ตอนที่ 126

ตอนที่126 พลังของธาตุน้ำ

หลี่ชิงโจวลากร่างที่อ่อนล้าไปยังห้องเตรียมตัว เขารู้สึกเหนื่อยล้าอย่างมากในขณะนี้และรู้สึกเหมือนร่างกายของเขาถูกสูบพลังชีวิตออกไปหมด

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเฉินซิงหยูค่ะ"

สาวในชุดแดงที่มีเครื่องประดับเล็ก ๆ ห้อยอยู่ทั่วตัวเดินมาหาเขา

"สวัสดีครับ" หลี่ชิงโจวพยายามทำให้ตัวเองกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาและยิ้มตอบอย่างสุภาพ

เฉินซิงหยูเป็นคู่ต่อไป ตอนนี้เธอกำลังเดินไปยังสนามแข่ง

"คุณเก่งมากเลยนะ เก่งกว่าหลาย ๆ คนที่ฉันเคยเจอ" เธอชื่นชมเขาอย่างเปิดเผยทันที

ใบหน้าขาวผ่องของเธอ คิ้วเรียวบาง และดวงตาคู่เล็กสะท้อนถึงความคิดของเธอ

ด้วยชุดประจำชาติที่มีเอกลักษณ์ ความสวยของเธอจึงลดลงเล็กน้อย

แต่ถ้าเธอใส่เสื้อผ้าธรรมดา เฉินซิงหยูจะสวยมากจริง ๆ

เฉินซิงหยูมองไปที่หลี่ชิงโจวด้วยดวงตาที่มีความชื่นชมและนับถือ

"ขอบคุณสำหรับคำชมครับ ขอให้โชคดีในการแข่งขันนะครับ" หลี่ชิงโจวยิ้มให้

"จะพยายามให้เต็มที่ค่ะ" เฉินซิงหยูดีใจและยิ้มราวกับเด็กสาวที่กำลังไล่ตามแฟนคลับที่ตัวเองชื่นชอบ

เธอฮัมเพลงและเดินไปข้างหน้าด้วยท่าทางมีความสุข

หลี่ชิงโจวเดินไปอีกระยะหนึ่งแล้วเห็นแพทย์ในชุดขาว เป็นผู้ควบคุมสัตว์อสูรหญิงที่รักษาหยางรุ่ยเสวี่ยเมื่อก่อนหน้านี้, หวังจื่อเฉียน จากภาคการแพทย์ของมหาวิทยาลัยหลินหยวน

"คุณเหนื่อยมามาก มาเถอะ ฉันจะรักษาให้" หวังจื้อเฉียนยิ้มด้วยท่าทางอ่อนโยน

เธอเห็นการแสดงออกของหลี่ชิงโจว เขาคือเด็กหนุ่มที่ไม่มีความกลัวและสามารถเอาชนะสัตว์ประหลาดแบบนั้นได้ เธอชื่นชมหลี่ชิงโจวมาก

หลี่ชิงโจวพยักหน้า เขาต้องการการรักษาจริง ๆ  มิฉะนั้นเขาจะไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันถัดไปได้

มหาวิทยาลัยหลินหยวนเตรียมตัวสำหรับสถานการณ์นี้ไว้แล้ว จึงได้จัดนักศึกษาจากภาคการแพทย์หลายคน เพื่อให้ผู้สมัครทุกคนอยู่ในสภาพดีเสมอ

เขาจึงตามหวังจื่อเฉียนไปยังห้องพยาบาล ซึ่งอยู่ข้าง ๆ ห้องพยาบาลที่หยางรุ่ยเสวี่ยอยู่

หวังจื่อเฉียนสั่งการให้สัตว์อสูรที่มีรูปร่างคล้ายดอกไม้ปรากฏขึ้น

หลี่ชิงโจวมองไปที่สัตว์อสูรในรูปดอกไม้และข้อมูลของมันปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

[ชื่อ: ดอกไม้ไร้ที่ติ]

[ธาตุ: ไม้]

[ระดับ: ทองคำระดับ 3]

[คุณสมบัติ: แพลทินัม]

[ทักษะ: รังสีการรักษา, เกสรฟื้นฟู, ผลไม้พลังงาน]

[จุดอ่อน: ไฟ]

[เส้นทางวิวัฒนาการ: 2]

[คำแนะนำ: ดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ไร้ที่ติ มีกลีบขาว สะพรั่งไปด้วยกลิ่นหอมจาง ๆ ที่ทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุข]

หลี่ชิงโจวเพิ่งได้กลิ่นหอมจาง ๆ จากดอกไม้ ความเหนื่อยล้าของเขาก็เริ่มบรรเทาลง

เขาควบคุมพื้นที่ควบคุมสัตว์อสูรและเรียกผิงอัน และไท่ผิง ทั้งคู่ใช้พลังไปมากในครั้งนี้และต้องการการรักษาและฟื้นฟู

หวังจื่อเฉียนเห็นหลี่ชิงโจวเรียกสัตว์อสูรทั้งหมดของเขาออกมาและยิ้มก่อนจะสั่งให้ดอกไม้ไร้ที่ติเริ่มการรักษา

แสงสีเขียวพุ่งลงมาปกคลุมหลี่ชิงโจว, จิ้งจอกสามหางผิงอัน, และลิงหินไท่ผิง

หลี่ชิงโจวรู้สึกสบายในร่างกาย ความรู้สึกมีชีวิตชีวาปะทุขึ้นในร่างกายของเขา เหมือนเขาได้พักผ่อนมาเต็มวัน

จิตใจของเขารู้สึกผ่อนคลาย เหมือนเขานอนหลับสบายและตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่น

ผิงอันและไท่ผิงก็รู้สึกสบายเช่นกัน ทั้งสองหลับตาลงและแสดงท่าทางเพลิดเพลินราวกับกำลังนอนอยู่บนเตียงนุ่มๆ

ขณะที่หลี่ชิงโจวกำลังได้รับการรักษา การแข่งขันรอบต่อไปก็เริ่มขึ้นในจอทีวีของห้องพยาบาล

เฉินซิงหยูปะทะกับโจวจื้อฉี

หลี่ชิงโจวและหวังจื่อเฉียนมองไปที่จอทีวี

"คิดว่าใครจะชนะ?" หวังจื้อเฉียนถาม

ในห้องพยาบาลมีเพียงพวกเขาสองคนและมันก็น่าเบื่อ จึงพากันดูการแข่งขันและพูดคุยกันไปพลาง ๆ ขณะรักษา

"มันยากที่จะพูด แต่ผมคิดว่าโจวจื้อฉีมีโอกาสชนะมากกว่า" หลี่ชิงโจวกล่าว ขณะมองที่หน้าจอทีวี

เขาได้เห็นความสามารถของโจวจื้อฉีแล้ว ความสามารถในการควบคุมสัตว์อสูรระดับ S ของเขามีความเกี่ยวพันกับน้ำ และด้วยสัตว์อสูรประเภทน้ำสองตัวที่เขาทำสัญญา มันยากที่จะทำให้เขาพ่ายแพ้

แม้ว่าเฉินซิงหยูจะมีหนอนกู่ที่ทรงพลัง แต่ก็ยากที่จะทำร้ายโจวจื้อฉี

เว้นแต่ว่าหญิงสาวคนนี้จะมีไพ่ตายที่ซ่อนอยู่

บนหน้าจอทีวี

เฉินซิงหยูได้เรียกมังกรจิ้งเหลนไฟวิญญาณที่ถูกควบคุมโดยหนอนกู่ในร่าง และหนอนกู่ที่เธอควบคุมก็ซ่อนตัวอยู่ในผมของเธอ พร้อมที่จะโจมตีแบบเงียบๆ ได้ทุกเมื่อ

โจวจื้อฉีได้เรียกสัตว์อสูรทั้งสองตัวคือ วิญญาณสายธาร และเอลฟ์น้ำ

เอลฟ์นํ้าลอยอยู่ในอากาศ ขณะที่วิญญาณสายธารอยู่ในมือของโจวจื้อฉีเหมือนลูกบอลน้ำขนาดเล็ก

มังกรจิ้งเหลนไฟวิญญาณเป็นสัตว์อสูรประเภทไฟ ซึ่งตามธรรมชาติจะถูก กดดันโดยสัตว์อสูรประเภทน้ำของโจวจื้อฉี

ทันทีที่มันปล่อยลมหายใจไฟ มันก็ถูกฝนที่ตกจากท้องฟ้าสะกัดกั้น

เฉินซิงหยูรู้สึกท้อแท้ มังกรจิ้งเหลนไฟวิญญาณที่ถูกควบคุมโดยหนอนกู่ที่เธอเรียกออกมาเป็นตัวช่วยหลักของเธอในมาโดยตลอด เธอไม่เคยรู้สึกท้อแท้เช่นนี้มาก่อน

ในสถานการณ์ที่ความแข็งแกร่งเท่ากัน การแพ้ทางของธาตุนั้นชัดเจนเกินไป มันทำให้การชนะนั้นแทบเป็นไปไม่ได้

และหนอนกู่ที่เธอควบคุมก็ไม่สามารถทำอะไรได้ มันไม่สามารถทำอะไรโจวจื้อฉีได้เลย เพราะโจวจื้อฉีถูกล้อมรอบด้วยเกราะน้ำที่ก่อตัวขึ้นมา และไม่มีช่องโหว่เลย

หนอนกู่ที่เธอครอบครองเก่งในการโจมตีแบบรอบเร้นและการควบคุม แต่ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ซึ่งหน้า ของมันไม่สูงนัก พลังของมันไม่สามารถทำลายเกราะน้ำของโจวจื้อฉีได้

โจวจื้อฉีไม่กล้าที่จะประมาทเลย เพราะหนอนกู่ในภาคใต้ของซินเจียงมีชื่อเสียงในเรื่องความแปลกประหลาด และลึกลับ คนภายนอกรู้เรื่องพวกมันน้อยมาก

หากไม่ระวัง คุณอาจตกเป็นเหยื่อของหนอนกู่ได้

เหมือนกับหวังหยางก่อนหน้านี้ เขายกมือยอมแพ้โดยไม่ทราบสาเหตุ แต่จริงๆ แล้วมันเป็นเพราะหนอนกู่

แม้ว่าโจวจื้อฉีจะไม่ได้เห็นว่าหนอนกู่ทำอะไร หรือมันทำอย่างไร แต่โจวจื้อฉีมีการคาดเดาเบื้องต้นและได้เตรียมการป้องกันไว้แล้ว

เกราะน้ำรอบตัวเขาสามารถรับรู้สิ่งที่สัมผัสกับมันได้ ตราบใดที่เขาจับเส้นทางการโจมตีของหนอนกู่ได้ เขาก็สามารถหาตำแหน่งของมันได้

การโจมตีของมังกรจิ้งเหลนไฟวิญญาณก็ยังคงถูกขัดขวาง ขณะที่การโจมตีของเอลฟ์นํ้าเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดมังกรจิ้งเหลนไฟวิญญาณก็ถูกควบคุมโดยเอลฟ์นํ้า

เฉินซิงหยูทำหน้าฟึดฟัดด้วยความโมโห แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

เธอยืดปากฟูขึ้นและหนอนกู่นับไม่ถ้วนก็คลานออกจากร่างของเธอ มันคือหนอนกู่ที่อาศัยอยู่ในตัวเธอ

หนอนกู่จำนวนมากคลานไปทางโจวจื้อฉี

เหมือนกระแสน้ำสีดำ

"อ๊ะ." หวังจื้อเฉียนขมวดคิ้ว รู้สึกตกใจเล็กน้อย

อย่างที่กล่าวไป เธอเป็นผู้หญิงและการเห็นแมลงจำนวนมากทำให้เธอรู้สึกกลัว

หลี่ชิงโจวเองก็รู้สึกเย็นยะเยือกภายในใจ เขารู้สึกไม่สบายใจแค่คิดว่าแมลงจำนวนมากจะอาศัยอยู่ในตัวเขา

โจวจื้อฉีในภาพยังคงนิ่งเฉย เขาสั่งให้วิญญาณสายธารใช้ทักษะ "กระแสน้ำเชี่ยวกราก" และกระแสน้ำใสๆ ก็ปรากฏขึ้นจากอากาศเหนือหัวเขา

กระแสน้ำที่รุนแรงได้พัดหนอนกู่ทั้งหมดไปจนหมดสิ้น