เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 255: การแข่งขัน (2)

ตอนที่ 255: การแข่งขัน (2)

ตอนที่ 255: การแข่งขัน (2)


มันเรียบง่ายแต่สวยงาม แหวนมีรูนขนาดเล็กสลักอยู่บนผิวของมัน

'ซีโร่ ได้ผลหรือยัง' แองเจเล่สร้างงานเมื่อหนึ่งวันก่อน

[การวิเคราะห์สนามพลังเสร็จสิ้น ปรับเปลี่ยนคลื่นพลังจิตของคุณเพื่อเปิดใช้งาน ความเสียหายจะเพิ่มขึ้นโดยการใช้คาถาอย่างถูกต้อง]

'คาถาอะไรที่แหวนสามารถร่ายได้'

[แสงแห่งหนาม ปลดปล่อยลำแสงสีทองเพื่อสะท้อนการโจมตีที่เข้ามา แหวนสามารถใช้งานได้วันละครั้ง คูลดาวน์ประมาณ 21 ชั่วโมง] ซีโร่รายงาน คำอธิบายนี้ทำให้แองเจเล่นึกถึงคาถาที่เคราแดงร่ายในวันนั้น

แองเจเล่จับแหวนในมือแล้วสังเกตรูนที่สลักบนผิวของมันแต่จำไม่ได้สักตัว

'แสงแห่งหนามได้ทำให้พ่อมดมืดสี่คนบาดเจ็บภายในไม่กี่วินาทีซึ่งหมายความว่าความเสียหายของมันมากกว่า 50 ลำแสงสีทองยังพุ่งเร็วมากในอากาศ มันจะเป็นเรื่องยากสำหรับคู่ต่อสู้ที่จะป้องกันมัน' แองเจเล่เอาแหวนกลับเข้าไปในถุงกระเป๋าอย่างระมัดระวัง

แองเจเล่สงสัยว่าเขาสามารถป้องกันความเสียหายของคาถาอย่างเต็มที่โดยที่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บหรือไม่

ถ้าลำแสงทองมาถึงเขาก่อนที่สนามพลังอัตโนมัติจะสร้างบาเรียโลหะเขาก็คงจะได้รับบาดเจ็บสาหัส

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพ่อมดมืดถึงถูกเผาเป็นขี้เถ้าในป่า พวกเขามีสนามพลังที่สร้างบาเรียให้พวกเขาแต่ลำแสงก็มาถึงพวกเขาก่อนที่บาเรียจะปล่อยออกมา ผู้หญิงล้ำสันสามารถสร้างบาเรียได้ทันแต่มันก็อ่อนแอเกินไป

แองเจเล่จับถุงกระเป๋าโลหะในมือและมันถูกดูดซึมเข้าไปในผิวหนังของเขาภายในไม่กี่วินาที เขารีบสร้างน้ำโดยใช้อนุภาคพลังงานน้ำและแปรงฟัน พรุ่งนี้จะเป็นวันสำคัญดังนั้นเขาจึงต้องการพักผ่อนให้ดี

*****************************

วันต่อมาในช่วงเช้าตรู่

แองเจเล่ค่อยๆลืมตาและได้ยินเสียงฝีเท้าจากข้างนอกประตู

เขารีบลุกออกจากเตียงและเช็ดหน้าด้วยผ้าเปียก

ผ้าเปียกทำให้เย็นสดชื่นและมันก็ทำให้หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง

แองเจเล่เปิดประตูหลังจากที่วางผ้าลง

มีพ่อมดแสงสองคนรอเขาอยู่ที่ทางเดิน

มันเป็นเพอร์รี่และโนเพิ้ล

ทั้งสองพยักหน้าเล็กน้อยหลังจากที่เห็นแองเจเล่ก้าวออกมาจากประตู

"ไปกันเถอะ คนอื่นๆรอที่ดาดฟ้าแล้ว" เพอร์รี่ได้ส่งคำพูดผ่านอนุภาคพลังงาน

แองเจเล่ปิดประตูและเดินไปที่บันได นกกระจอกสี่ปีกมองหาอาหารอยู่ในป่าข้างล่าง มันสามารถขึ้นเรือเหาะได้อย่างง่ายดาย

ทั้งสามมาถึงดาดฟ้าด้วยกัน

มีพ่อมดหลายคนกำลังรออยู่เงียบๆ

บารอนกำลังยืนอยู่ข้างเสาหลักและเขาก็มีสีหน้าว่างเปล่าบนใบหน้า มีพ่อมดแสงสองคนตามเขา หนึ่งชายหนึ่งหญิง

พวกเขายืนรออยู่ที่นั่น บรรยากาศบนดาดฟ้าหนักอึ้ง

โค้ชอยู่ที่นั่นแล้ว เธอเดินมายืนอยู่กับเพอร์รี่ จากนั้นสายตาของเพอร์รี่ก็มองไปที่คู่รักแต่ไม่ได้พูดอะไร

"ข้ารู้ว่าทำไมเจ้าถึงมาที่นี่ มันเป็นวันสุดท้าย ก้าวมาข้างหน้าถ้าเจ้าต้องการรูน" บารอนไม่พูดอ้อมค้อมและยกมือขวาขึ้นในอากาศเพื่อเปิดเผยรูนคริสตัลขนาดเท่าฝ่ามือ

มีรูนรูปตัว S ที่ขอบทั้งสองปกคลุมไปด้วยแสงสีแดง

พ่อมดทุกคนจ้องไปที่รูนคริสตัลในมือของเขา

ตู้ม

มันมีเสียงเหมือนบางอย่างระเบิด

แองเจเล่ประหลาดใจ เขาหันหัวไปทิศทางที่มีเสียงมา

มีลูกไฟขนาดใหญ่ระเบิดบนเรือเหาะข้างหน้าพวกเขาและคลื่นก็ทำให้ทั้งเรือเหาะสั่น

แสงจากเปลวไฟสีแดงสะท้อนอยู่บนใบหน้าของทุกคน

ลูกไฟจางหายไปในอากาศอย่างรวดเร็ว ไม่มีอะไรถูกจุดให้ลุกไหม้ มีวงเวทสีขาวนับไม่ถ้วนปรากฏบนผิวของเรือเหาะลำนั้น จากนั้นแองเจเล่ก็ได้ยินเสียงคนคำรามและมีเสียงอาวุธโลหะปะทะกัน

"มันดูเหมือนว่าการแข่งขันเริ่มขึ้นบนเรือลำนั้นแล้ว ข้าคิดว่าเราควรจะเริ่มด้วยเช่นกัน" เพอร์รี่ก้าวไปข้างหน้าและตะโกนขณะที่มองไปที่บารอน

"เอารูนมาบารอน เจ้าไม่มีโอกาส!" เขายกกำปั้นขวาขึ้นในอากาศ

ทันใดนั้นทั้งหกคนก็เริ่มร่ายคาถาก่อนที่บารอนจะพูดอะไร

ทั้งหกปลดปล่อยลำแสงเปลวไฟสีแดงพร้อมกัน มันเรียบง่ายแต่ก็มีประสิทธิภาพในการโจมตี

ลำแสงไฟดูเหมือนกลีบขนาดใหญ่หกกลีบที่รวมตัวกันและก่อเป็นลูกไฟขนาดหนึ่งเมตร ลูกไฟพุ่งผ่านอากาศและบินไปทางบารอน

ดาดฟ้าสว่างขึ้นด้วยแสงจากเปลวไฟ

น่าแปลกที่ลูกไฟล้อมรอบไปด้วยคลื่นและดูเหมือนลูกไฟที่กำลังดูดอากาศรอบๆมันเพื่อสร้างสนามแม่เหล็ก

บารอนขบริมฝีปากของเขา ลูกไฟขนาดใหญ่อยู่ห่างจากเขาเพียงไม่กี่เมตรหลังจากที่ผ่านไปประมาณสองวินาที

มีวงเวทสีดำรูปไข่ปรากฏใต้เท้าของเขา มีก้อนสีดำหลายก้อนบินออกมาจากวงเวทและลอยอยู่ข้างหน้าเขา

ก้อนสีดำหมุนอย่างรวดเร็วและปลดปล่อยคลื่นพลังงานล่องหน

ชี่

ลูกไฟช้าลงทันที

ความเร็วของมันลดลงอย่างรวดเร็วจนแทบจะหยุดนิ่ง

บารอนและพ่อมดแสงสองคนรีบวิ่งไปด้านข้างเพื่อหลบการโจมตี

คลื่นพลังงานล่องหนหายไปทันที่ที่พวกเขาเคลื่อนที่

ตูมมม

เสียงของมันดังเหมือนฟ้าร้อง

เปลวไฟจุดประกายหลังจากที่มันระเบิด เปลวไฟโปรยลงมาบนดาดฟ้าเหมือนสายฝนทำให้อุณหภูมิรอบเรือเหาะเพิ่มขึ้น

ใบหน้าของบารอนซีดลง เขายกมือขวาและมีเครื่องประดับเงินรูปกางเขนอยู่ที่ข้อมือ สีของกางเขนเปลี่ยนจากสีเงินเป็นสีดำและตกลงไปที่พื้นเปลี่ยนเป็นกองขี้เถ้า

"ดี.....ดี!" เขาส่ายหัวและวาดวงเวทสีดำรูปไข่อีกครั้งในขณะที่เขาร่ายคาถา

ในที่สุดพ่อมดแสงสองคนก็เริ่มเตรียมต่อสู้ พวกเขาก้าวไปข้างหน้าพร้อมกัน ร่างกายของพวกเขาปกคลุมไปด้วยแสงสีขาว หลังจากผ่านไปหลายวินาทีพวกเขาก็สร้างลูกบอลแสงสีขาวสองลูกและลูกบอลก็เริ่มหมุนรอบตัวพวกเขา

"พวกเขากำลังเตรียมคาถาที่แข็งแกร่ง เราต้องโจมตี!" เพอร์รี่ตะโกน

แองเจเล่พยักหน้าเล็กน้อย เขารวมอนุภาคพลังงานใกล้ร่างกายของบารอนเหมือนกับสิ่งที่พ่อมดทั้งห้าคนกำลังทำ ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้

อนุภาคไฟ น้ำแข็งและสายฟ้าถูกรวมเข้าด้วยกัน มันเป็นการควบคุมอนุภาคพลังงานพื้นฐานแต่ว่าแต่ละการโจมตีสามารถสร้างความเสียหายได้มากกว่า 40 หน่วย เพอร์รี่ยังใช้เทคนิคพิเศษเพื่อเพิ่มความแม่นยำของการโจมตีของพวกเขา

อย่างไรก็ตามลูกบอลแสงสีขาวได้ถูกพ่อมดแสงสองคนสร้างได้ป้องกันการโจมตีส่วนใหญ่

ตู้ม ตู้ม

ลูกบอลแสงสีขาวหดตัวลงเนื่องจากการโจมตีจากเพอร์รี่เริ่มแรงขึ้น

ในที่สุดมันก็หายไปหลังจากที่โดนโจมตีครั้งที่หก

บอลแสงซื้อเวลาให้บารอนมากพอที่เขาจะร่ายคาถาเสร็จ

เขายกแขนสองข้างขึ้น

มีน้ำวนล่องหนนับไม่ถ้วนเริ่มหมุนรอบร่างกายของเขา

หลายวินาทีต่อมาน้ำวนก็เริ่มกลายเป็นชายล่ำสันสองคนที่มีผิวหนังสีเทา เท้าของพวกเขาถูกแทนที่ด้วยกระแสไฟฟ้า

"ไป!" บารอนชี้ไปที่เพอร์รี่และกลุ่มของเขา

ชายล่ำสันสองคนคำรามและยกแขนของพวกเขาขึ้นสร้างเป็นกระแสไฟฟ้าสีม่วงนับไม่ถ้วนเหนือฝ่ามือของพวกเขา

"จิตวิญญาณพายุ!" การแสดงออกของเพอร์รี่เปลี่ยนไปหลังจากที่เขามองไปที่กระแสไฟฟ้าที่กำลังแลบไปมา เขาก้าวถอยหลังและเอาเศษไม้สีเหลืองออกมา ร่างกายของเขาหายไปในอากาศหลังจากที่เขาสัมผัสกับผิวของเศษไม้

คู่รักพ่อมดแสงหันกลับไปและวิ่งหนีไป

แองเจเล่ชี้นิ้วชี้มือขวาไปในอากาศ มีเข็มโลหะเงินออกมาจากผิวของเขา

อนุภาคพลังงานสีเขียวกะพริบรอบเท้าของเขาและเขาก็รีบขยับออกไปจากเขตอันตราย

โค้ชและโนเพิ้ลช้าไปชั่วครู่ พวกเขาหลบการโจมตีที่เข้ามาไม่พ้น

เปรี๊ยะๆๆ

พวกเขาถูกสายฟ้าสีน้ำเงินทั้งสอง

มีเมฆสีแดงและลำแสงสีขาวปรากฏที่ด้านหน้าของร่างกายของพวกเขาแต่พวกเขาก็ยังถูกโจมตีด้วยสายฟ้า พวกเขาเป็นลมพร้อมกันและล้มลงไปที่พื้น มีควันดำลอยออกมาจากร่างกายที่เผาไหม้ของพวกเขา

กระแสไฟฟ้าส่วนที่เหลือถูกดูดไว้โดยเข็มเงินที่แองเจเล่ทิ้งไว้ที่ตำแหน่งเดิม

"จบไปสองคน" บารอนดูผ่อนคลาย

"จัดการพวกเขาด้วย!" จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่คู่รักพ่อมดแสงที่ยังวิ่งอยู่

จิตวิญญาณพายุสร้างกระแสไฟฟ้าอีกและมันก็มีเสียงก้องอยู่ในท้องฟ้า

แองเจเล่ใช้โอกาสนี้เพื่อพุ่งเข้าไปหาบารอนด้วยความเร็วเต็มที่ เขาดึงดาบปลายโค้งต้องสาปและฟันไปข้างหน้า

ในขณะเดียวกันก็มีมีดสีดำที่มีแสงสีเงินบนใบมีดกำลังบินไปที่เอวของบารอนจากทางซ้าย

เวลาการซุ่มโจมตีนั้นสมบูรณ์และอาวุธทั้งสองก็โจมตีบารอนพร้อมกัน

มีคลื่นพลังงานสีดำปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของบารอน เขาเปิดปากและพยายามตะโกนแต่ก็ล้มเหลว พ่อมดแสงสองคนที่อยู่ข้างๆเขาก็เข้าใจสถานการณ์นี้และพยายามจะสร้างบาเรียแต่มันก็สายเกินไป

ดาบปลายโค้งและมีดได้ผ่านคลื่นพลังงานและโจมตีร่างกายของบารอนอย่างโหดเหี้ยม

ตู้ม

บารอนบินห่างออกไปด้วยแรงกระแทกและร่างกายของเขาก็กระแทกกับราวอย่างแรง เขาพ่นเลือดออกมาและสลบไป

"จิตวิญญาณพายุหลุดการควบคุม! บัดซบ!" มีใครบางคนตะโกน

มีเงาดำเคลื่อนที่ไปทางบารอนที่สลบพยายามที่จะคว้ารูนคริสตัลจากมือของเขา

ฉึก

แองเจเล่แทงดาบปลายโค้งไปที่ดาดฟ้าข้างหน้าของบารอนเพื่อสร้างหน้าจอแสงสีเขียว

"ไสหัวไป!"

ตู้ม

ทั้งสองแลกการโจมตีกันและถูกกระแทกถอยหลังไป

แองเจเล่จับดาบปลายโค้งและสร้างดาบยาวเงินในมืออีกข้าง เขาดีดตัวไปข้างหลังและยืนบนราว

เงาดำกลิ้งหลายครั้งบนพื้นและกระแทกกับทางเข้าของห้องโดยสาร ฮู้ดได้ตกลงมาทำให้เห็นใบหน้าที่ซีดของชายหนุ่ม

ทั้งสองหยุดชั่วครู่และพุ่งเข้าหากันอีกครั้ง

เคร๊ง

"อั๊ก!"

ชายคนนั้นล้มลงไปที่พื้น เขาหยุดขยับในขณะที่เลือดไหลออกมาจากหน้าอกของเขา

แองเจเล่หันกลับไปและกระโดดไปที่จิตวิญญาณพายุทั้งสองด้านข้าง

ฉึก ฉึก

ร่างกายของเขาหายไปจากดาดฟ้าชั่วครู่ วินาทีต่อมาเขาก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งตรงกลางของดาดฟ้า เขาได้รูนคริสตัลมาครอบครองแล้ว

วู-

จิตวิญญาณพายุทั้งสองได้แตกสลายและค่อยๆหายไปในอากาศ

"มันจบแล้ว!" แองเจเล่ยกมือขวาและโบกมันหลายครั้ง

ฟึบ ฟึบ ฟึบ

สายเงินนับไม่ถ้วนออกมาจากฝ่ามือของเขาและปกคลุมทั้งดาดฟ้า

หนึ่งวินาทีต่อมาคนทั้งสี่ก็สลบพร้อมกันและนอนลงบนดาดฟ้า

ฟุบ

สายโลหะเงินได้กลับเข้าไปในร่างกายของแองเจเล่

ฟิ้ว

แองเจเล่ได้ยินเสียงและหันไปมอง

เรย์ไลน์ยืนอยู่บนดาดฟ้าของเรือเหาะลำหน้า มีธนูเงินขนาดใหญ่อยู่ในมือของเขาและผมสีบลอนด์ยาวของเขาก็กำลังลอยไปตามสายลม

มีรูนเกลียวแปลกๆกะพริบอยู่ในดวงตาของเขา เรย์ไลน์ค่อยๆดึงสายธนูและเล็งไปที่แองเจเล่ มีกระแสไฟฟ้าสีน้ำเงินมากมายรอบคันธนู

แองเจเล่ยกมือขึ้นและรวบอนุภาคพลังงานสีเขียวบนฝ่ามือสร้างดาวหกแฉกขนาดใหญ่ในอากาศ

จบบทที่ ตอนที่ 255: การแข่งขัน (2)

คัดลอกลิงก์แล้ว