ตอนที่ 325

ตอนที่ 325 ไม่ไหวก็อย่าฝืนเลยนะ

ไป๋อวี่ว่ายวนอยู่รอบๆ พลางคิดหาทางรับมือกับหนอนกู่ไหมทอง

“ฟิ้ววว!”

เส้นใยเส้นหนึ่งพุ่งออกมาจากปากของหนอนกู่ไหมทองอีกครั้ง

ไป๋อวี่รีบเบี่ยงตัวหลบเส้นใยที่แทบมองไม่เห็นนั้น

เขาเงยหน้ามองเจ้าหนอนกู่ไหมทองที่ถูกปกป้องด้วยใยที่ขึงไขว้กันแน่นหนา

จากนั้นก็เกิดไอเดียบางอย่างขึ้นมา เขาอ้าปากออก

เขี้ยวคู่นั้นส่องประกายวาววับ พิษสีม่วงค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ จนเป็นรูปเป็นร่าง

พิษนั้นไหลลงมายังปลายเขี้ยวทีละหยด แล้วหยดลงสู่พื้น

พิษหยดนั้นร่วงลงไปยังหนอนกู่ไหมทองที่อยู่ภายในเขตป้องกันของใย

หยดพิษโดนเส้นใยตัดครึ่งกลางอากาศ แต่กลับยังคงสภาพเดิมและร่วงลงไปต่อ

เส้นใยที่หนอนกู่ไหมทองถักทอไว้รอบตัวคล้ายเป็นตาข่าย ไม่ใช่รังไหม จึงยังมีช่องว่างให้พิษไหลผ่านได้

หยดพิษนั้นทะลุแนวป้องกันลงไปโดนตัวของหนอนกู่ไหมทองโดยตรง

ร่างสีขาวของมันทันใดนั้นก็ถูกพิษสีม่วงห่อหุ้มทันที

“ฟ่อออ!”

ไป๋อวี่ขดร่างตัวเอง ยกศีรษะขึ้นสูงส่งเสียงอย่างภูมิใจ

“ฉลาดจริงๆ ถ้าพิษนี่โดนตัว มันต้องชนะแน่ๆ”

หลี่ชิงโจวเอ่ยด้วยใบหน้าจริงจัง “ดูสถานการณ์ข้างหน้าก่อน อย่าเพิ่งเปิดแชมเปญกลางครึ่งแรก”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ชิงโจว ไป๋อวี่ก็หันกลับไปมองเจ้าหนอนกู่ไหมทองทันที

หนอนกู่ไหมทองที่ถูกพิษห่อหุ้มอยู่ เปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีม่วงทั้งตัว

แต่กลับไม่มีอาการพิษใดๆ ให้เห็น กลับกระฉับกระเฉงยิ่งขึ้น ราวกับกินของอร่อยเข้าไป

มันคลานไปมาด้วยความตื่นเต้นภายในเขตใยที่ป้องกันตัวเองไว้

“วิธีเลี้ยงหนอนกู่ของทางหนานเจียงบ้านฉันน่ะ ต้องเอาสัตว์พิษหลากชนิดมาใส่ไว้ในภาชนะเดียวกัน แล้วปล่อยให้ต่อสู้กัน ใครรอดเป็นตัวสุดท้าย นั่นแหละถึงเรียกว่าหนอนกู่ เพราะงั้นมันไม่กลัวพิษหรอก แถมบางครั้งยังแข็งแกร่งขึ้นเมื่ออยู่ในพิษอีกต่างหาก”

เฉินซิงหยูอธิบาย

หนอนกู่ไหมทองของเธอคือตัวสุดท้ายที่รอดจากบรรดาสัตว์พิษทั้งหมด

มีภูมิคุ้มกันต่อพิษทุกชนิด และมีพลังชีวิตที่แข็งแกร่งมาก

สำหรับมัน พิษของงูหยกขาวอย่างไป๋อวี่ก็ไม่ต่างอะไรกับน้ำผึ้งจากกิ่งหยางหลิว หวานหอมชื่นใจ

ไป๋อวี่นิ่งงัน พิษของตัวเอง พิษที่ร้ายแรงที่สุดของงู ถึงกับใช้ไม่ได้กับเจ้าหนอนตัวเล็กนี่

เป็นไปได้ยังไง?

ต้องเข้าใจว่า พิษของมัน แค่โดนนิดเดียว คนธรรมดาก็หมดแรงขยับ ถ้าหนักก็อาจตายได้เลย

เสือดาวเงาที่ผ่านมาเคยโดนกัดทีเดียวก็ล้มแล้ว

แต่เจ้าหนอนกู่ไหมทองที่ตอนนี้แช่อยู่ในพิษ กลับยังคลานไปมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

นี่มันทำให้ความเข้าใจของไป๋อวี่ถึงกับสั่นคลอน

“ฟิ้ว! ฟิ้ว!”

เส้นใยอีกหลายเส้นพุ่งออกมา คราวนี้ไม่ใช่เส้นใยสีขาวธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นเส้นใยสีม่วงซึ่งเห็นได้ชัดว่าชุบพิษไว้ด้วย

ไป๋อวี่ไม่กล้ารับตรงๆ ได้แต่คอยหลบเลี่ยงไปมา

เผชิญหน้ากับเจ้าหนอนตัวเล็กนี่ เขากลับหมดหนทางโดยสิ้นเชิง

ไป๋อวี่หันไปมองหลี่ชิงโจวด้วยสายตาเว้าวอน

“ไป๋อวี่ เจ้าไม่มีขีดจำกัดหรอก”

หลี่ชิงโจวพูดขึ้นเบาๆ

เขามองเห็นสถานการณ์ของไป๋อวี่ได้ชัดเจน

ไป๋อวี่ก็เหมือนยักษ์ที่มีพลังมหาศาล แต่ไม่สามารถโจมตีโดนเจ้าหนอนตัวเล็กนี้ได้เลย

“ฟ่อออ!”

ไป๋อวี่ยกหัวขึ้น แววตาเปล่งประกายตื่นเต้น

คำพูดของหลี่ชิงโจวเป็นการบอกว่า เขาสามารถใช้ทักษะได้ตามใจ รวมถึง "พลังมังกร" ด้วย

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหนอนกู่ไหมทองแบบนี้ สกิลปกติของไป๋อวี่แทบไม่เป็นผล

หากฝืนเล่นไปเรื่อยๆ ก็คงมีแต่เสียเวลาเปล่า จะดีกว่าถ้ารีบจบการต่อสู้นี้

ยิ่งไปกว่านั้น หลี่ชิงโจวเองก็ดูจะพอใจกับผลการฝึกของไป๋อวี่ในรอบก่อนๆ แล้วด้วย

เมื่อเผชิญหน้ากับหนอนกู่ไหมทองตัวนี้ ก็ถือว่าเป็นรางวัลให้มันแล้วกัน

ม่านตาของงูหยกขาว ไป๋อวี่ หดเล็กลง ความกดดันทางจิตอันรุนแรงพลุ่งออกมาจากร่างของมันในพริบตา

ราวกับลมแรงพัดกระหน่ำ

ทั้งผู้คนและสัตว์อสูรในห้องประลองถึงกับหยุดหายใจไปชั่วขณะ

หนอนกู่ไหมทองที่ก่อนหน้านี้ยังมีชีวิตชีวา กลับขดตัวลงกับพื้น กลายเป็นก้อนม้วนแน่น

“ม-มันคืออะไร? งูหยกขาวของนายจะทรงพลังเท่ามังกรของหลงเจ๋อได้ยังไง?”

เฉินซิงหยูมองหลี่ชิงโจวด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ แล้วพูดออกมา

“ไป๋อวี่เกิดมาพร้อมกับพลังนี้ มันติดตัวมาตั้งแต่เกิด” หลี่ชิงโจวตอบพร้อมรอยยิ้ม

“มันไม่วิทยาศาสตร์เลยนะ ฉันเคยเลี้ยงงูมาเยอะมากที่หนานเจียง รวมถึงงูหยกขาวด้วย ไม่เคยพบสักตัวที่มีทักษะข่มจิตใจได้ขนาดนี้”

เฉินซิงหยูพูดอย่างงุนงง

“เขาไม่เหมือนใคร เป็นพิเศษ” หลี่ชิงโจวกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“ไม่ไหวแล้ว แบบนี้มันโกงเกินไป” เฉินซิงหยูทำหน้ามุ่ย

ในเมื่อทั้งสองฝ่ายตกลงกันว่าจะประลองกันดีๆ แต่ดันใช้ทักษะข่มจิตแบบนี้ แบบนี้ไม่แฟร์เอาซะเลย

เฉินซิงหยูรีบเรียกหนอนกู่ไหมทองกลับทันที

หนอนกู่ของเธอนั้นแข็งแกร่งมาก ไม่ว่าจะเป็นกู่สิง, กู่ควบคุม หรือกู่ไหมทอง ล้วนเป็นผู้รอดชีวิตจากการต่อสู้ระหว่างสัตว์มีพิษนับไม่ถ้วน เป็นผู้ชนะในหมู่พิษ และต้านทานพิษได้ทุกชนิด

แถมยังมีความสามารถพิเศษเฉพาะตัวหลากหลาย

แต่ไม่ว่าอย่างไร มันก็ยังเป็นแมลงอยู่ดี และการป้องกันด้านจิตใจต่ำมาก ไม่สามารถรับมือกับสัตว์อสูรที่ใช้พลังระดับมังกรได้เลย

งูหยกขาวของหลี่ชิงโจวสามารถใช้สกิลพลังมังกรได้จริงๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่เกินความคาดหมายของเธอ

อย่างไรก็ตาม ผลของการแข่งขันก็เป็นสิ่งที่เฉินซิงหยูคาดไว้อยู่แล้ว เธอไม่เคยหวังว่าจะชนะหลี่ชิงโจว

เพราะเธอรู้จักหลี่ชิงโจวดี

รู้ถึงระดับพลังของเขา

สัตว์อสูรทองสามตัว, แชมป์การแข่งขันเลื่อนขั้นสัตว์อสูรเฉาหยาง, ผู้เอาชนะอัจฉริยะจากญี่ปุ่น, เจ้าหน้าที่จากศูนย์จัดการเหวลึก...

สถานะทั้งหมดนี้รวมกัน แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของหลี่ชิงโจวในปัจจุบัน

“ยินดีด้วยนะ ตั้งใจให้มาก ต้องเป็นที่หนึ่งให้ได้ล่ะปีนี้”

เฉินซิงหยูทำท่าชูมือให้กำลังใจหลี่ชิงโจว

“ฉันจะพยายาม ขอบคุณนะ” หลี่ชิงโจวพยักหน้าตอบ

“การแข่งขันจบลงแล้ว เบอร์ 1001 หลี่ชิงโจว เป็นผู้ชนะ”

กรรมการสนามประกาศผลการแข่งขัน

“เธอคิดว่าใครจะชนะ ระหว่างหลงเจ๋อกับโจวจื่อฉี?”

เฉินซิงหยูถามขณะเดินออกจากห้องประลองพร้อมหลี่ชิงโจว

“หลงเจ๋อกับโจวจื่อฉี ต่างก็แข็งแกร่งทั้งคู่ พูดยากนะ” หลี่ชิงโจวตอบ

นอกจากนี้ สัตว์อสูรของทั้งสองเพิ่งพัฒนาไปถึงระดับทอง ทำให้พลังของพวกเขาก้าวกระโดดขึ้นอย่างมาก

ที่สำคัญคือ ทั้งสองคนนี้เป็นคู่แข่งกันมาตั้งแต่เด็ก

ตั้งแต่เล็กจนโต ทั้งสองสู้กันมานับครั้งไม่ถ้วน และผลก็มักจะสูสีเสมอ

หลี่ชิงโจวเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าใครจะเป็นผู้ชนะในครั้งนี้

มังกรบินของตระกูลหลง เป็นราชาแห่งสัตว์ทั้งปวงในโลกนี้ เมื่อลงสนาม พลังมังกรเปล่งออกมาจนสัตว์ทั้งหลายต้องยอมศิโรราบ

แต่ในขณะเดียวกัน โจวจื่อฉี ทายาทตระกูลโจวจากเมืองหลวงโบราณ สัตว์อสูรของเขาก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน

พวกมันคือสัตว์อสูรตามธรรมชาติที่วิวัฒน์จากขุนเขา แม่น้ำ และทะเลสาบ

โดยเฉพาะสัตว์อสูรธาตุน้ำ ‘วิญญาณแห่งสายน้ำ’ หลี่ชิงโจวก็อดสงสัยไม่ได้ว่าหลังวิวัฒน์เป็นระดับทองแล้ว มันจะเปลี่ยนรูปร่างเป็นอย่างไร

ความอยากรู้อยากเห็นในใจของเขายิ่งทวีขึ้นเรื่อยๆ