ตอนที่ 204

ตอนที่204 ยังมีคนไหนกล้าขึ้นมาสู้บนเวทีอีกไหม

แม้ว่าพิธีกรจะมีประสบการณ์และเคยชมการแข่งขันมามากมาย แต่เขาก็ยังรู้สึกสับสนอยู่เล็กน้อย

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นสัตว์อสูรลิงหินที่สามารถยืดแขนออกไปได้แบบนี้

นี่มันเป็นลิงหินจริง ๆ หรือ?

ทำไมมันถึงดูแตกต่างจากลิงหินตัวอื่นขนาดนี้?

โชคดีที่ทักษะสายฟ้าสามารถเรียนรู้ได้ที่โรงเรียนศิลปะการต่อสู้เทียนเซ่อในเมืองนี้

ลิงหินตัวนี้น่าจะมาจากโรงเรียนศิลปะการต่อสู้เทียนเซ่อ

แต่ทักษะยืดและหดแขนได้นี้มันเรียนรู้มาจากไหนกัน?

มันพัฒนาทักษะนี้ขึ้นมาเองอย่างนั้นหรือ?

การพัฒนาทักษะใหม่ไม่ใช่เรื่องง่าย

ต้องใช้ทั้งวัสดุและพลังงานมากมาย

แต่คงที่อยู่ตรงหน้าเขายังเป็นแค่นักเรียนปีหนึ่ง ไม่น่าจะมีทั้งพลังและเงินทุนขนาดนั้น!

แม้ว่าพิธีกรจะยังงุนงงอยู่ แต่เมื่อนกกระจอกน้อยยอมแพ้ การแข่งขันก็สิ้นสุดลง

"ผู้ชนะ คง มี 160 คะแนน"

หลังจากที่หลี่ชิงโจวได้ยินนกกระจอกน้อยยอมแพ้ เขาก็สั่งให้ไท่ผิงปล่อยสัตว์อสูรบินทั้งสองตัวในมือ

ลิงหินไท่ผิงหดแขนกลับไปอย่างรวดเร็ว กลับคืนสู่ขนาดปกติ

นกกระจอกน้อยเหลือบมองลิงหินไท่ผิงและหลี่ชิงโจวด้วยความคับข้องใจ ก่อนจะเดินลงจากเวที

ผู้ชมในสนามต่างตกตะลึง

"คงกับลิงหินของเขานี่มันแปลกจริง ๆ ออกจะบ้าคลั่งไปหน่อย"

"สัตว์อสูรบินยังพ่ายแพ้ได้ง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ"

"แขนที่ยืดออกไปนั่นมันอะไรกัน? มีใครอธิบายได้ไหม?"

"ฉันรู้ว่ามีทักษะขยายร่างอยู่ แต่ปกติแล้วมันจะขยายทั้งร่าง ไม่เคยเห็นขยายเฉพาะแขนแบบนี้มาก่อน"

"นี่มันลิงหินจริงเหรอ?"

"เจ้าคงนี่มันมีที่มายังไง? หลังจากกวาดล้างการแข่งระดับต้นไปแล้ว ตอนนี้กำลังจะกวาดล้างระดับกลางอีกเหรอ?"

"ใครกล้าขึ้นไปสู้บ้าง!?"

"ถ้าอยากไปก็ไปเองเถอะ!"

"ฉันไม่ใช่ผู้ควบคุมสัตว์อสูรซะหน่อย..."

"..."

พลังของคงและลิงหินไท่ผิงเกินจินตนาการของทุกคน

ชั่วขณะหนึ่ง ไม่มีใครกล้าขึ้นเวทีไปท้าทายพวกเขา

เมื่อพิธีกรเห็นว่าไม่มีใครขึ้นมา เขาจึงกล่าวเสียงดัง

"ยังมีผู้ควบคุมสัตว์อสูรคนไหนที่ต้องการขึ้นมาท้าประลองอีกไหม?"

ไม่มีใครตอบกลับ

พลังของลิงหินไท่ผิงทำให้ทุกคนหวาดหวั่น

ไม่มีใครอยากขึ้นไปเสียคะแนนเปล่า

คงไม่ใช่ผู้เล่นระดับเดียวกับพวกเขาแน่นอน

หลายคนสงสัยว่าเขาอาจจะเป็นผู้เล่นที่ลงมาล่าคนที่อ่อนกว่า

พิธีกรถามซ้ำอีกครั้ง แต่เมื่อยังไม่มีใครตอบ เขาจึงกล่าวว่า

"ตามกฎของการแข่งขัน ผู้เล่นแต่ละคนมีโอกาสลงแข่งได้วันละห้าครั้ง คงยังเหลือโอกาสอีกสองครั้ง หากไม่มีใครกล้าขึ้นมา ฉันจะทำการสุ่มเลือกผู้เข้าแข่งขัน"

พิธีกรมองไปที่ผู้ชมอีกครั้ง แต่เมื่อไม่มีใครตอบสนอง เครื่องสุ่มหมายเลขจึงถูกเปิดใช้งาน

เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว เมื่อมีนักรบคนใดคนหนึ่งแข็งแกร่งเกินไป

ทำให้ไม่มีใครกล้าขึ้นไปประลอง

และการแข่งขันไม่สามารถหยุดลงได้ จึงต้องใช้ระบบสุ่มเลือกคู่ต่อสู้เพื่อให้การแข่งขันดำเนินต่อไป

ตัวเลขบนเครื่องหมุนไปอย่างรวดเร็ว

ทุกคนกลั้นหายใจมองตัวเลขที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

"ติ๊ง!"

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ตัวเลขหยุดที่ '5'

"ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 5 ราชาแห่งท้องนภาขึ้นเวทีประลอง"

พิธีกรกล่าวเสียงดัง

"ให้ตายเถอะ! ทำไมต้องเป็นฉัน!!" ราชาแห่งท้องนภาที่สวมหน้ากากหมาป่าครางออกมา

"โชคดี!"

"อย่ากลัว ลุยเลย!"

"เจ้าเป็นความหวังของหมู่บ้านเรา"

"ขอเพียงเจ้าเต็มใจถูกฆ่า ข้าก็กล้าล้มจักรพรรดิได้!"

"เจ้าราชาน้อย ข้าคาดหวังในตัวเจ้า"

"จงยุติชีวิตอันชั่วร้ายของคงซะ!"

"..."

ฝูงชนพากันส่งเสียงเชียร์ให้ราชาแห่งท้องนภา

ณ เวลานี้ หลี่ชิงโจวกลายเป็นตัวร้ายตัวใหญ่ในสายตาทุกคน

ราชาแห่งท้องนภาก้าวขึ้นเวทีอย่างหนักใจ ก่อนจะเรียกสัตว์อสูรของเขาออกมา

ถึงแม้จะรู้ว่าไม่มีทางชนะ แต่ก็ต้องลองสู้ดู

สัตว์อสูรของราชาแห่งท้องนภามีสองตัว คือ หมาป่าเพลิงระดับเงินขั้น 1 และวิญญาณต้นไม้ระดับเงินขั้น 1

ลิงหินไท่ผิงมองสัตว์อสูรทั้งสองตัว

จากนั้นร่างของมันก็เคลื่อนไหว

กระโดดพุ่งไปข้างหน้า และชกใส่ทั้งสองตัวอย่างรุนแรง

"ปัง! ปัง!"

ทั้งสองตัวถูกชกจนสลบไปในทันที

ผลการต่อสู้ไม่มีข้อกังขาใด ๆ

ราชาแห่งท้องนภาไม่ได้รู้สึกท้อแท้ เขาเก็บสัตว์อสูรทั้งสองกลับเข้าไปในมิติสัตว์อสูร และเดินลงจากเวที

แต่ก้าวเดินของเขาในตอนนี้ดูเบากว่าตอนที่ขึ้นมาบนเวทีมาก

ราวกับว่าเขาได้ทำภารกิจสุดโหดสำเร็จลงแล้ว

พิธีกรประกาศผลการแข่งขันอย่างคล่องแคล่ว

"ผู้ชนะ คง! คะแนนสะสม 180 คะแนน"

จากนั้นพิธีกรก็หันไปมองผู้ชมอีกครั้ง

"ยังมีใครอยากขึ้นมาท้าประลองอีกไหม?"

สนามตกอยู่ในความเงียบ

พิธีกรจึงใช้เครื่องจับสลากหมายเลขทันที

ตัวเลขหมุนไปอย่างรวดเร็ว และหยุดลงที่หมายเลข "11"

"ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 11 'ผู้ไร้เทียมทาน' ขึ้นเวที!"

ทันทีที่พิธีกรพูดจบ สนามก็เต็มไปด้วยเสียงฮือฮา

"ให้ตายเถอะ! 'ผู้ไร้เทียมทาน'!"

"ชื่อโคตรเท่ ถ้าเขาไร้เทียมทานจริง คนบนเวทีคงไม่มีทางชนะได้หรอก!"

"ฉันอยากเห็นว่าเขาจะไร้เทียมทานแค่ไหน!"

"ถ้าอยากเป็นผู้ไร้เทียมทานจริง ก็ต้องเอาชนะทุกคนให้ได้สิ!"

"ฉันหวังว่าเขาจะชนะคงให้ดูหน่อย!"

"ดูจากชื่อแล้ว น่าจะเก่งใช้ได้!"

"..."

ทันทีที่หมายเลขถูกประกาศออกมา บรรยากาศก็ตึงเครียดน้อยลง

ผู้ชมเริ่มพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน

ยกเว้นก็แต่เจ้าของชื่อ 'ผู้ไร้เทียมทาน'

เขาสวมหน้ากากสีขาวล้วน และในตอนนี้ก็ได้แต่ก้มหน้าถอนหายใจ

ในคนตั้งมากมาย ทำไมต้องเป็นเขาด้วย?

"ผู้ไร้เทียมทาน เชิญขึ้นเวที!"

พิธีกรเร่งอีกครั้งเมื่อเห็นว่าไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ

"ข้ายอมแพ้!" ผู้ไร้เทียมทานตะโกนออกมาอย่างช่วยไม่ได้

ดีกว่าขึ้นไปโดนอัดต่อหน้าผู้คนจำนวนมาก

"ผู้ไร้เทียมทานยอมแพ้!"

"แล้วพวกเราควรเรียกคงว่าอะไรดี?!"

"'คงผู้ไร้เทียมทาน'!"

"ฮ่า ๆ ๆ อย่าล้อเล่นเลย เจ้าไม่เห็นหรือว่าคงเลื่อนระดับแล้ว!"

"200 คะแนน! ถึงเวลาขึ้นไปแข่งขันในระดับ 200-300 คะแนนแล้ว!"

"ในที่สุดเขาก็ไปสักที! พวกเราจะได้แข่งกันแบบปกติสักที!"

"ฟ้าสว่างแล้ว!"

"..."

ผู้ชมต่างพากันดีใจสุดขีด

ถ้ามีกลองกับฉาบก็คงจะตีฉลองกันแล้ว

นี่อาจเป็นครั้งแรกที่มีคนผ่านเข้ารอบ และทำให้ทุกคนดีใจได้ขนาดนี้

"คง ขอแสดงความยินดี! คะแนนสะสมของคุณถึง 200 คะแนนแล้ว ตอนนี้คุณสามารถเข้าร่วมการแข่งขันในระดับ 200-300 คะแนนได้"

พิธีกรกล่าวพร้อมพาหลี่ชิงโจวลงจากเวที

"ขอบคุณ" หลี่ชิงโจวตอบกลับ

"แต่ว่าวันนี้คุณใช้สิทธิ์แข่งขันครบแล้ว คุณจะอยู่ชมการแข่งขันต่อ หรือจะออกไปก็ได้"

พิธีกรอธิบายต่อ

"เข้าใจแล้ว" หลี่ชิงโจวพยักหน้า

จากนั้นพิธีกรก็กลับขึ้นไปบนเวที

หลังจากที่หลี่ชิงโจวออกจากการแข่งขัน สนามก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง

ผู้เข้าแข่งขันเริ่มลงชื่อเข้าร่วมการต่อสู้อย่างกระตือรือร้น

บรรยากาศตอนนี้ต่างจากเมื่อครู่ราวฟ้ากับดิน

หลี่ชิงโจวเดินเล่นรอบ ๆ สนามสักพัก และตัดสินใจกลับโรงเรียน

ไม่มีอะไรน่าสนใจให้ดูอีกแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากการแข่งขันหลายรอบที่ผ่านมา ลิงหินไท่ผิงก็ได้พัฒนาเป็นระดับเงินขั้น 9 แล้ว

เป้าหมายสำเร็จลุล่วง

ขั้นต่อไปคือต้องเตรียมหาวัสดุสำหรับวิวัฒนาการของลิงหินไท่ผิง

และในขณะเดียวกันก็ต้องเร่งเพิ่มระดับของจิ้งจอกสามหางผิงอันให้ถึงระดับเงินขั้น 9 ด้วย

จิ้งจอกสามหางผิงอันอยู่ห่างจากระดับเงินขั้น 9 เพียงก้าวเดียวเท่านั้น!