บทที่ 6 - เทวทูตเหลิ่งตะลึง! มนุษย์กำลังเรียนรู้วิชาของเทวทูต?
บทที่ 6 - เทวทูตเหลิ่งตะลึง! มนุษย์กำลังเรียนรู้วิชาของเทวทูต?
เมื่อได้ยินคำพูดของฉู่เฟิง จื้อซินที่กำลังก้มหน้าก้มตาเก็บของอย่างวุ่นวายก็เงยหน้าขึ้น ใบหน้างดงามของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“ท่าน... รู้จักฉันด้วยเหรอคะ?” น้ำเสียงของเธอใสกังวาน เจือความไม่แน่ใจเล็กน้อย
ทว่า เมื่อสายตาของเธอจับจ้องไปที่ใบหน้าของฉู่เฟิง ความประหลาดใจนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึงในทันที!
“มนุษย์?” ดวงตาของจื้อซินเบิกกว้างขึ้นอย่างฉับพลัน
“สรวงสวรรค์เมอร์ลิน... มีมนุษย์มาอยู่ได้ยังไงกัน?”
ฉู่เฟิงหัวเราะเบาๆ พลางพูดหยอกล้อ “ทำไมสรวงสวรรค์เมอร์ลินจะมีมนุษย์ไม่ได้ล่ะ?”
“แต่ว่า...” จื้อซินมองฉู่เฟิงอย่างทำอะไรไม่ถูก อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่รู้จะอธิบายความคิดของตัวเองออกมาอย่างไรดี
“ฮ่าๆ เอาล่ะ ไม่แกล้งเธอแล้ว” ฉู่เฟิงกล่าว “เรียกฉันว่าฉู่เฟิงก็ได้ คือ... เอ่อ พอดีเยี่ยนบังเอิญพาฉันมาจากโลกน่ะ” เขาหยิบยกคำพูดที่เยี่ยนเตรียมไว้ให้มาใช้
เมื่อได้ยินชื่อ “เยี่ยน” ความระแวดระวังบนใบหน้าของจื้อซินก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ความสงสัยยังคงฉายชัด
เธอเอียงคอเล็กน้อย ผมสั้นสีน้ำตาลอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอไหวไปตามการเคลื่อนไหว ดูน่ารักน่าเอ็นดู
“พี่เยี่ยนพามาเหรอคะ? เป็นอย่างนี้นี่เอง...” เธอยอมรับคำอธิบายนี้ ท้ายที่สุดแล้วเยี่ยนก็มีบารมีสูงมากในหมู่เทวทูต
ทันใดนั้น เธอก็นึกถึงคำถามเมื่อครู่ขึ้นมาได้ จึงถามต่อด้วยความสงสัย “แต่ท่านยังไม่ได้บอกเลยว่ารู้จักฉันได้ยังไง? ฉันว่า... ฉันไม่เคยเห็นท่านมาก่อนนะคะ”
ฉู่เฟิงยิ้มกว้าง เริ่มต้นการโกหกคำโต “เยี่ยนเป็นคนบอกฉันเอง”
“ต่อหน้าฉัน เยี่ยนพูดถึงเธอบ่อยมาก บอกว่าจื้อซินไม่เพียงแต่เป็นศิษย์เอกของราชินีเทียนจีเฮ่อซี มีความรู้กว้างขวาง เฉลียวฉลาดเกินคน ทั้งยังงดงามและจิตใจดี เป็นหนึ่งในดาวรุ่งดวงใหม่ที่เจิดจรัสที่สุดในหมู่เทวทูตรุ่นเยาว์เลย!”
“เธอยังให้ฉันดูข้อมูลภาพของเธอเป็นพิเศษ ให้ฉันได้รู้จักนักปราชญ์เทวทูตในอนาคตคนนี้ล่วงหน้าด้วยนะ”
เมื่อจื้อซินได้ยินคำชื่นชมจากปากของ “เยี่ยน” ใบหน้าขาวนวลของเธอก็แดงระเรื่อขึ้นมาทันที!
เธอก้มหน้าลงอย่างเขินอาย ในดวงตาเปล่งประกายแห่งความยินดีและขวยเขิน
“จ... จริงเหรอคะ? พี่เยี่ยน... พูดอย่างนั้นจริงๆ เหรอคะ?”
ฉู่เฟิงมองท่าทางเขินอายของจื้อซิน ก็แอบหัวเราะในใจ ‘ฮ่าๆ เทวทูตสาวน้อยวัย 500 ปี หลอกง่ายจริงๆ...’
แน่นอนว่า ภายนอกเขายังคงรักษาท่าทีที่จริงจังและจริงใจ พยักหน้าอย่างหนักแน่น “จริงแท้แน่นอน! ตอนที่เยี่ยนพูดถึงเธอ ในน้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความชื่นชมและภาคภูมิใจ!”
เมื่อได้รับคำ “ยืนยัน” จากฉู่เฟิง ความสงสัยสุดท้ายของจื้อซินก็มลายหายไปสิ้น ทั้งร่างจมดิ่งอยู่ในความสุขอย่างล้นเหลือ สายตาที่เธอมองฉู่เฟิงก็เปลี่ยนเป็นมิตรและใกล้ชิดขึ้นมากในทันที
“ขอบคุณที่บอกเรื่องนี้นะคะ” เธอกล่าว “จริงสิ ท่านมาที่ศูนย์การเรียนรู้เพื่อค้นหาข้อมูลหรือเรียนรู้อะไรเหรอคะ?”
เมื่อสร้างความประทับใจได้แล้ว ก็ถึงเวลาเข้าเรื่องเสียที
ฉู่เฟิงพยักหน้าทันที “ฉันใฝ่ฝันในความรู้ของอารยธรรมเทวทูตมานาน ได้ยินว่าที่นี่เป็นคลังความรู้ของสรวงสวรรค์เมอร์ลิน ก็เลยอยากเข้ามาดู... เรียนรู้ความรู้พื้นฐานของเทวทูตสักหน่อย ไม่ทราบว่าจะได้ไหม?”
จื้อซินได้ยินดังนั้น ก็พยักหน้าโดยไม่ระแวงแม้แต่น้อย “แน่นอนค่ะ! ศูนย์ความรู้เปิดกว้างสำหรับทุกคนที่ปรารถนาในความยุติธรรมและการเรียนรู้! แต่ท่านมาที่นี่เป็นครั้งแรกใช่ไหมคะ? อุปกรณ์การเรียนรู้ที่เราเทวทูตใช้ อาจจะไม่เหมือนกับของมนุษย์”
“ถ้าท่านไม่รังเกียจ ฉันสอนวิธีใช้ให้ได้นะคะ”
เข้าทางพอดี! ฉู่เฟิงดีใจมาก รีบพยักหน้า “ขอบคุณมากครับ คุณจื้อซิน! ผมกำลังกังวลอยู่เลยว่าจะเริ่มยังไงดี”
“ไม่เป็นไรค่ะ ตามฉันมาเลย!” จื้อซินอารมณ์ดีเป็นอย่างมาก เธอพาฉู่เฟิงเดินเข้าไปในศูนย์การเรียนรู้อย่างกระตือรือร้น ขณะเดินก็แนะนำสภาพแวดล้อมโดยรอบและประโยชน์ใช้สอยของเครื่องมือต่างๆ ให้เขาฟัง
ไม่นานนัก ทั้งสองก็มาถึงหน้าอุปกรณ์ที่ดูเหมือนเก้าอี้นวดผสมกับหมวกนิรภัยที่มีความแม่นยำสูง
“อันนี้แหละค่ะ” จื้อซินชี้ไปที่อุปกรณ์แล้วแนะนำ “นี่คืออุปกรณ์การเรียนรู้เชิงลึกที่เราใช้กันบ่อยๆ ท่านเพียงแค่นอนลงไป สวมหมวกเชื่อมต่อระบบประสาทนี้ แล้วเลือกระบบความรู้ที่ท่านต้องการเรียนรู้ ระบบก็จะส่งผ่านกระแสข้อมูลมิติสูง ถ่ายทอดความรู้เข้าสู่เปลือกสมองของท่านโดยตรง ประสิทธิภาพการเรียนรู้สูงมากค่ะ”
ฉู่เฟิงมองอุปกรณ์ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของนิยายวิทยาศาสตร์ตรงหน้า พลางทอดถอนใจด้วยความทึ่ง
ถ่ายทอดข้อมูลโดยตรง? นี่มันมีประสิทธิภาพสูงกว่าการอ่านหนังสือหรือท่องอินเทอร์เน็ตบนโลกหลายเท่า! เมื่อรวมกับความสามารถ [สรรพวิชา] ของเขาแล้ว ผลลัพธ์จะไม่ยิ่งน่าทึ่งไปกว่านี้อีกหรือ?
ภายใต้การแนะนำของจื้อซิน ฉู่เฟิงนอนลงบน “เก้าอี้นวด” นั้น แล้วสวมหมวกนิรภัย
วินาทีต่อมา เขารู้สึกเพียงว่ามีแสงสว่างวาบขึ้นตรงหน้า กระแสข้อมูลมหาศาลที่ยากจะบรรยายได้หลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขาราวกับเขื่อนแตก!
ขณะที่ฉู่เฟิงกำลังสัมผัสกับกระบวนการเรียนรู้แบบ “ระเบิดข้อมูล” นี้ ก็มีเงาร่างหลายคนเดินเข้ามาจากข้างนอก
ผู้นำคือเทวทูตหญิงร่างสูงโปร่ง มีออร่าเย็นชา ผมยาวสีทอง... เทวทูตเหลิ่งนั่นเอง ด้านหลังของเธอยังมีเทวทูตหญิงอีกหลายคนที่ดูไม่ธรรมดา ซึ่งก็คือลูกทีมของเธอ
“...จะว่าไปแล้ว ศึกที่ระบบดาวเฟรลยอร์ดครั้งล่าสุด พวกเผ่ามารนั่นอ่อนแอสิ้นดี...”
“หึ! สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำกลุ่มหนึ่ง กล้าดียังไงมาท้าทายพวกเราเทวทูต...”
เทวทูตเหลิ่งและทีมของเธอเพิ่งกลับมาจากปฏิบัติภารกิจข้างนอก ผ่านมาทางศูนย์การเรียนรู้ จึงเตรียมจะเข้ามาตรวจสอบข้อมูลแผนที่ดาวล่าสุดบางอย่าง
ทันทีที่เข้ามา สายตาของเทวทูตเหลิ่งก็ถูกดึงดูดโดยร่างที่นอนอยู่ในอุปกรณ์การเรียนรู้เชิงลึก
“หืม?” เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย หยุดฝีเท้าลง ในแววตาฉายแววสงสัย “นั่นใคร? ดูจากรูปร่างแล้ว... ไม่เหมือนพวกเราเทวทูต”
ลูกทีมหลายคนที่อยู่ข้างหลังเธอก็สังเกตเห็นฉู่เฟิงและจื้อซินที่อยู่ข้างๆ เขา ต่างก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ
“เอ๊ะ? นั่นจื้อซินไม่ใช่เหรอ?”
“จื้อซิน เจ้านั่นเป็นใครน่ะ? ดูไม่เหมือนเทวทูตเลย?”
จื้อซินได้ยินเสียง ก็หันกลับมาเห็นว่าเป็นเทวทูตเหลิ่งและคนอื่นๆ จึงรีบอธิบาย “คุณฉู่เฟิงคนนี้ เป็นมนุษย์ที่พี่เยี่ยนบังเอิญพามาจากโลกค่ะ”
“มนุษย์?” เทวทูตเหลิ่งและทีมของเธอต่างก็ตกใจ สายตาจับจ้องไปที่ฉู่เฟิงอีกครั้ง ในแววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและแปลกใหม่
[จบตอน]