ตอนที่185

ตอนที่185 แผนการฟักไข่

ในห้องมืดแห่งหนึ่ง

ข้างโต๊ะประชุมตัวยาว

มีเงาร่างหลายคนนั่งอยู่

"เสี่ยวถูกฆ่าแล้วหรือ?" บุคคลที่นั่งอยู่หัวโต๊ะประชุมเอ่ยถาม

"คนบ้าแบบนั้นถูกฆ่าก็ไม่ใช่เรื่องแปลก" บุคคลหนึ่งที่นั่งอยู่กล่าวขึ้น นั่นคือเซี่ยปิง คู่หูของเสี่ยว

ในขณะนี้ น้ำเสียงของเขาฟังดูผ่อนคลาย ราวกับว่าเขาไม่สนใจเรื่องความเป็นความตายของเสี่ยวเลยแม้แต่น้อย

"หากสามารถฆ่าเสี่ยวได้ แสดงว่าคนฝั่งตรงข้ามก็มีฝีมือไม่น้อย" เสียงแหบพร่าดังขึ้น

"เราควรตรวจสอบหรือไม่?" เสียงของหญิงสาวอีกคนหนึ่งดังขึ้น

"ตรวจสอบซะ เซี่ยปิง ฉันฝากเรื่องนี้ให้เธอจัดการ" บุคคลที่นั่งอยู่หัวโต๊ะประชุมกล่าว

"ไม่มีปัญหา" เซี่ยปิงตอบรับ

"อุปกรณ์ทดลองของฉันยังไม่พร้อมอีกหรือ?" ชายในเสื้อกาวน์สีขาวพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน เขาไม่ได้สนใจเรื่องความเป็นความตายของเสี่ยว หรือสาเหตุการตายของเขาเลย สิ่งเดียวที่เขาแคร์คืออุปกรณ์ทดลองของตัวเอง

ภายใต้แสงสลัว สามารถมองเห็นใบหน้าของเสิ่นถงกวงได้ราง ๆ

"อุปกรณ์ทดลองจะพร้อมใช้งาน เมื่อเธอมีอุปกรณ์ที่มหาวิทยาลัยหลินหยวน เราจะจัดเตรียมให้" บุคคลที่หัวโต๊ะประชุมกล่าวต่อ

"ก็ดี รีบหน่อย เวลาของฉันมีค่ามาก" เสิ่นถงกวงกล่าว

...

เมื่อหลี่ชิงโจวตื่นขึ้น ก็เป็นตอนเช้าของวันถัดมาแล้ว

เขาล้างหน้าแปรงฟันอย่างง่าย ๆ

จากนั้นก็อัญเชิญสัตว์อสูรออกมา

สัตว์อสูรทั้งสามบิดขี้เกียจพลางเดินออกจากมิติควบคุมสัตว์อสูร

พวกมันฟื้นตัวได้ดีและไม่มีปัญหาอะไร

"มากินข้าวเถอะ"

ขณะที่หลี่ชิงโจวพูด เขาก็หยิบอาหารออกมาจากจี้มิติและมอบให้พวกมัน

ส่วนตัวเขาก็ทำอาหารง่าย ๆ กินเอง

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ หลี่ชิงโจวก็พาสัตว์อสูรทั้งสามเข้าไปในจี้มิติ

บนทุ่งหญ้าในมิติอันลึกลับ มีโครงกระดูกมังกรขนาดมหึมาตั้งอยู่

นั่นคือกระดูกมังกรที่เขาพบในถ้ำแห่งเทือกเขาหลงเหยียน

กระดูกมังกรแผ่พลังข่มขวัญออกมาอย่างหาที่เปรียบมิได้

ทำให้ผู้ที่ได้เห็นอดไม่ได้ที่จะอยากคารวะ

พลังของมังกรนี้แทบจะกลายเป็นรูปธรรมได้แล้ว

แข็งแกร่งกว่าพลังของราชาหญ้าเสียอีก

ใต้กระดูกมังกร มีไข่งูสีขาวและลูกแก้วมังกรวางอยู่

หลี่ชิงโจวมองไปที่ไข่งูก่อน

ภายในนั้นคืองูขาวที่ยังไม่ฟักออกมา

แม้ว่าหลี่ชิงโจวจะไม่ค่อยรู้เรื่องกระบวนการฟักและเลี้ยงดูไข่งูมากนัก

แต่เขาก็เคยเห็นการฟักของไข่ทั่วไป

การฟักไข่ต้องใช้เวลานาน

โดยปกติ แม่ไก่จะฟักไข่โดยใช้ความร้อนจากร่างกายเพื่อคงอุณหภูมิที่จำเป็นต่อการฟัก

หลี่ชิงโจวครุ่นคิดถึงกระบวนการฟักไข่งู จากนั้นก็หันไปมองสัตว์อสูรทั้งสามตัว

ผิงอันและไท่ผิง รู้สึกถึงสายตาอันไม่เป็นมิตรของหลี่ชิงโจว

พวกมันจึงถอยหลังไปหนึ่งก้าว

หลังจากติดตามหลี่ชิงโจวมานาน พวกมันเข้าใจความคิดของเขาดี

แค่เห็นแววตา ก็รู้แล้วว่าต้องมีแผนการบางอย่างแน่นอน

มีเพียงชิงหยุนที่อยู่ในร่างหยูคุนเท่านั้นที่ยังคงสงบนิ่ง แกว่งหางปลาไปมาอย่างไม่ใส่ใจ

หลี่ชิงโจวเหลือบมองผิงอันและไท่ผิง ก่อนจะส่ายหัว

หางทั้งสามของผิงอันไม่น่าจะสามารถปกปิดไข่งูได้ทั้งหมด

มันไม่ได้ให้ผลดีในการฟักไข่

ไท่ผิงก็กระตือรือร้นเกินไป ถ้าให้มันดูแลไข่งู ไข่คงแตกภายในวันเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังอยากกินไข่งูนี้อยู่ตลอดเวลา

แบบนี้ไม่ปลอดภัยเลย

สายตาของหลี่ชิงโจวสุดท้ายก็มาหยุดอยู่ที่ชิงหยุน

"ชิงหยุน กลายร่างเป็นนกเผิง"

ชิงหยุนเหลือบตามองหลี่ชิงโจวอย่างไม่เต็มใจ ก่อนจะเปลี่ยนร่างเป็นนกเผิง

โดยปกติแล้ว ชิงหยุนชอบอยู่ในร่างของหยูคุนมากกว่า

เพราะสุดท้ายแล้ว มันเป็นปลามาหลายปี

หลี่ชิงโจวมองดูนกเผิงชิงหยุนด้วยความพอใจ

นกเผิงกับไก่ต่างก็มีขนและปีก ถ้าตัดคุณสมบัติอื่นออกไป ทั้งสองก็ดูคล้ายกัน

ในเมื่อไก่สามารถฟักไข่ได้

งั้นนกเผิงก็น่าจะทำได้เหมือนกัน

"ชิงหยุน ไข่งูนี้ฉันฝากให้นายดูแล ต่อไปนี้นายแค่นั่งทับมันไว้ แล้วใช้ความร้อนจากร่างกายช่วยฟักไข่"

หลี่ชิงโจวสั่งด้วยท่าทางจริงจัง

"จิ๊บ?"

ชิงหยุนเอียงคอไปมา รู้สึกเหมือนตัวเองได้ยินอะไรผิดไป

ฟักไข่? นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน

มันก็ยังเป็นเด็กอยู่ จะให้มาฟักไข่ได้ยังไง?

"ช่วงนี้ ฉันจะหาวิดีโอเกี่ยวกับไก่ฟักไข่มาให้ดู นายก็ดูแล้วทำตามไปละกัน" หลี่ชิงโจวพูดต่อ

สีนหน้านกเผิงชิงหยุนเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

จริงจังเหรอ? ให้มันฟักไข่จริงดิ?!

"จิ๊บ!"

"จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ!"

รู้แล้วว่าผู้ควบคุมสัตว์อสูรคนนี้ไม่มีเจตนาดี!

โชคดีที่พวกเราหลบได้เร็ว

ไข่งูน่ะกินได้ก็จริง

แต่จะให้มาฟักไข่น่ะ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

ผิงอันกับไท่ผิงแอบกระซิบกระซาบกันด้วยความสะใจ

"อย่าหัวเราะ พวกนายสองตัวก็ต้องอยู่ที่นี่ช่วยชิงหยุนฟักไข่งูเหมือนกัน"

หลี่ชิงโจวมองไปที่ไท่ผิงกับผิงอันที่กำลังหัวเราะเยาะอยู่ แล้วพูดขึ้นมา

ผิงอันกับไท่ผิงหน้าถอดสีทันที น้ำตาแทบไหล

หนีไม่พ้นจริงๆ ด้วย!

"ไม่ต้องห่วง ถ้าพวกนายตั้งใจช่วยกันดี ฉันจะมีรางวัลให้หลังจากที่ไข่งูฟักออกมาแล้ว"

หลี่ชิงโจวพูดต่อ

เพื่อให้สัตว์อสูรตั้งใจฟักไข่อย่างเต็มที่

เขาต้องใช้วิธีหลอกล่อ

สัตว์อสูรทั้งสามตัวสบตากัน

สุดท้ายก็ต้องยอมรับความจริง

ก็ในเมื่อหลี่ชิงโจวเป็นผู้ควบคุมสัตว์อสูร พวกมันก็ขัดขืนไม่ได้

"เอาล่ะ ชิงหยุน มานี่แล้วนอนทับไข่งูไว้นะ ระวังอย่าทำมันแตก"

เมื่อเห็นว่าสัตว์อสูรไม่มีใครคัดค้าน หลี่ชิงโจวจึงเริ่มแผนฟักไข่งูทันที

นกเผิงชิงหยุนค่อยๆ ล้มตัวลงนอนทับไข่งูอย่างไม่เต็มใจ

"ดีมาก" หลี่ชิงโจวลูบขนนุ่มของชิงหยุนแล้วกล่าวชม

"ต่อไปนี้ ทุกวันนายต้องอยู่ในท่านี้ไว้ ผิงอันกับไท่ผิงจะคอยดูแลนาย ถ้าอยากกินอะไร ดื่มอะไร ก็บอกพวกมันได้เลย"

สัตว์อสูรทั้งสามตัวพากันจ้องหลี่ชิงโจวด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ

เกินไปแล้ว!

โดยเฉพาะนกเผิงชิงหยุน ถ้าต้องอยู่ในท่านี้ตลอดเวลา มันจะไปว่ายน้ำในสระได้ยังไง?

ถ้าไม่ได้ลงน้ำ ในฐานะที่เคยเป็นปลา มันต้องแห้งตายแน่ๆ!

"ไม่ต้องห่วง ไท่ผิงกับผิงอันจะคอยส่งน้ำให้ดื่ม อีกอย่าง ตอนนี้นายเป็นนกเผิงแล้ว ไม่ต้องลงน้ำก็ได้"

หลี่ชิงโจวพูดปลอบใจ

ชิงหยุนอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

หลังจากจัดการเรื่องชิงหยุนกับไข่งูเสร็จ

หลี่ชิงโจวก็เริ่มศึกษากระดูกมังกรต่อ

กระดูกมังกรนั้นขดเป็นวง

ถ้ากางออกจนสุด น่าจะยาวเป็นสิบๆ เมตร

หัวมังกรเชิดสูง แม้แต่กระดูกยังเปี่ยมไปด้วยอำนาจและความน่าเกรงขาม

โลกนี้มีมังกรตะวันออกอยู่จริง และโครงกระดูกนี้ก็เป็นหลักฐานที่ดีที่สุด

แต่ทำไมถึงไม่มีบันทึกหรือข้อมูลเกี่ยวกับมังกรตะวันออกในโลกของผู้ควบคุมสัตว์อสูรในปัจจุบันเลย?

ตามหลักแล้ว เผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ไม่ควรจะสูญพันธุ์ไปหมด

หรือว่าเมื่อหลายร้อยปีก่อนเคยเกิดเหตุการณ์เลวร้ายบางอย่างขึ้น?

ภัยพิบัติที่สามารถกวาดล้างเผ่าพันธุ์อันทรงพลังอย่างมังกรตะวันออกได้

หลี่ชิงโจวคิดไม่ออกในตอนนี้

ในเมื่อโลกนี้ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับมังกรตะวันออก งั้นเขาจะทำให้เผ่าพันธุ์โบราณนี้กลับมาปรากฏอีกครั้งด้วยมือของเขาเอง

ตำนานจะเริ่มต้นขึ้นใหม่

มังกรโบราณจะปกครองโลกนี้อีกครั้ง!

หลี่ชิงโจวหยิบลูกแก้วมังกรขึ้นมาอีกครั้ง

นี่คือสมบัติล้ำค่าอย่างแท้จริง

ลูกแก้วมังกรเกิดจากเลือดเนื้อของมังกรตะวันออกและอัดแน่นไปด้วยพลังอันมหาศาล

เพียงแค่ถือไว้ในมือ ก็สามารถสัมผัสได้ถึงพลังอันไร้ขอบเขต

ลูกแก้วมังกรนี้มีประโยชน์มาก

หลี่ชิงโจวมีลางสังหรณ์

ลูกแก้วมังกรคือกุญแจสำคัญในการสร้างมังกรตะวันออกขึ้นมาใหม่

ในความทรงจำจากชาติก่อนของหลี่ชิงโจว มังกรเป็นสัตว์ในตำนานโบราณ เป็นเจ้าแห่งสัตว์เกล็ด ว่ากันว่ามังกรสามารถบิน เปลี่ยนร่าง และเรียกลมเรียกฝนได้

มันมีเขาเหมือนกวาง หัวเหมือนอูฐ ตาเหมือนกระต่าย คอเหมือนงู ท้องเหมือนหอยเกล็ดเหมือนปลา กรงเล็บเหมือนอินทรี ฝ่าเท้าเหมือนเสือ และหูเหมือนวัว

เป็นสัตว์ที่รวมลักษณะของสิ่งมีชีวิตหลายชนิดเข้าด้วยกัน

มังกรยังแบ่งออกเป็นหลายประเภท เช่น เจี่ยวหลง อิงหลง ฉิวหลง ฉือหลง เป็นต้น

แต่มังกรที่ทำให้หลี่ชิงโจวประทับใจที่สุดก็คือ "จูหลง"

ตามตำนานเล่าว่า เมื่อจูหลงลืมตา โลกก็กลายเป็นกลางวัน พอหลับตา โลกก็กลายเป็นกลางคืน เมื่อมันหายใจเข้า ฤดูหนาวก็มาถึง พอหายใจออก ฤดูร้อนก็เริ่มขึ้น มันมีพลังอำนาจสูงสุด

หลี่ชิงโจวอดจินตนาการไม่ได้...