บทที่ 22 - ไคซาตกตะลึง! มนุษย์ฉู่เฟิง? น่าสนใจ!
บทที่ 22 - ไคซาตกตะลึง! มนุษย์ฉู่เฟิง? น่าสนใจ!
“หืม? ทำไมล่ะ?”
ไคซาได้ยินดังนั้น ก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าฉายแววประหลาดใจ
มอบสถานะสมาชิกอย่างเป็นทางการของสรวงสวรรค์เมอร์ลิน... ให้แก่มนุษย์โลกคนหนึ่ง? เฮ่อซีเนี่ยนะ? คนที่ปกติแล้วสนใจแต่เรื่องการวิจัยและเทคโนโลยี ทำไมถึงได้สนใจมนุษย์โลกคนหนึ่งมากขนาดนี้ ถึงกับต้องใช้สิทธิ์ที่ต้องให้นางอนุมัติด้วยตัวเอง?
และเบื้องล่างบัลลังก์ของนาง ในแถวของเทวทูตระดับสูงสองแถว ก็มีเสียงอุทานที่อดไม่ได้ดังขึ้น! พวกนางล้วนเป็นเทวทูตระดับสูงที่ติดตามไคซามานานหลายปี มีความรู้กว้างขวาง แต่ตอนนี้เมื่อได้ยินข่าวนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าตกใจ
“มอบสถานะสมาชิกอย่างเป็นทางการให้แก่มนุษย์โลก? นี่... ไม่เคยมีมาก่อนเลยไม่ใช่เหรอ?”
“ท่านเฮ่อซีเหตุใดจึงยื่นคำร้องเช่นนี้?”
เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นในท้องพระโรง เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจและประหลาดใจ
จื้อซินรู้สึกได้ถึงสายตาที่จับจ้องมาจากรอบข้าง สูดหายใจเข้าลึกๆ รายงานคำพูดที่เตรียมมาแล้วอย่างชัดเจนและคล่องแคล่ว:
“ทูลราชินีไคซา เป็นเพราะ... มนุษย์โลกที่ชื่อฉู่เฟิงคนนั้น เขาได้ทำลายสถิติการทดสอบในประวัติศาสตร์ของหลักสูตรเทวทูตระดับต้นและระดับกลางของศูนย์การเรียนรู้เทวทูตติดต่อกันเพคะ!”
“แล้วก็... ย่นระยะเวลาสถิติให้ดีขึ้นไปอีกมาก... จนถึงระดับที่น่าเหลือเชื่อ!”
ตูม!!!
หากจะบอกว่าข่าวก่อนหน้านี้ทำให้เหล่าเทวทูตระดับสูงประหลาดใจ งั้นคำพูดของจื้อซินนี้ ก็ราวกับจุดระเบิดนิวเคลียร์ในสมองของพวกนาง!
“อะไรนะ?”
“มนุษย์โลกคนหนึ่ง ทำลายสถิติการทดสอบระดับต้นและระดับกลาง?”
“แถมยังทำลายติดต่อกันด้วย?”
“นี่... เป็นไปได้ยังไง?!”
“ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม? นั่นคือสถิติที่ท่านเฮ่อซีครองอยู่เองนะ!”
“ความยากของการทดสอบระดับกลางสูงขนาดไหน! เขาทำได้ยังไง?”
“ต่อให้เป็นพวกเรา ตอนนั้นเพื่อที่จะผ่านการทดสอบ ก็ใช้เวลาไปไม่รู้เท่าไหร่ เขาเป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง จะทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง?”
ในชั่วพริบตา ทั้งท้องพระโรงเทวทูต ยกเว้นไคซาและจื้อซิน เทวทูตระดับสูงทุกคน ไม่มีข้อยกเว้น ต่างก็เสียกิริยา! ใบหน้าของพวกนางเต็มไปด้วยความตกตะลึง หวาดหวั่น และไม่น่าเชื่ออย่างสุดขีด!
มนุษย์คนหนึ่งจากอารยธรรมก่อนยุคนิวเคลียร์ กลับทำลายสถิติการทดสอบที่สร้างขึ้นโดยราชินีเทียนจีเฮ่อซีด้วยตัวเองและครองมานานหลายหมื่นปี? แถมยังทำลายระดับต้นและระดับกลางติดต่อกันด้วย?
นี่มันเกินกว่าคำว่า “ปาฏิหาริย์” จะบรรยายได้แล้ว! นี่คือเทพนิยาย! คือปาฏิหาริย์ที่พลิกโลกทัศน์!
สีหน้าประหลาดใจของไคซาก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น ในดวงตาสีทองที่เคยสงบนิ่งของนาง สาดประกายแหลมคมออกมา
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ไคซาขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงจริงจังขึ้น “จื้อซิน เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาโดยละเอียด อย่าตกหล่นแม้แต่รายละเอียดเดียว”
“เพคะ! ราชินีไคซา!” จื้อซินพยักหน้า เล่าเรื่องราวที่ตนเองพบฉู่เฟิงที่ศูนย์การเรียนรู้, ฉู่เฟิงเข้าไปในอุปกรณ์การเรียนรู้, ทำลายสถิติระดับต้นและระดับกลางติดต่อกัน, หรือแม้แต่ระบบเทียนจีก็ยังไม่สามารถตรวจสอบระดับการพัฒนาสมองของเขาได้... ทั้งหมดนี้อย่างละเอียดถี่ถ้วน
ขณะที่จื้อซินเล่าไป สีหน้าของเหล่าเทวทูตระดับสูงเบื้องล่างบัลลังก์ก็ราวกับโรงย้อมผ้า จากความตกใจในตอนแรก เป็นหวาดหวั่น เป็นชาชิน แล้วก็สุดท้าย... สงสัยในชีวิต
ส่วนไคซาที่อยู่บนบัลลังก์ ในที่สุดก็ไม่สามารถสงบนิ่งได้อีกต่อไป!
เมื่อได้ยินว่าฉู่เฟิงใช้เวลา 37 วินาทีทำลายสถิติระดับต้น นางเพียงแค่ประหลาดใจ
เมื่อได้ยินว่าฉู่เฟิงใช้เวลา 1 นาที 15 วินาทีทำลายสถิติระดับกลางอีกครั้ง ความประหลาดใจของนางก็กลายเป็นความเคร่งขรึม
และเมื่อได้ยินว่าแม้แต่ระบบเทียนจีของเฮ่อซีก็ “ไม่สามารถตรวจสอบ” สมองของฉู่เฟิงได้...
ร่างของไคซาที่เคยเอนหลังเล็กน้อย ก็อดไม่ได้ที่จะนั่งตัวตรง! บนใบหน้าของนาง ปรากฏสีหน้าที่จริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
ตกใจ? ไม่น่าเชื่อ? อารมณ์เหล่านี้ย่อมมีอยู่ แต่สำหรับราชินีแห่งเทวทูตผู้ปกครองอารยธรรมเทวทูตและมองดูความวุ่นวายในจักรวาลมานานหลายหมื่นปีแล้ว อารมณ์เหล่านี้เป็นเพียงแค่ชั่ววูบ หลังจากความประหลาดใจในตอนแรก สิ่งที่แกนความคิดอันทรงพลังของนางจับได้เป็นอันดับแรก ไม่ใช่ว่าเรื่องนี้มันแปลกประหลาดแค่ไหน พลิกโลกทัศน์แค่ไหน แต่คือ... คุณค่า!
คุณค่าที่ประเมินไม่ได้!
ตัวตนที่มีความสามารถในการเรียนรู้ทะลุขีดจำกัดที่รู้จัก ศักยภาพลึกจนหยั่งไม่ถึง หรือแม้แต่ระบบเทียนจีก็ยังไม่สามารถหยั่งรู้ถึงก้นบึ้งของเขาได้! ไม่ว่าเขาจะซ่อนความลับอะไรไว้ ไม่ว่าเขาจะทำได้อย่างไร... คนเช่นนี้ สำหรับอารยธรรมเทวทูตที่แสวงหาความรู้ เผยแพร่ระเบียบ และพัฒนาร่างกายของตนเองอย่างต่อเนื่องแล้ว คุณค่าของเขา... อาจจะเหนือกว่าทั้งระบบดาวเสียอีก!
ในชั่วพริบตา ความคิดเชิงกลยุทธ์ของไคซาก็ถูกปลุกขึ้นมาโดยสิ้นเชิง! สายตาที่นางมองไปยังจื้อซิน ลึกซึ้งอย่างยิ่ง
“การตัดสินใจของเฮ่อซีถูกต้อง”
“คนที่มีความสามารถเช่นนี้ จะปล่อยให้หลุดลอยไปข้างนอกไม่ได้เด็ดขาด”
สายตาของนางราวกับทะลุผ่านเพดานของท้องพระโรงเทวทูต มองไปยังทิศทางของศูนย์การเรียนรู้เทวทูต
“มนุษย์ฉู่เฟิง?”
“น่าสนใจ!”
“ดูเหมือนว่า ความเข้าใจของพวกเราเทวทูตต่อโลกใบนี้ ยังห่างไกลนัก!”
[จบตอน]