ตอนที่207

ตอนที่207 เจตจำนงแห่งการต่อสู้ของผิงอัน

หลังเลิกเรียน

หลี่ชิงโจวมายังอาคารที่ใช้จัดการแข่งขัน "การแข่งขันสัตว์อสูรเฉาหยาง"

เขาคุ้นเคยกับเส้นทางนี้เป็นอย่างดี

ดังนั้นเขาจึงตรงไปยังสถานที่จัดการแข่งขันระดับกลางทันที

เจ้าหน้าที่ที่ประตูตรวจสอบป้ายหมายเลขของเขาก่อนจะอนุญาตให้เข้าไป

เวทีแข่งขันสำหรับผู้ที่มีคะแนน 200-300 อยู่ตรงกลางของสนาม

กติกาการแข่งขันยังคงเหมือนเดิม

ใครที่ต้องการเข้าร่วมสามารถลงทะเบียนได้เอง

หลี่ชิงโจวยืนอยู่ข้างล่างเวที สวมหน้ากากลิง

รอโอกาสที่จะขึ้นไปแข่งขัน

สัตว์อสูรที่แข่งขันบนเวทีนี้ แข็งแกร่งกว่าของเวทีก่อนหน้านี้เล็กน้อย

ส่วนใหญ่จะอยู่ที่ระดับ เงิน 4-6

แต่สำหรับหลี่ชิงโจวแล้ว ไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีความแตกต่างกัน

ไม่นานนัก การแข่งขันบนเวทีจบลง

ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองเลือกที่จะลงจากเวที ทำให้สนามว่างชั่วขณะ

"ใครต้องการขึ้นแข่งขัน สามารถลงทะเบียนได้ทันที!" พิธีกรประกาศเสียงดัง

"ฉัน!"

เด็กหนุ่มสวมหน้ากากหมาป่าก้าวขึ้นไปอย่างรวดเร็ว

"ฉันลงแข่งด้วย"

หลี่ชิงโจวที่เตรียมตัวไว้แล้ว ก็เดินขึ้นเวทีเช่นกัน

พิธีกรมองดูผู้เข้าแข่งขันทั้งสอง ก่อนจะตรวจสอบป้ายหมายเลข

"หมายเลข 7, คังหลาง, 260 คะแนน"

"หมายเลข 21, คง, 200 คะแนน"

พิธีกรพยักหน้าและประกาศข้อมูลให้ทุกคนรับรู้

"เขาคือ 'คง' คนนั้นเหรอ?"

"ใช่ คนที่ใช้สัตว์อสูรเพียงตัวเดียวแต่ไต่ขึ้นมาถึงเวทีนี้!"

"ได้ยินมาว่าเมื่อวานเขาชนะติดต่อกัน 5 นัด และกวาดคู่ต่อสู้ในเวที 100-200 คะแนนจนไม่มีใครกล้าสู้ด้วย!"

"มันจะไม่เกินจริงไปหน่อยเหรอ?"

"ก็เพราะพวกนั้นอ่อนแอเกินไปไง"

"แต่พอมาถึงเวทีนี้ เขาคงรู้ซึ้งถึงความโหดร้ายของโลกความจริง!"

"สัตว์อสูรเก่งแค่ไหนกันเชียว?"

"หมัดเดียวคงไม่พอรับมือศัตรูหลายตัวหรอก!"

"พี่น้องทั้งหลาย มาสั่งสอนให้เขารู้ซะบ้าง!"

เสียงพูดคุยดังขึ้นจากผู้ชมรอบสนาม

พวกเขาดูมั่นใจในตัวเองมาก และไม่คิดว่า "คง" จะเก่งอย่างที่ลือกัน

ข่าวลือนั้นไม่น่าเชื่อถือเกินไป

"พร้อมหรือยัง?"พิธีกรถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"พร้อม" หลี่ชิงโจวตอบ

"ฉันก็พร้อม" คังหลางกล่าว

"งั้นการแข่งขันเริ่มได้!"

ทันทีที่พิธีกรพูดจบ

คังหลางก็เรียกสัตว์อสูรของเขาออกมา

ตัวหนึ่งคือ หมาป่าเขี้ยวเงินระดับ 4

อีกตัวคือ หมาป่าเพลิงระดับ 5

ส่วนหลี่ชิงโจวเรียก ผิงอัน จิ้งจอกสามหาง ออกมา

ผิงอันนั่งอยู่ด้านหน้าหลี่ชิงโจว พร้อมแกว่งหางทั้งสามไปมา

"ไม่ใช่ว่า 'คง' ใช้ลิงเหรอ?"

"ใช่ แต่ทำไมคราวนี้ถึงเป็นจิ้งจอก?"

"ข่าวลือผิดพลาดรึเปล่า?"

"โอ้โห ข่าวที่ลือกันมันเชื่อไม่ได้จริง ๆ"

"อย่างที่เขาว่า ต้องเห็นกับตาตัวเองถึงจะเชื่อได้"

การปรากฏตัวของจิ้งจอกสามหางทำให้เกิดเสียงฮือฮาในกลุ่มผู้ชม

ตั้งแต่เมื่อวาน หลังการแข่งขันของหลี่ชิงโจวจบลง

ข่าวลือเกี่ยวกับ "คง" ก็แพร่กระจายไปทั่วสนามแข่งขันระดับกลาง

แม้ว่าจะไม่ได้แข่งในเวทีเดียวกัน แต่ผู้ชมก็เคยได้ยินเกี่ยวกับ "คง"

ชายหนุ่มปริศนาที่กวาดคู่ต่อสู้ทั้งหมดในเวที 100-200 คะแนน

และพวกเขาก็รู้ว่า "คง" จะต้องมาที่เวที 200-300 คะแนน อย่างแน่นอน

แต่ข่าวลือบอกว่าสัตว์อสูรของเขาคือ ลิงหิน

ทว่าในขณะนี้ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเป็น จิ้งจอกสามหาง ทำให้ทุกคนสับสนอย่างมาก

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของผู้ชม

การแข่งขันบนเวทีเริ่มต้นขึ้น!

"อาโวววว!!!"

หมาป่าเขี้ยวเงิน และ หมาป่าเพลิง ต่างแผดเสียงคำรามพร้อมกัน ก่อนจะพุ่งเข้าหาจิ้งจอกสามหางจากทางซ้ายและขวา

ดวงตาของ ผิงอัน หดเล็กลง

พลังจิตอันหนักหน่วงพลันปะทุออกมาราวกับคลื่นซัดกระหน่ำไปทั่วสนาม

ร่างของหมาป่าทั้งสองหยุดนิ่งชั่วขณะ

พวกมันราวกับสูญเสียเรี่ยวแรงไปในพริบตา

ขาอ่อนแรงจนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น

ร่างกายสั่นระริก คล้ายกับได้พบเจอสิ่งที่น่าหวาดกลัวที่สุดในชีวิต

นั่นคือ "ความหวาดกลัวตามสัญชาตญาณ"

ความกลัวต่อสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังเหนือกว่าพวกมัน

นี่คือ "อำนาจข่มขวัญ" ที่จิ้งจอกสามหาง ผิงอัน ได้ตื่นขึ้นมาภายใต้การหล่อเลี้ยงของ กระดูกมังกร และ ลูกแก้วมังกร

ในขณะนี้ พลังจิตกดดันอันยิ่งใหญ่นี้กำลังแผ่ออกมาจากร่างของมัน

ราวกับ พลังของมหามังกรอันเกรียงไกร!

"นี่... นี่มัน... พลังมังกรเหรอ? เป็นไปได้ยังไง!?"

ร่างของ คังหลาง สั่นสะท้าน เขาอุทานออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ

"นี่มันไม่ใช่แค่จิ้งจอกธรรมดาแล้ว!"

"ถ้าฉันไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง ฉันคงคิดว่าตัวเองกำลังเผชิญหน้ากับมังกรแทน!"

พิธีกรเองก็ตกตะลึงในชั่วพริบตา

แม้ว่าพลังจิตนี้จะมุ่งเน้นไปที่สัตว์อสูรบนเวทีเป็นหลัก

แต่เพียงเศษเสี้ยวที่แผ่กระจายออกมาก็ทำให้เขารู้สึกอึดอัด

ร่างกายหนักอึ้ง ราวกับถูกพันธนาการเอาไว้

"ฮืม!"

พิธีกรพ่นลมหายใจออกมา ก่อนจะประกาศผลอย่างยากลำบาก

"การแข่งขันจบลง ผู้ชนะคือ 'คง' คะแนนเพิ่มเป็น 220 คะแนน!"

ทันทีที่คำพูดจบลง

พลังจิตกดดันอันมหาศาลพลันหายไปในพริบตา!

พิธีกรรู้สึกสบายตัวอย่างมาก

และผู้ชมรอบสนามก็รู้สึกราวกับถูกปลดปล่อยจากพันธนาการ

"นี่มันอะไรกัน?"

"ฉันเคยเห็นมังกรมาก่อน และพลังจิตนี้มันเหมือนกับอำนาจมังกรไม่มีผิด!"

"แต่นี่มันแค่จิ้งจอกไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงใช้ 'พลังมังกร' ได้?"

"หรือว่ามันเป็นลูกผสมระหว่างจิ้งจอกกับมังกร?"

"ลูกผสมบ้าอะไรกัน!"

"ขนาดตัวของมังกรกับจิ้งจอกมันต่างกันลิบลับ จะไปผสมกันได้ยังไง?"

"แถมจิ้งจอกตัวนี้ก็ไม่ได้มีลักษณะของมังกรเลย"

"มันก็แค่... มีสามหาง ดูแปลกไปหน่อยเท่านั้นเอง"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นทั่วสนาม

พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไม จิ้งจอกสามหาง ถึงสามารถใช้ พลังมังกร ได้

แม้แต่พิธีกรเองก็ยังงุนงง

สัตว์อสูรตัวนี้ดูเหมือนสัตว์อสูรระดับเงินทั่วไป

ยกเว้นเพียงแค่มีหางเพิ่มมาเท่านั้น

แต่... มันมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลมังกรได้อย่างไรกัน?

หรือมันเรียนรู้ทักษะพลังจิตระดับสูงนี้มาได้อย่างไร?

แต่สิ่งเหล่านี้ไม่สำคัญในตอนนี้

สิ่งที่สำคัญคือ "การแข่งขันต้องดำเนินต่อไป"

พิธีกรรวบรวมสติของตัวเองก่อนจะมองไปรอบสนามแล้วประกาศออกมา

"มีใครต้องการขึ้นมาท้าสู้ต่ออีกไหม?"

ทั่วทั้งสนามเงียบลงทันที

ทุกคนกำลังลังเล

หลังจากได้เห็นพลังของ "ทักษะ ข่มขวัญ" พวกเขาก็ไม่มีข้อกังขาใด ๆ เกี่ยวกับฝีมือของ "คง" อีกต่อไป

แต่แล้ว...

"กลัวอะไรกัน? พวกเรามาที่นี่เพื่อทดลองฝีมือไม่ใช่เหรอ? ถ้าเลือกแต่คู่ต่อสู้ที่เอาชนะได้ มันจะมีประโยชน์อะไร?"

เสียงหนึ่งดังขึ้น

ชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวออกมาอย่างมั่นใจ

"ฉันจะขึ้นไปแข่ง"

เขาสวมหน้ากากหุ่นยนต์ ก้าวขึ้นสู่เวทีอย่างไม่ลังเล

พิธีกรพยักหน้า เห็นด้วยกับคำพูดของเขา

"เป้าหมายของการแข่งขัน 'การแข่งขันสัตว์อสูรเฉาหยาง' ก็เพื่อให้เหล่านักศึกษาจากเมืองหลินหยวนได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน"

"ให้พวกเขาได้มีเวทีในการพัฒนาตัวเอง"

เขาหยิบป้ายหมายเลขของชายหนุ่มหน้ากากหุ่นยนต์มาตรวจสอบข้อมูลบนเครื่อง

"หมายเลข 1, 'หุ่นยนต์อัมพาต', 280 คะแนน"

พิธีกรมองไปยังผู้เข้าแข่งขันทั้งสองบนเวที ก่อนจะพยักหน้าให้สัญญาณ

"การแข่งขัน... เริ่มได้!"