เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 266: ผลและบาร์บีคิว (1)

ตอนที่ 266: ผลและบาร์บีคิว (1)

ตอนที่ 266: ผลและบาร์บีคิว (1)


เข็มเงินโดนมนุษย์งูโดยตรงแต่ไม่มีตัวไหนที่ได้รับความเสียหายจริงๆ

ชี่ ชี่ ชี่

มีลำแสงสีเขียวหลายสายออกมาจากดวงตาของพวกมัน

แองเจเล่ช้าไปเพียงชั่วครู่ มีชิ้นเนื้อขนาดใหญ่หลุดออกจากมือซ้ายของเขาทำให้เห็นเลือดและกระดูกที่อยู่ภายใน

เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดที่รุนแรงจากบาดแผล

"อา!" แองเจเล่ได้ยินเสียงคนตะโกนจากทางเข้าของห้องโดยสาร

เขาพยายามเงยหน้าขึ้นอยู่ครู่หนึ่ง แม่มดที่ชื่อมอร์ริสซ่าได้ถูกโจมตีโดยดาบของมนุษย์งู โล่พลังงานสีขาวรอบเธอเริ่มแตก

 

"ช่วยข้า! ช่วยข้าด้วย!" มอร์ริสซ่าเกือบจะร้องไห้ เธอเป็นลมในการต่อสู้กับผึ้งเมฆาและรอดชีวิตมาได้เพราะความโชคดีของเธอ เธอตระหนักว่ามนุษย์งี้เหล่านี้แข็งแกร่งมาก

ในขณะเดียวกันมนุษย์งูบางตัวก็ตระหนักได้ว่ามีเป้าหมายที่อ่อนแอกว่าแองเจเล่และเริ่มโจมตีพ่อมดคนอื่น ความแข็งแกร่งของสติกม่าอ่อนแอนกว่ามนุษย์งูที่กำลังโจมตีเขาและมีดของเขาก็ถูกเอาไป

สติกม่าพยายามหลบการถูกแทงด้วยอาวุธของตัวเอง แองเจเล่มองเห็นเหงื่อหยดลงจากคางของเขา

แองเจเล่ขมวดคิ้ว เขาลังเลชั่วครู่และรีบเอาบางอย่างออกมาจากถุงกระเป๋า

"แสงแห่งหนาม!"

ตู้ม

ลูกบอลแสงสีทองระเบิดในอากาศ ลำแสงสีทองนับไม่ถ้วนถูกปลดปล่อยทุกทิศทุกทางและมันก็สะท้อนอยู่บนผิวของดาดฟ้า

ลำแสงสีทองหายไปภายในไม่กี่วินาที

ตึง ตึง ตึง

มนุษย์งูประมาณสี่ตัวที่กำลังโจมตีแองเจเล่ล้มลงไปที่พื้น ตัวที่อยู่ข้างหน้ามอร์ริสซ่าก็ล้มลงด้วยเช่นกัน มอร์ริสซ่ากำลังหายใจอย่างแรง มันเป็นประสบการณ์ที่น่ากลัวสำหรับเธอ

มนุษย์งูมีความอึดสูง แม้ว่าร่างกายของพวกมันจะถูกเผาไหม้เป็นสีดำแต่พวกมันก็ยังมีชีวิต อย่างไรก็ตามพวกมันทุกตัวเป็นอัมพาต

แองเจเล่ลดดาบปลายโค้งลงและใช้เจลรักษากับแผลของเขา เขาเดินไปที่มนุษย์งูที่กำลังจะตายตัวหนึ่งและควักลูกตาของมันออกมาด้วยมือขวา

เขาโยนลูกตาทั้งสองเข้าไปในปากของเขาโดยไม่ลังเล

"อา!" มนุษย์งูกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

ฉึก

แองเจเล่แทงไปที่หน้าผากของมันด้วยดาบยาวเงินและเสียงกรีดร้องก็หยุดทันที

เขาเคี้ยวลูกตาหลายครั้งและกลืนมันเหมือนเขากำลังกินอาหารตามปกติ

แองเจเล่ดื่มตัวกลางอีกขวดและเดินไปที่มนุษย์งูตัวที่สอง

สิ่งเดียวที่มีบนดาดฟ้าคือเสียงฝีเท้าของเขา

มนุษย์งูตัวที่กำลังต่อสู้กับสติกม่าได้โดนลำแสงสีทองที่หน้าอกของมัน มันล้มลงไปที่พื้นและตายทันนที

สติกม่ากำลังหายใจเข้าลึกๆหลังจากที่ภัยคุกคามถูกกำจัด

มีมนุษย์งูสองตัวที่หลบการโจมตีได้ด้วยความโชคดี พวกมันหันกลับไปและพยายามหลบหนี

ฉึก ฉึก

มีลูกธนูสองดอกที่ทำจากผมสีบลอนด์โดนหลังหัวของพวกมันและพวกมันก็ล้มลงไปที่พื้นทันที เรย์ไลน์ค่อยๆลดธนูลง

แองเจเล่ได้ดึงลูกตาทั้งหมดของมนุษย์งูบนดาดฟ้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว

"ข้าเดาว่าเจ้าเป็นพ่อมดมืด มันดูเหมือนว่าเจ้าเป็นเช่นนั้นจริงๆ" เรย์ไลน์เดินมาหาแองเจเล่พร้อมกับขมวดคิ้ว

"อะไร มีพ่อมดแสงมากมายที่เคยเป็นพ่อมดมืดใช่ไหม" แองเจเล่ไม่ได้กังวล "มีใครมีน้ำดื่มมั่ง"

คนที่เหลือเดินมาหาแองเจเล่ด้วยเช่นกัน พวกเขาเฝ้าดูแองเจเล่กลืนลูกตาทั้งหมดของมนุษย์งูและมันทำให้คลื่นไส้เล็กน้อย

"แน่นอนว่าเขาเป็นพ่อมดมืดแต่เขาช่วยเรา" สติกม่าเอาถุงน้ำออกมาและยื่นให้แองเจเล่

"ขอบคุณ" แองเจเล่เปิดถุงน้ำและใช้น้ำล้างปาก

"มันเป็นความจริง มีพ่อมดแสงที่แข็งแกร่งมากมายที่เคยเป็นพ่อมดมืด" เรย์ไลน์พยักหน้า "แต่การเฝ้าดูเจ้ากินลูกตาเหล่านั้นมันก็ยังทำให้ข้ารู้สึกไม่ดี"

"ใช่" ฮิคาริยักไหล่ ใบหน้าของเธอซีด "ขอโทษด้วยแต่มันน่าคลื่นไส้เล็กน้อยเพียงแค่เฝ้าดู ที่จริงแล้วอาจารย์ของข้าก็เคยทำเรื่องคล้ายกัน ข้าคิดว่าเขาพูดเล่นเมื่อเขาบอกข้าเรื่องนี้" เธอมองไปที่แองเจเล่

"ไม่เป็นไร ข้าเข้าใจ" แองเจเล่ยิ้ม

มอร์ริสซ่าพิงราวแต่ไม่ได้พูดอะไร ดูเหมือนว่าเธอกำลังพยายามอยู่ห่างจากแองเจเล่

"ข้ามีคำถาม ลำแสงสีทองเหล่านั้น......มันมาจากสิ่งประดิษฐ์เวทมนต์ใช่ไหม(เปลี่ยนจากเครื่องมือนะครับ)" เรย์ไลน์ถามเสียงเบา

"เจ้าพูดถูก มันเป็นสิ่งประดิษฐ์เวทมนต์" แองเจเล่รู้ว่าเขาไม่สามารถซ่อนมันได้

"มันเป็นแสงแห่งหนามใช่ไหม มันเป็นสิ่งประดิษฐ์เวทมนต์ที่มีชื่อเสียงในวิทยาลัยเขาวงกตแต่ข้าจะไม่ถามว่าเจ้าได้มาอย่างไร"

"สิ่งประดิษฐ์เวทมนต์..."

เรย์ไลน์เป็นเพียงคำเดียวที่รู้จักคาถานี้ในขณะที่คนอื่นๆดูตกใจ

แองเจเล่ยักไหล่แต่ไม่ได้พูดอะไร เขาได้ใช้มันตามสถานการณ์ มีเพียงพ่อมดห้าคนที่เหลืออยู่บนเรือ เขารู้ว่าเขาจะไม่รอดจากการเดินทางด้วยตัวคนเดียว มอร์ริสซ่าจะตายถ้าเขาลังเลในช่วงเวลานั้น

นอกจากนี้เขายังต้องการใช้ดาบปลายโค้งต้องสาปดูดวิญญาณของสิ่งมีชีวิตเวทมนต์เหล่านี้ การเปิดใช้งานสิ่งประดิษฐ์เวทมนต์เป็นทางเลือกที่ดีมิฉะนั้นการต่อสู้ก็จะใช้เวลานานกว่านี้

แองเจเล่ได้สิ่งที่เขาต้องการ เขาช่วยลูกเรือและได้รับวิญญาณทั้งหมดที่เขาต้องการ

พวกเขาเริ่มทำความสะอาดดาดฟ้าหลังจากที่การสนทนาจบลง

พ่อมดไม่ได้สนใจเรื่องสิ่งประดิษฐ์เวทมนต์มากนัก พวกเขากลับไปที่ห้องของพวกเขาหลังจากที่ศพของมนุษย์งูทั้งหมดถูกจัดการ

แองเจเล่ปิดประตูทันทีเมื่อเขากลับไปที่ห้อง

เขาเดินไปที่หน้าต่างและมองลงไป มีต้นไม้ไม่มากนักบนที่ราบและมีกวางกลายพันธุ์กำลังวิ่งอยู่

มีจุดแสงสีน้ำเงินกะพริบข้างหน้าสายตาของแองเจเล่และค่าสถานะของเขาก็ถูกแสดงอยู่ข้างหน้าสายตาของเขา

[ความแข็งแกร่ง 12.5 ความว่องไว 11.2 ความอึด 13.4 พลังจิต 51 มานา 50]

เขาดึงดาบปลายโค้งต้องสาปอย่างช้าๆ มีแสงสีเงินบนผิวของใบดาบและอาวุธก็ล้อมรอบไปด้วยแสงสีเขียว

แสงสีเขียวได้ลามไปที่ข้อมือของแองเจเล่อย่างรวดเร็ว มันดูเหมือนปรสิตที่พยายามเข้าไปในร่างกายของเขา

แองเจเล่วางดาบลงบนโต๊ะ

แสงสีเขียวได้ออกจากร่างกายของแองเจเล่ทันทีและกลับเข้าไปที่ดาบ

ค่าสถานะของแองเจเล่ที่เพิ่มขึ้นจากบัพไม่มีผลต่อเขาอีกต่อไป

หลังจากผ่านไปประมาณห้าวินาทีร่างกายของแองเจเล่ก็เริ่มหดตัวเล็กน้อย เขาจ้องมองที่ตัวเลขด้วยสีหน้าว่างเปล่า

[ความแข็งแกร่ง 3.9 ความว่องไว 5.5 ความอึด 8.2 พลังจิต 45.1 มานา 45]

'นี่คือค่าสถานะที่แท้จริงของข้าที่ปราศจากบัพ...'

ทันใดนั้นแองเจเล่ก็สังเกตเห็นว่ายังมีพลังงานจากดาบเหลืออยู่ใกล้ๆหน้าอกซ้ายของเขา

พลังงานถูกใช้อย่างช้า เขาเห็นพลังจิตของเขากำลังเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ

จาก 45 ไป 46 แล้วจาก 47 ไป 48 มันหยุดที่ 48.4

'มันได้ผลจริงๆ' แองเจเล่พอใจกับผลลัพธ์ 'การสกัดพลังงานชีวิตมันมีประสิทธิภาพ พลังจิตของข้าเพิ่มขึ้น 3 นี่เป็นแก่นของมนุษย์งูเจ็ดตัว น่าเหลือเชื่อมาก....'

แองเจเล่รู้สึกว่าพลังงานที่อยู่ใกล้หน้าอกหายไปเมื่อค่าสถานะของเขาเพิ่มขึ้น

'ซีโร่ สร้างงาน ข้าต้องมีพลังจิตมากแค่ไหนในการก้าวไปสู่ขั้นคริสตัล' เขาสั่ง

[สร้างงาน กำลังจำลอง...]

แองเจเล่รอผลอย่างอดทน

หลังจากผ่านไปประมาณยี่สิบนาทีชิปก็ให้คำตอบแก่เขา

[ขั้นคริสตัลต้องมีพลังจิตมากกว่า 71] เสียงของซีโร่ดังก้องในหูของเขา

'แล้วข้อกำหนดทั้งหมดมีอะไรบ้าง'

[ข้อกำหนดที่ 1: พลังจิตมากกว่า 71]

[ข้อกำหนดที่ 2: ขัดเกลาวงเวท ใช้มันเพื่อขจัดสิ่งเจือปนจากพลังจิต]

[ข้อกำหนดที่ 3: คุณต้องใช้เวลามากกว่า 52 ปีในการทำความคุ้นเคยกับพลังจิตที่หนาแน่น คุณสามารถเพิ่มความเร็วได้โดยการใช้เทคนิคการทำสมาธิขั้นสูง]

ในที่สุดแองเจเล่ก็เข้าใจว่าทำไมเทคนิคการทำสมาธิขั้นสูงถึงสำคัญ

เทคนิคการทำสมาธิพื้นฐานถูกใช้เพื่อช่วยให้พ่อมดฝึกหัดและพ่อมดทางการเพิ่มพลังจิตของพวกเขา เทคนิคการทำสมาธิขั้นสูงมักจะถูกใช้เพื่อช่วยให้พ่อมดเร่งกระบวนการในการใช้ระดับพลังจิตที่สูงขึ้น

เทคนิคการทำสมาธิขั้นสูงและเทคนิคการทำสมาธิพื้นฐานนั้นมีระบบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพ่อมดที่ฝั่งตะวันตกไม่สามารถพัฒนาได้

แองเจเล่ยังอยู่ในห้องและตรวจสอบสภาพร่างกายของเขา

ภายนอกมันเริ่มมืดและกลางคืนก็มาถึงอย่างรวดเร็ว

แองเจเล่ยืนข้างหน้าต่างกำลังฟังเสียงของสายลมและบอลลูน

เขาอยู่คนเดียวในห้องนอนและเขารู้สึกโล่งใจด้วยเหตุผลบางอย่าง แสงจันทร์ที่ส่องลงบนเปลือกของศพผึ้งเมฆาและเปลือกของมันก็ดูเหมือนเศษคริสตัลที่สกปรก

แองเจเล่อยู่บนเรือเหาะกำลังเดินทางผ่านพื้นที่ที่ไม่คุ้นเคย เขารู้ว่าคนที่เขาไว้วางใจได้คือตัวเขาเอง

เขาเดินไปที่เตียงและนอนลง ผ้าห่มมันเย็นและเขาก็ชอบช่วงเวลาที่เงียบสงบในพื้นที่ส่วนตัวของเขา ห้องมีขนาดเล็กแต่ประตูที่ล็อคทำให้เขารู้สึกปลอดภัย

แองเจเล่ยังได้ยินเหม็นจากศพของผึ้งเมฆา

ก๊อก ก๊อก

"กรีน เจ้าหลับหรือยัง" เสียงของสติกม่าดังมาจากข้างนอก

"ยัง" แองเจเล่ลุกออกจากเตียงและปลดล็อคประตู

สติกม่ายืนอยู่ข้างประตูพร้อมกับจานมรกตในมือ มีเนื้อบาร์บีคิวและสลัดอยู่บนจานของเขา ไขมันที่เนื้อมีกลิ่นคาราเมล

กลิ่นหอมของเนื้อเข้าไปในจมูกของแองเจเล่

จบบทที่ ตอนที่ 266: ผลและบาร์บีคิว (1)

คัดลอกลิงก์แล้ว