ตอนที่ 257: ผลลัพธ์ (2)

หัวของกวางถูกฮิคาริจับไว้ เขาของกวางคล้ายกับกิ่งไม้ของต้นไม้ขนาดใหญ่ มันล้อมรอบไปด้วยอนุภาคพลังงานสีขาวที่ดูคล้ายหิ่งห้อย

มีจุดแสงป้องกันการโจมตีทั้งหมดจากพ่อมดให้ฮิคาริ หากเป็นคาถาที่อ่อนแอที่เล็งไปก็จะถูกเธอผลักออก

แองเจเล่ยืนอยู่บนดาดฟ้าและเฝ้าดูการต่อสู้ พ่อมดส่วนใหญ่ที่เขาเห็นอยู่ประมาณขั้นแก๊สและกำลังร่ายคาถาดัดแปลงที่เห็นได้ว่าไม่มีใครใช้เทคนิคลับใดๆ

พ่อมดเก้าคนเริ่มกังวลเพราะคาถาของพวกเขาไม่ได้ผล

แองเจเล่นึกถึงช่วงเวลาที่เรย์ไลน์เอาแถบคาดศีรษะออก กลิ่นของดอกไม้มาจากแก๊สพิษบางอย่างแต่มันก็ไม่ได้ทำอะไรเขาและเรย์ไลน์เพียงยอมรับความพ่ายแพ้ มันไม่ใช่การต่อสู้แบบที่ตายกันไปข้างดังนั้นแองเจเล่สันนิษฐานว่าเรย์ไลน์ยังมีคาถาที่ทรงพลังเหลืออยู่ แม้ว่าการต่อสู้จะดำเนินต่อไปแองเจเล่ก็ยังมีคาถาดัดแปลงที่เขาต้องการทดสอบในการต่อสู้จริง บัพลมเป็นเพียงหนึ่งในสองคาถาที่เขาดัดแปลงไม่นานมานี้

และด้วยการกลายเป็นหินกับการเปิดใช้งานตราเต็มที่เขาก็สามารถฆ่าเรย์ไลน์ได้อย่างง่ายดายด้วยทักษะการต่อสู้ระยะประชิดของเขา

'น่าเศร้าที่ข้าสามารถใช้ความสามารถในการสาปให้เป็นหินได้เพียงวันละสองครั้งเท่านั้น' แองเจเล่ส่ายหัว

ความสามารถในการสาปให้กลายเป็นหินจะทำงานได้ก็ต่อเมื่อเป้าหมายอยู่ในระยะที่มีผลสามเมตรและถ้าเป้าหมายมีความอึดสูงทักษะก็จะหยุดเป้าหมายจากการเคลื่อนไหวเพียงชั่วครู่ นอกจากนี้มันก็ใช้มานาจำนวนหนึ่งเมื่อใช้ทักษะนี้

แองเจเล่มีสายเลือดโบราณของฮาร์ปี้ยักษ์ในร่างกายของเขาดังนั้นความต้านทานพิษและภาพลวงตาของเขาจึงสูง นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมแก๊สพิษถึงไม่ได้ผล

เขาเฝ้าดูพ่อมดโจมตีฮิคาริอย่างต่อเนื่อง แองเจเล่สงสัยว่าทำไมสถานการณ์ถึงรุนแรงมาก

หลายนาทีต่อมาหนึ่งในพ่อมดก็ล้มลงไปที่พื้น ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วงและร่างกายของเขาก็กำลังสั่น

"น้องชาย! ฮิคาริ เอายาแก้พิษมาให้ข้า!" ชายล่ำสันในชุดคลุมสีแดงยาวตะโกน เขายังปลดปล่อยนกไฟจากแขนเสื้อของเขา มีนกไฟประมาณสิบตัวบินอยู่เหนือดาดฟ้า

ตึง

มีพ่อมดอีกคนล้มลงและอาการก็คล้ายกับคนก่อนหน้านี้

พ่อมดเริ่มล้มลงทีละคน ใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วงและบางคนก็กำลังจ้องไปที่ฮิคาริด้วยความเคียดแค้น คาถาที่พวกเขากำลังร่ายได้หายไป

"มานาของพวกเจ้าจะลดลงครึ่งหนึ่งตราบใดที่พวกเจ้าอยู่ในหมอกพิษของข้า ยอมรับมันซะว่าพวกเจ้าไม่มีโอกาสยืนอยู่ต่อหน้าข้า"

ฮิคาริหัวเราะเบาๆ

พ่อมดบนดาดฟ้าได้สูญเสียความสามารถในการต่อสู้กลับไปแล้ว

แองเจเล่ขบริมฝีปาก

ฮิคาริไม่ได้ต่อสู้เหมือนพ่อมดแสงแต่เป็นการต่อสู้เหมือนพ่อมดมืดแทน

แองเจเล่ยกมือและเล้งไปที่เสาหลักของเรือเหาะแล้วปล่อยโซ่โลหะเงิน

เขาจับโซ่แน่นและกระโดดลงบนราวของเรือเหาะ

"งั้นเหลือแค่ข้ากับเจ้าแล้วสินะ" เขากระโดดออกจากราวและเดินไปที่ฮิคาริ

ฮิคาริหันไปและหยุดหัวเราะ ใบหน้าของเธอเริ่มเคร่งเครียดเพราะเธอรู้ว่าแองเจเล่มีรูนคริสตัลสองส่วน

มีจุดแสงสีน้ำเงินกะพริบอยู่ข้างหน้าสายตาของแองเจเล่

"ฟันของงูหิมะแดงและหญ้าแรดหรือ เจ้าได้หมอกพิษเสือเขี้ยวดาบม่วงมาจากไหน" แองเจเล่ไอ

ฮิคาริหรี่ตา "ผู้เชี่ยวชาญยาที่มีความรู้ที่สามารถต่อสู้ได้งั้นหรือ น่าประทับใจ"

"ไม่ต้องกังวล ข้าอ่านมาจากหนังสือพ่อมดแต่ข้าไม่คิดว่าหมอกพิษเช่นนี้จะมีผลกับข้า" แองเจเล่ส่ายหัว

มีรอยยิ้มที่ขมขื่นบนใบหน้าของฮิคาริ "ข้าเป็นผู้เชี่ยวชาญยา ข้าจะยอมรับความพ่ายแพ้ถ้ายาของข้าไม่มีผลกับเจ้า"

"หา" แองเจเล่ตกใจ เขามองไปที่หัวของกวาง มันโปร่งใสและมีขนาดสีดำขนาดเล็กอยู่ภายใน ขวดนั้นเป็นแหล่งที่มาของหมอกพิษ

แองเจเล่มองไปที่ฮิคาริและใช้ชิปเพื่อระบุยาที่เธอมี เขาสามารถทำได้อย่างง่ายดายถ้ายาของเธอไม่ได้ผนึกอย่างสมบูรณ์แบบ

"เจ้ามียานาโทรอส ยาแข็งตัว คบเพลิงน้ำแข็ง ธาตุน้ำสองขวดและธาตุน้ำแข็งหนึ่งขวด ข้าพูดถูกไหม"

ผู้เชี่ยวชาญทั่วไปจะไม่สามารถทำอะไรเช่นนี้ได้

การแสดงออกของฮิคาริเริ่มมืดมน เธอจ้องที่แองเจเล่ด้วยความตกใจ จุดแสงสีขาวรอบเธอหายไปในอากาศ

ด้วยความช่วยเหลือของซีโร่ความรู้เรื่องยาของแองเจเล่ได้มาถึงระดับที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

นอกจากนี้เขายังรู้วิธีจัดการกับยาทุกชนิดที่เธอมี

แองเจเล่เอาหลอดทดลองคริสตัลขนาดเล็กออกมาจากหนึ่งในถุงกระเป๋าของเขา ภายในมันมีของเหลวเหนียวสีม่วง

"สำหรับยาอัญเชิญธาตุข้ามียาที่ขัดขวางพลังงานการกระบวนการอัญเชิญได้ในระยะเวลาหนึ่งและข้าจะมีเวลามากพอที่จะโจมตีในช่วงเวลานี้ ข้าไม่จำเป็นต้องทำอะไรเพื่อต่อต้านนาโทรอสมันก็แค่อ่อนแอเกินไป สำหรับยาแข็งตัวข้าเพียงแค่......เอาล่ะ ข้าจะไม่พูดไปมากกว่านี้ในขณะนี้มีพ่อมดบางคนที่ยังมีสติ" มีเพียงผู้เชี่ยวชาญยาที่แข็งแกร่งที่สุดที่รู้ความลับของยาเหล่านี้ ถ้าพ่อมดคนอื่นได้เรียนรู้เกี่ยวกับความลับนี้ฮิคาริก็จะไม่สามารถต่อสู้ได้

"อา ยังมีคบเพลิงน้ำแข็ง น่าเศร้าที่ข้ายาที่คล้ายกับที่เจ้ามีในตอนนี้" แองเจเล่หัวเราะเบาๆในขณะที่เขาส่ายหัว "เพียงแค่มอบรูนคริสตัลมาให้ข้า มันจะใช้เวลาเพียงหนึ่งนาทีในการจัดการ ข้ามีคำแนะนำดีๆกับเจ้า อย่าพึ่งพายามากเกินไป เจ้าสามารถหลอกพ่อมดแสงแบบพวกเขาได้แต่ข้าแน่ใจว่ามันจะไม่มีโอกาสที่เจ้าจะยืนอยู่ต่อหน้าพ่อมดมืด"

แองเจเล่เป็นผู้เชี่ยวชาญยาแต่เขาแทบจะไม่ได้ใช้ยาใดๆในการต่อสู้ การใช้ยาเป็นเรื่องง่ายแต่เมื่อคู่ต่อสู้รู้ถึงยาที่เขาใช้มันก็จะเป็นการสูญเปล่า

หมอกพิษมีผลกับพ่อมดที่มีความอึดต่ำแต่คนแบบเรย์ไลน์หรือแองเจเล่พวกเขาจะไม่คิดมากอะไรกับหมอกพิษในอากาศ นอกจากนี้ถ้าคู่ต่อสู้มีระดับพลังจิตสูงกว่าการใช้ยาอัญเชิญธาตุก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เนื่องจากคลื่นพลังจิตที่แข็งแกร่งกว่าได้ขัดขวางกระบวนการอัญเชิญ

แองเจเล่มียาหลายอย่างที่ทำขึ้นเพื่อการต่อสู้แต่มันก็เป็นเพียงการใช้สำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินเท่านั้น

ฮิคาริที่ยืนอยู่ที่นั่นพยักหน้าช้าๆ "ตกลง ข้ายอมแพ้"

เธอยกมือขวาขึ้นและโยนรูนคริสตัล

แองเจเล่จับรูนและเอารูนคริสตัลอีกสองชิ้นที่เขาได้ก่อนหน้านี้ออกมา

รูนคริสตัลสามตัวก่อตัวเป็นสร้อยข้อมือคริสตัลขนาดเท่าฝ่ามือ

แองเจเล่หลับตาและมีภาพหลายภาพจากสร้อยข้อมือคริสตัลที่ถูกส่งเข้าไปในสมองของเขา

[กำลังยอมรับข้อมูลจากแหล่งที่ไม่รู้จัก....] ซีโร่รายงานทันที

แองเจเล่ยืนอยู่บนดาดฟ้าและลืมตาหลังจากผ่านไปหลายนาที

"เอาล่ะ ใช้ยาแก้พิษของเจ้าก่อน" เขามองไปที่ฮิคาริ

ฮิคาริพยักหน้าและเอาขวดขนาดเล็กออกมา จากนั้นก็เริ่มใช้ยาแก้พิษกับพ่อมดทั้งเก้าคนทันที

แองเจเล่กลับไปที่เรือเหาะของตัวเองและเขาก็เห็นเพอร์รี่ตื่นแล้ว พ่อมดที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสได้ถูกปกป้องด้วยการป้องกันของเรือเหาะแต่พวกเขาก็จะไม่สามารถขยับได้ แองเจเล่ปิดฟังก์ชั่นทันทีเมื่อการแข่งขันจบลง

พ่อมดรักษาตัวเองทันทีโดยใช้เจลรักษาและคาถาที่เตรียมไว้ แองเจเล่บอกให้หัวหน้าของเรือเหาะคนเดิมคอยดูแลทิศทางและความเร็ว

การแข่งขันที่ตัดสินว่าใครจะเป็นผู้บัญชาการของเรือเหาะได้จบลง พ่อมดส่วนใหญ่ไม่ได้ใช้คาถาสร้างความเสียหายที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขา

เจ้าของเครื่องรางมีพลังที่จะขับไล่พ่อมดจากเรือเหาะ ที่จริงพวกเขาก็ยังสามารถอยู่บนเรือเหาะได้แต่การป้องกันจะไม่ปกป้องพวกเขาแม้ว่าพวกเขาจะได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง

แองเจเล่ไม่ได้ขับไล่พ่อมดคนใดโดยไร้เหตุผล เขาต้องการความแข็งแกร่งของทุกคนเพื่อจัดการกับสิ่งมีชีวิตที่อันตรายที่พวกเขาจะต้องเผชิญระหว่างการเดินทาง

**************************

ในห้องโดยสารของเรือเหาะลำแรก

แองเจเล่ เรย์ไลน์ ฮิคาริและบารอนนั่งรอบโต๊ะไม้สี่เหลี่ยม พวกเขาจ้องไปที่ลูกแก้วคริสตัล

ลูกแก้วคริสตัลได้ถูกฐานโลหะรองไว้ ภาพด้านในแสดงให้เห็นผึ้งขนาดใหญ่ที่กำลังบิน

มันเป็นผึ้งสีขาวที่มีลวดลายเกลียวสีน้ำเงินที่ท้อง ผึ้งดูเหมือนกับผึ้งปกติแต่มันมีเข็มสีดำสามเข็ม

ผึ้งแปลกๆนี้บินอยู่เหนือต้นไม้ที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ ร่างกายของมันมีขนาดประมาณหนึ่งเมตรและเข็มของมันก็กำลังตัดกิ่งไม้

"นั่นผึ้งเมฆา" ฮิคาริพูดเสียงเบา "บรรพบุรุษของข้ามาจากโอแมนดิส พวกเขาเก็บข้อมูลของผึ้งไว้ในห้องสมุดในตระกูลของข้า ข้าได้รับข้อมูลผ่านเสาสัญญาณโอเบลิสก์แต่ระยะทางมันก็ห่างไกลเกินไปและข้อมูลที่สำคัญก็หายไป แต่มันก็ยังดีกว่าไม่มี"

"ผึ้งเมฆามีสามเข็มและมันสามารถสร้างความเสียหายเป็นน้ำแข็งได้ ความเร็วของมันก็รวดเร็วและการโจมตีของมันก็ยากที่จะหลบ ผึ้งเมฆามีสามแบบพื้นฐาน ผึ้งงาน ผึ้งตัวผู้และนางพญาผึ้ง" ฮิคาริพูดต่อ "ตัวที่เราเพิ่งเห็นเป็นผึ้งงาน มันสามารถสร้างความเสียหายได้ทั้งทางกายภาพและพลังงาน ผึ้งตัวผู้แข็งแกร่งกว่าผึ้งงานและข้าไม่มีข้อมูลใดๆเกี่ยวกับนางพญาผึ้ง โดยปกตินางพญาผึ้งจะไม่ออกจากรัง จะมีผึ้งตัวผู้อย่างน้อยหนึ่งตัวในกลุ่มของผึ้งงาน เราต้องระวังตัวให้ดี"

"พวกมันเป็นผึ้งใช่ไหม พวกมันกินอะไร" บารอนขมวดคิ้ว

"พวกมันเป็นผึ้งเมฆา.....พวกมันกินเนื้อสัตว์" เรย์ไลน์ตอบ เขากำลังหมุนตราเงินบนโต๊ะ

"เต้าบอกว่าความเร็วของผึ้งนั้นรวดเร็วแต่มันเดินทางเร็วแค่ไหน และพวกมันจะปรากฏเป็นฝูงใหญ่เมื่อกำลังมองหาเหยื่อใช่ไหม" แองเจเล่ถาม

"พวกมันมักจะปรากฏตัวเป็นคู่ก่อน นั่นคือทั้งหมดที่ข้ารู้ ไม่มีใครเคยทดสอบความเร็วของพวกมันแต่ข้าค่อนข้างแน่ใจว่ามันเร็วกว่าเรือเหาะของพวกเรา" ฮิคาริขบริมฝีปากของเธอ