ตอนที่ 581

ตอนที่ 581

“ความแข็งแกร่งของฮิโซกะไม่ได้อ่อนแอเลย ชั้นจำได้ว่าตอนที่เจอเธครั้งแรก ชั้นคิดว่าเธอมีพรสวรรค์นะ..แต่ไม่คิดเลยว่าศักยภาพของเธอจะสูงขนาดนี้ ถ้าเธอมีความแข็งแกร่งระดับนี้ในตอนนั้น เธอก็คงจะได้อะไรไปเยอะเลย”

“อ้อ นั่นทำให้นึกขึ้นได้..ที่งานประมูลยอร์คชินปีนี้ จะมีเนตรสีเพลิงของเผ่าคูลท์มาด้วยนะ”

รอนแสร้งทำเป็นไม่รู้ เลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย “เนตรสีเพลิง”

“พูดถึงเนตรสีเพลิงแล้ว ชั้นว่ามันแปลกนะ” รอนพูดต่อ “สำหรับคาคินและสาธารณรัฐมินโบ..สองประเทศมหาอำนาจ..ที่ต้องร่วมมือกันเพื่อกวาดล้างเผ่าคูลท์ แค่เพื่อดวงตาเหล่านั้น... ดูเหมือนมูลค่ามันจะไม่สมเหตุสมผลเลย ชั้นเคยเห็นราคาที่ประกาศขายทางออนไลน์แล้ว พวกมันมีค่าแค่ไม่กี่ร้อยล้านเจนนี่เอง”

“เธอรู้เหตุผลที่แท้จริงที่พวกเขาตั้งเป้าไปที่เผ่าคูลท์ไหม มาจิ”

มาจิส่ายหน้า “ไม่รู้สิ”

แต่ในความเป็นจริง เธอรู้ วิญญาณเน็นที่เผ่าคูลท์เคยครอบครองนั้นไม่เคยถูกกู้คืนได้เลย ไม่ว่าจะเป็นคาคิน, มินโบ, หรือนครดาวตกก็ไม่ได้มันมา ในท้ายที่สุด สุมาสก็ไปอยู่ในมือของรอน แต่นี่เป็นสิ่งที่รอนรู้เพียงคนเดียว การถามคำถามนี้กับมาจิเป็นการทดสอบ..เพื่อประเมินว่าคนจากนครดาวตกหรือกลุ่มโจรเงาอาจจะมีการคาดเดาแบบไหน

“บางทีมันอาจจะเป็นแค่ความหลงใหลที่บิดเบี้ยวของพวกขุนนางบางคนก็ได้ มีคนข้างนอกนั่นที่ชอบสะสมอวัยวะมนุษย์..บางทีใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลังอาจจะเป็นคนประเภทนั้น” มาจิกล่าว “และตอนนี้เมื่อพวกเขาได้มันมาสักพักแล้ว บางทีพวกเขาอาจจะเริ่มเบื่อ ใครจะไปรู้ว่าในใจของคนรวยและมีอำนาจคิดอะไรอยู่”

รอนพยักหน้า “นั่นก็เป็นไปได้อย่างแน่นอน”

“ว่าแต่ ชั้นจำได้ว่าตอนนั้นเธอถูกผู้อาวุโสจากเผ่าคูลท์โจมตี เธอหนีออกมาโดยใช้ความสามารถเดียวกับที่ใช้ในการต่อสู้กับฮิโซกะรึเปล่า” มาจิเปลี่ยนเรื่องอย่างราบรื่น

“ใช่” รอนตอบ “มันเป็นความสามารถเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็ใช้ได้ดีทีเดียว”

ในความเป็นจริง เขาไม่ได้ใช้ความสามารถสลับตำแหน่งในตอนนั้น..แต่เนื่องจากมันเกี่ยวข้องกับวิญญาณเน็น ไม่มีทางที่เขาจะเปิดเผยความจริง

“ความสามารถประเภทมิตินั้นพัฒนายากนะ” มาจิกล่าว แล้วหยุดไปครู่หนึ่ง “พวกเราเจอกันสองครั้งแล้วนะ..แล้วจริงๆ แล้วนายทำอะไรกันแน่ บางทีอาจจะมีศักยภาพสำหรับความร่วมมือก็ได้”

“สำหรับชั้นแล้ว ชั้นเดาว่าเธอก็คงจะรู้อยู่แล้ว..ชั้นเป็นสมาชิกของกลุ่มโจรเงา จากนครดาวตก”

เธอไม่ได้พยายามที่จะปิดบังมัน เธอรู้ว่ารอนน่าจะรู้อยู่แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาได้เข้าไปพัวพันระหว่างเหตุการณ์ของเผ่าคูลท์และได้พบกับสมาชิกกลุ่มโจรหลายคนที่นั่น ยิ่งไปกว่านั้น จากที่เธอพอจะบอกได้ รอนกับฮิโซกะก็ได้เคยเผชิญหน้ากันมากกว่าหนึ่งครั้ง

“ฮิโซกะก็เป็นหนึ่งในพวกเราในกลุ่มโจรเงาเช่นกัน”

รอนยักไหล่ “ถ้าจะให้พูดให้ถูกนะ ชั้นคงไม่บอกว่าชั้นมีบทบาทที่ตายตัว ชั้นมีใบอนุญาตฮันเตอร์ และชั้นก็เป็นฟลอร์มาสเตอร์ที่หอคอยสวรรค์ ชั้นรับงานเมื่อมีเข้ามา”

“ชั้นรู้เรื่องกลุ่มโจรเงา เป็นกลุ่มที่ทรงพลังมาก ถ้าเธอต้องการอะไร ก็มาจ้างวานชั้นได้ ชั้นจะประเมินลักษณะของงานและค่าจ้าง แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะรับหรือไม่”

“แต่ไม่ใช่ตอนนี้นะ ชั้นรับงานอื่นไว้แล้ว”

“อ้อ และสิ่งที่ชั้นถนัดที่สุดคือการฆ่า ดังนั้นถ้าเป็นงานประเภทนั้น ก็มาหาชั้นได้เลย”

ดวงตาของมาจิสั่นไหวเล็กน้อย “เข้าใจแล้ว งั้นก็แลกข้อมูลติดต่อกันไว้”

“ได้สิ”

พวกเขาแลกเปลี่ยนหมายเลขกัน พร้อมกับที่อยู่อีเมล ในโลกนี้ โทรศัพท์ไม่สามารถรับประกันการเชื่อมต่อได้เสมอไป..โดยเฉพาะสำหรับคนอย่างรอนหรือกลุ่มโจรเงา ที่มักจะพบว่าตัวเองอยู่ในสภาพแวดล้อมที่รุนแรง

หลังจากเก็บโทรศัพท์แล้ว มาจิก็มองไปที่รอนด้วยความลังเลชั่วขณะ “รอน ชั้นสงสัยนะ..เธอดูไม่เป็นศัตรูกับนครดาวตกหรือกลุ่มโจรเงาเลย ทำไมล่ะ”

“เธอน่าจะรู้ว่านครดาวตกเป็นสถานที่แบบไหน และกลุ่มโจรเงา..ชื่อของพวกเราก็ฉาวโฉ่ไปทั่วโลก”

รอนหยุดไปครู่หนึ่ง “ชั้นรู้เรื่องนครดาวตกอยู่บ้าง และชั้นก็รู้เรื่องกลุ่มโจรเงาอยู่บ้าง คนธรรมดาอาจจะไม่คุ้นเคยกับนครดาวตกหรือกลัวกลุ่มโจร”

“แต่ชั้นเป็นแค่คนที่รับงานจ้างวานและทำให้มันสำเร็จ ชั้นไม่สนหรอกว่าลูกค้าจะเป็นใคร”

“ชื่อเสียงที่ไม่ดีไม่ได้หมายความว่าไม่มีอะไรดีๆ ให้ไถ่ถอน และชื่อเสียงก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มีความโสโครกอยู่เบื้องล่าง”

“ตราบใดที่ค่าจ้างดี ชั้นก็จะติดต่อด้วยต่อไป คนอื่นจะคิดยังไงกับพวกเธอมันก็ไม่สำคัญกับชั้น”

รอนนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในสหพันธรัฐซาเฮียร์ทา เขาคิดถึงทัค และรู้สึกเสียใจขึ้นมาวูบหนึ่ง

ทัคเป็นคนเที่ยงธรรม ยอมสละชีวิตเพื่อซาเฮียร์ทา เขาได้อุทิศทุกสิ่งเพื่อความยุติธรรมของชาติ แต่สิ่งที่เขาได้รับตอบแทนกลับน่าเศร้า เขาตาย..และหลังจากการตายของเขา ไม่มีใครสักคนที่แสวงหาความยุติธรรมให้เขา

ผู้นำของกองทัพปฏิวัติยอมจำนนต่อราชวงศ์ของซาเฮียร์ทา ราชวงศ์นั้นยังคงทุจริตและเสื่อมทรามเหมือนเดิมทุกประการ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ความมืด, ความมัวเมา, ความเน่าเฟะ... ยังคงปกคลุมสหพันธรัฐซาเฮียร์ทาราวกับโรคระบาด

แน่นอนว่า นั่นไม่ได้หมายความว่ากลุ่มโจรเงาเป็นวีรบุรุษ จากคำพูดของชิอิร่า รอนได้เรียนรู้ว่ากลุ่มโจรเกิดขึ้นมาได้อย่างไร เขายอมรับว่านครดาวตกนั้นน่าสมเพชและสมาชิกของกลุ่มโจรก็โชคร้าย ซาราซะที่ถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยมและถูกชำแหละก็น่าสมเพชยิ่งกว่า

แต่กลุ่มโจรไม่ได้ทำเช่นเดียวกันกับผู้อื่นหรอกรึ สังหารผู้อ่อนแอด้วยมีดเล่มเดียวกับที่เคยจ่อมาที่พวกเขา

ชิอิร่าได้บงการการทำลายล้างเผ่าคูลท์ทั้งหมด..แต่ทั้งหมดนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับรอนเลย ไม่ว่านครดาวตกจะดีหรือชั่ว ไม่ว่ากลุ่มโจรเงาจะเป็นวีรบุรุษหรือวายร้าย..ตราบใดที่ไม่มีความขัดแย้งโดยตรง มันก็ไม่เกี่ยวกับเขา

มาจิเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ฟังดูเหมือนเธอผ่านอะไรมามากเลยนะ”

“ไม่เชิงหรอก แค่สองสามอย่าง”

“ชั้นขอถามได้ไหม..มุมมองของเธอที่มีต่อนครดาวตกและกลุ่มโจรเงาเป็นอย่างไร”

รอนเงียบไปพักหนึ่ง “ทั้งหมดที่ชั้นรู้เกี่ยวกับนครดาวตกคือมันเป็นกองขยะของโลก ที่ซึ่งขยะจากทุกหนทุกแห่งมาลงเอย ผู้คนที่อยู่ด้านล่างสุดใช้ชีวิตอยู่ด้วยการคุ้ยขยะ สำหรับบางคนแล้ว การมีชีวิตอยู่ก็ไม่ได้แตกต่างจากการตายมากนัก”

“แต่ก็ยังมีคนที่นั่นที่ยังคงมีความหวัง”

“ชั้นไม่ได้มีความคิดเห็นอะไรเป็นพิเศษเกี่ยวกับนครดาวตก นอกเมืองนั้น ก็มีคนมากมายที่ใช้ชีวิตอยู่ในความยากจนเช่นกัน ดิ้นรนไม่ต่างกัน”

“เพียงแต่ว่าในนครดาวตกมีพวกเขามากกว่าเท่านั้นเอง”

จบตอน

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═