยียนดูดเข้าไปในร่างกายทันที

ไม่เพียงแต่ในร่างกายเท่านั้น

แม้แต่จมูกก็เริ่มพ่นน้ำยาออกมา

ไม่มีใครคาดคิด

ว่าหลิวหรูเยียนที่ดูสง่างามราวกับกุลสตรีมาโดยตลอด จะมีสภาพน่าเกลียดเช่นนี้

ที่สำคัญที่สุดคือ

เย่ฟานตบครั้งเดียวยังไม่พอใจ

ทำซ้ำถึงสามครั้ง

หลิวหรูเยียนถึงจะดื่มน้ำยาส่วนใหญ่ลงไปได้

“น้องชาย ถึงแม้ว่าดาวโรงเรียนหลิวจะไม่มีชีวิตแล้ว คุณก็ไม่จำเป็นต้องทรมานเธอขนาดนี้ก็ได้นะ?”

“คุณไม่รู้จักคำว่าสงสารผู้หญิงสวยๆ เหรอ?”

“คุณกับดาวโรงเรียนมีเรื่องบาดหมางกันเหรอ? ถึงขนาดทำให้ศพของเธอไม่สงบสุขเลยหรือไง?”

หลายคนเตรียมจะรุมด่าเย่ฟาน

ส่วนฉินเฟิงหรูยืนยิ้มเยาะอยู่ข้างๆ

อยากจะเป็นวีรบุรุษนัก

ตอนนี้กลายเป็นตัวตลกแล้ว

นี่คือผลของการขัดขืนคำพูดของฉัน

เย่ฟานก็รู้สึกได้ถึงความเป็นศัตรูของทุกคน

“เพื่อนๆ ทุกคนเข้าใจผมผิดแล้ว”

“ดาวโรงเรียนหลิวก็จะฟื้นขึ้นมาในไม่ช้า”

“จริงเหรอ?”

ทุกคนสงสัย

“จริงสิ”

เย่ฟานตบอก รับประกัน

“หากมีอะไรผิดพลาดแม้แต่น้อย พวกคุณก็ไปหาผมได้ที่หอชายสามห้อง 502 ผมไม่หนีแน่นอน”

“ดี หนีไปไหนก็ไม่พ้น”

ฉินเฟิงหรูตะลึง

“หอชายสามห้อง 502 ไม่ใช่ห้องของฉันเหรอ? ไอ้เด็กเวรนี่!”

เขากำหมัดแน่น ในใจโกรธจัด

มองดูแผ่นหลังของเย่ฟาน แววตาฉายแววอำมหิต…

รถพยาบาลมาถึงช้า

หลิวหรูเยียนถูกยกขึ้นเปล

แต่รถยังไม่ทันจะออกตัว

หลิวหรูเยียนก็ฟื้นขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์

“ที่นี่ที่ไหน?”

“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?”

“อ๊ะ… ทำไมตัวฉันมีกลิ่นยา? สกปรกขนาดนี้? อายจังเลย”

ทุกคนใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

นี่มันน่าอัศจรรย์เกินไปแล้ว

เหลือแค่ลมหายใจเดียวก็ยังช่วยชีวิตได้?

ฉินเฟิงหรูก็ตกใจเช่นกัน แต่ก็มีความอาฆาตแค้นแฝงอยู่ด้วย

ทันใดนั้น ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย

รีบเดินเข้าไปใกล้ พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“หรูเยียน ตื่นแล้วเหรอ? ดีจังเลย”

“ฉินเฟิงหรู? เมื่อกี้ฉันเป็นอะไรไป?”

“เฮ้อ เมื่อกี้เธอมีอาการหอบหืดกำเริบ อันตรายถึงชีวิต”

“ฉันรีบร้อนอยากจะช่วยคน ก็เลยตัดสินใจป้อนยาให้เธอเอง ทำเสื้อผ้าของเธอสกปรก ต้องขอโทษด้วยจริงๆ”

“คุณช่วยฉันเหรอ?”

ยังไม่ทันที่หลิวหรูเยียนจะพูด

หมอที่อยู่ข้างๆ ก็ตื่นเต้นดีใจ

เขามองฉินเฟิงหรูขึ้นๆ ลงๆ

“น่าทึ่งมาก เมื่อกี้ผมได้ทำการตรวจเบื้องต้นให้กับนักศึกษาหลิวหรูเยียนแล้ว”

“พบว่าสัญญาณชีพของเธอแทบจะหายไปแล้ว ไม่ทราบว่าคุณใช้วิธีอะไรในการรักษาเธอ?”

นี่คือการแย่งผลงานกันซึ่งๆ หน้า?

ช่างไร้ยางอายจริงๆ

นักศึกษารอบข้างไม่คิดว่าฉินเฟิงหรูจะเป็นคนแบบนี้

นักศึกษาหลายคนลุกขึ้นยืน อยากจะทวงความยุติธรรมให้เย่ฟาน

แต่ก็ถูกสายตาอำมหิตของฉินเฟิงหรูห้ามไว้

สายตานั้นราวกับจะบอกว่า “มีเรื่องกับฉันไม่มีประโยชน์สำหรับพวกเธอ แต่ถ้าไม่ยุ่ง ฉันจะให้ประโยชน์แก่พวกเธอ”

หลายคนเข้าใจ

ได้แต่ถอนหายใจในใจอย่างเงียบๆ

น้องชายคนเมื่อกี้ ต้องขอโทษด้วยจริงๆ!

ฉินเฟิงหรูไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก

พูดจาฉะฉาน

“นี่เป็นสูตรลับของบรรพบุรุษครับ จริงๆ แล้วผมไม่เพียงแต่มีความรู้ด้านการแพทย์ตะวันตก แต่ยังมีความรู้ด้านการแพทย์แผนจีนอีกด้วย”

หมอพยักหน้า

“การแพทย์แผนจีนลึกล้ำ บางเรื่องก็อธิบายไม่ได้จริงๆ หนุ่มน้อย คุณมีอนาคตไกลนะ”

“ท่านอาวุโสชมเกินไปแล้วครับ”

ท่าทีของฉินเฟิงหรูดูโดดเด่น

ไม่หยิ่งยโส ไม่โอ้อวด

ไม่ถ่อมตน ไม่โอหัง

แม้แต่หลิวหรูเยียนก็อดไม่ได้ที่จะชายตามอง

“ฉินเฟิงหรู ครั้งนี้ขอบคุณมากนะ ถ้าไม่มีคุณ เกรงว่าฉันคงจะไม่มีชีวิตรอดแล้ว”

ฉินเฟิงหรูรู้สึกราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ

“ไม่เป็นไร เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน นี่เป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้ว”

ฉินเฟิงหรูไม่ได้พูดคุยกับหลิวหรูเยียนมากนักก็จากไป

ตอนนี้เธอดูโทรมมาก

เพิ่งจะหายจากอาการป่วย

ไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดคุยเรื่องรักๆ ใคร่ๆ

ดังนั้น เขาจึงใช้กลยุทธ์ถอยเพื่อรุกนี้อย่างเต็มที่

อย่าว่าไปเลย

หลิวหรูเยียนก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆ กับเขาอยู่บ้างแล้ว

[จบแล้ว]