ตอนที่209

ตอนที่209อำนาจแห่งมังกรปะทะกัน

อาหลงยืนอยู่กลางสนาม

พลังอันดุร้ายแผ่กระจายออกมาจากตัวเขา

อากาศเบื้องหน้าสั่นไหวเล็กน้อยก่อนที่ลวดลายของวงแหวนอัญเชิญจะเปล่งแสงออกมา

สักครู่ต่อมา มังกรสองตัวก็ปรากฏตัวขึ้นในสนาม

ตัวแรกคือมังกรแดงวัยเยาว์

อีกตัวหนึ่งคือมังกรสีขาวบริสุทธิ์

[ชื่อ: มังกรน้ำแข็ง]

[คุณสมบัติ: ทอง, น้ำแข็ง]

[ระดับ: เงิน ระดับ 4]

[ศักยภาพ: แพลตตินัม]

[สกิล: ลมหายใจน้ำแข็ง, ฝนน้ำแข็ง, พลังมังกร]

[จุดอ่อน: ไฟ]

[เส้นทางวิวัฒนาการ: 2]

[คำอธิบาย: มังกรที่มีร่างกายขาวราวหิมะ ปล่อยความเย็นออกมาทั่วตัว ควบคุมพลังน้ำแข็งและหิมะได้ เมื่อโจมตีสามารถพ่นลมหายใจเย็นยะเยือกออกมา]

หลี่ชิงโจวมองมังกรบินสองตัวนั้นและพยักหน้ากับตัวเอง

สมแล้วที่เป็นคนของตระกูลผู้ควบคุมมังกร

เขาไม่รู้ว่ามีความเกี่ยวข้องกับหลงเจ๋ออย่างไร

"สัตว์อสูรของนายมีสกิลข่มขวัญใช่ไหม?" อาหลงพูดด้วยเสียงเย็นยะเยือก

เขาเพิ่งมาถึงและพลาดการแข่งขันสองรอบแรกไป

ดังนั้น เขายังไม่เคยเห็นสกิลข่มขวัญจิตของสามหางพิงอัน

"ใช่" หลี่ชิงโจวตอบ

"พวกเขาพูดกันว่าสกิลข่มขวัญจิตของสามหางพอๆ กับพลังมังกร แต่ฉันไม่เชื่อ"

อาหลงกล่าว

พลังมังกรคือสัญลักษณ์ของราชันแห่งอสูร

แม้สัตว์อสูรสายพันธุ์อื่นจะมีทักษะข่มขวัญ แต่เมื่อเทียบกับพลังมังกรแล้ว มันก็ไม่ต่างอะไรจากแสงหิ่งห้อยที่อยู่ใต้แสงจันทร์

มังกรคือผู้ปกครองของโลก และเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

พลังข่มขวัญของพวกมันกว้างใหญ่ไพศาลราวกับท้องทะเล สามารถทำให้เหล่าสัตว์อสูรทั้งปวงสยบลงได้

นี่คือสิ่งที่อาหลงถูกสอนมาตั้งแต่เด็กในฐานะสมาชิกของตระกูลควบคุมมังกร

และมันคือความเชื่อของเขา

เมื่อเขาได้ยินเสียงผู้ชมพูดว่าสามหางมีพลังข่มขวัญเทียบเท่ามังกร เขาก็รู้สึกดูแคลน

คนพวกนั้นก็แค่ไม่เคยเห็นพลังมังกรที่แท้จริง ถึงได้เข้าใจผิดว่าพลังข่มขวัญของจิ้งจอกตัวเล็กเป็นพลังมังกร

ดังนั้น เขาจึงขึ้นเวที

เขาต้องการให้ทุกคนได้เห็นกับตาว่า "พลังมังกรที่แท้จริง" เป็นอย่างไร

อาหลงมองสามหางผิงอันของหลี่ชิงโจวและพูดต่อ

"นายมีสัตว์อสูรแค่ตัวเดียว?"

"ไม่ใช่" หลี่ชิงโจวตอบ

"แล้วทำไมนายไม่อัญเชิญตัวอื่นออกมา?" อาหลงรู้สึกแปลกใจ

"เพราะฉันต้องการฝึกสามหาง มันไม่มีความหมายถ้าจะอัญเชิญตัวอื่นออกมาสู้" หลี่ชิงโจวกล่าวเรียบๆ

อาหลงพยักหน้า

นี่แหละคือเป้าหมายของการทดสอบการต่อสู้

เพื่อฝึกฝนสัตว์อสูรและเพิ่มพูนความแข็งแกร่ง

แต่นักแข่งส่วนใหญ่กลับหมกมุ่นอยู่กับชัยชนะมากเกินไป

"ถ้านายใช้ตัวเดียว ฉันก็จะใช้ตัวเดียว การต่อสู้ควรจะยุติธรรม"

อาหลงกล่าวก่อนจะเรียกมังกรไฟกลับเข้าสู่มิติสัตว์อสูร

ทิ้งไว้เพียงแค่มังกรน้ำแข็งตัวเดียวในสนาม

การกระทำนี้ทำให้ผู้ชมและพิธีกรต่างตกตะลึง

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมอาหลงถึงเรียกมังกรไฟกลับไป?"

"เขาไม่อยากสู้แล้วเหรอ?"

"พวกนายคิดตื้นเกินไปแล้ว คนตระกูลหลงมีศักดิ์ศรีสูงส่ง พวกเขาไม่ต้องการเอาเปรียบคู่ต่อสู้แน่นอน"

"ศึกที่ยุติธรรม! ดีมาก!"

"ฉันไม่คิดเลยว่าอาหลงที่เย็นชา จะมีจิตใจยุติธรรมขนาดนี้"

"แต่ถึงจะเป็นหนึ่งต่อหนึ่ง มังกรก็ยังได้เปรียบอยู่ดี"

"ถึงจะมีแต่มังกรน้ำแข็ง อาหลงก็ยังชนะแน่นอน"

"......"

"จริงๆ นายไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นก็ได้นะ" หลี่ชิงโจวยิ้มและส่ายหัว

"สิ่งที่ฉันทำ ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของฉัน เหมือนกับที่นายเลือกใช้สัตว์อสูรเพียงตัวเดียว" อาหลงกล่าว

เขามั่นใจอย่างที่สุด

มังกรไม่มีวันพ่ายแพ้ต่อสัตว์อสูรในระดับเดียวกัน!

หนึ่งต่อหนึ่ง เขาก็ยังมั่นใจว่าจะชนะ

และด้วยศักดิ์ศรีของตระกูลหลง เขาจะไม่ยอมให้เป็นการต่อสู้แบบสองต่อหนึ่งแน่นอน

"แล้วแต่นาย" หลี่ชิงโจวกล่าว

"ถ้าอย่างนั้น ฉันจะไม่เอาเปรียบนาย เรามาวัดกันแค่ทักษะข่มขวัญ ดูซิว่าใครจะเหนือกว่า"

อาหลงประกาศด้วยเสียงอันดัง

หากผู้ชมมีความเข้าใจผิด ก็ต้องแก้ไขให้ถูกต้อง

และมีเพียงวิธีเดียวเท่านั้น...

"ต้องเอาชนะคู่ต่อสู้ให้ราบคาบในสิ่งที่เขาแข็งแกร่งที่สุด!"

"โอเค"

หลี่ชิงโจวรู้สึกสงสัยว่าทักษะข่มขวัญที่ตื่นขึ้นภายใต้การหล่อเลี้ยงของกระดูกมังกรและแก้วมังกรจะแข็งแกร่งแค่ไหน

นอกจากนี้ มังกรของตระกูลหลงล้วนเป็นมังกรตะวันตก

ขณะที่พลังข่มขวัญของผิงอันคือแรงกดดันทางจิตของมังกรตะวันออก

การเผชิญหน้ากันของสองพลังมังกรนี้ น่าสนใจไม่น้อย

"ถ้าอย่างนั้นเริ่มเลย!" อาหลงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ม่านตาของมังกรน้ำแข็งหดเล็กลง

แรงกดดันมหาศาลแผ่กระจายออกมาจากร่างของมันราวกับสายลมเย็นยะเยือก พุ่งออกไปทุกทิศทาง

ผู้ชมรอบสนามต่างตัวสั่น

รู้สึกเหมือนตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง

ในใจของทุกคนมีความคิดเดียวกันผุดขึ้นมา

"พลังมังกรของเผ่ามังกรน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ!"

ผิงอันสะบัดหางเบาๆ จากนั้นแรงกดดันทางจิตก็ถาโถมออกไปดั่งคลื่นทะเล

พลังอันยิ่งใหญ่แผ่ซ่านไปทั่วสนามประลอง

แรงกดดันทางจิตทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ

อากาศบนเวทีบิดเบี้ยวเพราะแรงกดดันมหาศาล

พลังมังกรของมังกรน้ำแข็งปะทุออกมาเต็มกำลัง ยิ่งใหญ่ราวกับพายุหิมะ

แต่ผิงอันก็ไม่ได้ออมมือเช่นกัน

มันปลดปล่อยทักษะข่มขวัญทางจิตออกมาเต็มที่ราวกับเปลวเพลิงโหมกระหน่ำ

ผู้ชมรอบสนามรู้สึกแน่นหน้าอกและหายใจติดขัด

ราวกับว่ามีก้อนหินหนักกดทับอยู่บนหน้าอก ทำให้หายใจแทบไม่ออก

พลังของทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรงกลางอากาศ

แต่สองผู้ฝึกสัตว์บนเวทีกลับยืนนิ่งราวกับเสาหลักของทะเล ไม่หวั่นไหวต่อแรงกดดัน

มังกรน้ำแข็งเบิกตากว้าง ขนปีกของมันสั่นไหวเล็กน้อย

ผิงอันแผ่หางทั้งสามขึ้นสูงราวกับธงขนาดใหญ่

ขนบนร่างของมันลุกตั้ง

นี่เป็นครั้งแรกที่มันใช้ทักษะข่มขวัญในระดับนี้

"ปะ..."

เสียงดังคล้ายฟองสบู่แตกดังขึ้นในอากาศ

และหลังจากเสียงสุดท้ายดังขึ้น...

มังกรน้ำแข็งร่วงลงจากอากาศช้าๆ

แรงกดดันที่หนาวเย็นรอบสนามพลันสลายไปทันที

แต่แล้วแรงกดดันอีกสายหนึ่งที่น่าสะพรึงกลัวกว่าก็แผ่ซ่านออกมาราวกับคลื่นยักษ์

"ตุบ!!"

ร่างอันใหญ่โตของมังกรน้ำแข็งกระแทกลงบนพื้น ส่งเสียงดังสนั่น

และในขณะเดียวกัน แรงกดดันทางจิตบนเวทีก็พลันหายไปในพริบตา

หางทั้งสามของผิงอันค่อยๆ ห้อยลง และสีหน้าของมันดูอิดโรย

แต่ผลลัพธ์ชัดเจนแล้ว—มันชนะการปะทะของพลังมังกร!

"เป็...เป็นไปไม่ได้..."

อาหลงมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง

มังกร—ราชาแห่งอสูร ผู้ถือกำเนิดมาเพื่อเป็นราชันย์

กลับพ่ายแพ้ในเรื่องพลังมังกร!!

แรงกดดันทางจิตของผิงอันคล้ายคลึงกับพลังมังกรของมังกร

แต่ก็แตกต่างออกไปอย่างชัดเจน

อาหลงสัมผัสถึงความแตกต่างนั้นได้ แต่ไม่สามารถบอกได้ว่ามันแตกต่างตรงไหน

ราวกับว่า...

เป็นแรงกดดันที่สูงส่งกว่าพลังมังกรของมังกรเสียอีก!!

นี่เป็นการสั่นคลอนความเชื่อของอาหลงอย่างรุนแรง

"...ขอบคุณมาก" หลี่ชิงโจวพยักหน้าเบาๆ