บทที่ 24 - เฮ่อซีเชิญด้วยตนเอง: ท่านยินดีเข้าร่วมสถาบันวิจัยเทียนจีหรือไม่?

หลังจากคิดได้แล้วสายตาที่เหล่าเทวทูตมองไปยังฉู่เฟิงก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ความตกตะลึง ความสงสัย หรือแม้แต่ความไม่ยอมแพ้เล็กน้อยในตอนแรก ตอนนี้กลับมลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความสงสัยใคร่อย่างยิ่ง ความยำเกรงอย่างลึกซึ้ง และ... ความอิจฉาที่ยากจะบรรยาย!

สามารถทำให้ราชินีเทียนจีเชิญด้วยตนเอง ทำให้ราชินีไคซาอนุมัติเป็นกรณีพิเศษ... มนุษย์ที่ชื่อฉู่เฟิงคนนี้ อนาคตไกลอย่างแน่นอน!

เฮ่อซีได้ยินรายงานของจื้อซิน ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มที่พอใจ การตัดสินใจของไคซา อยู่ในความคาดหมายของนาง

นางหันกลับมา มองไปยังฉู่เฟิง สายตาเต็มไปด้วยความชื่นชม นางยื่นมือขวาออกไป ฝ่ามือหงายขึ้น กลุ่มแสงสีเงินนวลรวมตัวกันในฝ่ามือของนาง ในแสงสว่าง ตราสัญลักษณ์สีเงินที่เล็กและงดงาม สลักด้วยอักขระเทวทูตที่ซับซ้อนค่อยๆ ปรากฏขึ้น

“ฉู่เฟิง”

“นี่คือตราสัญลักษณ์ประจำตัวของสมาชิกอย่างเป็นทางการของสรวงสวรรค์เมอร์ลิน ภายในเก็บข้อมูลพื้นฐานของเจ้าไว้ และมอบสิทธิ์ที่เกี่ยวข้องให้แก่เจ้า”

“จากนี้ไป เจ้าคือส่วนหนึ่งของสรวงสวรรค์เมอร์ลินแล้ว ยินดีต้อนรับการเข้าร่วมของเจ้า”

พูดจบ นางก็ค่อยๆ ยื่นตราสัญลักษณ์ให้ฉู่เฟิง

ฉู่เฟิงยื่นมือไปรับตราสัญลักษณ์ สัมผัสได้ถึงความเย็นเล็กน้อย พร้อมกับคลื่นพลังงานที่แปลกประหลาด เขาสัมผัสได้ว่า ตราสัญลักษณ์เล็กๆ นี้ บรรจุเทคโนโลยีระดับสูงไว้ และดูเหมือนจะเชื่อมต่อกับระบบขนาดใหญ่บางอย่างของสรวงสวรรค์เมอร์ลินทั้งหมด

“ขอบคุณครับ” ฉู่เฟิงพยักหน้าเล็กน้อยเป็นการทักทาย

การได้รับสถานะอย่างเป็นทางการ หมายความว่าในที่สุดเขาก็สามารถเข้าถึงความรู้ของเทวทูตระดับสูงขึ้นได้แล้ว เรื่องนี้ทำให้เขาอารมณ์ดีมาก

อย่างไรก็ตาม คำพูดต่อมาของเฮ่อซี กลับทำให้หัวใจของเหล่าเทวทูตที่อยู่รอบๆ เต้นผิดจังหวะไปอีกครั้ง!

ได้ยินเพียงเฮ่อซียิ้มแล้วพูดต่อ: “ฉู่เฟิง ในเมื่อเจ้าเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของสรวงสวรรค์เมอร์ลินแล้ว ถ้าอย่างนั้น ข้าในนามของสถาบันวิจัยเทียนจี ขอเชิญเจ้าเข้าร่วมอย่างเป็นทางการ”

“เจ้า... ยินดีหรือไม่?”

วูม—

ราวกับมีคลื่นกระแทกที่มองไม่เห็น กระจายออกจากศูนย์กลางที่เฮ่อซียืนอยู่ทันที! เหล่าเทวทูตที่อยู่รอบๆ โดยเฉพาะเทวทูตนักเรียนหนุ่มสาวเหล่านั้น ต่างก็เบิกตากว้าง ไม่กล้าเชื่อหูตัวเอง!

ส... สถาบันวิจัยเทียนจี? ท่านเฮ่อซี... เชิญฉู่เฟิงคนนี้ด้วยตนเอง... ให้เข้าร่วมสถาบันวิจัยเทียนจี?

นั่นคือสถานที่ที่มีระดับเทคโนโลยีสูงสุดของสรวงสวรรค์เมอร์ลิน! คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เทวทูตหลายคนใฝ่ฝันถึง! ที่นั่นรวบรวมนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรชั้นนำของอารยธรรมเทวทูตทั้งหมดไว้! กุมความลับทางเทคโนโลยีที่เป็นแก่นแท้ที่สุดของอารยธรรมเทวทูต!

อย่าว่าแต่พวกนางเลย ต่อให้เป็นเทวทูตระดับสูงที่อาวุโสเหล่านั้น หากต้องการเข้าสู่สถาบันวิจัยเทียนจี ก็ต้องผ่านการทดสอบและคัดเลือกที่เข้มงวดอย่างยิ่ง!

ตอนนี้ ท่านเฮ่อซีกลับ... เชิญมนุษย์ที่เพิ่งได้รับสถานะอย่างเป็นทางการคนหนึ่งโดยตรง?

นี่... การปฏิบัตินี้มันสุดยอดเกินไปแล้ว?!

อารมณ์ที่ซับซ้อนนับไม่ถ้วนปั่นป่วนอยู่ในใจของเหล่าเทวทูต! สายตาที่พวกเธอมองไปยังฉู่เฟิง ไม่สามารถใช้คำว่าอิจฉามาบรรยายได้แล้ว นั่นมันคือ... ความริษยาอย่างโจ่งแจ้ง!

โชคของเจ้านี่มันดีเกินไปแล้วไม่ใช่หรือ? ตอนแรกถูกเยี่ยนพามายังสรวงสวรรค์เมอร์ลิน แล้วก็ทำลายสถิติ ทำให้ท่านเฮ่อซีตกใจ ตอนนี้กลับถูกราชินีเทียนจีเชิญเข้าร่วมสถาบันวิจัยด้วยตนเอง? นี่มันเหมือนกับนั่งจรวดทะยานขึ้นฟ้าชัดๆ!

ฉู่เฟิงได้ยินคำพูดของเฮ่อซี ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะครุ่นคิดขึ้นมา

สถาบันวิจัยเทียนจี? สถานที่ดีนี่นา! ที่นั่นต้องมีคลังความรู้มหาศาล! ทฤษฎีที่ลึกซึ้งต่างๆ! เทคโนโลยีที่ล้ำสมัย! สำหรับเขาผู้มีพลัง [สรรพวิชา] แล้ว นั่นมันคือขุมทรัพย์ที่ไม่มีวันหมดสิ้น! คือสวรรค์ที่แท้จริง!

ไป! ต้องไป!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ฉู่เฟิงก็ยิ้มอย่างจริงใจ พยักหน้า: “ในเมื่อราชินีเทียนจีทรงเชิญด้วยความจริงใจ ผมย่อมไม่มีปัญหา!”

เมื่อเห็นฉู่เฟิงตกลงอย่างง่ายดาย เฮ่อซีก็พยักหน้าอย่างพอใจ ในแววตาฉายแววชื่นชม ไม่หยิ่งยโส ไม่ใจร้อน เป้าหมายชัดเจน... ดีมาก

เธอมองดูท้องฟ้านอกศูนย์การเรียนรู้ พบว่าเวลาไม่เช้าแล้ว จึงพูดกับฉู่เฟิง: “ดี ในเมื่อเจ้าตกลงแล้ว งั้นตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เจ้าก็คือส่วนหนึ่งของสถาบันวิจัยเทียนจีแล้ว พรุ่งนี้เช้า เจ้ามาที่สถาบันวิจัยเทียนจีโดยตรงเลย ข้าจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย”

“ได้ครับ” ฉู่เฟิงตอบ

เฮ่อซีพยักหน้าเล็กน้อย แล้วพูดกับเหล่านักวิจัยที่อยู่ข้างหลัง: “พวกเราไปกันเถอะ”

“ค่ะ ท่านเฮ่อซี!” เหล่านักวิจัยตอบรับอย่างเคารพ สายตาที่มองไปยังฉู่เฟิงก็เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้และความคาดหวังเล็กน้อย พวกเธอก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่า ชายหนุ่มที่ราชินีเทียนจีให้ความสำคัญถึงขนาดนี้ จะสามารถสร้างคลื่นลมแบบไหนในสถาบันวิจัยได้

จากนั้น เฮ่อซีก็พาทีมวิจัยของเธอจากไป ท่ามกลางสายตาที่ยำเกรงของเหล่าเทวทูต ออกจากศูนย์การเรียนรู้

ขณะที่เฮ่อซีและคนอื่นๆ จากไป บรรยากาศในศูนย์การเรียนรู้ก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่สายตาของทุกคน ก็ยังคงจับจ้องไปที่ฉู่เฟิงอย่างไม่ละสายตา อิจฉา สงสัยใคร่รู้ ยำเกรง... อารมณ์ต่างๆ ปะปนกัน

ฉู่เฟิงไม่สนใจสายตาเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย เขาเก็บตราสัญลักษณ์ประจำตัวไว้ แล้วก็เตรียมจะจากไป อย่างไรก็ตาม เขากำลังจะเดินออกจากประตูใหญ่ของศูนย์การเรียนรู้ ก็มีคนเรียกไว้

“คุณฉู่เฟิง” จื้อซินยิ้มแล้วตามมา

“จื้อซิน มีอะไรเหรอ?” ฉู่เฟิงถาม

“ไม่มีอะไรเป็นพิเศษค่ะ” จื้อซินส่ายหน้าเบาๆ แก้มขาวนวลมีรอยยิ้มที่เป็นมิตร “ฉันกำลังจะกลับพอดี ท่านน่าจะพักอยู่ที่บ้านพี่เยี่ยนใช่ไหมคะ ฉันก็พักอยู่แถวนั้นเหมือนกัน ไปด้วยกันไหมคะ?”

ฉู่เฟิงได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่เมื่อคิดว่าจื้อซินและเยี่ยนเป็นองครักษ์ซ้ายขวาของราชินีไคซาเหมือนกัน การที่จะพักอยู่ในบริเวณเดียวกันก็เป็นเรื่องปกติ จึงพยักหน้า: “ได้สิ”

บังเอิญเขายังมีเรื่องที่ไม่เข้าใจเกี่ยวกับสรวงสวรรค์เมอร์ลินอีกมาก มีจื้อซิน “คนท้องถิ่น” คนนี้ไปด้วย ก็จะได้ถือโอกาสถามไถ่

[จบตอน]