ตอนที่ 387

ตอนที่ 387 เก็บมาจากข้างทาง

“เฮ้อ!”

เฉียนอู๋หยงถอดหมวกดำน้ำออกแล้วถอนหายใจโล่งอก

อู๋เฟิงก็ถอดหมวกของเขาเช่นกัน แล้วหันไปมองหลี่ชิงโจว “ขอบคุณมากเลยนะ หลี่ชิงโจว ถ้าไม่มีนาย พวกเราคงไม่สามารถทำภารกิจนี้ได้อย่างราบรื่นขนาดนี้แน่ๆ”

“ไม่เป็นไรหรอก พวกนายก็ช่วยฉันเหมือนกัน” หลี่ชิงโจวโบกมือ

“นายจะกลับมหาลัยเลยไหม?” เฉียนอู๋หยงถาม

“ยังไม่กลับ ตอนนี้ยังขาดวัตถุดิบอีกชิ้นหนึ่ง” หลี่ชิงโจวพูด

ออกมาได้ขนาดนี้แล้ว เขาจะไม่ยอมกลับง่ายๆ อย่างน้อยก็ต้องรวบรวมวัตถุดิบวิวัฒนาการของชิงหยุนให้ครบก่อน

“วัตถุดิบอะไรเหรอ? พวกเราค่อนข้างคุ้นเคยกับทะเลมรณะนี้นะ เคยมาแล้วหลายรอบ บางทีอาจจะช่วยนายได้” อู๋เฟิงพูด

“เห็ดหลินจือน้ำ” หลี่ชิงโจวตอบ

“เห็ดหลินจือน้ำเหรอ? โอ้ ฉันมีนะ”

อู๋เฟิงเปิดอุปกรณ์เก็บของในมิติ แล้วหยิบวัตถุดิบที่ดูเหมือนเห็ดเล็กๆ สีน้ำเงินออกมาชิ้นหนึ่ง

“นี่ไง เอาไปเลย” เขายื่นวัตถุดิบในมือให้หลี่ชิงโจว

“นี่คือเห็ดหลินจือน้ำ!”

หลี่ชิงโจวอึ้ง เขาไม่คาดคิดว่าอู๋เฟิงจะมีวัตถุดิบที่เขาต้องการ แล้วยังจะมอบให้อีก

“เห็ดหลินจือน้ำนี่ราคาค่อนข้างสูงนะ ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก” หลี่ชิงโจวโบกมือ

ราคาตลาดของเห็ดหลินจือน้ำอยู่ที่หลักแสน ไม่ใช่ถูกๆ

“ไม่เป็นไรหรอก” อู๋เฟิงโบกมือ “ค่าตอบแทนที่นายช่วยพวกเราจับเมกาโลดอนได้นั้นมีมูลค่ามากกว่านี้เยอะ แล้วพวกเราก็เคยเก็บเห็ดหลินจือน้ำได้หลายต้นตอนเดินในทะเลมรณะนี้ ให้นายสักต้นไม่เป็นไรหรอก”

“งั้นก็ได้ ฉันจะรับไว้ละกัน” หลี่ชิงโจวเห็นทั้งอู๋เฟิงกับเฉียนอู๋หยงจริงใจ เลยพยักหน้ารับ

“นายจะกลับมหาลัยเลยหรือเปล่า?” หลี่ชิงโจวเก็บเห็ดหลินจือน้ำไว้แล้วถาม

“เป้าหมายของพวกเราสำเร็จแล้ว เราว่าจะกลับไปที่ห้องทดลองในมหาลัย เพื่อทำการวิจัยกายวิภาคของสัตว์อสูรที่จับมา” เฉียนอู๋หยงพูด

“อืม งั้นฉันขอติดรถไปด้วยก็แล้วกัน” หลี่ชิงโจวพูด

“ได้เลย” ทั้งสองตอบตกลงอย่างง่ายดาย

ทั้งสามคนขึ้นฝั่ง

หยูคุนชิงหยุนก็กระโดดออกมาจากทะเล พุ่งขึ้นฟ้า แล้วเปลี่ยนร่างกลายเป็นนกใหญ่ลงจอดบนต้นไม้ใหญ่ริมฝั่ง

อู๋เฟิงกับเฉียนอู๋หยงถึงกับอึ้ง

ข่าวลือนั้นเป็นความจริง!

หยูคุนสามารถกลายร่างเป็นนกใหญ่ได้จริงๆ! เป็นรูปแบบวิวัฒนาการใหม่!

“สุดยอดเลย มีสัตว์อสูรแบบนี้ทั้งบินขึ้นฟ้าได้ ว่ายน้ำในทะเลได้ จะทำอะไรก็สะดวกหมดเลย”

อู๋เฟิงกับเฉียนอู๋หยงพูดด้วยความอิจฉา

ในเวลาเดียวกัน ทั้งสองคนก็แอบตัดสินใจในใจว่าจะกลับไปศึกษาเส้นทางวิวัฒนาการของหยูคุนให้ดี หวังว่าจะทำให้สัตว์อสูรของพวกเขาเป็นแบบปลาตัวใหญ่ของหลี่ชิงโจวได้

เมื่อทั้งสามขึ้นฝั่ง ก็ใกล้จะเที่ยงแล้ว

หลี่ชิงโจวก่อกองไฟบนชายหาด แล้วหยิบเนื้อที่เตรียมไว้ออกจากจี้มิติ

เขาเตรียมอาหารไว้เยอะมากในจี้มิติ

บนเตาย่าง เนื้อสดส่งเสียงฉ่าๆ จากความร้อน น้ำมันจากเนื้อหยดลงบนถ่านไฟจนเกิดเสียงดังเป๊าะแป๊ะ พร้อมกับควันหอมกรุ่น

เฉียนอู๋หยงกับอู๋เฟิงหยิบขนมปังกรอบอัดแน่นออกมาซองหนึ่ง เป็นบิสกิตที่ให้พลังงานสูง

แค่กินหนึ่งชิ้นก็อิ่มไปทั้งวัน

นี่คืออาหารที่นักวิจัยวิทยาศาสตร์พกติดตัวเวลาลงพื้นที่เสมอ

“อยากลองสักชิ้นไหม?” อู๋เฟิงยื่นบิสกิตให้หลี่ชิงโจว

หลี่ชิงโจวส่ายหัว “ฉันไม่ค่อยชินกับมันเท่าไร”

แม้ว่าบิสกิตจะให้พลังงานเยอะ แต่รสชาติไม่อร่อยเลย เทียบกับบาร์บีคิวที่เพิ่งปิ้งสดๆ ไม่ได้เลยสักนิด

อู๋เฟิงกับเฉียนอู๋หยงมองเนื้อย่างสีทองในมือของหลี่ชิงโจวแล้วน้ำลายไหล

กลิ่นหอมของเนื้อย่างลอยเข้าจมูก ปลุกความหิวในท้องของทั้งสองคน

“มากินด้วยกันเลย” หลี่ชิงโจวยิ้มแล้วชวนทั้งคู่

เฉียนอู๋หยงกับอู๋เฟิงรีบเก็บบิสกิตอัดแน่น แล้วหันมาช่วยปิ้งเนื้อทันที

ใครบ้างจะอยากกินบิสกิตอัดแท่ง ในเมื่อมีบาร์บีคิวหอม ๆ ให้กินตรงหน้า?

ทั้งสามนั่งคุยกันไปพลางปิ้งเนื้อไปพลาง

“หลี่ชิงโจว นายสนใจจะเข้าร่วมแล็บวิจัยชีววิทยาใต้น้ำของพวกเราหรือเปล่า?” เฉียนอู๋หยงมองหลี่ชิงโจวแล้วถาม

หยูคุนของหลี่ชิงโจวทรงพลังมากในการต่อสู้ใต้น้ำ ถ้าเขาเข้าร่วมแล็บ พลังในการจับสิ่งมีชีวิตใต้น้ำของแล็บก็จะเพิ่มขึ้นมหาศาลในอนาคต

นอกจากนี้ หยูคุนของหลี่ชิงโจวเองก็มีคุณค่าต่อการวิจัยอย่างยิ่ง

“ขอโทษที ตอนนี้ฉันยังไม่มีแผนจะทำแบบนั้น” หลี่ชิงโจวยิ้มแล้วปฏิเสธ

ตอนนี้เขากำลังยุ่งอยู่กับการอัปเกรดสัตว์อสูรหลายตัว และตามหาวัตถุดิบวิวัฒนาการ ยังไม่มีเวลามาโฟกัสกับการวิจัยสิ่งมีชีวิตใต้น้ำ

“ไม่เป็นไร ถ้านายมีคำถามอะไรก็มาหาเราได้ที่แล็บนะ” อู๋เฟิงพูดพร้อมรอยยิ้ม ไม่ได้ใส่ใจนัก

เขาหยิบเนื้อย่างขึ้นมาชิ้นหนึ่ง เป่าลมเบา ๆ ให้คลายร้อนแล้วกัดคำหนึ่ง

เนื้อย่างนุ่มชุ่มฉ่ำ รสชาติอร่อยจนต่อมรับรสในปากแทบระเบิด

สีหน้าของอู๋เฟิงแสดงออกถึงความพึงพอใจสุดขีด

บาร์บีคิวที่หลี่ชิงโจวปิ้ง อร่อยจริง ๆ

หลังจากออกมาผจญภัยหลายวัน เฉียนอู๋หยงกับอู๋เฟิงก็กินแค่บิสกิตอัดแท่งมาตลอด ปากแห้งฝืดแทบจะกินไม่ลง

ตอนนี้ในสายตาพวกเขา บาร์บีคิวตรงหน้าราวกับเป็นอาหารที่อร่อยที่สุดในโลก

“โอเค” หลี่ชิงโจวพยักหน้าตอบรับ

หลังจากกินเสร็จ ทั้งสามก็ดับกองไฟ เก็บกวาดสถานที่ แล้วออกเดินทางกลับ

เดิมทีหลี่ชิงโจวตั้งใจจะกลับไปยังเมืองอวิ๋นหวู่ผ่านทางป่าหมอก

แต่เพราะเดินทางมากับเฉียนอู๋หยงและอู๋เฟิง เขาจึงเลือกที่จะอ้อมป่าหมอกแล้วค่อยกลับแทน

หมอกในป่าหมอกหนาแน่นมาก และอาจเกิดอันตรายได้ทุกเมื่อ เฉียนอู๋หยงกับอู๋เฟิงจึงมักจะเลือกเดินอ้อมเสมอ

ทั้งสามใช้เวลาประมาณครึ่งวันในการอ้อมป่าหมอกได้อย่างปลอดภัย

ระหว่างทางพวกเขาก็เจอสัตว์อสูรดุร้ายมากมาย แต่เพราะทั้งสามคนต่างมีสัตว์อสูรระดับทองอยู่แล้ว จึงจัดการได้อย่างรวดเร็ว

หลี่ชิงโจวยังได้วัตถุดิบบางอย่างมาด้วยระหว่างทาง

ตลอดเส้นทาง เฉียนอู๋หยงกับอู๋เฟิงก็ตกตะลึงไปหลายรอบ

ตอนนี้พวกเขาชื่นชมหลี่ชิงโจวมาก

ไม่เคยคิดเลยว่าเฟรชชี่คนนี้จะเก่งขนาดนี้ สัตว์อสูรหลายตัวของเขาอยู่ในระดับทอง และยังมีพลังต่อสู้สูงมากอีกด้วย

สัตว์อสูรดุร้ายระดับทองที่พวกเขาพบระหว่างทาง ล้วนไม่สามารถต้านทานสัตว์อสูรของหลี่ชิงโจวได้เลย

ทั้งสามแยกย้ายกันเมื่อถึงเมืองอวิ๋นหวู่

อู๋เฟิงกับเฉียนอู๋หยงเตรียมไปพบกับเพื่อนร่วมแล็บ เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับทิศทางการวิจัยต่อไป

หลี่ชิงโจวตัดสินใจพักที่เมืองอวิ๋นหวู่หนึ่งคืนก่อนกลับมหาลัยหลินหยวน

ทั้งสามกล่าวลา

หลังจากพักผ่อนในเมืองอวิ๋นหวู่หนึ่งคืน หลี่ชิงโจวก็กลับไปยังมหาลัยหลินหยวน

ทริปนี้ เขาไม่เพียงเก็บวัตถุดิบวิวัฒนาการหลักของหยูคุนชิงหยุนได้สำเร็จอย่างครีบของเมกาโลดอน กับวัตถุดิบเสริมอย่างน้ำมันตับปลา แต่ยังได้เห็ดหลินจือน้ำมาแบบไม่คาดคิดอีกด้วย

ตอนนี้สิ่งที่เหลืออยู่ก็แค่รอให้ชิงหยุนอัปเกรดถึงระดับทองขั้นเก้า แล้วออกตามหาวัตถุดิบเสริมชิ้นสุดท้าย — น้ำพุผลัดกาย

การเดินทางครั้งนี้ถือว่าเก็บเกี่ยวได้อย่างคุ้มค่ามาก